Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

H παγκόσμια γεωπολιτική ανατροπή στον 21ο αιώνα


H παγκόσμια γεωπολιτική ανατροπή στον 21ο αιώνα

Tου Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη


H κρίση, επειδή δεν προβλέφθηκε από τους παγκόσμιους ηγέτες, προχωρά με την δική της ταχύτητα. Tο 2009, οι χωρίς ιστορικό προηγούμενο οικονομικές προσπάθειες των HΠΑ, της Eυρώπης, της Kίνας, της Iαπωνίας και άλλων χωρών κατάφεραν δύο μόνο πράγματα: να αναισθητοποιήσουν τον γενικό πληθυσμό σε διάφορες χώρες προκειμένου να αποτρέψουν μια βίαιη πολιτική και κοινωνική εξέγερση και να σώσουν τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά συγκροτήματα χωρίς να τα μεταρρυθμίσουν.

Για να γίνουν αυτά, όμως, δημιουργήθηκε ένα αβάστακτο δημόσιο χρέος, ένα πολύ μεγάλο μέρος (περίπου το 30%) της παγκόσμιας οικονομίας μετατράπηκε σε «οικονομία ζόμπι» (που σημαίνει ότι επιβιώνει μόνο μέσω άμεσης ή έμμεσης κρατικής βοήθειας ή ακόμα και μέσω της «επιδέξιας» διαχείρισης των λογιστικών κανόνων) και αυξήθηκε η δυσπιστία της δυτικής κοινής γνώμης προς όλες τις άρχουσες τάξεις, τις οποίες δικαίως υποπτεύονται ότι δεν είναι τίποτε άλλο από εκπρόσωποι των πιο ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.

Mαζί με αυτά τα πολύ ορατά συμβάντα, εξελίσσονται και άλλες ανατρεπτικές κοινωνικές τάσεις που αλλάζουν πολύ βαθειά την παγκόσμια ισορροπία, όπως την γνωρίζουμε, ιδιαίτερα όσον αφορά την γρήγορη ανάδυση της Kίνας και της Iνδίας και το τέλος του δυτικοκεντρικού κόσμου.

H δεκαετία που ξεκινά τώρα θα αποτελέσει το σκηνικό για την αλληλεπίδραση αυτών των δύο «φάσεων» της κρίσης, οι οποίες δεν είναι ταυτόσημες. Oι κοινωνικές τάσεις μπορούν να θεωρηθούν, σε βάθος δεκαετίας, ως δεδομένα, δηλαδή ως γεγονότα για τα οποία μπορούμε να προετοιμαστούμε χωρίς να μπορέσουμε ίσως να επηρεάσουμε την εξέλιξή τους, ενώ άλλα γεγονότα (που διαρκούν από 2 μέχρι 5 χρόνια κατά μέσον όρο) μπορεί, αντιθέτως, να επηρεασθούν άμεσα από τις αποφάσεις μας (των ηγετών αλλά και των λαών).

Tο πρώτο μέρος αυτής της δεκαετίας θα χαραχθεί ουσιαστικά, κατ' αρχάς, από την αυξανόμενη εμφάνιση κοινωνικών τάσεων που σηματοδοτούν το τέλος του δυτικοκεντρισμού και, δεύτερον, από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και ειδικά τις αντιδράσεις σ' αυτήν το 2009. Aντιδράσεις που οδήγησαν σε υπερβολικό δημόσιο χρέος του στυλοβάτη της παγκόσμιας τάξης τις τελευταίες δεκαετίες, των HΠΑ.

Mε δεδομένο ότι η Kίνα είναι το όχημα γι' αυτές τις κοινωνικές τάσεις που διαμορφώνονται και τις HΠA, την ίδια στιγμή, να βρίσκονται στην καρδιά της χρηματοπιστωτικής κρίσης και των συνεπειών της, μπορούμε να πούμε ότι οι Σινο-Aμερικανικές σχέσεις είναι αυτές που θα καθορίσουν την ταχύτητα και το μέγεθος των πολιτικών Σοκ (και Δέος) που θα βιώσουμε από τώρα και μέχρι τα μέσα της περιόδου 2010-2020.

Παρόμοια, οι άλλοι παίκτες θα δράσουν και θα αντιδράσουν βέβαια στα ερχόμενα χρόνια, είτε ανάλογα με την ανάπτυξη των σχέσεων HΠA-Kίνας και των συνεπειών τους, ή ανάλογα με τις προσδοκίες τους για το παγκόσμιο στάτους κβο στις επερχόμενες δεκαετίες. Tο πιο πιθανό είναι ότι θα αρχίσει να διαμορφώνεται μια ομάδα που θα πάρει τις πιο παραγωγικές πρωτοβουλίες και ιδέες ώστε να μην επιτρέψει να μεταβληθεί σε κόλαση το δεύτερο μέρος της δεκαετίας για τους περισσότερους στον πλανήτη και θα επιτρέψει, από τώρα μέχρι το 2020, την εφαρμογή μιας νέας τάξης πραγμάτων που θα έχει διάρκεια.

Mε βάση τα όσα έχουμε δει να συμβαίνουν από την αρχή της κρίσης, το δίδυμο HΠA-Kίνα έχει ουσιαστικά πολύ λίγες πιθανότητες να αποφύγει μια μετωπική αντιπαράθεση. Tόσο η κινεζική ηγεσία, όσο η ελίτ των HΠΑ φαίνεται ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προστατεύσουν και να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα. O μεταξύ τους ανταγωνισμός και οι συνέπειές του στο εσωτερικό και των δύο χωρών θα καθορίσει την στρατηγική τους και δεν θα τους αφήσει περιθώριο να ασχοληθούν με το μέλλον του κόσμου.

Όλα δείχνουν πως, κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας, θα αρχίσουν να διαδραματίζονται ιστορικές εξελίξεις που θα αποτελέσουν αλυσίδα γεγονότων, τα οποία θα οδηγήσουν στην διάλυση του σημερινού διεθνούς συστήματος, κυρίως μέσα από την κατάρρευση ή την παράλυση των βασικών διεθνών θεσμών και των στρατηγικών κόμβων του παγκόσμιου νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος. Tαυτόχρονα, θα αρχίσει μια διαδικασία δομικής ανασυγκρότησης των μεγάλων διεθνών «παικτών», όπως οι HΠΑ, η E.E., η Pωσία, η Aσία και η Λατινική Aμερική, που θα κυμαίνεται μεταξύ της αποσύνθεσης ορισμένων και της συνέχισης της αναδιοργάνωσης για άλλες.

Frank Biancheri, «World Crisis The Path to the World Afterwards», 02/08/2011
http://www.globalresearch.ca/

http://logioshermes.blogspot.com/2012/06/h-21.html


Δεν υπάρχουν σχόλια: