Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Ποια Αριστερά;


Για τον μεγαλοδημοσιογράφο και γνωστό παπαγαλάκι του συστήματος κο Πρετεντέρη δεν έχω και την καλύτερη γνώμη. Φαίνεται όμως ότι τώρα, στα πρόθυρα κατάρρευσης του σάπιου και διεφθαρμένου καθεστώτος της μεταπολίτευσης, είδε και αυτός "το φως το αληθινόν", ίσως και λόγω των αγίων ημερών που διάγουμε. Το άρθρο όμως που ακολουθεί "σπάει κόκκαλα" κυριολεκτικά, γράφοντας -επί τέλους- κάποιες σκληρές αλήθειες για τους Νεο-αριστερούς της μεταπολίτευσης, οι οποίοι έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τις αρρωστημένες νοοτροπίες που καλλιέργησαν, εκ του ασφαλούς βεβαίως, όλα αυτά τα χρόνια και που μας οδήγησαν εδώ που βρισκόμαστε.
ΔΕΕ
Ποια Αριστερά;
Γιάννης Πρετεντέρης

Η πιο σουρεαλιστική συζήτηση των προεκλογικών ηµερών δεν αφορά ούτε την πρωτιά του ΠαΣοΚ ούτε την αυτοδυναµία της ΝΔ. Αφορά την εκλογική συνεργασία των κομμάτων της Αριστεράς και το μετεκλογικό ενδεχόμενο μιας «αριστερής συγκυβέρνησης».
Αν δεν απατώμαι, τη σχετική πρόταση έχει διατυπώσει ο Τσίπρας - ίσως για να πλειοδοτήσει πολιτικά στη συνεργασία που του ζήτησε ο Καμμένος...
Ο σουρεαλισμός της πρότασης δεν είναι ότι στερείται αποδεκτών: ούτως ή άλλως, το ΚΚΕ και η ΔΗΜΑΡ την έχουν απορρίψει. Αλλά ότι στερείται αντικειμένου. Διότι για να συνεργαστεί κάποιος με κάποιον πρέπει στοιχειωδώς να συμφωνούν σε κάτι.
Προς το παρόν, όμως, με τους μόνους που φαίνεται να συμφωνεί κάπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με τους Ανεξάρτητους Ελληνες.
Ο Καμμένος μιλάει για «προδότες», ο Τσίπρας για «κατοχική κυβέρνηση», άρα μάλλον τα ίδια λένε για την παλιο-κατάσταση. Και όποιοι λένε τα ίδια αποκλείεται να σκέφτονται διαφορετικά.
Ακόμη κι έτσι, όμως, ακόμη κι αν συμφωνήσουν να συνεργαστούν, ακόμη κι αν τους συνδράμουν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μανόλης Γλέζος, ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και «Το Χωνί», δύσκολα θα βγει ο λογαριασμός για την «κυβέρνηση αριστερής συνεργασίας».
Διότι με τους άλλους αριστερούς τι σχέση έχουν;
- Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που πιστεύει στον Στάλιν, που θαυμάζει τον Ζαχαριάδη, που καμαρώνει τον «Δημοκρατικό Στρατό», που σιχαίνεται την Ευρώπη, που θεωρεί κουρελόχαρτο το Σύνταγμα και ονειρεύεται μια «δικτατορία του προλεταριάτου». Οταν με το καλό την εγκαθιδρύσει, οι «αντιφρονούντες» (ακόμη κι οι άλλοι αριστεροί της «αριστερής συγκυβέρνησης») θα αναλάβουν να αντικαταστήσουν τους λαθρομετανάστες στα «κέντρα φιλοξενίας» που ετοιμάζει ο Χρυσοχοΐδης.
- Η ΔΗΜΑΡ, από την πλευρά της, είναι ένα δημοκρατικό κόμμα που σιχαίνεται τον Στάλιν και τον Ζαχαριάδη, που απεχθάνεται τις δικτατορίες του οιουδήποτε προλεταριάτου, που ομνύει στον πλουραλισμό και στην Ευρώπη.
Τι το κοινό έχουν όλοι αυτοί; Απολύτως τίποτα! Και τότε γιατί να συνεργαστούν; Για να διώξουν τον Τσολάκογλου με τον Λογοθετόπουλο;
Πολύ φοβούμαι ότι στη βάση της παρεξήγησης κρύβεται μια διπλή και παλαιά παρανόηση.
Πρώτον, ότι αριστερός είναι όποιος δηλώνει αριστερός.
Δεύτερον, ότι αριστερό είναι ό,τι δηλώνει όποιος δηλώνει αριστερός.
Αν, δηλαδή, δηλώνεις αριστερός, τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να κάνεις τουρισμό με τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ του Φωτόπουλου ή να υποδύεσαι τον αργόσχολο συνδικαλιστή του Δημοσίου.
Λυπάμαι, αλλά αυτή είναι «η Αριστερά της Μεταπολίτευσης». Ένα αφόρητο παραμύθι. Ένα ακατάσχετο νταραβέρι. Και ένα ατέλειωτο παπατζιλίκι.
Μια τέτοια Αριστερά έκανε ήδη τεράστια ζημιά στον τόπο χωρίς να παίρνει τυπικά μέρος στη διακυβέρνηση. Σκεφθείτε τώρα που θέλει και να μας κυβερνήσει!

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=453283

Δεν υπάρχουν σχόλια: