Περί Ουκρανίας και άλλων τινών…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης 27-2-2022

Ουδέποτε συμπάθησα τους Ρώσσους, για συγκεκριμένους ιστορικούς λόγους, που σχετίζονται με την πολιτική τους απέναντι στην πατρίδα μας. Όσοι μελετούν Ιστορία τους γνωρίζουν. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι του σημείου να προσπαθούν να με πείσουν κάποιοι ότι το μαύρο είναι άσπρο υπάρχει διαφορά και επί πλέον εξοργίζομαι διότι υποτιμούν την νοημοσύνη μου.

Επιδιώκω λοιπόν, όταν επιχειρώ να αναλύσω γεγονότα και καταστάσεις να είμαι αντικειμενικός όσο μπορώ. Δυστυχώς, διαπιστώνω ότι πολλοί γίνονται εύκολα θύματα της πλύσης εγκεφάλου που ασκείται από την ακατάσχετη προπαγάνδα αυτών των ημερών, διότι αγνοούν βασικές πληροφορίες για τα γεγονότα και τις εξελίξεις που είχαν προηγηθεί ή κάποιοι άλλοι κάνουν απλώς την δουλειά τους ακολουθώντας εντολές και οδηγίες. Έτσι, η παραπληροφόρηση οργιάζει για μια προαναγγελθείσα σύγκρουση ενεργειακών συμφερόντων, που μεθοδεύτηκε να εξελιχθεί σε πολεμική σύγκρουση.

Το άρθρο μου που ακολουθεί και στο οποίο αναφερόμουν στα γεγονότα της Ουκρανίας το είχα αναρτήσει στις 27 Φεβρουαρίου 2022 σε άλλη ιστοσελίδα. Πιστεύω ότι καλό θα είναι να μελετηθεί.

Ουκρανία: Να θυμηθούμε τα γεγονότα

Με το πέρας του Ψυχρού Πολέμου το 1989, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους (ο πρεσβύτερος), ανέλαβε το δύσκολο έργο της επιτήρησης και ολοκλήρωσης της συντεταγμένης διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Η σύνθετη αυτή αποστολή περιλάμβανε την σταθερή άσκηση πίεσης προς τους Σοβιετικούς έτσι ώστε να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους για διάλυση, δίχως όμως να ασκείται τόσο έντονη πίεση που θα μπορούσε να θίξει την εθνική υπερηφάνεια των Ρώσσων. Υπενθυμίζεται το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ από αξιωματούχους που τον θεωρούσαν προδότη, γεγονός που καθιστούσε σαφές στον Μπους ότι έπρεπε να εμμένει στη στάση του, δίχως όμως να επαίρεται ή να γίνεται πιεστικός. Παρά τα όποια μειονεκτήματά του, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον πατέρα Μπους πως κατάφερε να επιτύχει τον στόχο του.

Τον πρόεδρο Μπους αντικατέστησε ο «ολετήρας» της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, ο απερίγραπτος Μπιλ Κλίντον (1993-2001), γνωστός για τις μετέπειτα εγκληματικές πολιτικές του στην Γιουγκοσλαβία.

Ο Κλίντον θεώρησε ότι δεν δεσμευόταν από τις ρητές διαβεβαιώσεις του Μπους προς τους Σοβιετικούς, πως δηλαδή οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθούν περαιτέρω ανατολικά, εις βάρος των περιοχών επιρροής της Ρωσίας.

Έκτοτε ξεκίνησε η άκρατη επέκταση του ΝΑΤΟ (βλ. εικόνα με το σαρκαστικό σχόλιο) και η γεωπολιτική περικύκλωση της Ρωσίας, γεγονός που ενοχλούσε αφάνταστα τον πρόεδρο Πούτιν και το καθεστώς του τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Αξιοποιώντας τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας του και τις γεωπολιτικές συνθήκες και συγκυρίες, ο Πούτιν ισχυροποίησε κατά το δυνατόν την Ρωσσία και, καθώς διέκρινε τη δεδομένη χρονική στιγμή την μείωση της αμερικανικής επιρροής και γοήτρου, αποφάσισε να δράσει.

Δυστυχώς, όπως και σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση αυτοί που πληρώνουν το τίμημα είναι ο απλός λαός της Ουκρανίας οι οποίοι για ακόμα μια φορά θα βρεθούν πρόσφυγες στην ίδια τους την χώρα. Αυτό συνέβη και το 2014 όταν 2 εκ. άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Για ακόμα μια φορά οι μόνοι χαμένοι από την κρίση στην Ουκρανία είναι οι Ουκρανοί πολίτες, με δικιά τους ευθύνη. Εξηγώ το γιατί.

Το 1994, ο πρώτος πρόεδρος της Ουκρανίας, Leonid Kravchuk (1991-1994), παύθηκε από τα καθήκοντά του υπέρ του Leonid Kuchma (1994-2004), ο οποίος υποσχέθηκε καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσσία και να δώσει στη ρωσσική γλώσσα ισότιμο καθεστώς στην Ουκρανία.

Το 2005, ο διάδοχός του, Βίκτορ Γιανουκόβιτς (2004-2005), καθαιρέθηκε μετά από μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια σε νοθευμένες εκλογές, υπέρ ενός πιο εθνικιστή και φιλοευρωπαϊκού υποψηφίου, του Βίκτορ Γιούσενκο (2005-2010). Το 2010, ο Γιούσενκο έχασε από έναν αναγεννημένο Γιανουκόβιτς που έλαβε 48% των ψήφων. Όμως, ο Γιανουκόβιτς αποβλήθηκε με το πραξικόπημα μελών της Βουλής από την διαβόητη «επανάσταση» του Μαϊντάν και τις μαζικές διαδηλώσεις του 2013-2014.

Ένας εθνικιστής υποψήφιος και δισεκατομμυριούχος σοκολάτας, ο Πέτρο Ποροσένκο, έγινε ο επόμενος πρόεδρος (2014-2019), αλλά αντικαταστάθηκε από τον Βολοντίμιρ (Βλαντίμιρ) Ζελένσκι, έναν ρωσσόφωνο υποψήφιο υπέρ της ειρήνης, το 2019. Ο Ζελένσκι, στην τηλεοπτική εκπομπή που τον έκανε διάσημο στην Ουκρανία και τελικά τον εκτόξευσε στην προεδρία, έπαιξε έναν ρωσσόφωνο καθηγητή ιστορίας γυμνασίου που γίνεται ξαφνικά πρόεδρος.

Τελικά, και εν αντιθέσει με τις πρώτες εντυπώσεις, οι ΗΠΑ αναδεικνύονται μάλλον ως οι μεγάλοι κερδισμένοι της παρούσας κατάστασης. Οι λόγοι είναι δύο: Αρχικά, μετά την ρωσσική επέμβαση, οι ΗΠΑ μπορούν να χρησιμοποιήσουν την Ουκρανία ως ένα παράδειγμα προς αποφυγή, υπενθυμίζοντας την μοίρα των χωρών που δεν δέχονται να ενσωματωθούν στη στρατιωτική συμμαχία ή την κηδεμονία τους. Και ο δεύτερος και βασικότερος λόγος είναι πως μετά το πάγωμα του αγωγού «Nord Stream 2» από τους Γερμανούς, ανοίγει πλέον διάπλατα ο δρόμος για την εξαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη.

Αυτός ήταν άλλωστε ο πραγματικός στρατηγικός στόχος της Ουάσινγκτον στην εν λόγω κρίση. Ούτε η Ουκρανία, ούτε η ασφάλεια της Ευρώπης, ούτε η εξάπλωση της ρωσικής επιρροής, αλλά τα αμερικανικά ενεργειακά συμφέροντα. Αυτά φαίνεται να εξυπηρετούνται πλήρως από τις τελευταίες εξελίξεις, και το γεγονός αυτό μπορεί να προσφέρει απαντήσεις στα ερωτήματα σχετικά με την αρχική αμερικανική αδράνεια και τις μετέπειτα αμφιλεγόμενες κυρώσεις εναντίον της ρωσσικής επιθετικότητας.

ΔΕΕ
 

Το «πρωτόκολλο της Μόσχας» μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας

Το «πρωτόκολλο της Μόσχας» σηματοδοτεί την μεγαλύτερη ήττα του Ερντογάν στη Συρία

του Γιεβγένι Κρούτικωφ

Για πρώτη φορά τις τελευταίες μέρες, υπήρξε μια νηνεμία στα συριακά μέτωπα – πρόκειται για το άμεσο αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων μεταξύ των ηγετών της Ρωσίας και της Τουρκίας. Ποια είναι η κατάσταση στα μέτωπα που καθορίζει το πρωτόκολλο που υπεγράφη στο τέλος των διαπραγματεύσεων, τι δεν μπόρεσε να επιτύχει ο τουρκικός στρατός στη Συρία και γιατί έχει ο Άσαντ κάθε λόγο να χαίρεται;

Στη συριακή επαρχία Ιντλίμπ τέθηκε σε ισχύ εκεχειρία – σύμφωνα με το πρωτόκολλο Ρωσίας-Τουρκίας που υπεγράφη την προηγούμενη μέρα στη Μόσχα. Η ένταση των συγκρούσεων μειώθηκε δραματικά Πρωτίστως, επειδή η αεροπορία -τόσο η συριακή όσο και η ρωσική, και έως τώρα η τουρκική- καθώς και το πυροβολικό έπαψαν να επιχειρούν. Σποραδικές αψιμαχίες συνεχίζονται, ειδικά επειδή οι Σύριοι, οι Τούρκοι και περισσότερο οι τζιχαντιστές θα χρειαστούν χρόνο για να αντισταθμίσουν τις απώλειες και να συνειδητοποιήσουν την νέα πραγματικότητα.  

Και η νέα πραγματικότητα είναι ότι η χειμερινή εκστρατεία του 2019/2020 κατέληξε σε πλήρη νίκη για τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης με την υποστήριξη της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας. Τα νικηφόρα στρατιωτικά αποτελέσματα για τους Σύριους στην πραγματικότητα καταγράφονται στο λακωνικό «Πρωτόκολλο της Μόσχας», στο οποίο υπονοούνται περισσότερα απ’ ότι καταγράφεται στο έγγραφο.  

Πρώτον, οι πολυήμερες και αιματηρές μάχες για το Σαρακέμπ και τα περίχωρά του έληξαν με την επιβολή του κυβερνητικού ελέγχου στον αυτοκινητόδρομο Μ5 (Δαμασκός-Χάμα-Χαλέπι). Οι μαχητές έχασαν τη δυνατότητα ακόμη και της στρατιωτικής προσβολής στο δρόμο, για να μην πούμε για τη φυσική τους παρουσία. Οι δύο βασικές πόλεις της Συρίας έχουν τώρα σταθερή σύνδεση, γεγονός που αλλάζει θεμελιωδώς και την διάταξη των δυνάμεων. Ο αυτοκινητόδρομος Μ5 δεν αναφέρεται καν στο «πρωτόκολλο της Μόσχας». Στην ουσία παρέμεινε στον έλεγχο της Δαμασκού ως αποτέλεσμα των μαχών που διεξήχθησαν. Δηλαδή, ο κύριος και βασικός στόχος της χειμερινής στρατιωτικής εκστρατείας επιτεύχθηκε πλήρως.

Δεύτερον, σιωπηρά το πρωτόκολλο κατακυρώνει όλα τα αποτελέσματα της χειμερινής εκστρατείας. Όπως αναφέρεται στη δήλωση μετά τις συνομιλίες Πούτιν-Ερντογάν, αποφασίστηκε να παύσουν όλες οι εχθροπραξίες κατά μήκος της υφιστάμενης γραμμής αντιπαράθεσης. Δηλαδή η ζώνη αποκλιμάκωσης μειώθηκε κατά το ένα τρίτο. Ο αριθμός των απελευθερωμένων οικισμών προσεγγίζει τους 200. Η ίδια η πόλη της Ιντλίμπ σε ευθεία γραμμή είναι μόλις λίγο πάνω από 10 χιλιόμετρα. Ωστόσο, αρχικά, η τουρκική πλευρά απαίτησε από την Δαμασκό να επιστρέψει στην γραμμή των τουρκικών παρατηρητηρίων, δηλαδή να γυρίσει στην γραμμή μετώπου που υφίστατο τον Δεκέμβριο του 2019.

Τρίτον, η τουρκική πλευρά υποχρεούται να αποδεσμεύσει τον αυτοκινητόδρομο Μ4 και να οργανώσει κοινές περιπολίες με τη ρωσική στρατονομία, σύμφωνα με τους όρους που λειτουργούν και στο Κουρδιστάν. 

Ο αυτοκινητόδρομος Μ4 (και όχι ο Μ5) αναφέρεται άμεσα στο «Πρωτόκολλο της Μόσχας» και κατά μήκος του η τουρκική πλευρά, με τη συνδρομή της Ρωσίας αναλαμβάνει να οργανώσει μια αποστρατιωκοποιημένη ζώνη 6 χιλιομέτρων και από τις δυο πλευρές του δρόμου. Δηλαδή η 12 χιλιομέτρων «ζώνη ασφαλείας» θα πρέπει να κόψει την περιοχή στη μέση.

Η εμφάνιση του αυτοκινητόδρομου Μ4 στο κείμενο του ρωσοτουρκικού πρωτοκόλλου αποτέλεσε την μεγαλύτερη έκπληξη των αποτελεσμάτων των διαπραγματεύσεων μεταξύ του Ερντογάν και του Πούτιν. Πολλοί δεν πίστευαν στα μάτια τους και νόμιζαν ότι επρόκειτο για λάθος, αντί του σωστού Μ5. Ωστόσο, το κείμενο δηλώνει σαφώς ότι ο αυτοκινητόδρομος θα απελευθερωθεί σε όλο το μήκος του από τον οικισμό Trumba (2 χιλιόμετρα δυτικά της Σαρακέμπ) έως και την Ain al Havr, που βρίσκεται εντός της επαρχίας της Λατάκειας.

Ο αυτοκινητόδρομος Μ4 (Λατάκεια-Χαλέπι μέσω της Jisr ash-Shugur  και του Σαρακέμπ) ήταν ο δεύτερος κύριος στόχος της χειμερινής εκστρατείας του συριακού στρατού. Στην πραγματικότητα, ο στρατός του Άσαντ δεν τον πέτυχε, αλλά η γρήγορη προέλαση μέσω της κοιλάδας Al-Gaab έκανε αυτόν τον στόχο εφικτό. Ουσιαστικά η Τουρκία έπρεπε να ξεμπλοκάρει το δρόμο ακόμη και με τους όρους της συμφωνίας του Σότσι, αλλά δεν το έκανε. Τώρα απαιτείται να δημιουργηθεί ένας διάδρομος ασφαλείας 12 χιλιομέτρων. Δεδομένου ότι οι δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης δεν έφθασαν στον αυτοκινητόδρομο Μ4 κατά τον χρόνο υπογραφής του πρωτοκόλλου, υθα μπορούσε νη υποχρέωση αυτή να αγνοηθεί. Αν ο αυτοκινητόδρομος M5 είναι ένα νόμιμο τρόπαιο, τότε το ξεκλείδωμα του M4 είναι μια διπλωματική νίκη.

Η αδύναμη θέση της τουρκικής πλευράς, με την οποία ο Ερντογάν δείχνει την αδύναμη θέση της τουρκικής πλευράς, με την οποία ο Ερντογάν ήρθε στη Μόσχα. Αν οι Τούρκοι είχαν την ευκαιρία να παραμείνουν στο Μ4, θα πολεμούσαν γι’ αυτό, όπως αν ήταν για την Κωνσταντινούπολη, αφού η απώλεια αυτής της διαδρομής σημαίνει μακροπρόθεσμα την πλήρη ήττα των τζιχαντιστών και των τουρκικών πληρεξούσιων μαχητών στην Ιντλίμπ. Επιπλέον, έχει τεθεί σαφής προθεσμία εντός της οποίας οι Τούρκοι πρέπει να καθαρίσουν το δρόμο και το διάδρομο των 12 χιλιομέτρων: η 15η Μαρτίου.  
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι αύριο ή ακόμα και μετά τις 15 Μαρτίου, η κυκλοφορία κατά μήκος της M4 θα επαναληφθεί, τουλάχιστον για την μετακίνηση κομβόι. Η διαδρομή περνά μέσα από την μεγάλη πόλη Jisr al-Shugur, η οποία θεωρείται η ανεπίσημη πρωτεύουσα των συμμοριών των τζιχαντιστών, αποτελούμενες από μετανάστες καταγόμενους από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και άλλους ξένους εξτρεμιστές μαχητές. Η Tahrir al-Sham, στην οποία τυπικά οι εν λόγω μονάδες υπάγονται, δεν αναγνώρισε τις συμφωνίες της Μόσχας και την κατάπαυση του πυρός. Στα επιχειρησιακά σχέδια των κυβερνητικών στρατευμάτων η Jisr al-Shurgur προτάσσεται ως ο βασικότερος στόχος. Τώρα, έπειτα από την ανάκτηση του αυτοκινητόδρομου Μ5, ο έλεγχος της Μ4 έχασε την οικονομική και κοινωνική σημασία του, και παρέμεινε μόνο ως στρατιωτικός και πολιτικός στόχος.
Η Jisr al-Shugur ενοχλεί λόγω της παρουσίας όλων των ειδών “Μαχητών του Τουρκεστάν”, των Ουιγούρων και των τρομοκρατικών ομάδων από τον Καύκασο. Επιπλέον, το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Συρίας θεωρεί ότι ο αυτοκινητόδρομος Μ4 είναι μια φυσική γραμμή αμύνης, που αν καταληφθεί θα γίνει δυνατή η αρχή της εκκαθάρισης της πόλης της Ιντλίμπ. Εάν εφαρμοστεί πλήρως το “Πρωτόκολλο της Μόσχας” αυτό θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση επί του εδάφους και θα καθορίσει τις θέσεις και τους στόχους του συριακού στρατού.

Τέταρτον, η διατήρηση των τουρκικών «παρατηρητηρίων» βαθιά στα μετόπισθεν των κυβερνητικών δυνάμεων χάνουν το νόημά τους. Ήδη το πρωί κυκλοφόρησαν φήμες ότι ορισμένα απ’ αυτά (συνολικά οκτώ) θα μπορούσαν απλώς να αποσυρθούν. Παρόλο που ο Ερντογάν ισχυρίζεται ότι θα διατηρηθούν όλα, θα πρέπει τελικά να τα αποσύρει, αφού οι θέσεις των Τούρκων είναι αποκλεισμένες και ο εφοδιασμός τους μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον με την βοήθεια της ρωσικής στρατονομίας. Οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να μεταφέρουν στους Τούρκους νερό και πλιγούρι κάπου στο Murak, στην επαρχία της Χαμά, αλλά αυτό δεν μπορεί γίνεται αιωνίως. Κανείς δεν θα αγγίξει τους Τούρκους, αλλά πλέον δεν έχουν να κάνουν τίποτε εκεί που βρίσκονται.
Μέχρι τον περασμένο Δεκέμβριο, τα τουρκικά παρατηρητήρια κατέγραψαν τις αξιώσεις της Άγκυρας και τη “συμμετοχή” της στα στρατιωτικά γεγονότα, ακόμη και τις “εγγυήσεις” της Άγκυρας για την Ιντλίμπ. Τώρα αυτό ήδη αποτελεί παρελθόν. Ο Ερντογάν κέρδισε το δικαίωμα να απαντήσει στρατιωτικά εάν οι Σύριοι κτυπήσουν τουρκικές στρατιωτικές μονάδες, αλλά η πρακτική δείχνει ότι οι Σύριοι θα κτυπήσουν τουρκικές μονάδες, αλλά η πρακτική δείχνει ότι δεν είναι οι Σύριοι που επιτίθενται πρώτοι κατά των Τούρκων.
Η θέση ολόκληρης της μεραρχίας, την οποία έχουν στείλει οι Τούρκοι στην Ιντλίμπ, παραμένει αμφιλεγόμενη. Τίποτε δεν υπάρχει γι’ αυτό εγγράφως, αλλά ο Ερντογάν υπέγραψε τη φράση για την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Δηλαδή, νομικά, δεν έχει κανένα δικαίωμα να κρατήσει τόσα πολλά στρατεύματα στην Ιντλίμπ.
Εάν αξιολογήσουμε συνολικά το «Πρωτόκολλο της Μόσχας» σε στρατιωτικό επίπεδο σηματοδοτεί την ήττα και των μαχητών κάθε ιδεολογικής κατεύθυνσης και του τουρκικού στρατού. Η γραμμή του μετώπου είναι καθορισμένη στο μέγιστο σημείο της προέλασης του Συριακού Στρατού εντός της περιοχής (εκτός του οικισμού Nareb, αλλά αυτό είναι κάτι ιδιαίτερο) και η απεμπλοκή του αυτοκινητοδρόμου Μ4 αυξάνει το μέγεθος της νίκης σε σχέση με αυτά που κατακτήθηκαν στις μάχες. Η εκκένωση των τουρκικών παρατηρητηρίων στο εσωτερικό του συριακού εδάφους θα σημάνει επιπλέον την αποκατάσταση της κυριαρχίας σε ένα μέρος της κυριαρχίας της Συρίας εκεί που τον έλεγχο πρακτικά τον είχαν οι Τούρκοι.
Το μόνο που μπορεί να κάνει ο Ερντογάν είναι επιδεικτικά να μην κατονομάζει τον Μπασάρ Άσαντ με το όνομά του αλλά με την αφηρημένη λέξη «καθεστώς».
Επιπλέον, η τουρκική πλευρά θα αναγκαστεί να σταματήσει τις προβοκάτσιες στα ελληνικά σύνορα και να πάψει την αχαλίνωτη προπαγάνδα για τα «εκατομμύρια των προσφύγων». Γι’ αυτό, η ευρύτερη Ευρώπη θα έπρεπε να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Μόσχα.

Είναι εντελώς λογικό να υποθέσουμε ότι η παρούσα κατάσταση στα μέτωπα -ο καθορισμός των συνοριακών θέσεων και η κατάπαυση του πυρός- έχει τη δυνατότητα να αντέξει μέχρι το καλοκαίρι. Ο συριακός στρατός αυτό το διάστημα θα μπορέσει να αναπληρώσει τις απώλειές του, θα επεξεργαστεί νέες τακτικές και θα αναπτύξει αντιαεροπορικά συστήματα στην πρώτη γραμμή.
Ακόμη δεν είναι σαφές πώς τα εκλαμβάνει όλα αυτά η Άγκυρα. Ο Ερντογάν θα πρέπει να καταβάλει πολλή προσπάθεια για να εξηγήσει στους ψηφοφόρους του τι συμβαίνει. Το Blitzkrieg στην Ιντλίμπ απέτυχε, όμως τις τελευταίες εβδομάδες είχαν ειπωθεί πολλά στην Άγκυρα, συμπεριλαμβανομένων των υποσχέσεων να «φθάσουμε στην Δαμασκό» και να εκδικηθούμε κάθε νεκρό Τούρκο στρατιώτη. Το μόνο που κατάφερε να επιτύχει η Άγκυρα, με τον μεγαλύτερο (μετά τον αμερικανικό) στρατό στο ΝΑΤΟ, ήταν να κρατήσει ένα πολύ μειωμένο κομμάτι της επαρχίας Ιντλίμπ.

Κάποιοι είδαν ένα τρολάρισμα του Ερντογάν από πλευράς της Ρωσίας για το ότι η αίθουσα του Κρεμλίνου, που έγιναν οι διαπραγματεύσεις, ήταν διακοσμημένη με ένα άγαλμα της Μεγάλης Αικατερίνης και με ένα πίνακα με σκηνή από τον ρωσο-τουρκικό πόλεμο του 1877-1878. Πρόκειται για καθαρή σύμπτωση, κανείς δεν σκέφθηκε τίποτε το τρομερά συμβολικό, αλλά και η τουρκική πλευρά μάλλον δεν έδωσε σε αυτό καμία σημασία. Αλλά το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του: Το «Πρωτόκολλο της Μόσχας» εμπέδωσε εγγράφως την νίκη του συριακού στρατού στην χειμερινή εκστρατεία, η Ρωσία δεν μείωσε την υποστήριξή της στην Δαμασκό, και η Τουρκία υποχρεώθηκε να πάει σε πρόσθετες και σοβαρές υποχωρήσεις.

Πηγή: https://vz.ru/politics/2020/3/6/1027514.html

Ιστολόγιο Σωτήρη Δημόπουλου

Το ρωσικό «προγεφύρωμα» της Αλεξανδρούπολης

Ευάγγελος Λαμπάκης, Κωνσταντίνος Γκαμπαερίδης

 και Χριστόδουλος Τοψίδης

Ένα άρθρο στην πολιτικά ορθή γραμμή "οι κακοί Ρώσοι, η καλή Ε.Ε. ο συμπαθής κ. Κοτζιάς", αλλά με ενδιαφέρον ως προς ορισμένα γεγονότα και καταστάσεις που συμβαίνουν στην Θράκη.

ΔΕΕ

Το ρωσικό «προγεφύρωμα» 

της Αλεξανδρούπολης

Της Χριστίνας Ταχιάου

Η Ρωσία είναι χώρα Ορθοδόξων, βαθιά θρησκευόμενων. Εκτός από το Άγιον Όρος και τη γνωστή προσπάθεια ηγεμονίας επ’ αυτού, οι Ρώσοι έχουν βλέψεις και για άλλες περιοχές, ιδίως της Βόρειας Ελλάδας. Ο τρόπος που επιχειρούν να ασκήσουν επιρροή συχνά περνά από τη θρησκεία, καθώς και από την πολιτιστική κληρονομιά. Επίσης, από το εμπόριο και –ακόμη συχνότερα- μέσα από τη φιλοδοξία ανθρώπων οι οποίοι θέλουν να έχουν ρόλο στον δημόσιο βίο. 

Ένας ιδανικός φίλος, φιλόδοξος και τολμηρός, ορμητικός και αποτελεσματικός (όπως δείχνει ο πρότερος βίος του) είναι ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Ευάγγελος Λαμπάκης. Που καταγγέλλει «το κράτος της Αθήνας» και υπενθυμίζει ότι «αυτή η Θράκη, η οποία κάποτε έφτανε από την Κωνσταντινούπολη μέχρι το Μόναχο, κάπου εκεί στη Βαυαρία, σήμερα είναι συρρικνωμένη σε τρεις νομούς και σε τρεις πόλεις», όπως είχε πει το 2011. Πριν προλάβει, όμως, να μελαγχολήσει από τα περασμένα μεγαλεία, ο κ. Λαμπάκης διευκρίνισε ότι αυτό μπορεί να σημάνει κάτι καλό. «Βέβαια», συνέχισε, «και μην το θεωρήσετε αυτό ως απειλή, αν τη δείτε στον χάρτη θα δείτε ότι είναι μια ολοκληρωμένη μονάδα ως οντότητα, η οποία μπορεί να έχει πολιτική αίσθηση, οικονομική ανεξαρτησία και μια πολιτική σε πάρα πολλά πεδία. Αν καθίσουμε να τα αναπτύξουμε ένα προς ένα, να δείτε που κάποιοι θα τρομάξουν». Ακολούθως, και αφού τοποθέτησε τη Θράκη «ανάμεσα σε δυο χώρες»(!), έκανε λόγο για ένα «ανεξάρτητο κράτος». Με κάτι τέτοιες προχωρημένες ιδέες, καθώς και με τον αγώνα κατά της επένδυσης της «Ελληνικός Χρυσός» στη Θράκη, ο κ. Λαμπάκης επανεξελέγη δήμαρχος το 2014 – με τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας. Και ευελπιστεί τώρα ότι θα εκλεγεί το 2019 περιφερειάρχης Θράκης. 

Την περασμένη Δευτέρα, 16 Ιουλίου, ήταν περιζήτητος. «Δεν προλαβαίνω καν να τον ειδοποιήσω για τη δική σας κλήση. Δίνει συνεχώς συνεντεύξεις» μας είπε ευγενέστατα η γραμματέας του. Ο δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης βρέθηκε στην επικαιρότητα αυτές τις ημέρες λόγω των σχέσεών του με τον ρωσικό παράγοντα και της αδυναμίας που οι Ρώσοι δείχνουν για την πόλη του. Βεβαίως, ο κ. Λαμπάκης δεν θέλει και πολύ για να καλέσει τα κανάλια. Για παράδειγμα, τον περασμένο Μάιο, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ ακύρωσε την επίσκεψή του στην Αλεξανδρούπολη, λόγω της αγάπης του κ. Λαμπάκη για τις κάμερες. Συγκεκριμένα, ο δήμαρχος κάλεσε τους τοπικούς δημοσιογράφους προκειμένου να τους ανακοινώσει ότι είχε δεχτεί την επίσκεψη αξιωματούχων της ασφάλειας του κ. Πάιατ, δίνοντας πληροφορίες που κανονικά έπρεπε να μείνουν απόρρητες. Κατόπιν τούτου, βαθιά ενοχλημένη η πρεσβεία των ΗΠΑ ακύρωσε την επίσκεψη Πάιατ. Αλλά έχει και χειρότερα. Το 2016, κι ενώ ήδη βρίσκονταν σε ισχύ κυρώσεις και περιορισμοί στις οικονομικές σχέσεις με την Κριμαία και τη Σεβαστούπολη, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης αποκάλυψε στον ραδιοφωνικό σταθμό του Russia Today ότι η περιφέρεια της Συμφερόπολης Κριμαίας και το Εμπορικό Επιμελητήριο Έβρου υπέγραψαν συμφωνία σε θέματα εμπορικά, οικονομικά, πολιτιστικά. «Το ενδιαφέρον μας είναι πολύ σοβαρό. Μπορούμε να συνεργαστούμε σε πολλούς τομείς, λαμβάνοντας υπόψη πως η πόλη (της Αλεξανδρούπολης) είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια, που δίνει τη δυνατότητα ανταλλαγής προϊόντων παρακάμπτοντας τα Δαρδανέλια και τον Βόσπορο. Επιπλέον ο Έβρος είναι περιοχή με πολύ αναπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία, από την οποία τρέφεται σχεδόν όλη την Ελλάδα. Θα μπορούσαμε να δούμε ποιες είναι οι ανάγκες των δύο πλευρών για να υλοποιήσουμε εμπορική ανταλλαγή με ό,τι είναι αναγκαίο» είχε πει ο δήμαρχος στην συνέντευξή του. «Οι κυρώσεις που επιβάλλονται στην Κριμαία δεν θα εμποδίσουν τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο περιοχών» κατέληξε. Όταν το έμαθε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό. Είναι άγνωστο τι είπε στον δήμαρχο όταν τον πέτυχε στο τηλέφωνο. Ο κ. Λαμπάκης ήταν ασυγκράτητος. Έτσι όπως κήρυξε περίπου ανεξάρτητη τη Θράκη το 2011, βιάστηκε να διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2016. «Αν κοιτάξουμε την κατάσταση στην οποία σήμερα είναι η Ευρώπη, μπορούμε να ακούσουμε το “τρίξιμο” στα θεμέλιά της, αμφιβάλλω ότι οι κυρώσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν το δικό μας Εμπορικό Επιμελητήριο για την ανάπτυξη των σχέσεων με την Κριμαία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει τώρα να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στον εαυτό της. Εμείς, φυσικά, δείχνουμε σεβασμό στην ΕΕ, καθώς και στην ελληνική κυβέρνηση που μας εκπροσωπεί στη διεθνή σκηνή, αλλά κάθε κυβέρνηση πρέπει να είναι προσεκτική όσον αφορά τους δικούς της ανθρώπους» είχε πει. 

Τι δουλειά είχε, όμως, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης μαζί με τον πρόεδρο του Εμπορικού Επιμελητηρίου Χριστόδουλο Τοψίδη το 2016 στην Κριμαία; Το πρόσωπο-κλειδί για τις επαφές εκεί ήταν ο τότε επίτιμος πρόξενος της Ρωσίας στην Αλεξανδρούπολη, Κωνσταντίνος Γκαμπαερίδης. Άνθρωπος υψηλών τόνων και με φανερή τη ρωσική προφορά στα Ελληνικά του, δηλώνει πρόεδρος της 'Ενωσης Ρωσοφώνων Επιχειρηματιών Ελλάδας. Ωστόσο, δεν στάθηκε δυνατό να εξακριβώσουμε τις ακριβείς επιχειρηματικές δραστηριότητές του, ενώ δεν μπορέσαμε να μιλήσουμε μαζί του, καθώς βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη συνοδεύοντας μαθητές από την Καβάλα σε «επίσημη αποστολή», όπως δήλωσε σε ραδιοφωνική εκπομπή το πρωί της Δευτέρας. Δηλώνει, επίσης, άμισθος σύμβουλος του δημάρχου για θέματα τουρισμού, αν και πριν από λίγα χρόνια εμφανιζόταν ως υπάλληλος της Τουριστικής Ιαματικής Επιχείρησης Δήμου Αλεξανδρούπολης. Μάλιστα, λόγω κάποιων αστοχιών στη διαχείριση της ΤΙΕΔΑ, τα χρήματα κατεβλήθησαν παράνομα και ο κ. Γκαμπαερίδης καταδικάστηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αλεξανδρούπολης, στις 6 Μαΐου 2018, σε φυλάκιση 15 μηνών. Στην ίδια δίκη καταλογίστηκαν ποινές και σε μέλη της διοίκησης της Τουριστικής Επιχείρησης. Ο κ. Γκαμπαερίδης διετέλεσε επίτιμος πρόξενος της Ρωσίας από το 2015 έως τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν στο ΦΕΚ 864 (τεύχος τρίτο) της 19ης Σεπτεμβρίου δημοσιεύτηκε το από 27/5/2016 προεδρικό διάταγμα ανάκλησης του διορισμού του, κατόπιν πρότασης του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά. Πρόκειται για έναν παράγοντα για τον οποίον όλοι λένε ότι είναι «ο άνθρωπος των Ρώσων». Δίνει όσο πιο δυναμικά μπορεί το «παρών», είτε μέσα από τον πολιτιστικό σύλλογο «Ρωσικό Σπίτι» που διοικεί η καλλονή σύζυγός του, είτε μέσα από παράτες. Όπως η μεταφορά μιας εικόνας αγίου με ιστιοφόρο από τη Θεσσαλονίκη στην Αλεξανδρούπολη ή η εμφάνισή του στην εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2016 συνοδεύοντας αποστολή από την Αγία Πετρούπολη ή η εξύμνηση του προσώπου του από site όπως το olympia. 

Για τη δράση των Ρώσων στην περιοχή γράφτηκαν πολλά αυτές τις ημέρες. Εάν υπάρχουν παρανομίες ή χρηματισμοί, είναι δουλειά της ελληνικής Πολιτείας να το βρει. Δυο, όμως, πράγματα προκαλούν αλγεινή εντύπωση. Το πρωί της Κυριακής, όταν βγήκαν στη δημοσιότητα φωτογραφίες του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Παναγιώτη Κουρουμπλή με τον κ. Γκαμπαερίδη, έσπευσε να δηλώσει στην εκπομπή του Τάκη Χατζή στον ΣΚΑΪ ότι το 2015 που είχε επισκεφθεί την περιοχή, είχε δει «τους πάντες». Σωστά. Παρέλειψε, όμως, ο υπουργός να αναφέρει ότι στις 20 Απριλίου 2018 συνέφαγε με τον κ. Γκαμπαερίδη στο χωριό Αβαντας, 10 χιλιόμετρα βόρεια της Αλεξανδρούπολης, στην ταβέρνα «Στου Ντάνυ». Γιατί; Το πρωί της Δευτέρας, ο Κωνσταντίνος Γκαμπαερίδης μίλησε στο ραδιοφωνικό σταθμό Maximum FM, κάνοντας λόγο για σόου στην Ελλάδα «ανάλογο της υπόθεσης Σκριπάλ». Υιοθετώντας πλήρως τη ρητορική της Ρωσίας, για την οποία υπάρχει σοβαρή διάσταση με την Ευρωπαϊκή Ενωση, ο κ. Γκαμπαερίδης είπε ότι «δυστυχώς πρωταγωνιστεί η Ελλάδα αυτή τη φορά».

Πηγή: Protagon.gr

Στο πανσλαβικό συνέδριο οι ψευτομακεδόνες!

Αυτοί οι φιλοσκοπιανοί ψευτομακεδόνες αποτελούν, όπως έχω ξαναγράψει, μια ατέλειωτη πηγή διασκέδασης με αυτά που γράφουν και υποστηρίζουν. Ξαφνικά, ξέχασαν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και συμμετέχουν σε ...πανσλαβικά συνέδρια (!) ξεχνώντας ότι οι Σλάβοι εμφανίστηκαν στην περιοχή μας 1000 χρόνια μετά τον Μ. Αλέξανδρο. Πιθανότατα τώρα που έσφιξαν τα πράγματα με τους Αλβανούς, θυμήθηκαν ότι στην πραγματικότητα είναι Σλάβοι. Κάποια στιγμή βέβαια οι πλακίτσες και τα καλαμπούρια θα τελειώσουν, τότε όμως θα είναι πολύ αργά...

ΔΕΕ 

Αυτή η σημαία τι σημαίνει;

Συμμετοχή Μακεδόνων 

σε Συνέδριο στη Ρωσία  

15/6/2017 - Η "Μακεδονική Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας" έλαβε και αποδέχτηκε πρόσκληση συμμετοχής στο Επετειακό Συνέδριο της οργάνωσης «Παν-σλαβική Ένωση» της Μόσχας, που γιόρτασε τα 150 χρόνια από το 1^ο Συνέδριο της, το 1867. 

Στο Συνέδριο της "Παν-σλαβικής Ένωσης" προσκλήθηκε και συμμετείχε ως σύνεδρος και ο πάτερ Νικόδημος Τσαρκνιάς, ιερέας του οίκου προσευχής Σφέτα Ζλάτα Μέγκλενσκα της Αριδαίας.

Το συνέδριο διήρκησε 8 ήμερες και πραγματοποιήθηκε στο ποταμόπλοιο «Πριγκίπισσα Αναστασία» που εκτελεί κρουαζιέρες στον ποταμό Βόλγα, από την Μόσχα μέχρι την Αγ. Πετρούπολη, με στάσεις κατά τη διαδρομή σε διάφορα εντυπωσιακά ιστορικά και θρησκευτικά αξιοθέατα.

Στο Συνέδριο συμμετείχαν πάνω από 200 σύνεδροι από πολλές Ευρωπαϊκές σλαβικές χώρες και υπήρχε μια φιλική και ενθουσιώδες ατμόσφαιρα, ειδικά στο τμήμα της Νεολαίας, σε όλη την διάρκεια του Συνεδρίου του οποίου το κύριο θέμα ήταν η ένωση και η συνεργασία όλων των σλαβικών λαών και η προσπάθεια να ερευνηθούν όλα εκείνα τα στοιχεία, πέρα από τις γλώσσες μας, που μας ενώνουν (παραδόσεις, ιστορία, πολιτισμός, κτλ).

Ήταν μια εξαίσια επαφή που ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει όλους στο μέλλον, για συνεργασίες. 

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τα τελικά συμπεράσματα του Παν-σλαβικού Συνεδρίου, όπως μεταφράστηκαν από τα ρωσικά στα ελληνικά.

ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΥ

ΠΑΝ-ΣΛΑΒΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

26/05/17 - 03/06/17

 Μόσχα - Αγία Πετρούπολη

(Έκκληση των Σύνεδρων του Επετειακού Παν-σλαβικού Συνεδρίου προς τους ηγέτες των σλαβικών κρατών και τις σλαβικές μη κυβερνητικές οργανώσεις)

Από τις 26 Μαΐου ως τις 3 Ιούνιου 2017 η Μόσχα και η Πετρούπολη φιλοξένησαν το Ιωβηλαίο του Παν-σλαβικού Συνεδρίου, στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 220 σύνεδροι από όλες τις σλαβικές χώρες. Η πρώτη ολομέλεια του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκε κοντά στα τείχη του Κρεμλίνου, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ρωσικής Κρατικής Βιβλιοθήκης. Οι περαιτέρω εργασίες του συνεδρίου συνεχίστηκαν επί του πλοίου "Princess Anastasia" στη διαδρομή Uglich- Yaroslavl - Kirilov - Kizhi - Svirstroy - Βαλαάμ - Αγία Πετρούπολη. Στις εργασίες του συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν 14 διαλέξεις και στρογγυλά τραπέζια, στα οποία παρουσιάστηκαν περισσότερα από 300 έγγραφα, ομιλίες, εκθέσεις και παρουσιάσεις:
• Διάσκεψη «Σλαβικός πολιτισμός και ειδικότερα η σλαβική ιδεολογία»
• Διάσκεψη «Σλαβικός διαφωτισμός»
• Διάσκεψη «Επίκαιρα θέματα της σλαβικής ιστορίας»
• Διάσκεψη «Σλαβικό κράτος, δίκαιο, γεωπολιτική»
• Διάσκεψη «Σλαβισμός και  Δύση»
• Συνέδριο «Πορεία προς την σλαβική ενότητα και την αμοιβαιότητα. Σλαβική ομοσπονδία. Ρωσική ενότητα"
• Στρογγυλό τραπέζι «Σλαβική γεωργία και οικονομικές σχέσεις»
• Διάσκεψη «Σλαβική Φιλολογία και Δημοσιογραφία»
• Στρογγυλό τραπέζι «Σλαβική ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική»
• Διάσκεψη «Σλαβική μουσική, θέατρο, κινηματογράφος»
• Στρογγυλό τραπέζι «Σλαβική νεολαία»
• Στρογγυλό τραπέζι «Καταστροφικές δυνάμεις στη σλαβική ιστορία»
• Στρογγυλό τραπέζι «Σλαβική Εγκυκλοπαίδεια»
• Συνέδριο «Οργάνωση της σλαβικής κίνησης»
Στο Συνέδριο συναντήθηκαν για να γιορτάσουν ένα αξιοσημείωτο γεγονός στην ιστορία του παγκόσμιου κινήματος των σλαβικών λαών – το σλαβικό Συνέδριο του 1867 στη Μόσχα. Οι σύνεδροι επισήμαναν ότι το συνέδριο του 1867 πραγματοποιήθηκε υπό του συνθήματος της μεγάλης αγάπης των σλαβικών λαών μεταξύ τους και για τη Ρωσία. Το κύριο αποτέλεσμα του συνεδρίου ήταν η πνευματική ενοποίηση των σλαβικών λαών, που ανέπτυξε μια κοινή ιδεολογία του παγκόσμιου κινήματος των σλαβικών λαών για την πνευματική ενότητα και την αμοιβαιότητα. Κατά το συνέδριο του 1867 διακηρύχτηκε ότι στους σλαβικούς λαούς ορίστηκε από τον Θεό μια ειδική αποστολή, που είναι η έννοια του σλαβικού πολιτισμού, σε όλες του τις εκφάνσεις. Η ιστορία των σλαβικών λαών εμπεριέχει το ιστορικό κάλεσμα τους σε αυτή την αποστολή, στον ιστορικό αγώνα των σλαβικών λαών για την καταπολέμηση των παγκόσμιων δυνάμεων του κακού, που ενσωματώνονται κυρίως στον γερμανο-ρωμαϊκό πολιτισμό. Στους σλαβικούς λαούς, ισχυρίστηκαν οι συμμετέχοντες του Συνεδρίου, με ιδιαίτερο τρόπο. Η παγκόσμια πρόκληση τους είναι να απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από την μονόπλευρη και ψευδή ανάπτυξη, η οποία δέχτηκε την ιστορία κάτω από την επιρροή του Γερμανο-ρωμαϊκού δυτικού πολιτισμού.
Οι ιδέες και τα ιδανικά των σλαβικών λαών, υπό συζήτηση στο Κογκρέσο το 1867, προσδιόρισαν τις κύριες παραμέτρους της σλαβικής ιδεολογίας. Μερικά από αυτά έχουν επικαιροποιηθεί και έχουν ενσωματωθεί στη ζωή των σλαβικών λαών.
Οι ομιλητές στο συνέδριο τόνισαν ότι η Δύση εξακολουθεί να βλέπει τον σλαβικό κόσμο ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και οικονομικής επέκτασης. Η συντριπτική πλειοψηφία των οικονομικών και φυσικών πόρων των σλαβικών κρατών που περιλαμβάνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ είναι υπό τον πλήρη έλεγχο των δυτικών οικονομικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων. Κάτω από την επίδραση αυτού του ελέγχου, η εθνική οικονομία των σλαβικών χωρών είναι υποβαθμισμένη και οι πιο προηγμένες επιχειρήσεις έχουν περάσει στα χέρια Γερμανο-Ρωμαϊκών ιδιοκτητών. Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η κύρια μορφή της εκμετάλλευσης των σλαβικών λαών. Περίπου 110 εκατομμύρια άνθρωποι σλαβικών λαών (συμπεριλαμβανομένων της Ουκρανίας) είναι κάτω από το ζυγό και την εξάρτηση της Ένωσης (Γερμανο-ρωμαϊκής υπαγόρευσης).
Με βάση τις ιδέες του Συνεδρίου του 1867, οι σύνεδροι του Ιωβηλαίου του Παν-σλαβικού Συνεδρίου είμαστε αντίθετοι στο διαμελισμό και την καταλήστευση από τη Δύσης του πρωτότυπου σλαβικού πολιτισμού - ένα από τα θεμέλια ενός πολυπολικού κόσμου, για την διατήρηση των αιώνιων παραδόσεων και των ηθικών αξιών.
Η διατήρηση και η μετάδοση στις μελλοντικές γενιές των παραδοσιακών σλαβικών αξιών και ιδανικών: την πνευματική ακεραιότητα, την Φιλοκαλία, την συλλογικότητα, την μη απληστία, την τήρηση της σλαβικής ενότητας και της αμοιβαιότητας.
Για 150 χρόνια μετά το σλαβικό συνέδριο της Μόσχας, ο σλαβικός κόσμος έχει βιώσει πολλές αναταραχές. Η πιο αιματηρή μάχη ήταν με τη ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από τα 50 εκατομμύρια θύματα της, τα 35,3 εκατ εμπίπτουν τις σλαβικές χώρες. Με κόστος ανείπωτα δεινά, έχουν αποκατασταθεί τα αρχαία σύνορα μεταξύ της Γερμανίας και του σλαβικού κόσμου στο Labe / Elbe, τα οποία εξασφάλισε μια χειραψία αμερικανών και σοβιετικών στρατιωτών το 1945. Ως αποτέλεσμα της νίκης στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το αιώνιο όνειρο για τη σλαβικής ένωση απόκτησε πραγματικό σχήμα. Δημιουργήθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, το Συμβούλιο Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας, τα οποία προώθησαν την πολιτική, οικονομική και πολιτισμική ενσωμάτωση των σλαβικών λαών.
Ωστόσο, στα τέλη του εικοστού αιώνα, ως αποτέλεσμα της προδοσίας των συμφερόντων του σλαβικού κόσμου από τους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης και άλλων σλαβικών χωρών, καταστράφηκαν η Σοβιετική Ένωση, η Τσεχοσλοβακία, η Γιουγκοσλαβία και ξεκίνησε μια νέα επίθεση του γερμανικού πολιτισμού κατά του σλαβικού κόσμου.
Ως αποτέλεσμα των παραβιάσεων από τη Δύση όλων των διευθετήσεων μετά τον πόλεμο, τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η επιρροή του Βόρειου Ατλαντικού μπλοκ του ΝΑΤΟ, στον εικοστό πρώτο αιώνα, περνούν μέσα από την πολύπαθη γη της Donbass. Ξεκίνησε μια υστερική αντι-ρωσική και προπαγανδιστική εκστρατεία κατά της Ρωσίας στην οποία οι πιο δυνατές φωνές εθνικιστών της Ουκρανίας και της Πολωνίας συμβάλλουν στην υλοποίηση μιας νέας ανακατανομής του κόσμου, στο πνεύμα της «Drang nach Osten!» (Επέλαση προς την Ανατολή!).
Καθήκον του Διεθνούς σλαβικού κινήματος - αντιτίθεται σθεναρά στην επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή για να δείξει την επιθετική φύση του, τους βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας, η οποία δεν απειλούσε καμία από τις χώρες του μπλοκ, την εγκατάσταση στις σλαβικές χώρες αντιπυραυλικών συγκροτημάτων, εκτοξευτές πυραύλων και άλλων εγκαταστάσεων κατά της Ρωσίας και τους γενετικούς, πνευματικούς και οικονομικούς δεσμούς των σλαβικών πολιτισμών.
Απαραίτητη προστασία των μνημείων και νεκροταφείων των σοβιετικών στρατιωτών και άλλων σλαβικών πολεμιστών που συνέβαλαν αποφασιστικά στη νίκη επί του φασισμού, την διάσωση από την καταστροφή των Σλαβικών και άλλων λαών της Ευρώπης και του κόσμου, φέρνοντας τους την ελευθερία.
Σύμφωνα με πολλούς σύνεδρους ο σλαβικός κόσμος αντιμετωπίζει δύο σημαντικές παγκόσμιες προκλήσεις: να αναβιώσει την ένωση των κρατών της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, καθώς και να αρχίσουν οι εργασίες για τη δημιουργία της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Σλαβικών Κρατών και λαών.
Οι σύνεδροι του Επετειακού Παν-σλαβικού Συνεδρίου παροτρύνουν το κοινό της Λευκορωσίας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας να επιδείξουν τη βούλησή τους για την ενότητα και να παρουσιάσουν ένα ενιαίο μέτωπο για τη δημιουργία της Ένωσης με το κράτος της Ρωσίας. Με όλες τις πιθανές διαμορφώσεις της αναδυόμενης Ευρασιατικής Ένωσης, η ρωσική δύναμη θα αποτελεί τον πυρήνα ισχύος σε πολλαπλά στάδια στην Ευρασίατικη ένταξη, σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Για την ενίσχυση και την ανάπτυξη αυτής της συμμαχίας - το κύριο καθήκον του σλαβικού κινήματος. Ο κύριος στόχος του - η δημιουργία της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Σλαβικών Κρατών – η παν-σλαβική Ένωση. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, με δεδομένη την ιστορική πορεία της Ρωσίας με πάνω από εκατό έθνη ενωμένα σε ένα ενιαίο κράτος, δεν είναι μόνο ο πυρήνας της παν-σλαβικής ενοποίησης, αλλά και το κέντρο έλξης για τους λαούς της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αλλά και για άλλα κράτη. Η Ευρασιατική Ένωση, που δημιουργήθηκε το 2011, προβλέπει τη θέσπιση μιας συνομοσπονδιακής ένωσης κρατών με μια κοινή πολιτική στον οικονομικό, στρατιωτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό χώρο. Ωστόσο, αυτή η Ευρασιατική Ένωση θα είναι επιτυχής μόνο εάν ενισχυθεί από κυρίαρχα σλαβικά στοιχεία. Η Ένωση των σλαβικών κρατών, η Ενωμένη Ρωσία σε ισότιμη βάση, να γίνει ένα από τα θεμέλια ενός πολυπολικού κόσμου.
Οι σύνεδροι του Συνεδρίου θεωρούν ότι το σλαβικό κίνημά μας έχει ως στόχο να ενώσει τους  διαφορετικούς λαούς του σλαβικού κόσμου, για την προώθηση της ιστορικής αποστολής του - να καταστεί γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας, με τη δημιουργία της Ευρασιατικής Ένωσης των εθνών, η οποία ανοίγει το δρόμο για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση.
Μόνο υπό αυτές τις συνθήκες ένωσης ο σλαβικός κόσμος θα είναι σε θέση να εκπληρώσει την αρχική παγκόσμια αποστολή του - να ελευθερώσει την  ανθρωπότητα από την ψευδή και μονόπλευρη ανάπτυξη, η οποία δέχεται την ιστορία υπό την επιρροή του δυτικού Γερμανο-ρωμαϊκού πολιτισμού.
Κατά τη διάρκεια του Ιωβηλαίου του Παν-σλαβικού συνεδρίου καταρτίστηκαν και εγκρίθηκαν πάνω από 30 έγγραφα και αναφορές. Όλα τα έγγραφα και το υλικό του Συνεδρίου αποφασίστηκε να δημοσιευτεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Οι σύνεδροι ενέκριναν το Ιωβηλαίο του Παν-σλαβικού συνεδρίου
1 Ιουνίου του 2017

http://edessavoden.gr/%CE%9D%CE%95%CE%91-%CE%94%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-News-Activities.php

Η «στροφή» του Στάλιν σε πατρίδα και θρησκεία

Η «στροφή» του Στάλιν 

σε πατρίδα και θρησκεία 

και η στάση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας 

στον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο»

Ο Στάλιν έσπασε ξαφνικά την σιωπή του. «Γιατί δεν έχετε δυναμικό;», ρώτησε, καθώς απομάκρυνε την πίπα από το στόμα του και προσέχοντας τις ομιλίες των συνεργατών του.

Ο Alexy και ο Nikolai ήταν μπερδεμένοι, γιατί όλοι ήξεραν ότι το «δυναμικό» τους καθόταν στα στρατόπεδα του Στάλιν. Ο Μητροπολίτης Σέργιος (Sergiy) δεν ήταν καθόλου μπερδεμένος. Ο γέρων κληρικός απάντησε: «Δεν έχουμε δυναμικό για διάφορους λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι εκπαιδεύαμε έναν για ιερέα και αυτός έγινε ο Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης».

Ο Στάλιν σε νεαρή ηλικία 

Ένα χαμόγελο ικανοποίησης εμφανίστηκε κάτω από τα μουστάκια του δικτάτορα, και είπε, «Ναι, ναι, ήμουν μαθητής θεολογικής σχολής και άκουσα για σένα μια φορά». (Στα χρόνια που ο Στάλιν ήταν μέσα στην ιερατική σχολή, ο Μητροπολίτης Σέργιος, μετέπειτα Πατριάρχης, ήταν ο πρύτανης της Θεολογικής Σχολής της Αγίας Πετρούπολης). 

Τότε άρχισε να θυμάται τα χρόνια του στη θεολογική σχολή ... Είπε ότι η μητέρα του ήταν λυπημένη κατά τον θάνατό της για το γεγονός ότι δεν είχε γίνει ιερέας. Η συζήτηση του δικτάτορα, με το μητροπολίτη έγινε πιο χαλαρή. Αφού πήραν το τσάι τους, άρχισαν να μιλάνε, μια συνομιλία που κράτησε μέχρι τις τρεις το πρωί.

 Στο τέλος της συζήτησης, ο ηλικιωμένος μητροπολίτης ήταν αρκετά εξαντλημένος. Ο Στάλιν, πήρε τον μητροπολίτη απαλά από το μπράτσο, σαν ένας πραγματικός βοηθός διάκονος, τον οδήγησε μέχρι τις σκάλες και του είπε: «Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να κάνω για σένα τώρα». Ήταν αυτά τα λόγια με τα οποία αποχαιρέτησε τους ιεράρχες. Ήταν 4 Σεπτεμβρίου του 1943. 

**********

Προπαγανδιστικές αφίσες που τονίζουν 

το ένδοξο παρελθόν της προ-σοβιετικής Ρωσίας 

- Η αλήθεια είναι ότι ο Στάλιν ήταν αρκετά έξυπνoς για να συνειδητοποιήσει ότι σε έναν απελπισμένο πόλεμο για επιβίωση, η κομμουνιστική ιδεολογία δεν ήταν αρκετή και για αυτό χρειάστηκε να συμπληρωθεί από παραδοσιακές πεποιθήσεις και σύμβολα, που θα ενέπνεαν τον λαό της Ρωσίας, να αντισταθεί στον εισβολέα πολεμώντας με τεράστιες θυσίες και πόνο. Έτσι, οι αντι-θρησκευτικές διώξεις κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε μεγάλο βαθμό έπαψαν και η Ορθόδοξη Εκκλησία ενθαρρύνθηκε να προσθέσει το «πατριωτικό της βάρος» στον αγώνα. Ο Στάλιν, κλονισμένος σοβαρά από τη γερμανική εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, δεν απευθύνθηκε στο λαό, μέχρι και έντεκα ημέρες μετά τον πόλεμο.

Ο στρατηγός Κουτούζωφ (ο νικητής του Ναπολέοντα)

 σε προπαγανδιστική αφίσα 

Όταν τελικά έκανε ομιλία, δεν απευθύνθηκε στον λαό αποκαλώντας τον μόνο «σύντροφοι», αλλά και «αδελφοί και αδελφές». Στην επέτειο της μπολσεβίκικης επανάστασης, στις 7 Νοεμβρίου του 1941, κατά την επιθεώρηση της παρέλασης στην Κόκκινη Πλατεία, μιλώντας επικαλέστηκε μεγάλα ονόματα από το πολεμικό παρελθόν της Ρωσίας - μεταξύ των οποίων, τον Αλέξανδρο Νέφσκι (Alexander Nevsky), τον πρίγκιπα του Νόβγκοροντ του 13ου αιώνα, ο οποίος αργότερα αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, τον Αλέξανδρο Suvorov, έναν στρατηγό του 18ου αιώνα που θεωρείται ως ο μεγαλύτερος στρατιωτικός όλων των Ρώσων και τον Μιχαήλ Κουτούζοφ, στρατιωτικό αρχηγό που ξεγέλασε τον Ναπολέοντα στο Πατριωτικό Πόλεμο του 1812-1813. Δεν είναι τυχαίο που ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε γνωστός στη Ρωσία ως ο «Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος». 

Υπήρξε μια συνειδητή ηχώ του «έπους» του 1812, αλλά η σύγκρουση αυτή ήταν ένας μεγαλύτερος και ακόμα πιο τρομερός πόλεμος. Οι περισσότεροι σοβιετικοί στρατιώτες πολεμούσαν για την πατρίδα τους, όχι για το μαρξισμό - λενινισμό και τον σταλινισμό. Πράγματι, παρά την διείσδυση στο στρατό από ειδική κατηγορία πολιτικών υπαλλήλων (διάδοχοι των επιτρόπων που ο Τρότσκι είχε εισάγει στον Κόκκινο Στρατό κατά τον εμφύλιο πόλεμο για να εξασφαλίσει την πολιτική αφοσίωση των στελεχών που στο παρελθόν είχαν υπηρετήσει τον Τσάρο), η κομμουνιστική ιδεολογία είχε υποβιβασθεί μπροστά στην πατριωτική και αντι - γερμανική προπαγάνδα.

Τόσο οι κοσμικοί, όσο και οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί, βλέπουν τις συνομιλίες του Στάλιν με τους ιεράρχες στις 4 Σεπτεμβρίου 1943, ως «ιστορικές», και τις θεωρούν ως ένα από τα πιο σημαντικά βήματα για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Σοβιετικής κυβέρνησης. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης, η σύγκληση της συνόδου των επισκόπων (8 Σεπτεμβρίου 1943) έλαβε de facto κύρωση. 

Σε αυτή την σύνοδο, ο Μητροπολίτης Σέργιος ονομάστηκε Πατριάρχης Πασών των Ρωσιών. Λίγο αργότερα, επανεκδόθηκε το περιοδικό του Πατριαρχείου της Μόσχας. Στις 8 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, μια επιτροπή για την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διαμορφώθηκε ως μέρος του Συμβουλίου των Επιτρόπων του Λαού, με επικεφαλής τον Γκεόργκι Karpov. 

Πατριάρχης Σέργιος

Στη σύνοδο των επισκόπων, ο νεοεκλεγείς Πατριάρχης Σέργιος μίλησε για την πατριωτική διακονία κατά τα χρόνια του πολέμου. Η ομιλία του και η έννοια της «πατριωτικής διακονίας», συνέχισε να προκαλεί έντονη συζήτηση. Η στάση της ηγεσίας της εκκλησίας εκείνης της εποχής – έχει επικυρωθεί από όλους τους κατοπινούς ιεράρχες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και από τους σύγχρονους «σοβιετικούς πατριώτες». Αντίθετα, οι φιλελεύθεροι και οι άμεσοι αντίθετοί τους - οι "λευκοί" πατριώτες – επέκριναν τον περιττό κομφορμισμό στις σχέσεις με τις "άθεες αρχές", οι οποίες, αν επέτρεπαν την εκκλησία να "αναπνεύσει", αυτό το έκαναν αποκλειστικά για ευκαιριακούς στόχους. Ο Πατριάρχης Σέργιος κατηγορήθηκε ότι η δράση του οδήγησε στην πλήρη υποταγή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στις σοβιετικές αρχές. Οι πράξεις του σοβιετικού καθεστώτος οφείλονταν αποκλειστικά και μόνον στο καιροσκοπισμό. Η «ανάσταση της εκκλησίας» θεωρήθηκε ως a priori προσωρινή και επιφανειακή. 

Ο ισχυρισμός αυτός έχει κάποια βάση. Παρά όλες τις αλλαγές στην «εκκλησιαστική πολιτική» του σοβιετικού κράτους, η επίσημη μάχη κατά της θρησκείας, η αθεϊστική προπαγάνδα και οι διώξεις επισκόπων και απλών πιστών συνεχίστηκαν. Ο κρατικός έλεγχος του Πατριαρχείου Μόσχας αυξήθηκε επίσης.

Όσον αφορά τις δραστηριότητες της σοβιετικής ηγεσίας για το «θέμα της εκκλησίας», αυτές πραγματικά αρκετά συχνά επιβλήθηκαν ως αποτέλεσμα ευκαιριακών εκτιμήσεων. Ακόμα και κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου, άρχισε μια αυθόρμητη ανάσταση της θρησκευτικής ζωής στα κατεχόμενα εδάφη. Εκκλησίες (όχι μόνο Ορθόδοξες) άνοιξαν εκ νέου και ενορίες ιδρύθηκαν. Μέχρι το 1943, 6.500 ορθόδοξοι ναοί λειτουργούσαν στο κατειλημμένο από τον εχθρό έδαφος. Την ίδια στιγμή, στο υπόλοιπο της Σοβιετικής Ένωσης λειτουργούσαν 3.329 εκκλησίες. Πολλές από τις εκκλησίες στα κατεχόμενα αναβίωσαν με τη βοήθεια του γερμανικού στρατού, με τους στρατηγούς και τους αξιωματικούς της Βέρμαχτ συχνά να παρευρίσκονται κατά την τελετή ανοίγματος των θυρών τους. Ο στρατηγός Fedor von Bock και μέλη του επιτελείου του έφτασαν για τα θυρανοίξια στον ανακαινισμένο ναό στο Μπορίσοφ (Λευκορωσία). 

Η στήριξη στο άνοιγμα των εκκλησιών και της επιδιόρθωσης της θρησκευτικής ζωής στα κατεχόμενα εδάφη ήταν το πιθανότερο, μια προσωπική πρωτοβουλία που ανέλαβαν μεμονωμένοι Γερμανοί αξιωματικοί και δημόσιοι υπάλληλοι. Η υψηλότερη ηγεσία στην Γερμανία του Χίτλερ, ενώ υποσχόταν την πλήρη ελευθερία της συνείδησης για όσους ζουν στα κατεχόμενα εδάφη, στην πραγματικότητα επέτρεπε μόνο την λειτουργία των θρησκευτικών οργανισμών που ήταν πιστοί στις δυνάμεις κατοχής. Πριν από τον πόλεμο, ο Χίτλερ είχε εκδώσει μια ειδική παραγγελία που απαγόρευε τη διεξαγωγή κάθε αντι-θρησκευτικής δραστηριότητας στις ανατολικές περιοχές. Την ίδια στιγμή, οι Γερμανοί «πρότειναν» οι ιερείς να απαγγέλλουν ειδικές προσευχές για τη «νίκη των γερμανικών δυνάμεων», και να εκφράζουν συναισθήματα πίστης στο Τρίτο Ράιχ. Με κάθε εφικτό τρόπο, οι κατοχικές δυνάμεις υποστήριξαν τις σχισματικές τάσεις εντός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ειδικά στις «μη-Ρωσικές» περιοχές. Ειδικότερα, η γερμανική κυβέρνηση ενέκρινε τη δημιουργία μιας «ανεξάρτητης» Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό την ηγεσία του Αρχιεπισκόπου Αλεξάνδρου και του επισκόπου Vladimiro - Volynsky Polikarp.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι γερμανικές αρχές δεν επιχείρησαν να στρατολογήσουν μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έξω από τη Ρωσία για να λειτουργούν στα κατεχόμενα εδάφη. Πολλοί Ιεράρχες και μέλη της εκκλησίας, ήταν αυστηρά αντι –σοβιετικοί και εξέφραζαν την ελπίδα για την καταστροφή της «άθεης εξουσίας», ως αποτέλεσμα της νίκης της Γερμανίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί ιστορικοί και δημοσιογράφοι σήμερα, πιστοί στον (συνεργάτη των Γερμανών) στρατηγό Vlasov και άλλους "εθελοντές" που στρατεύτηκαν με τους Γερμανούς, εξακολουθούν να παραπονιούνται για αυτό το "λάθος" που διέπραξαν οι γερμανικές αρχές, όπως ακριβώς διαμαρτύρονται για την "μυωπία" που είχαν οι Γερμανοί στο θρησκευτικό ζήτημα σε γενικές γραμμές, τα οποία υποτίθεται ότι εμπόδισαν τη Γερμανία από το να κερδίσει τη συμπάθεια ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού στα κατεχόμενα (απελευθερωμένα από τον μπολσεβικισμό) εδάφη. 

- [Φωτογραφίες από τα κατεχόμενα από τους Γερμανούς εδάφη. Οι φωτογραφίες αυτές ήταν απαγορευμένες (για ευνόητους λόγους) κατά την διάρκεια του σοβιετικού καθεστώτος. Στην τελευταία κάτοικοι λιθοβολούν ένα άγαλμα του Λένιν].

Η δραστηριότητα των ορθόδοξων ιερέων στα κατεχόμενα από τους Γερμανούς εδάφη και η απαραίτητη συνύπαρξη μαζί τους κέντρισε το ενδιαφέρον του σοβιετικού μηχανισμού ασφαλείας. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Ήδη από το 1942, ένα σύστημα συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις συνθήκες στα κατεχόμενα εδάφη, συμπεριλαμβανομένης των δραστηριοτήτων των ιερέων, είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή. Μετά την απελευθέρωση, πολλοί από αυτούς λογοδότησαν για τις πράξεις τους.

Η καταστολή των κληρικών που είχαν υπηρετήσει στα κατεχόμενα εδάφη δεν ήταν δικαιολογημένη σε όλες τις περιπτώσεις, καθώς η συνεργασία τους με τους κατακτητές ήταν αναγκαία, ως αποτέλεσμα των γεγονότων που ήταν πάνω από τις δυνάμεις τους να ελέγχουν. Η συνεργασία τους πολύ συχνότερα, συνδέονταν με θέματα που αφορούσαν την ενοριακή ζωή, με άλλα λόγια, την εκπλήρωση των άμεσων υποχρεώσεων τους ως ιερείς. Φυσικά, μεταξύ αυτών, υπήρχαν και συνεργάτες, καθώς πολλοί είχαν υποφέρει στα χέρια της Σοβιετικής διατροφής και ως εκ τούτου έδειχναν συμπάθεια προς τους Γερμανούς. Αλλά γενικά, οι Ορθόδοξοι κληρικοί από τις πρώτες ημέρες του πολέμου είχαν πατριωτικές θέσεις.

Στις 22 Ιουνίου 1941, στην εορτή των Αγίων Πάντων, ο Μητροπολίτης Σέργιος έστειλε μήνυμα προς τους «ποιμένες της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας» όπου τους καλούσε να υπερασπιστούν την πατρίδα από τους «εχθρούς της Ορθοδοξίας». Στις 26 Ιουνίου, έλαβε χώρα μια προσευχή στον καθεδρικό ναό των Θεοφανείων της Μόσχας υπέρ της νίκης του ρωσικού στρατού και έγιναν εισφορές από τους πιστούς για τις ανάγκες του μετώπου. Κατά το πρώτο έτος του πολέμου, οι ορθόδοξες ενορίες της Μόσχας έδωσαν στο Ταμείο Άμυνας περισσότερα από 3 εκατομμύρια ρούβλια. Οι πιστοί από το Γκόρκι (σήμερα Νίζνι Νόβγκοροντ) έδωσαν 4 εκατομμύρια ρούβλια. Το 1942, έλαβε χώρα μαζική συνεισφορά για την υποστήριξη της κατασκευής τανκ. Στο πρώτο από αυτά, δόθηκε το όνομα "Dmitry Donskoy" και παρουσιάστηκε από τον Μητροπολίτη Νικόλαο στον κόκκινο στρατό στις 7 Μαρτίου 1944. Οι πιστοί από το Νοβοσιμπίρσκ συγκέντρωσαν 110.000 ρούβλια για την παραγωγή αεροσκαφών για την μοίρα που είχε όνομα "Για την Πατρίδα!" Κατά τη διάρκεια των ετών του πολέμου, οι Ορθόδοξοι πιστοί συγκέντρωσαν πάνω από 300 εκατομμύρια ρούβλια για το Ταμείο Εθνικής Άμυνας. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ίδρυσε ειδικό ταμείο για τα παιδιά, ενώ μοναστήρια μεταβλήθηκαν σε νοσοκομεία και ορφανοτροφεία. Πολλοί πιστοί, ιδιαίτερα γυναίκες, εργάζονταν εκεί εθελοντικά. 

Στα κατεχόμενα εδάφη πολλοί κληρικοί και πιστοί έγιναν πράκτορες των μονάδων των παρτιζάνων. Αρκετές εκατοντάδες συνελήφθησαν από τους Γερμανούς και εκτελέστηκαν για τις δραστηριότητές τους. 

Τον Νοέμβριο του 1942, ο Μητροπολίτης Νικόλαος έγινε μέλος της έκτακτης επιτροπής που είχε σχεδιαστεί για να διερευνήσει εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές.

Η συνεργασία της ηγεσίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τις σοβιετικές αρχές στα χρόνια του πολέμου, μερικές φορές ονομάζεται «πολιτική του συμβιβασμού με τους Σοβιετικούς» και συχνά γίνεται αντικείμενο κριτικής. Ο Σέργιος και ο διάδοχός του, Αλέξιος, ο οποίος εξελέγη τον Φεβρουάριο του 1945 κατηγορούνται για «έγκριση της κατοχής των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης» και για την άνευ όρων υποστήριξή τους στις κρατικές θρησκευτικές πολιτικές, που είχε ως αποτέλεσμα το σχηματισμό μιας «προνομιούχου κάστας πιστών κάτω από τη διαστροφή του μαχητικού αθεϊσμού». 

Η απάντηση που δίνεται είναι ότι η πολιτική είναι «η τέχνη του εφικτού». Ο Σέργιος, ως επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, έκανε πλήρη χρήση των ευκαιριών που του προσφέρθηκαν σε αυτές τις ιστορικές συνθήκες για την αποκατάσταση της εκκλησίας στη Σοβιετική Ένωση. Ο Σέργιος επίσης, δεν ήταν μόνο ο πρώτος ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά ένας πατριώτης, που έβλεπε την πατρίδα του να δέχεται επίθεση από τον εχθρό. 

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ιστορία πραγματικά είναι δύσκολο να χωρέσει σε μια "προκρούστεια κλίνη".

http://redskywarning.blogspot.gr/2014/01/blog-post_30.html

Σκόπια: Ξεκαθάρισμα λογαριασμών και η ώρα της αλήθειας…

Σκόπια: Ξεκαθάρισμα λογαριασμών 

και η ώρα της αλήθειας…

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Είχαμε προβλέψει σχετικά πρόσφατα σε άρθρο για τις εξελίξεις στα Σκόπια («Ο διαμελισμός του σκοπιανού προτεκτοράτου», υπάρχει εδώ: http://ethnologic.blogspot.gr/2017/03/blog-post_11.html) ότι: «το 2017 πιθανότατα θα είναι το έτος λήξης του κράτους των Σκοπίων με την σημερινή του μορφή και κρατική υπόσταση». 

Τα γεγονότα και οι ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ημερών φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτήν την πρόβλεψη με τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την εκλογή του Αλβανού Ταλάτ Τζαφέρι (Talat Xhaferi, ΔΕΝ προφέρεται Ξαφέρι!) ως Προέδρου της Βουλής και την εισβολή εγκαθέτων του Γκρούεφσκι στην αίθουσα, τον τραυματισμό του Τζαφέρι και άλλων τουλάχιστον 100 ατόμων μεταξύ των οποίων 10 βουλευτές της νέας πλειοψηφίας, δημοσιογράφοι και πολίτες.

Υπενθυμίζουμε ότι μετά από τα αμφισβητούμενα αποτελέσματα των εκλογών της 11ης Δεκεμβρίου 2016 και παρά την συμφωνία του (ορκισμένου εχθρού του Γκρούεφσκι) Ζόραν Ζάεφ, επικεφαλής του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος των Σκοπίων (SDSM) με τα 3 από τα 4 αλβανικά κόμματα, ο Πρόεδρος των Σκοπίων Γκιόργκε Ιβάνοφ (μαριονέτα του Γκρούεφσκι) αρνείται συστηματικά να δώσει εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία που προέκυψε. Ο Ζάεφ διαθέτει 67 βουλευτές πλέον (49 δικοί του και 18 Αλβανοί) στην σκοπιανή βουλή σε σύνολο 120, άρα έχει σαφή πλειοψηφία. 

Στις 27 Απριλίου οι βουλευτές των κομμάτων της πλειοψηφίας (SDSM. DUI, Besa Movement, AA coalition) συνεδρίασαν αιφνιδιαστικά στην Βουλή και εξέλεξαν ως Πρόεδρο τον Τζαφέρι, γεγονός που διέρρευσε με αποτέλεσμα τα έκτροπα που σημειώθηκαν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Βουλής, ήταν στρατιωτικός, αξιωματικός του Στρατού της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (1985-1991) και μετά την απόσχιση και ανεξαρτητοποίηση των Σκοπίων υπηρέτησε ως ανώτατος αξιωματικός στον σκοπιανό στρατό (1992-2001), από τον οποίο λιποτάκτησε και τέθηκε επί κεφαλής της 116^ης ταξιαρχίας του «Εθνικού (αλβανικού) Απελευθερωτικού Στρατού»  (Ushtria Çlirimtare Kombëtare, ΟΥ-ΤΣΕ-ΚΑ), στα γεγονότα του 2001 που υποχρέωσαν σε αποφασιστική παρέμβαση νατοϊκών δυνάμεων. 

Τελικώς οι αντίπαλες δυνάμεις οδηγήθηκαν, μετά από έντονες πιέσεις του ξένου παράγοντα προς τις δύο πλευρές, στην λεγόμενη Συμφωνία-πλαίσιο της Αχρίδας που υπεγράφη στις 13-8-2001. Το σκοπιανό προτεκτοράτο διασώθηκε την τελευταία στιγμή. Ο Τζαφέρι αμνηστεύθηκε και εντάχθηκε στο αλβανικό κόμμα DUI που ίδρυσε το 2001 ο Αλή Αχμέτι (πρώην αρχηγός των Αλβανών αυτονομιστών (!) στις συγκρούσεις με τον στρατό της ΠΓΔΜ το 2001).

Το 2002 εκλέχθηκε βουλευτής και το 2013 έγινε Υπουργός Άμυνας (!) στην συγκυβέρνηση ΒΜΡΟ-DUI με Πρωθυπουργό τον Γκρούεφσκι. Οι συνεργασίες με τον διάβολο έχουν αποδειχτεί κατ’ επανάληψη ότι μακροπρόθεσμα βλάπτουν σοβαρά όσους επιζητούν βολικές λύσεις!

Ο ρόλος του Ευρω-ατλαντικού παράγοντα

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία δεν είναι βέβαια οι αντιδράσεις των «αγανακτισμένων» οπαδών του Γκρούεφσκι, ούτε προφανώς οι δικαιολογίες του Ιβάνωφ ότι ο νέος συνασπισμός «απειλεί την ενότητα της χώρας», αλλά η στάση των Η.Π.Α. που δημιούργησαν και στήριξαν το σκοπιανό κατασκεύασμα.

Αμέσως μετά την εκλογή του Τζαφέρι η αμερικάνικη Πρεσβεία στα Σκόπια και το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών (State Department) αναγνώρισαν με επίσημες ανακοινώσεις τον νέο Πρόεδρο της Βουλής δηλώνοντας ότι θα συνεργαστούν μαζί του για τον εκδημοκρατισμό των Σκοπίων!

Επί πλέον ο αναπληρωτής Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Χόιτ Γι (Hoyt Yee), ο οποίος έφθασε μια μέρα νωρίτερα στα Σκόπια, αναμένεται να ασκήσει πιέσεις ώστε να λήξει η πολιτική αβεβαιότητα και η άρνηση του Ιβάνωφ να αναθέσει τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης υπό τον Ζόραν Ζάεφ.

Υποθέτουμε ότι ήδη κάποιοι «τράβηξαν το αυτί» του Ιβάνωφ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι αδυνατεί να συναντηθεί με τον Αμερικανό υφυπουργό, λόγω «φόρτου εργασίας» και με νεώτερη ανακοίνωσή του έσπευσε να «διευκρινίσει» ότι βεβαίως και θα συναντηθεί με τον σημαντικό επισκέπτη!

Όπως ανακοίνωσε η αμερικανική Πρεσβεία ο κ. Γι αναμένεται να καταδικάσει με αυστηρότητα τα επεισόδια της περασμένης Πέμπτης στην Βουλή και θα πραγματοποιήσει συναντήσεις εκτός από τον Ιβάνωφ, τόσο με τον Τζαφέρι, όσο και με τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων των Σκοπίων που εκπροσωπούνται στον νέο κοινοβούλιο για να συζητήσει τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, για την σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για την Ευρω-Ατλαντική ολοκλήρωση των Σκοπίων.    

Αυτό το τελευταίο αξίζει να το κρατήσουμε στα υπ’ όψιν.

Οι συναντήσεις του αμερικανού Υφυπουργού θα ξεκινήσουν Κυριακή απόγευμα με τους επικεφαλής των κύριων αλβανικών κομμάτων της χώρας. Την Δευτέρα το πρωί θα συναντηθεί με τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Βουλής. Σημειολογικά, θεωρούμε ότι κάτι υποδηλώνει αυτή η σειρά επαφών και συναντήσεων.

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε και την στάση του γερμανικού παράγοντα, που παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις.  «Ο Γκρουέφσκι και οι συνεργάτες του βρίσκονται σε κατάσταση πανικού, φοβούμενοι ότι θα οδηγηθούν στη φυλακή εάν πάρει το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα την εξουσία στα χέρια του. Και αυτό επειδή εκκρεμούν εις βάρος τους κατηγορίες για διαφθορά και φίμωση του τύπου» τονίζει η Deutsche Welle και η χώρα μπαίνει ξανά στα επικίνδυνα μονοπάτια του 2001 υπογραμμίζει.

Οι αντιδράσεις της altera pars

Βολές της Μόσχας προς Αλβανία, ΝΑΤΟ 

και Ευρωπαϊκή Ένωση

Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η μακροσκελής ανακοίνωση του Ρωσσικού Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία καλεί τους ξένους παράγοντες να σταματήσουν να ασκούν πιέσεις και να δώσουν την δυνατότητα στις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις να καθορίσουν το μέλλον της χώρας. Επίσης, τονίζει την βαθύτατη ανησυχία του για τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην χώρα αυτή, επιρρίπτοντας ευθύνες στην σκοπιανή αντιπολίτευση για την οποία αναφέρει ότι «στις 27 Απριλίου, η αντιπολίτευση, αφού έχασε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, επιχείρησε ουσιαστικά να καταλάβει βίαια την εξουσία στην χώρα, εκλέγοντας με δική της πρωτοβουλία τον πρόεδρο της Βουλής παραβιάζοντας ωμά τις υπάρχουσες διαδικασίες».

Στην ανακοίνωση επικρίνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ για την στάση που τήρησαν στα γεγονότα, επισημαίνοντας ότι «οι επίσημοι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πρεσβευτές μιας σειράς ευρωπαϊκών χωρών και οι ΗΠΑ έσπευσαν χωρίς καθυστέρηση να χαιρετίσουν 'τον νέο πρόεδρο', για την ακρίβεια, τον πρώην διοικητή του φιλοαλβανικού, λεγόμενου 'Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού'», του UCK.

Το Ρωσσικό Υπουργείο Εξωτερικών καταγγέλλει στην ανακοίνωση μεθοδεύσεις και κάνει λόγο για προσχεδιασμένη ενέργεια που έγινε με την καθοδήγηση «ξένων συμβούλων».

«Μια τόσο ακαριαία συντονισμένη αντίδραση αναμφισβήτητα επιβεβαιώνει ότι αυτό που συνέβη σχεδιάστηκε εκ των προτέρων, με την σιωπηρή έγκριση “ξένων συμβούλων” της αντιπολίτευσης και “επιβεβαιώνει εκ νέου την θέση που λέει ότι κύρια αιτία της παρούσας πολιτικής εσωτερικής κρίσης στην ΠΓΔΜ είναι ωμή παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις αυτής της χώρας”, αναφέρεται στην ανακοίνωση. Παράλληλα επισημαίνεται ότι «ενώπιόν μας βλέπουμε μια απροκάλυπτη χειραγώγηση της βούλησης των πολιτών, με στόχο να ανατρέψουν την νόμιμη κυβέρνηση».

Το Ρωσσικό Υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει επίσης ότι «η περαιτέρω εξέλιξη της κατάστασης με βάση το σενάριο αυτό, οι απόπειρες να αλλάξουν την χώρα στην βάση της λεγόμενης 'τυραννικής πλατφόρμας' (Αλβανοί και συνεργάτες τους), εγκυμονούν αύξηση της έντασης και διολίσθηση της κατάστασης σε μια σύγκρουση μεταξύ των εθνοτήτων".

Για τους λόγους αυτούς το Ρωσσικό Υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί ότι μοναδική διέξοδος από την κρίση είναι ο διάλογος σε συνταγματικό πλαίσιο, όπως και ότι είναι αναγκαίο να σταματήσουν οι όποιες έξωθεν πιέσεις και να δοθεί η δυνατότητα στις πολιτικές δυνάμεις της ΠΓΔΜ να αποφασίσουν μόνες τους για το μέλλον της χώρας".

Προφανώς, η καιροσκοπική αυτή ανακοίνωση υπέρ του Γκρούεφσκι ελάχιστους μπορεί να πείσει, μια και ο άλλοτε προστατευόμενος των Αμερικάνων είχε εξοργίσει συχνά την Μόσχα με τις θέσεις του.

Ανησυχεί η διεθνής κοινότητα 

Η κατάσταση στα Σκόπια είναι ανησυχητική, δήλωσε η Ύπατη Εκπρόσωπος Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Φεντερίκα Μογκερίνι. Όπως ανέφερε, «θεωρούμε ότι η άσκηση βίας είναι απαράδεκτη, ιδιαίτερα όταν συμβαίνει στον χώρο της Δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο. Πιστεύουμε ότι στα Σκόπια θα πρέπει να σεβασθούν όλοι τις θεσμικές αρχές της Δημοκρατίας και να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις ιδιαίτερα επικίνδυνες».

Η κ. Μογκερίνι σημείωσε ότι το συμβούλιο θα υποδεχθεί σήμερα τις υποψήφιες χώρες, ενώ στην ατζέντα βρίσκεται το θέμα των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας.

Τι λέει το ελλαδικό υπουργείο Εξωτερικών για την κατάσταση στην ΠΓΔΜ

«Με λύπη και ανησυχία διαπιστώνουμε ότι η ΠΓΔΜ διολισθαίνει σε βαθιά πολιτική κρίση. Κρίση που για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται οι εμπλεκόμενες πλευρές να επιδείξουν σεβασμό στις αρχές της δημοκρατίας, της νομιμότητας και του κράτους δικαίου. Σεβασμό όπως ζητούμε εδώ και χρόνια στην κουλτούρα του συμβιβασμού και της συναίνεσης. Χωρίς αυτές τις αρχές δημιουργούνται αδιέξοδα και εκρηκτικές καταστάσεις», αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών για τις εξελίξεις στην ΠΓΔΜ.

«Η Ελλάδα που διαχρονικά και σταθερά υποστηρίζει την αρχή της μη παρέμβασης στα εσωτερικά γειτονικών χωρών, είναι διατεθειμένη όποτε της ζητηθεί να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της κρίσης στη βάση των αρχών του διεθνούς δικαίου και του σεβασμού της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας της πΓΔΜ», καταλήγει η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.

Δεν περιμέναμε προφανώς κάτι περισσότερο. Ευχολόγια, αναμάσημα πολιτικά ορθών εκφράσεων και τα σχετικά. Όσο για την «κουλτούρα του συμβιβασμού» θα παρατηρούσαμε ότι εδώ και πολλές δεκαετίες αυτή η έκφραση αποτελεί απλώς μια διπλωματική διατύπωση αυτού που ονομάζεται «ενδοτισμός», μια παλιά θλιβερή ιστορία που δεν είναι της παρούσης στιγμής.

Και η απαραίτητη συνωμοσιολογία!

Ενώ τα γεγονότα είναι ακόμη νωπά, άρχισαν να διακινούνται σενάρια συνωμοσιών, κατασκοπίας, παρασκηνίων κλπ. Για να μη υπάρξουν παραπονεμένοι μεταφέρουμε από μια ιστοσελίδα που εξειδικεύεται σε τέτοιου είδους προσεγγίσεις, τα παρακάτω: 

Μαίνεται ανελέητος πόλεμος MI6, CIA, BND, Aλβανών, Κροατών, Σέρβων και Ρώσων!

Πάντα πίσω από τέτοιες ανώμαλες και επικίνδυνες καταστάσεις, όπως οι αλυτρωτικού χαρακτήρα κινήσεις των Αλβανών στα Βαλκάνια με την προσπάθεια δημιουργίας της αποκαλούμενης «Μεγάλης Αλβανίας» ήταν η δύση και τώρα συγκεκριμένα οι Βρετανοί της MI6.

Τρομαχτικές πληροφορίες έδωσαν στην δημοσιότητα οι Σέρβοι αποκαλύπτοντας έναν πόλεμο που έχει ήδη ξεκινήσει κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας με βίαιες συγκρούσεις πρακτόρων Βρετανών-Αμερικανών-Γερμανών-Αλβανών εναντίον Σέρβων και Ρώσων.

Με βάση τα σενάρια και τις μεθόδους ενεργείας από την προπαγάνδα και τα μέσα ενημέρωσης στα Βαλκάνια για την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», και συγκεκριμένες πληροφορίες φιλικών διπλωματικών πρεσβειών (Ρωσία), υπάρχουν στοιχεία «παρέμβασης» της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, αναφέρουν Σέρβοι αξιωματούχοι.

Το τεράστιο δίκτυό της MI6 έχει αναπτυχθεί στο Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και τη Σερβία για περισσότερα από 25 χρόνια και είναι βέβαιο ότι με την πολιτική και τις πληροφορίες των Βρετανών δρουν οι Αλβανοί και ειδικά ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα. Μέρος αυτής της πολιτικής ήταν και η ύπαρξη Βρετανού «συμβούλου» του Έντι Ράμα, ο οποίος πριν ήταν έμπιστος του πρώην Βρετανού πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ. 

Οι πράκτορες της αλβανικής μυστικής υπηρεσίας SIK (Shërbimi informativ Kombëtar-Shik), με την βοήθεια Βρετανών πραγματοποιούν εδώ και μεγάλο διάστημα εκστρατεία και επιχειρήσεις για την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» την οποία «εξαπλώνει» καθημερινά ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι μαζί με τον πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και αρχηγό κόμματος Kandri Veseli.

Εκατοντάδες μέλη των δυνάμεων πολιτοφυλακής του Κοσσυφοπεδίου εκπαιδεύονται στον «ειδικό και ψυχολογικό πόλεμο», ενώ εκατοντάδες άλλοι που σχετίζονται με φατρίες της αλβανικής μαφίας στην ΕΕ δρουν παρασκηνιακά σε συνεργασία με τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών της Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πρόκειται για επεισόδιο που μοιάζει με το γνωστό από την τηλεόραση «Game of Thrones» με την συνδρομή της CIA, της MI6 και της BND πάνω από την αλβανική SIK. MI6, CIA και BND είναι αυτές που συμβάλουν με την δράση τους επιθυμώντας να βάλουν στα Βαλκάνια το «φυτίλι της κρίσης», με στόχο την εκδίωξη της Ρωσίας από την περιοχή κάτι που τους έχει φοβίσει πάρα πολύ.

Βρετανικές, Γερμανικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες σε αγαστή συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες της Αλβανίας και της Κροατίας «ενορχηστρώνουν» κατάσταση αποσταθεροποίησης σε Σερβία και ΠΓΔΜ.

Απέναντι τους έχουν λάβει θέσεις μάχης Σέρβοι και Ρώσοι.

Ο Πρωθυπουργός της Σερβίας και ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς πιστεύουν ότι δηλώνουν με μια φωνή: «ότι είναι προφανές πίσω από όλα ευρίσκεται μια καλά συντονισμένη δράση και των πολιτικών τόσο από την Αλβανία όσο και από την επικράτεια του Κοσσυφοπεδίου αλλά και Αλβανοί από την κοιλάδα του Πρέσεβο, και σε αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία».

Ο Σέρβος πρωθυπουργός ρωτά «γιατί αυτή τη στιγμή; «Αυτή είναι μια ευνοϊκή περίοδος για αποσταθεροποίηση στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια, και αυτό οφείλεται στον λήθαργο της ΕΕ, την τουρκική διείσδυση, την απειλή των μεταναστών, ενώ Έντι Ράμα και Χασίμ Θάτσι, εμπλέκονται σε ζητήματα διαφθοράς και εγκληματικές δραστηριότητες.»

Ο Βούτσιτς δηλώνει ότι ανησυχεί με την ανακάλυψη των ιχνών ξένων υπηρεσιών πληροφοριών και την διασύνδεση τους με φορείς από την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο. Ο ίδιος δηλώνει για το θέμα : «Αυτό είναι πίσω από όλα και αφορά μια από τις σημαντικότερες παγκόσμιες δυνάμεις που λειτουργεί ως «μυστικός μεσίτης» και ενορχηστρώνει τα πάντα.

Πρόκειται για μια από τις πιο ισχυρές υπηρεσίες ασφαλείας στην Ευρώπη και τον κόσμο, την βρετανική MI6. Η όλη εκστρατεία έχει σχεδιαστεί για να προκαλέσει ένα κύμα πολιτικών και εθνοτικών ταραχών και αντιδράσεις, οι οποίες όχι μόνο θα αποσταθεροποιήσουν τα Βαλκάνια αλλά θα θέσουν σε πίεση τη Σερβία και την κυβέρνησή της από τα Τίρανα, την Πρίστινα και από Αλβανούς πολιτικούς από τη νότια Σερβία.

Ο στόχος είναι η πρόκληση αντιδράσεων στη Σερβία, στην λειτουργία του στρατού και της αστυνομίας στα νότια της Σερβίας και στα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου, μαζί με την δημιουργία κλίματος ταραχών στο Κοσσυφοπέδιο θέλοντας να επιταχυνθεί η απόφαση σχετικά με τη νομιμοποίηση του Στρατού του Κοσσυφοπεδίου. Αυτό είναι το σενάριο για τον συμβιβασμό μεταξύ της Σερβίας και την πίεση που θα ασκηθεί στους Σέρβους στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο για την πρόληψη απόσχισης», κατέληξε ο ίδιος.

Ένας βασικός σύμβουλος των ειδικών επιχειρήσεων της μυστικής υπηρεσίας του Κοσσυφοπεδίου είναι ένας απόστρατος στρατηγός και πρώην- μαριονέτα του Βρετανού αξιωματούχου William Walker, του οποίου τα προγραμματισμένα πολιτικά παιχνίδια στο Ρατσάκ, άνοιξαν το δρόμο για στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας το 1999.

Η Βρετανική MI6 θέλει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στα Βαλκάνια ενώ η πολιτική της Βρετανίας επικεντρώνεται σε μια «ηχηρή εμφάνιση», παρά την έξοδο από την ΕΕ. Βρετανοί αξιωματικοί πληροφοριών και πρώην μέλη της SAS εκπαίδευσαν τους Αλβανούς «κομάντος» των Σωμάτων Προστασίας του Κοσσυφοπεδίου. Έτσι όλα τα σχέδια είναι σε πλήρη εξέλιξη για την δημιουργία κλίματος σύγκρουσης , ταραχών , πολέμου για να επέλθει η επέμβαση του ΝΑΤΟ και η προσπάθεια εκδίωξης των Ρώσων, καταλήγουν οι Σέρβοι.

Το μόνο που απομένει είναι να έρθουν στη δημοσιότητα τα στοιχεία με τους νεκρούς καθώς ο υπόγειος πόλεμος μαίνεται και είναι σφοδρότατος.

Ο Β. Πούτιν γνωρίζει όμως τι ακριβώς διαδραματίζεται και σήμερα μόλις με πρόσχημα την εγκατάσταση μονάδων του ΝΑΤΟ στην ΕΕ , ….ετοιμάζει να κάνει κάτι που τους το είχε τάξει από παλαιά και αφορά την αποστολή ρωσικών επίλεκτων δυνάμεων σε Βοσνία (σερβικό κομμάτι), Σερβία και Κοσσυφοπέδιο.

Το σενάριο αυτό μπορεί να ακούγεται απίθανο αλλά είναι αληθινό , ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μακρινό 1999 και παρά τα «χάλια τότε» της Ρωσίας, δύο μονάδες αλεξιπτωτιστών εισέβαλαν στο αεροδρόμιο της Πρίστινα εντελώς αιφνιδιαστικά, προκαλώντας «εγκεφαλικό» στο ΝΑΤΟ.

Όταν οι Αμερικανοί έστειλαν Βρετανούς αξιωματικούς να τους ζητήσουν να αποχωρήσουν, οι Ρώσοι αφού τους έβρισαν τους έτειναν τις κάνες των ΤΟΜΑ που είχαν παρατάξει στην περιοχή και οι Βρετανοί φυσικά αποχώρησαν...

Αντί επιλόγου…

Κλείνοντας οφείλω να αναφέρω πληροφορίες από φίλους δημοσιογράφους που πραγματοποίησαν αυτές τις μέρες επισκέψεις σε πόλεις των Σκοπίων, αλλά και στην πρωτεύουσα. Αυτά που διαπίστωσαν είναι πολύ ανησυχητικά και ο κόσμος εκεί σχεδόν πανικόβλητος, από τις συγκρούσεις που επεκτείνονται σε όλη την χώρα, την ανεξέλεγκτη δράση ελεύθερων σκοπευτών και των δύο πλευρών, τους νεκρούς και τραυματίες να πληθαίνουν, φήμες για 3.000 βαριά οπλισμένους Κοσσοβάρους που διείσδυσαν στο Τέτοβο, για εθελοντές ένοπλους Σέρβους που συρρέουν στα βόρεια των Σκοπίων, διαδόσεις ότι μεγάλες ομάδες σκοπιανών που είχαν προμηθευτεί βουλγαρικά διαβατήρια (οι κάτοχοι υπολογίζονται σε 160.000) κατευθύνονται προς την Βουλγαρία, φόβος, τρομοκρατία, απελπισία.

Και σαν να μη έφταναν όλα αυτά, προχθές κατέρρευσε η κυβέρνηση της Κροατίας λόγω ενός τεράστιου σκανδάλου διαφθοράς του 2010-2011 στο οποίο εμπλέκονταν δύο Υπουργοί Οικονομικών του κυβερνώντος κόμματος «Κροατική Δημοκρατική Ένωση» (HDZ) του νυν πρωθυπουργού Αντρέι Πλένκοβιτς. Να είναι συμπτωματικό; Το πιθανότερο.

Εκείνο πάντως που θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι τι θα συμβεί και τι πρέπει να κάνουμε στην περίπτωση του χειρότερου σεναρίου. Ίσως εκείνο που επιβάλλεται είναι να εφαρμόσουμε αυτό που έκαναν οι Σκοπιανοί: Έναν τεράστιο φράχτη ώστε να εμποδίσουμε τους πρόσφυγες (αληθινούς αυτήν την φορά) να εισέλθουν σε ελληνικό έδαφος, για πολλούς και υπαρκτούς λόγους.

Σκληρό; Όχι περισσότερο από την συμπεριφορά των Σκοπιανών στους μετανάστες που προσπαθούσαν μάταια να μπουν στα Σκόπια.

Βέβαια με τους επαγγελματίες «ευαίσθητους» και «ανθρωπιστές» της κυβέρνησης δεν το βλέπω εφικτό. Αν μάλιστα το θέμα αναλάβει να το λύσει ο ικανότατος κ. Μουζάλας, πιθανόν να βρεθούμε με αρκετές χιλιάδες Ουϊγούρους πρόσφυγες επί πλέον, αυτούς που καταδιώκει η κινεζική κυβέρνηση. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις…

Δ.Ε.Ε.  

Έδεσσα, Πρωτομαγιά 2017