Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010

Εθνοαποδόμησης συνέχεια


Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΟ “ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ”

Οκτωβρίου 3, 2010

Οι ανιστόρητοι νεοφιλελεύθεροι σχεδιαστές της εκπαιδευτικής πολιτικής στην Ελλάδα έκαναν το θαύμα τους: στο σχέδιο προγράμματος για τη Β΄ και Γ΄ Λυκείου που είδε το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες μέρες έχει καταργηθεί το μάθημα της Βυζαντινής και Νεότερης Ιστορίας! Στα αντικείμενα που προβλέπεται να διδαχθούν (ως επιλεγόμενα και όχι υποχρεωτικά) περιλαμβάνονται η Αρχαία Ιστορία, η Ιστορία των… Ιδεών και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ιστορία.

Η επιλογή αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι πλήρως εναρμονισμένη με τη γενικότερη πολιτική επιβολής των ορέξεων της διεθνούς συμμορίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στη χώρα μας που στην κυβέρνηση του ΓΑΠ βρίσκει έναν αξιόπιστο και πρόθυμο συνεργάτη.
Το διεθνές κεφάλαιο έχει έναν και μόνο αντίπαλο: τα εθνικά κράτη και την αντίσταση των λαών. Αλλά για να μπορέσουν να αντισταθούν τα κράτη και οι λαοί και να υπερασπίσουν την ανεξαρτησία τους, πρέπει να διατηρήσουν την ιστορική τους μνήμη και συνείδηση. Γι’ αυτό, ειδικά η Ιστορία αποτελεί τα τελευταία χρόνια το κατεξοχήν πεδίο όπου δοκιμάζει το σύστημα τα αντανακλαστικά του λαϊκού κινήματος στο επίπεδο της συνείδησης και της συλλογικής του ταυτότητας. Στη μετωπική αντιπαράθεση γύρω από το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού η εθελόδουλη ελίτ της χώρας και η διανόησή της υπέστησαν μία ταπεινωτική ήττα παρά τη συστηματική κατασυκοφάντηση, όσων εναντιώθηκαν στο τερατούργημα εκείνο, ως εθνικιστών και ακροδεξιών
Σήμερα επιχειρείται η εξαφάνιση του προβλήματος μέσω της εξαφάνισης του ίδιου του αντικειμένου της Ιστορίας από το Λύκειο. Έτσι, οι δεκαεξάρηδες και δεκαεφτάρηδες μαθητές θα στερηθούν το δικαίωμα να αποκτήσουν ιστορική συνείδηση μέσα από την κριτική προσέγγιση ενός παρελθόντος που στη χώρα μας εξακολουθεί να επηρεάζει τις σύγχρονες εξελίξεις και τις πολιτικές επιλογές. Τώρα δηλαδή που διαθέτουν την απαιτούμενη ωριμότητα προκειμένου να δουν κριτικά την Ιστορία και δεν θα περιορίζονται στην αποστήθιση γεγονότων - όπως είναι φυσικό με βάση την εξελικτική ψυχολογία να γίνεται στο Γυμνάσιο και το Λύκειο - δεν θα διδάσκονται Ιστορία!
Το ζήτημα της Ιστορίας δεν είναι το μοναδικό μειονέκτημα του σχεδίου προγράμματος για το «Νέο Λύκειο», είναι ωστόσο το πιο κραυγαλέο για τις προθέσεις των εμπνευστών του να μετατρέψουν το Λύκειο σ’ έναν παιδότοπο, εμπορικό κέντρο με «καλάθια» όπου ψωνίζεις αποσπασματικές και ασύνδετες μεταξύ τους γνώσεις Το σχέδιο αυτό επομένως πρέπει να ανατραπεί συνολικά κι εμείς οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεπεράσουμε τις συντεχνιακές αντιλήψεις, που οδηγούν κάθε κλάδο να μετρά πόσες ώρες μάθημα θα έχει στο «Νέο Λύκειο» και ν’ αντιδρά αναλόγως θετικά ή αρνητικά, και να αντισταθούμε ενωμένοι. Ειδικά, όμως η αντίδραση στην κατάργηση της ιστορικής μνήμης πρέπει να είναι καθολική και μαζική γιατί είναι ένα ακόμη βήμα για τον πλήρη εξανδραποδισμό μας ως έθνους.

Τάσος Χατζηαναστασίου
Φιλόλογος στο ΕΠΑΛ Ναυπλίου

http://rikseis.wordpress.com/

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

Καμπανοί (Ιταλικοί λαοί 2)


Καμπανοί: Οι κάτοικοι της Καμπανίας (Campania, βλ. Χάρτη), από τις πλέον εύφορες και παραγωγικές περιοχές της αρχαίας Ιταλίας, γύρω από την σημερινή Νάπολι (Napoli), στις δυτικές ακτές της κεντρικής Ιταλίας (Τυρρηνικόν Πέλαγος).
Κατά τον Στράβωνα (Ε΄ ΙΙΙ. 6) την Καμπανία αρχικά κατείχαν οι Αύσονες, ενώ και οι Οπικοί «…είχαν κάποτε μερίδιο στην Καμπανία…». Ο ίδιος (Ε΄ IV. 3-13), μας έχει παραδώσει μια αξιόλογη περιγραφή της χώρας και των κατοίκων της: «…μετά την Λατίνη χώρα είναι η Καμπανία, που βρίσκεται δίπλα στην θάλασσα… η πιο εύφορη απ’ όλες τις πεδιάδες. Γύρω της υπάρχουν λοφοσειρές γεμάτες με καρποφόρα δένδρα και τα βουνά των Σαυνιτών και των Όσκων…».
Στην συνέχεια παραθέτει τις απόψεις άλλων συγγραφέων για του κατοίκους της περιοχής: «…Ο Αντίοχος (πρόκειται για τον αξιόλογο ιστορικό, Αντίοχο τον Συρακούσιο, που άκμασε το β΄ μισό του 5ου αιώνα π.Χ. και το έργο του οποίου διασώθηκε μόνον σε αποσπάσματα - σημ. ΔΕΕ) λέγει ότι την χώρα κατοίκησαν οι Οπικοί (βλ. λεπτομέρειες στο λήμμα Οπικοί), που λέγονται και Αύσονες, ενώ κατά τον Πολύβιο (ο γνωστός ιστορικός του 2ου π.Χ. αιώνα Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης σημ. ΔΕΕ) είναι ξεχωριστοί λαοί και αναφέρει ότι στην περιοχή του κόλπου που ονομάζεται Κρατήρας (ο σημερινός Κόλπος της Νεαπόλεως, Golfo di Napoli σημ. ΔΕΕ) κατοικούν Οπικοί και Αύσονες. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρώτα κατοικούσαν Οπικοί και Αύσονες, ώσπου κάποιο φύλο Οσκικής καταγωγής τους κατέκτησε, αλλά και αυτοί νικήθηκαν στην συνέχεια από τους Κυμαίους (τους κατοίκους της ελληνικής αποικίας της Κύμης, στο δυτικό άκρο του κόλπου της Νεαπόλεως σημ. ΔΕΕ) και αυτοί με την σειρά τους από τους Τυρρηνούς (βλ. Ετρούσκοι)…».
Και συνεχίζει: «…Η πεδιάδα είχε τόσα πλεονεκτήματα, ώστε ήταν περιζήτητη. Έχτισαν (εννοεί τους Ετρούσκους σημ. ΔΕΕ) δώδεκα πόλεις και την πρωτεύουσα την ονόμασαν Καπύη (Κάπουα-Capua, η σημερινή κωμόπολη Santa Maria Capua Vetere, περίπου 30 χλμ. βορείως της Νάπολι σημ. ΔΕΕ). Επειδή όμως από την πολυτέλεια έγιναν αδύναμοι, όπως κάποτε εκδιώχθηκαν από τον Πάδο (βλ. Γαλάτες) για τον ίδιο λόγο, έτσι και εδώ παραχώρησαν την χώρα στους Σαυνίτες (βλ. Σαμνίτες). Αυτοί τέλος υποτάχτηκαν στους Ρωμαίους…». Οι πληροφορίες αυτές του Στράβωνος, έχουν επιβεβαιωθεί εν μέρει από τις Αρχαιολογικές και Ιστορικές έρευνες για το παρελθόν της περιοχής.
Έτσι, δεχόμαστε σήμερα ότι είχαν πράγματι διεισδύσει και εγκατασταθεί εδώ, ήδη από τα μέσα του 9ου αιώνα π.Χ. διάφορα Οσκικά φύλα (βλ. λήμμα Όσκοι), τα οποία απορρόφησαν πιθανότατα κάποιους προϋπάρχοντες αυτόχθονες πληθυσμούς του λεγόμενου «Μεσογειακού» υποστρώματος. Έτσι προέκυψαν οι αποκαλούμενοι από τους αρχαίους συγγραφείς Αύσονες και Οπικοί.
Υπενθυμίζουμε ότι στην περιοχή της Καμπανίας και πιο συγκεκριμένα στον κόλπο της Νεαπόλεως, ιδρύθηκαν στο πρώτο μισό του 8ου αιώνα οι παλαιότερες αποικίες της Μεγάλης Ελλάδος, οι Πιθηκούσσες (στο σημερινό νησί της Ίσκια – Ischia) και η Κύμη (στην απέναντι ηπειρωτική ακτή, περίπου 15 χλμ. δυτικά της Νεαπολεως) από Ευβοείς αποίκους προερχομένους από την Ερέτρια και την Χαλκίδα και Αιολείς από την Κύμη της Μ. Ασίας.
Οι Έλληνες άποικοι θα εγκατασταθούν αρχικώς στις Πιθηκούσσες (μεταξύ 770-760 π.Χ. βλ. λεπτομέρειες Ι.Ε.Ε. τομ. Β΄ σελ. 60) και στην συνέχεια (γύρω στο 740 π.Χ.), θα αποικίσουν την Κύμη, δίνοντας σκληρές μάχες με τους αυτόχθονες, τους οποίους θα απωθήσουν. Αργότερα, σε συνεργασία με τους Ρόδιους, οι Κυμαίοι θα ιδρύσουν την Παρθενόπη, την μετέπειτα Νεάπολη (η σημερινή Νάπολι – Napoli). Θα ακολουθήσει η περίοδος της κυριαρχίας των Ετρούσκων, μέχρι τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. και η Κύμη θα βρεθεί σε μεγάλο κίνδυνο, όταν Ετρούσκοι και Ούμβροι θα επιτεθούν το 525 π.Χ. αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Η ακμή πάντως της κυριαρχίας των Ετρούσκων στην περιοχή σημειώνεται από τα τέλη του 8ου - μέχρι τις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. και η Ετρουσκική γλώσσα φαίνεται ότι αναδείχθηκε στην κοινή ομιλουμένη και γραπτή γλώσσα όλων των μη-Ελλήνων κατοίκων της Καμπανίας, όπως αποδεικνύουν οι πολυάριθμες (κυρίως σε αγγεία) ετρουσκικές επιγραφές (βλ. σχετικά στο Bruno d’ Agostino: The Impact of the Greek Colonies on the Indigenous Peoples of Campania, σελ. 533-540, στο εξαιρετικό συλλογικό έργο The Western Greeks, 1996). Η Καπύη (Capua), στην διάρκεια του 7ου – 6ου αιώνα, ήταν η πρωτεύουσα της ετρουσκικής Καμπανίας και στην διάρκεια της κυριαρχίας τους στην Καμπανία, θα αναδειχθεί στην δεύτερη πόλη ολόκληρης της χερσονήσου, διάσημη αργότερα για τα περίφημα ορειχάλκινα καλλιτεχνήματά της.

Οι Ετρούσκοι θα υποταχθούν με την σειρά τους, στους σκληροτράχηλους και ικανότατους πολεμιστές Σαμνίτες (ή Σαυνίτες, κατά τις αρχαιοελληνικές πηγές), που ανήκαν στα Οσκικά φύλα (γνωστά με την γενικότερη ονομασία Σαβέλλοι) και κατάγονταν από τους πιο προοδευμένους Σαβίνους. Οι διεισδύσεις των Σαμνιτών στην περιοχή θα αρχίσουν από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.. Αυτοί οι σκληραγωγημένοι ορεσίβιοι, άρχισαν να κατεβαίνουν από τους φυσικά οχυρούς οικισμούς τους στο εσωτερικό της χερσονήσου, τις ορεινές περιοχές των Απεννίνων, της «ραχοκοκκαλιάς» της Ιταλίας. Οι Σαμνίτες, αντιμετώπιζαν ήδη πρόβλημα υπερπληθυσμού και ήταν λογικό να τους ελκύσουν οι πλουσιότατες και ιδιαίτερα εύφορες πεδινές εκτάσεις της Καμπανίας.
Σύντομα αυτοί οι Σαμνίτες μετανάστες (Σαβέλλοι) θα ηγηθούν μιας ομοσπονδίας πόλεων της Καμπανίας και θα αποδεχθούν εύκολα τις ελληνικές και ετρουσκικές επιδράσεις, μιμούμενοι όχι μόνον τα πολιτιστικά τους στοιχεία, αλλά και τις επιδόσεις τους στο εμπόριο και τις επιχειρήσεις. Βαθμιαία θα μετασχηματισθούν σε έναν νέο λαό και στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. οι Σαβέλλοι της βόρειας Καμπανίας, θεωρούνται πλέον ως ξεχωριστό φύλο με την ονομασία Καμπανοί.
Η ετρουσκική κυριαρχία στην Καμπανία έλαβε τέλος γύρω στο 470 π.Χ. μετά την καταστροφική ήττα που υπέστη το 474 π.Χ. ο στόλος των Ετρούσκων από τις ναυτικές δυνάμεις Κυμαίων και Συρακουσίων στην ναυμαχία ανοιχτά της Κύμης.
Το 424/423 π.Χ. οι Σαβέλλοι θα καταλάβουν την ετρουσκική Καπύη (Capua), που θα γίνει τον 4ο αιώνα π.Χ. η πρωτεύουσά τους στην βόρειο Καμπανία. Το 421 π.Χ. θα καταληφθεί και η ελληνική αποικία της Κύμης (βλ. για τα παραπάνω C.A.H. Vol. VΙΙ part 2 σελ. 359 και The Western Greeks ό.π. σελ. 166). Γύρω στο 343 π.Χ. οι Καμπανοί, απειλούμενοι από νέα κύματα μεταναστών από το Σάμνιον (Samnium, η χώρα των Σαμνιτών), θα λάβουν την μοιραία απόφαση, κάτω από την ηγεσία της Καπύης, να ζητήσουν στρατιωτική βοήθεια από την Ρώμη. Οι Ρωμαίοι, έχοντας από καιρό επισημάνει τα πλούσια εδάφη της Καμπανίας και με την προοπτική ότι θα επωφεληθούν από την ανάμειξή τους στις υποθέσεις της Καμπανίας, δεν δίστασαν να πάρουν την απόφαση και να απαντήσουν θετικά στο αίτημα των Καμπανών. Έτσι, θα ξεσπάσει όχι μόνον ο λεγόμενος Α΄ Σαμνιτικός πόλεμος (343-341 π.Χ.), αλλά η απόφασή τους αυτή θα αποτελέσει και το έναυσμα για μια αλυσσιδωτή αντίδραση, που οι επιπτώσεις της θα επηρεάσουν ευρύτερες περιοχές.
Αρχικά (343 π.Χ.), οι Ρωμαίοι θα νικήσουν τους Σαμνίτες και θα τους εκδιώξουν από την Καμπανία, αλλά στην συνέχεια θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα, καθώς οι στρατιώτες τους θα στασιάσουν (342 π.Χ.), αρνούμενοι να πολεμήσουν σε μια ξένη περιοχή. Επί πλέον η Καπύη θα ανακαλέσει την απόφασή της και αντί να συμπαραταχτεί με τους Ρωμαίους θα συμμαχήσει με την Λατινική Συμπολιτεία εναντίον τους. Οι Λατίνοι, είχαν αρχίσει να τηρούν εχθρική στάση προς την Ρώμη, όταν αντιλήφθηκαν ότι τυχόν απόσπαση εδαφών από την Καμπανία και προσάρτησή τους στην ρωμαϊκή επικράτεια, θα είχε ως αποτέλεσμα την περικύκλωσή τους. Έτσι, με τις πρώτες στρατιωτικές αποτυχίες των Ρωμαίων βρήκαν την ευκαιρία και το θάρρος να απαιτήσουν αναθεώρηση των συνθηκών με την Ρώμη και επάνοδο στο παλαιό καθεστώς της ισοτιμίας, μεταξύ Ρώμης και των υπολοίπων Λατινικών πόλεων. Όπως ήταν αναμενόμενο, η ρωμαϊκή Σύγκλητος θα απορρίψει αμέσως αυτές τις προτάσεις και ο πόλεμος με την Λατινική Συμπολιτεία θα ξεσπάσει το 341 π.Χ.
Υπήρξε ο σκληρότερος πόλεμος σε μια σειρά στρατιωτικών συγκρούσεων που ακολούθησαν, αλλά η Ρώμη θα εφαρμόσει μια μακρόπνοη στρατηγική σε συνδυασμό με επιδέξιους διπλωματικούς ελιγμούς, με στόχο την διάσπαση και αποδυνάμωση των αντιπάλων της. Οι Λατίνοι θα αναγκασθούν τελικώς να υποταχθούν στους Ρωμαίους, ιδίως μετά από την βαριά ήττα που υπέστησαν μαζί με τους Καμπανούς συμμάχους τους, στο Τριφάνον (Trifanum), το 340 π.Χ. ένα χρόνο περίπου μετά την λήξη του Α΄ Σαμνιτικού πολέμου (343-341 π.Χ.).
Οι Καμπανοί θα εξαναγκασθούν να υπογράψουν χωριστή Συνθήκη, με την οποία οι Ρωμαίοι απέκτησαν τον έλεγχο του βορείου τμήματος της Καμπανίας. Βαθμιαία, ολόκληρη η χώρα, θα περιέλθει τελικώς στα χέρια των Ρωμαίων. Η Καμπανία, θα δεχθεί πολυάριθμους Ρωμαίους αποίκους και η γη της θα διαμοιρασθεί. Οι Καμπανοί θα επιχειρήσουν να αποτινάξουν τον Ρωμαϊκό ζυγό στην διάρκεια των Καρχηδονιακών πολέμων (κυρίως στην διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού, 218-201 π.Χ.), αλλά μετά την ήττα του Αννίβα θα τιμωρηθούν σκληρά από τους Ρωμαίους, που δεν τους συγχώρεσαν για την στάση τους αυτήν.
Αργότερα (82 π.Χ.), οι Σαμνίτες της Καμπανίας θα σφαγιασθούν σκόπιμα κατά χιλιάδες από τον διαβόητο Ρωμαίο δικτάτορα Σύλλα (Lucius Cornelius Sulla, 136-78 π.Χ.), όπως γλαφυρά περιγράφει ο Στράβων (Ε΄ IV. 11): «…Αυτός, αν και κατέλυσε την επανάσταση των Ιταλών σε πολλές μάχες (σημ. ΔΕΕ: εννοεί της εκτεταμένη εξέγερση υποτελών Ιταλικών λαών εναντίον των Ρωμαίων, που έγινε γνωστός ως Συμμαχικός ή Μαρσικός πόλεμος, 90-87 π.Χ.), τους έβλεπε […] να είναι έτοιμοι να έλθουν στην ίδια την Ρώμη […] πολέμησε μαζί τους μπροστά στα τείχη της (σημ. ΔΕΕ: εννοεί την άλωση της Ρώμης, από τον Σύλλα και τους οπαδούς του το 82 π.Χ. και την οποία υπερασπίστηκαν κυρίως σαμνιτικά στρατεύματα μαζί με λίγους Ρωμαίους) και άλλους έσφαξε στην μάχη, δίνοντας εντολή να μη κρατούν αιχμαλώτους, ενώ αυτούς που κατέθεσαν τα όπλα, κάπου τρεις χιλιάδες, τους πήγε στην Δημόσια έπαυλη, στο πεδίον του Άρεως και τους φυλάκισε εκεί. Μετά από τρεις μέρες έστειλε στρατιώτες και τους έσφαξε όλους. Έκανε επίσης πλήθος προγραφών και δεν σταμάτησε πριν εξοντώσει όλους τους Σαυνίτες, ενώ άλλους τους έδιωξε από την Ιταλία. Σε αυτούς που τον ρωτούσαν γιατί τόσο μίσος, έλεγε ότι έμαθε εκ πείρας ότι ποτέ οι Ρωμαίοι δεν θα απολαύσουν ειρήνη όσο μένουν Σαυνίτες κοντά τους. Και έτσι οι πόλεις τους μετέπεσαν σε κώμες και μερικές εξαφανίσθηκαν τελείως…».
Μέχρι τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. οι Καμπανοί θα αφομοιωθούν πλήρως από τους Ρωμαίους, γλωσσικά και πολιτιστικά (βλ. M. Grant: History of Rome – London 1990, σελ. 47-49 και 52).

Το παραπάνω λήμμα προέρχεται από το  "Λεξικό των Λαών του Αρχαίου Κόσμου" του Δ. Ε. Ευαγγελίδη

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Ελλάδα-Κύπρος: Παράλληλη πορεία εθνοαποδόμησης



"ΠΟΙΟΙ είναι οι συγκεκριμένοι στην Κύπρο που τα παίρνουν από την US AID; Ελπίζω να μας πείτε ονόματα, οργανώσεις, κλπ. Οι υπόλοιποι (κόμματα, κομματόσκυλα και βάλε) πάντα κατηγορούν τους άλλους (όποιους διαφωνούν μαζί τους) πως τάχα είναι όργανα της CIA. Αλλά όταν καλούνται να παρέχουν αποδείξεις πάντα καταλήγουν σε αοριστολογίες και κούφια συνθήματα για ανεγκέφαλους. Υπάρχουν πράγματι ομάδες, οργανώσεις και άτομα με πολιτική δράση στην Κύπρο που παίρνουν λεφτά που την US AID;

Η φίλη αναγνώστρια έθεσε το καίριο ερώτημα μαζί με τη ρεαλιστική πραγματικότητα της Κυπριακής πολιτικής σκηνής. Μπορούν να παρουσιαστούν αποδείξεις για τη δράση προσώπων και οργανώσεων που τα παίρνουν από τις απεχθείς δυνάμεις του ιμπεριαλισμού USAID; Και αν ναι, που και πώς δραστηριοποιούνται;
Η απάντηση είναι όχι μόνο καταφατική αλλά και τρομακτική στο μέγεθός της. Η USAID έχει διεισδύσει σε πολλούς και νευραλγικούς τομείς της πολιτικής ζωής σε όλα τα μήκη και πλάτη των δραστηριοτήτων. Συχνά η δράση της είναι σχεδόν αόρατη με την πρώτη ματιά. Με λίγο ψάξιμο όμως εύκολα αποκαλύπτονται οι σαθρές σχέσεις πολλών προσώπων και οργανώσεων που έχουν αγκαλιάσει τις επιταγές του ιμπεριαλισμού.
* * *
Ο ιμπεριαλισμός επιδεικνύει μια αξιοθαύμαστη διαφάνεια για τις δραστηριότητές του. Σε αντίθεση με τους ντόπιους ακολούθους του δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να τηρεί δημόσια αρχεία στα οποια εκθέτει τις δραστηριότητές του, τους συμμάχους του και τα ποσά που ξοδεύει για να προωθήσει τα συμφέροντά του. Η δράση της οργάνωσης USAID όπως ανέλυσα στο πρηγούμενο άρθρο είναι συνυφασμένη με τις δομές και τη δράση των οργανώσεων του ΟΗΕ στην Κύπρο που ονομάζονται United Nations Developement Programme (UNDP) και United Nations Office for Project Services (UNOPS).
Η USAID λέει ανοικτά πως χρησιμοποιεί τις δύο οργανώσεις και τις δραστηριότητές των για να διοχετεύσει χρήματα και άλλους πόρους προς τους εδώ συνεργάτες της. Επιτυγχάνει έτσι να χειραγωγήσει τον τομέα της Επαναπροσέγγισης και κυρίως να καθορίσει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα προκύψει μια λύση του Κυπριακού συμβατή με τους σχεδιασμούς και τις επιθυμίες του ιμπεριαλισμού. Η τεράστια σημασία που αποδίδει ο ιμπεριαλισμός στην "εκπαίδευση" των Κυπρίων ώστε να επιτευχθεί η λύση εκείνη που να εξυπηρετεί τον ιμπεριαλισμό φαίνεται και από τα ποσά που ξοδεύονται προς εκείνη την κατεύθυνση και από τους στόχους που θέτει. Από τα χρήματα που ξοδεύτηκαν από την USAID μεταξύ 1998-2005 ένα μεγάλο μέρος τους επενδύθηκε στην "Εκπαίδευση και Πολιτισμό" των Κυπρίων.
"EDUCATION AND CULTURE – Total $5,531,695"
Πηγή: http://mirror.undp.org/cyprus/projects/sectorsubsector.pdf

Ο ιμπεριαλισμός δεν φείδεται χρημάτων και πηγών για να περάσει τη στρατηγική του. Ούτε και γνωρίζει όρια στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας στην απόκρυψη της αλήθειας του δικού του αισχρού ρόλου στο διαμελισμό της πατρίδας μας και τη γενοκτονία εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου. Στην προσπάθειά του βρίσκει δυστυχώς συμμάχους έτοιμους να προστρέξουν στις επιταγές του.

Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας

Μια από τις πιο ενεργές οργανώσεις στον τομέα της δικοινοτικής επαναπροσέγγισης είναι ο Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας (AHDR). Ο Όμιλος βρίσκεται στο γεωγραφικό, πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο των επίσημων διαδικασιών επαναπροσέγγισης που αφορούν τη συγγραφή και διδασκαλία της νέας Κυπριακής ιστορίας. Τα γραφεία του Ομίλου βρίσκονται στη ζώνη που είναι υπό τον στρατιωτικό έλεγχο του ΟΗΕ. στο "απαλλοτροιωμένο" ξενοδοχείο Ledra Palace - γνωρίζετε πολλές οργανώσεις που έχουν ως έδρα τους το συγκεκριμένο κτίριο;
Office address:
LEDRA PALACE hotel, UN buffer zone, Cyprus
Πηγή: http://www.cyprus-tube.com/historical-dialogue/index.php?option=com_content&view=article&id=53&Itemid=69

Αποστολή του: "Να υπερασπίζεται και να προωθεί αποτελεσματικό διάλογο και έρευνα σε θέματα που αφορούν την ιστορία και τη διδασκαλία της ιστορίας ώστε να ενδυναμωθεί η ειρήνη, η σταθερότητα, η δημοκρατία και η κριτική σκέψη."(1)
Μέλη αυτού του Ομίλου που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ/USAID κατέχουν ουσιαστικές θέσεις στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού που αφορούν το σχεδιασμό και την προώθηση πολιτικής στρατηγικής γύρω από τα θέματα Ιστορίας. Συγκεκριμένα η πρόεδρος του Ομίλου Χαρά Μακρυγιάννη, η υπεύθυνη τύπου Ρένα Χόπλαρου και συντονιστής διεθνών σχέσεων Μάριος Επαμεινώνδας συμμετείχαν στην Επιτροπή για την Αναμόρφωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών Ιστορίας:
http://teachershistorybook.blogspot.com/2009/03/blog-post_15.html

Η πρόεδρος του Ομίλου, Χαρά Μακρυγιάννη είναι σύμβουλος του προγράμματος μουσειακής αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και πολιτισμού: http://www.moec.gov.cy/dde/programs/mousiaki_agogi/symbouloi-mouseiakis-agogis.html

Ο υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του Ομίλου, Μάριος Επαμεινώνδας, είναι επίσης λειτουργός στο Γραφείο Ευρωπαικών και Διεθνών Υποθέσεων στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Η υπεύθυνη τύπου του Ομίλου, Ρένα Χόπλαρου, αρθρογραφεί συχνά στην φιλο-ιμπεριαλιστική εφημερίδα "Πολίτης" και είναι δραστήριο μέλος στον Όμιλο Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας μας (ΟΠΕΚ Κύπρου).
Δράσεις του Ομίλου Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας προωθούνται επίσημα μέσα από τις υπηρεσιακές εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας ως μια ευκαιρία για τους εκπαιδευτικούς να επιμορφωθούν πάνω σε θέματα διδασκαλίας της ιστορίας:
http://www.schools.ac.cy/dde/circular/data/Doc8321.pdf

Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού δηλαδή προτρέπει τους εκπαιδευτικούς του τόπου να παραστούν στα σεμινάρια του Ομίλου ώστε να μάθουν πως να διδάσκουν ιστορία!

Στην ιστοσελίδα του Ομίλου διαβάζουμε ότι:
"Ο Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας Κύπρου αναγνωρίζει τις αρχές της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την Ευρωπαική Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις συμβάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωματων που εκδίδει ο ΟΗΕ και τις συστάσεις της UNESCO σχετικές με τη διδασκαλία της ιστορίας."(2)
ενώ στην πρότασή του για τη μεταρρύθμιση της διδασκαλίας της ιστορίας τονίζεται ότι:
"...η ιστορική εκπαίδευση δε δέχεται επεμβάσεις από ιδεολογικές και πολιτικές ατζέντες, ούτε και χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την ενίσχυση του διαχωρισμού."

Γνωρίζω προσωπικά τα πιο πάνω διοικητικά στελέχη του ομίλου. Εκτιμώ μάλιστα κάποια όπως τη Χαρά Μακρυγιάννη για την έμφυτη καλοσύνη τους. Δυστυχώς όμως ο Όμιλος και τα μέλη του ψεύδονται ασύστολα!
Εύχομαι τα στοιχεία πιο κάτω και η κριτική της εργασίας και των δραστηριοτήτων τους να βοηθήσει να αλλάξουν πορεία πλεύσης μακρυά από τη σχέση τους με τις σκοτεινότερες δυνάμεις του ιμπεριαλισμού.
***

Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του μέχρι σήμερα ο Όμιλος βρίσκεται στο μισθολόγιο της USAID! Βέβαια περιδιαβάζοντας της σελίδες του κάτι τέτοιο είναι σχεδόν τελείως αόρατο. Στην κεντρική ιστοσελίδα του Ομίλου δεν βρίσκουμε καμία αναφορά στην οργάνωση USAID. Ο Όμιλος επέλεξε συνειδητά να παραπλανεί το κοινό παρουσιάζονας ως κύριο χορηγό του το Πρόγραμμα Ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNDP). Τόσο στο κάτω μέρος της κεντρικής ιστοσελίδας όσο και στην ιστοσελίδα των χορηγών του, ο Όμιλος παρουσιάζει το πρόγραμμα χορηγείας του αποκρύπτοντας την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας την ως κάτι διαφορετικό. Ένώ διαβάζουμε ξανά από την ιστοσελίδα της οργάνωσης ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNDP) στην Κύπρο:
"Από την έναρξη της τον Οκτώβιο του 2005 το πρόγραμμα της Οργάνωσης για την Ανάπτυξη των ΗΕ για την ειρηνευτική διαδικασία στην Κύπρο, η Δράση για Συνεργασία και Εμπιστοσύνη (ACT) μπήκε στη δέυτερη φάση το 2008. Το πρόγραμμα στοχεύει εξειδικευμένα στην ενδυνάμωση των δυνατοτήτων των Κυπρίων να συμμετάσχουν ενεργά στην διδαικασία ειρήνευσης. Η Δράση (ACT) χρηματοδοτείται μέσω μιας συνεργατικής συμφωνίας ανάμεσα στη USAID και τη UNDP."(3)
και
"Με την οικονομική υποστήριξη της USAID η ελπίδα είναι ότι οι δραστηριότητες υπό τη Δράση (ACT) θα υποστηρίξει τις αρχές της πολυπολιτισμικότητας και των Ευρωπαϊκών αξιών και θα παρέχει στους ΕλληνοΚύπριους και ΤουρκοΚύπριους τα μέσα και τις ευκαιρίες για να χτίζουν μαζί τα θεμέλια για μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Η φιλοσοφία πίσω από την προσέγγιση βασίζεται στην κατανόηση ότι οποιαδήποτε λύση θα μπορέσει να εφαρμοστεί μόνο στη βάση στέρεων δικτύων συνεργασίας και σταδιακής ομαλοποίησης των σχέσεων σε ένα ευρύ φάσμα πεδίων."(4)
Στην επίσημη μάλιστα ιστοσελίδα της UNDP για το νέο πρόγραμμα δράσης στην Κύπρο
http://www.undp-act.org/
μπορείτε εύκολα στο κάτω δεξιά μέρος της σελίδας να διακρίνετε ότι UNDP και USAID πορεύονται κυριολεκτικά χέρι με χέρι.




Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

Ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά (28)

(κλικ επάνω στην εικόνα του κειμένου για μεγέθυνση)



Και άλλες διεθνείς ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά από την ιστοσελίδα του Καταλανού καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Joan Coderch-i-Sancho “Akropolis World Νews” (http://www.akwn.net/).


Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Συρία-Κύπρος


Μου έγραψε κάποιος, σχολιάζοντας την προηγούμενη ανάρτηση: "Οι Άραβες είναι φίλοι των Ελλήνων κι όχι των ηγετών τους που τα έκαναν πλακάκια με το Ισραήλ που είναι εχθρός των Αράβων". Μένω άφωνος πραγματικά σε κάτι τέτοιες λογικές. Η Συρία πρόκειται να αναγνωρίσει τα κατεχόμενα της Κύπρου (διαβάστε παρακάτω). Αυτό βλάπτει τον ελληνισμό σε μόνιμη βάση και όχι τον όποιον ηγέτη έχει η Ελλάδα, ο οποίος μπορεί να μη του καίγεται καρφί κιόλας! Στις διεθνείς σχέσεις, δυστυχώς, υπάρχει μόνον το εθνικό συμφέρον κάθε χώρας. Ας μη ξεχνάμε ότι ακόμα και Μαρξιστικές-Λενινιστικές κυβερνήσεις, που προπαγάνδιζαν με το κιλό τα περί ειρήνης και αδελφότητας των λαών, έφθασαν σε ένοπλες συγκρούσεις για μερικά μέτρα γης! Ας θυμηθούμε τα επεισόδια ΕΣΣΔ-Κίνας στον ποταμό Ουσσούρι, τις συγκρούσεις Κίνας-Β.Βιετνάμ και πάει λέγοντας.
Εμείς οι νεοέλληνες, ρομαντικοί και αφελείς μέχρι ανοησίας, είμαστε πρόθυμοι πάντα να υποστηρίξουμε τους υποτιθέμενους φίλους μας, χωρίς ποτέ να απαιτούμε να κάνουν το ίδιο για εμάς. Ρωτάω λοιπόν: Ο φίλος λαός της Συρίας πόσες διαδηλώσεις και πόσες κινητοποιήσεις έκανε εναντίον της κυβέρνησής του όταν έκανε ενέργειες εναντίον των ελληνικών συμφερόντων; Μηδέν, ζήρο, νουλ!
Ή μήπως δεν είναι έτσι και θα κατηγορηθώ ως φιλοϊσραηλινός;
ΔΕΕ

«Ψυχρολουσία στη Δαμασκό»
(Από την κυπριακή εφημερίδα "Αλήθεια" - 02 Σεπτεμβρίου 2009)
Παναγιώτης Τσαγγάρης

Οι Τούρκοι στην Τουρκία και στα κατεχόμενα, πανηγυρίζουν για την ψυχρολουσία που επεφύλαξε ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Αλ Άσαντ, στον πρόεδρο της Κύπρου, Δημήτρη Χριστόφια. Όχι μόνο δεν έδωσε τέλος στην ατμοπλοϊκή σύνδεση Αμμοχώστου - Λαττάκειας και στην αναγνώριση των τουρκοκυπριακών «διαβατηρίων» από τις συριακές Αρχές, αλλά και επί του κυπριακού ήταν απογοητευτικός. Αντιπαραβάλλοντας την Κύπρο με τον Λίβανο, θύμισε πως στο Λίβανο «υπάρχει μόνο μια κυβέρνηση» και μιλώντας για τη «Βόρεια Κύπρο», σημείωσε πως δεν επιθυμούσε να αναφερθεί στις «τουρκοκυπριακές σχέσεις». Τόσο το ΡΙΚ όσο και το ΚΥΠΕ, δεν μετέδωσαν αυτές τις δηλώσεις του Σύρου προέδρου. Ιδού η στήριξη της Συρίας: «Δεν θα απαντήσω» δήλωσε ο Σύρος πρόεδρος, σε ερώτηση αν πρέπει να αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα από την Κύπρο
Άκρως απογοητευτικά κρίνονται τα αποτελέσματα της επίσημης επίσκεψης του προέδρου Χριστόφια στη Συρία. Αυτό καταδεικνύεται από την υποβάθμιση του θέματος της απευθείας σύνδεσης Συρίας - «ΤΔΒΚ», αλλά κυρίως από μια δήλωση του Σύρου προέδρου, Μπασάρ Αλ Άσαντ, αναφορικά με το κυπριακό και η οποία δεν μεταδόθηκε από τα κυπριακά ΜΜΕ, αλλά είναι καταγεγραμμένη αυτολεξεί στο συριακό πρακτορείο ειδήσεων (SANA - Syrian Arab News Agency - το αντίστοιχο του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων - ΚΥΠΕ). Η «Αλήθεια» παρουσιάζει σήμερα αυτήν τη δήλωση του Σύρου προέδρου, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για τους «πανηγυρισμούς» των τουρκικών ΜΜΕ, τα οποία κάνουν λόγο για «χαστούκι της Συρίας στους Ε/κ» και παράλληλα το θέμα παρουσιάζεται μετά από συνομιλία μας με διπλωματική πηγή, η οποία ανέλυσε στην «Α» τα αποτελέσματα της επίσκεψης του προέδρου Χριστόφια στη Συρία, βάσει των δημόσιων δηλώσεων και τοποθετήσεων που έγιναν, αλλά και της έννοιας αυτών χωρίς τη διπλωματική «επικάλυψη» που είθισται να χρησιμοποιείται σε επίσημες δηλώσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια συναντήσεων υψηλού επιπέδου.

Τα καυτά θέματα
Τα καυτά θέματα που απασχολούν Κύπρο και Συρία είναι, πρώτον η ακτοπλοϊκή γραμμή μεταξύ Συρίας και «ΤΔΒΚ», που πραγματοποιείται από την κατεχόμενη Αμμόχωστο - Λαττάκεια και αντιστρόφως. Δεύτερον, η απόφαση της Συρίας να δέχεται για τελωνειακό έλεγχο την επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου εκδομένα από την «ΤΔΒΚ», ως απόρροια της συμφωνίας των κατεχομένων με τη Συρία για διεξαγωγή απευθείας δρομολογίων μεταξύ των δύο. Τρίτον το κυπριακό, για το οποίο η μη δημοσιοποιημένη στην Κύπρο δήλωση του Σύρου προέδρου, θεωρείται καταπέλτης.

Δρομολόγια
Αναφορικά με τα δρομολόγια πλοίων μεταξύ κατεχόμενης Αμμοχώστου - Λαττάκειας, ο πρόεδρος Χριστόφιας και ο Σύρος ομόλογός του, αποφάσισαν να παραπέμψουν το θέμα σε τεχνική επιτροπή. «Έχουμε αποφασίσει να γίνει διάλογος μεταξύ των αρμοδίων από τις δύο πλευρές, για να λυθεί αυτό το θέμα σε τεχνικό επίπεδο και όχι σε πολιτικό», δήλωσε συγκεκριμένα ο Σύρος πρόεδρος επί του προκειμένου. Σύμφωνα με τη διπλωματική πηγή, αυτή η δήλωση από πλευράς Συρίας φανερώνει τη μη πολιτική βούληση της Συρίας να επιλύσει το θέμα. «Σε μια χώρα όπου τα πάντα είναι κρατικοποιημένα, δεν είναι δυνατόν ο Σύρος πρόεδρος να κάνει λόγο για τεχνικά ζητήματα, παραπέμποντας ουσιαστικά περί ιδιωτικών πρωτοβουλιών», σημείωσε συγκεκριμένα η ίδια πηγή. Ειδικά σε καθεστώτα του τύπου της Συρίας, πρόσθεσε ο αξιωματούχος, «όταν ο Πρώτος θέλει κάτι, διατάζει και γίνεται».

Τα «διαβατήρια»
Πέραν των δρομολογίων, πιο καυτό θεωρείται το θέμα της αναγνώρισης ταξιδιωτικών εγγράφων και «ταυτοτήτων» της «ΤΔΒΚ» από πλευράς Συρίας. «Αν τα δρομολόγια είναι τεχνικό και όχι πολιτικό θέμα, το θέμα αναγνώρισης, γιατί περί αυτού πρόκειται, των εγγράφων των κατεχομένων από πλευράς Συρίας, είναι και αυτό τεχνικό;», διερωτήθηκε η διπλωματική πηγή. Αν η Συρία ήθελε πραγματικά να επιδείξει την καλή της πρόθεση, πρόσθεσε, «γιατί ως πρώτο βήμα δεν ανακοίνωσε για παράδειγμα την ακύρωση αυτής της απόφασης; Εδώ πρόκειται κατ’ αποκλειστικότητα για πολιτικό ζήτημα και ο πρόεδρος Άσαντ μπορούσε αμέσως να το αποφασίσει».

Το κυπριακό
Αναφορικά με το θέμα του κυπριακού, παραθέτουμε αυτούσια τη δήλωση του Σύρου προέδρου, η οποία θεωρήθηκε «ανύπαρκτη» από την ίδια την κυβέρνηση και τον πρόεδρο Χριστόφια. Η δήλωση έγινε κατά την κοινή διάσκεψη Τύπου του Δημήτρη Χριστόφια και του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Αναφέρει συγκεκριμένα το τηλεγράφημα του SANA: «Απαντώντας σε ερώτηση από την κυπριακή τηλεόραση, κατά πόσο η Τουρκία πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο ακολουθώντας το παράδειγμα της Συρίας όταν μετακίνησε τα στρατεύματά της από το Λίβανο το 2005, ο πρόεδρος Αλ Άσαντ είπε «δεν μπορώ να απαντήσω σε ερώτηση που αφορά τις τουρκοκυπριακές σχέσεις. Αλλά στις συνομιλίες μας σήμερα, άκουσα από τον πρόεδρο Χριστόφια την κυπριακή θέση για τη Βόρεια Κύπρο και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ουσία του θέματος πρέπει να εξευρεθεί μέσω διαλόγου και μέσω των διεθνών ψηφισμάτων. Η Συρία πήγε στο Λίβανο μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης του Λιβάνου το 1976 και στο Λίβανο υπάρχει μια δημοκρατία και η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική και η σύγκριση είναι λανθασμένη». Η δήλωση του κ. Άσαντ εγείρει αρκετά ερωτήματα.

Πίσω από τη διπλωματική ευγένεια
Όπως ανέφερε στην «Α» αξιωματούχος διπλωματικού σώματος, η δήλωση Άσαντ, πίσω από τη διπλωματική γλώσσα, φανερώνει πως ο Σύρος πρόεδρος έκανε λόγο για δύο κράτη στην Κύπρο. Ο κ. Άσαντ σημειώνει στη δήλωσή του ότι «άκουσε την κυπριακή θέση αναφορικά με τη Βόρεια Κύπρο». Παράλληλα, ο Σύρος πρόεδρος κάνει λόγο ότι «στο Λίβανο υπάρχει μια δημοκρατία» («in Lebanon there is one republic») και όπως σημείωσε στην «Α» ο αξιωματούχος διπλωμάτης, «αυτό είναι ανησυχητικό γιατί ο κ. Άσαντ δεν εννοεί ότι στο Λίβανο υπάρχει δημοκρατικό πολίτευμα, αλλά ένα κράτος. Ωμά ομιλούντες, ο Σύρος πρόεδρος ήθελε να μας είπε ότι «στο Λίβανο υπάρχει ένα κράτος και επομένως δεν είναι σαν την περίπτωση της Κύπρου». Παράλληλα, ο διπλωμάτης εν ενεργεία διερωτήθηκε: «Γιατί ο πρόεδρος Χριστόφιας τοποθετήθηκε ότι τα υψώματα Γκολάν πρέπει να επιστραφούν στη Συρία (το μέρος που της αναλογεί) όπως άλλωστε προνοούνται από τα ψηφίσματα των Η.Ε., αλλά ο Σύρος πρόεδρος δεν τοποθετήθηκε ευθαρσώς για ένα ζήτημα (την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων), το οποίο επίσης προνοείται από τα ψηφίσματα των Η.Ε.;».

ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Σοκ στον Ε/κ ηγέτη από τη Συρία»
Η προχθεσινή δήλωση του Σύρου πρόεδρου μπορεί μεν να μην είχε μεταδοθεί στην Κύπρο, αλλά αποτέλεσε μέγα θέμα στο χθεσινό τουρκικό και τ/κ Τύπο. Ενδεικτικό τούτου είναι οι τίτλοι των δημοσιευμάτων του τουρκικού Τύπου:
Η Cumhuriyet προβάλει το θέμα με τίτλο «Άσαντ: Στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη» και υπέρτιτλο «Σοκ στον Ε/κ ηγέτη από τη Συρία».
Η Aksam γράφει για το ίδιο θέμα με τίτλο «Στο Χριστόφια σοκ δύο κρατών».
Η Vatan με τίτλο «Από τον Άσαντ χειρονομία καλής θέλησης για την Κύπρο» αναφέρεται στο ίδιο θέμα.
Η Yeni Safak παρουσιάζει το θέμα με τίτλο «Ο Χριστόφιας ‘έμεινε με τη γλύκα’ στο αίτημα για διακοπή βοήθειας».
Η Zaman γράφει για το ίδιο θέμα με τον τίτλο «Από τον Άσαντ απάντηση, που προκάλεσε λύπη στον Ε/κ ηγέτη Χριστόφια».

Οι δέκα συμφωνίες Κύπρου - Συρίας
Στο μεταξύ, Κύπρος και Συρία υπέγραψαν δέκα συνολικά διακρατικές συμφωνίες, μνημόνια και εκτελεστικά προγράμματα. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Χριστόφιας, «από το 1960 μέχρι σήμερα είχαν υπογραφεί 24 συμφωνίες» μεταξύ Κύπρου - Συρίας. Οι δέκα εξ’ αυτών υπογράφηκαν χθες σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Πρωθυπουργικό Μέγαρο:

• 1. Συμφωνία για συντονισμό υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης

• 2. Συμφωνία συνεργασίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και τεχνολογίας της πληροφορικής,

• 3. Συμφωνία στον τομέα αεροπορικών υπηρεσιών,

• 4. Συμφωνία για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις,

• 5. Εκτελεστικό πρόγραμμα για την εφαρμογή πολιτιστικής συνεργασίας για τα έτη 2009 - 2011 καθώς και

• 6. Εκτελεστικό πρόγραμμα μεταξύ των υπουργείων Γεωργίας Κύπρου και Συρίας για τα έτη 2009 - 2011.

• 7. Το 7ο Πρωτόκολλο για εφαρμογή της συμφωνίας για τουριστική συνεργασία κατά τα έτη 2009 - 2011.

• 8. Τραπεζική διευθέτηση μεταξύ των Κεντρικών Τραπεζών Κύπρου και Συρίας για τεχνική συνεργασία.

• 9. Μνημόνιο Συναντίληψης στον τομέα του αθλητισμού.

• 10. Μνημόνιο Συναντίληψης στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.

Πηγή: http://www.efylakas.com/archives/2015

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Η "φίλη" Συρία αναγνώρισε τα Σκόπια!


Την περασμένη εβδομάδα η Συρία ανακοίνωσε ότι αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία. Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήδη μας είχε "φτύσει" με την έναρξη λειτουργίας της γραμμής Λατάκια (αρχαία Λαοδίκεια) - Κατεχόμενα Κύπρου. Η απορία μου δεν είναι για την πάγια ανικανότητα της εξωτερικής μας πολιτικής, αλλά για την διατυμπανισθείσα "κοσμοϊστορική" επίσκεψη (24-27 Ιουνίου 2009) του Προέδρου Παπούλια, υποτίθεται οικογενειακού φίλου της οικογενείας Άσαντ (που κυβερνάει την Συρία εδώ και κάτι δεκαετίες, από πατέρα σε γιο, ως γνήσιο σοσιαλιστικό καθεστώς). Παραθέτω μετά από την είδηση σχετικό διθυραμβικό σχόλιο του γνωστού δημοσιογράφου Γιώργου Δελαστίκ με την ευκαιρία της τότε επίσκεψης και κάποιες φωτογραφίες. Όπως θα διαβάσετε στην είδηση "...Η πρωτοβουλία σύναψης διπλωματικών σχέσεων με τη Δαμασκό ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2007, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Μιλόσοσκι στη Συρία...". Δηλαδή το ταξίδι του κ. Παπούλια ήταν απλώς για τουρισμό; Θα μου πείτε βέβαια, εδώ ξεφτυλιστήκαμε από 30 Τσάμηδες στην περιβόητη επίσκεψη του Προέδρου μας στην Αλβανία, λόγω των φιλοαλβανικών αισθημάτων του κ. Παπούλια, η ουρά του ποντικού θα μας μαράνει;
ΔΕΕ

Η Συρία αναγνώρισε την ΠΓΔΜ
με τη συνταγματική της ονομασία

13:19 Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΠΓΔΜ και η Συρία σύναψαν διπλωματικές σχέσεις, υπό το λεγόμενο «συνταγματικό όνομα» της ΠΓΔΜ, στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, το κοινό ανακοινωθέν για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων υπέγραψαν ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι και ο Σύρος ομόλογος του, Ουαλίντ αλ Μουάλεμ. Το ανακοινωθέν, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του ΟΗΕ, θα διανεμηθεί σε όλα τα κράτη-μέλη του διεθνούς οργανισμού. Σύμφωνα με το κοινό ανακοινωθέν, οι διμερείς σχέσεις θα αναπτυχθούν στη βάση των αρχών του αμοιβαίου σεβασμού, της φιλίας, της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις, καθώς και της αναγνώρισης της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών. Οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών συζήτησαν, επίσης, το ενδεχόμενο επίσκεψης του Σύρου Υπουργού Εξωτερικών στην ΠΓΔΜ, κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ. Η πρωτοβουλία σύναψης διπλωματικών σχέσεων με τη Δαμασκό ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2007, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Μιλόσοσκι στη Συρία, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Η Συρία είναι η 129η χώρα που αναγνωρίσει επίσημα τη ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=206522



Η επίσκεψη Παπούλια στη Συρία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ «E» 24/6/2009

Εξαιρετικής σημασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική είναι η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια στη Συρία, η οποία αρχίζει σήμερα και λήγει το Σάββατο. Ανεξαρτήτως των με κάθε ευκαιρία επαναλαμβανομένων κοινοτοπιών περί άριστων σχέσεων των δύο πλευρών, η ουσία είναι ότι με καθαρή ευθύνη της ελληνικής πλευράς οι σχέσεις Αθήνας - Δαμασκού έχουν χαλαρώσει πολύ σε πολιτικό επίπεδο, με σοβαρές αρνητικές συνέπειες και στη συριακή στάση στο Κυπριακό. Αντιθέτως, οι συροτουρκικές σχέσεις έχουν αναβαθμιστεί εντυπωσιακά σε πρωτοφανή βαθμό - τόσο που η Δαμασκός έχει αποδεχθεί την Αγκυρα ως ανεπίσημο μεσολαβητή σε μυστικές συνομιλίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι προ ελαχίστων ακόμη ετών εξεταζόταν σοβαρά το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής στη Συρία (!) με αφορμή τη δράση Κούρδων αυτονομιστών ανταρτών του ΡΚΚ από συριακό έδαφος, είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με θρίαμβο της τουρκικής διπλωματίας.
 

Αν συγκρίνει επίσης κανείς την κατάργηση της σύνδεσης με φέρι μπόουτ του λιμανιού του Βόλου με εκείνο της Λαττάκειας στη Συρία επί των ημερών του Ανδρέα Παπανδρέου με τις σημερινές συζητήσεις για πορθμειακή σύνδεση της Συρίας με τα... Κατεχόμενα (!) της Κύπρου, αντιλαμβάνεται πλήρως και με επώδυνο τρόπο πόσο πολύ έχουν οπισθοχωρήσει οι ελληνοσυριακές σχέσεις προς όφελος της Τουρκίας.
Αρκετές είναι οι αιτίες αυτής της οπισθοχώρησης.
Πρώτα πρώτα η αδιαφορία τόσο του σημερινού πρωθυπουργού όσο και του προκατόχου του για την ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο. Δεκαπέντε (!) ολόκληρα χρόνια έχει να πατήσει Ελληνας πρωθυπουργός το πόδι του στη Συρία, από τότε που ζούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πάλι καλά που είχε πάει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.
Δεύτερον, οι ελληνικές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με την τουρκική, επιδεικνύουν μια απίστευτη δειλία και έναν πολιτικά φαιδρό φόβο στο να έχουν κυβερνητικές επαφές με χώρες εναντίον των οποίων στρέφεται η αμερικανική πολιτική. Με το που έδειξαν οι ηγέτες της Ουάσιγκτον την αντιπάθειά τους προς την πολιτική της Συρίας, η Αθήνα... «έκοψε λάσπη» και ανομολόγητα απέφευγε τη Δαμασκό και τις σχέσεις μαζί της.
Τρίτον, τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία έχουν αναπτύξει πολύ στενότερες σχέσεις σήμερα με το αιμοσταγές κράτος του Ισραήλ από όσο παλιότερα, πράγμα που φυσικά επηρεάζει τη συριακή στάση. Η Κύπρος μάλιστα έχει καταστεί άθλιο ισραηλινό προτεκτοράτο στον τομέα της ασφάλειας.
Το επιχείρημα ότι και η Τουρκία διατηρεί σχέσεις με το Ισραήλ και μάλιστα πολύ στενότερες από αυτές που έχουν η Ελλάδα και η Κύπρος καταρρίπτεται πολιτικά από το γεγονός ότι η Αγκυρα από ανοιχτά εχθρικές σχέσεις προς τους Αραβες που είχε στο παρελθόν ακολουθεί πολιτική όλο και μεγαλύτερης προσέγγισης των Αράβων, με τον Ερντογάν να καταγγέλλει με εξαιρετική γενναιότητα ενώπιον της παγκόσμιας κοινότητας τους Ισραηλινούς ως σφαγείς αμάχων Παλαιστινίων, ενώ η Αθήνα, η οποία παλιότερα είχε αμιγώς φιλοαραβική πολιτική, σήμερα οικοδομεί όλο και στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ και η κυβέρνηση Καραμανλή σιώπησε εκκωφαντικά μπροστά στα εγκλήματα των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας.
Την αντιστροφή αυτής της πορείας αποξένωσης Ελλάδας και Συρίας επιδιώκει ο Κάρολος Παπούλιας με την επίσημη επίσκεψή του. Γνωστός από δεκαετίες στα ανώτατα κλιμάκια του συριακού Μπάαθ, άρρηκτα συνδεδεμένος προσωπικά με τη χρυσή εποχή των ελληνοσυριακών σχέσεων, χαίρων υψηλής εκτίμησης σε όλο τον αραβικό κόσμο για την επίμονη και αδιάλειπτη προσήλωσή του στην ανάπτυξη των ελληνοαραβικών σχέσεων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος γι αυτή την αποστολή.


Η επίσκεψη λαμβάνει χώρα την κατάλληλη στιγμή, αν και σε περίπλοκη και δύσκολη για τη Συρία συγκυρία. Η Δαμασκός έχει ανάγκη συμπαράστασης και στήριξης του ρόλου-κλειδί που έχει στη διευθέτηση του Μεσανατολικού. Η εκ νέου επικράτηση των αμερικανόφιλων δυνάμεων στον Λίβανο συνιστά πλήγμα κατά της συριακής επιρροής στη χώρα αυτή, όπως και η λυσσώδης προσπάθεια Αμερικανών και Ευρωπαίων να αποδυναμώσουν και να στραγγαλίσουν τη μαχητική Χαμάς της παλαιστινιακής αντίστασης. Πόσω μάλλον που ο στρατηγικός εταίρος της Συρίας, το Ιράν, κλυδωνίζεται βίαια από εσωτερική κρίση που μπορεί να επιφέρει τελικά την κατάρρευση του ισλαμικού καθεστώτος και την εκ νέου υποταγή της Τεχεράνης στις ΗΠΑ.
Η ελληνική έμπρακτη αναγνώριση του ηγετικού ρόλου της Συρίας στην περιοχή μέσω της επίσκεψης Παπούλια συνιστά κίνηση που ο Μπασάρ αλ - Ασαντ σίγουρα θα εκτιμήσει.

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ
Μοναχική πορεία σε πολιτική έρημο

Από την πρώτη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας προσπαθεί να αναθερμάνει την αραβική πολιτική της Ελλάδας, στο πλαίσιο φυσικά που του επιτρέπει το Σύνταγμα. Αλλεπάλληλες οι επισκέψεις του σε αραβικές χώρες για να ανοίξει δρόμο στην κυβέρνηση. Απογοητευτική όμως η κυβερνητική ανταπόκριση, μπορούμε να διαπιστώσουμε μετά από τέσσερα χρόνια. Μοναχική πορεία του Κ. Παπούλια σε πολιτική έρημο, καθώς ο πρωθυπουργός αρνείται να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες Μία και μοναδική φορά πάτησε το πόδι του σε αραβική χώρα αυτή την τετραετία ο Κ. Καραμανλής κι αυτή για λίγες ώρες (!) - στο Εμιράτο του Κατάρ για να πουλήσει την Ολυμπιακή. Αν αυτό λέγεται αραβική πολιτική...

Σχόλιο ΔΕΕ: Περιμένω την εμβριθή ανάλυσή σας για αυτήν την ψυχρολουσία κε Δελαστίκ και την άποψή σας για τις ικανότητες του κ. Παπούλια, τώρα μάλιστα που ολόκληρη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι στο πλευρό του...

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Τούρκοι και πολιτισμός


Στη λήθη οι Αλλιανοί του 2ου αιώνα π.Χ.

Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ 
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΘΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΡΑ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ
Ενδεχομένως και ζήτημα ημερών να είναι πλέον η βύθιση του αρχαίου θεραπευτηρίου των Αλλιανών κάτω από τα νερά του ταμιευτήρα υδάτων που θα τροφοδοτείται από το φράγμα του Γιορτανλί στην περιοχή της Περγάμου. Ένας μακρύς αγώνας ιστορικών, αρχαιολόγων και περιβαλλοντιστών, που συνεπικουρήθηκαν διεθνώς από πολιτικούς χάνεται, στο όνομα της ανάπτυξης της Τουρκίας. Ο Τούρκος υπουργός Τουρισμού, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από τον δημοφιλέστερο στη γείτονα τραγουδιστή Ταρκάν, έφτασε μέχρι του σημείου να πει ότι οι Αλλιανοί, που χρονολογούνται στους ρωμαϊκούς χρόνους, «ουδέποτε υπήρξαν» και το όνομά τους «είναι προϊόν μυθοπλασίας». «Προϊόν μυθοπλασίας» είναι για τον Τούρκο υπουργό Τουρισμού οι Αλλιανοί. Άρα, γιατί να προστατευτούν; «Δεν υπάρχει μέρος που λέγεται Αλλιανοί. Πρόκειται για θερμές πηγές που αναστηλώθηκαν και ονομάζονται Πασά Ιλίκασι», δήλωσε στον Τύπο ο υπουργός Βεϊζέλ Ερογλου, προκαλώντας για ακόμη μία φορά την οργή των ειδικών. «Ο Ερογλου δεν είναι αρχαιολόγος. Αυτό που ισχυρίζεται είναι γελοίο», δήλωσε ο επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών στους Αλλιανούς, Αχμέτ Γιαράς, θυμίζοντας ότι στο σημείο βρέθηκε γλυπτό του Ασκληπιού, 400 χειρουργικά αντικείμενα που δείχνουν ότι εκεί υπήρχε νοσοκομείο, χιλιάδες νομίσματα, κτερίσματα και εργαλεία από διαφορετικά υλικά.
Η υπόθεση των Αλλιανών συγκίνησε εκατομμύρια Τούρκους που δεν αντιλαμβάνονται πώς ένα ιστορικό μνημείο μπορεί να πέσει θύμα της ανάπτυξης. Μεταξύ αυτών, ο διασημότερος τραγουδιστής της Τουρκίας, Ταρκάν, ο οποίος ανέβασε στο Facebook φωτογραφίες με το σχόλιο: «Η πόλη θα έπρεπε να προστατευτεί και να τη μοιραστούμε με τον υπόλοιπο κόσμο. Δυστυχώς, όμως, οι εργασίες στο φράγμα θα τη βυθίσουν. Λυπάμαι που δεν εφαρμόζονται οι νόμοι». Ο υπουργός Τουρισμού έγινε έξαλλος, τόσο που αναγκάστηκε να απαντήσει. «Ο τραγουδιστής καλά θα κάνει να ασχολείται με την τέχνη του και να μη χώνει τη μύτη του σε θέματα που δεν καταλαβαίνει», ήταν το μήνυμά του. Όμως οι ειδικοί δεν καταλαβαίνουν στο όνομα ποιας ανάπτυξης θα πρέπει να χαθεί η πόλη του 2ου αιώνα π.Χ. κάτω από το νερό.


Με άμμο και όχι με λάσπη

Προ τριετίας, ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Χανς Πέτερινγκ, είχε στείλει στον Τούρκο πρωθυπουργό επιστολή-έκκληση για τη διάσωση του χώρου, κατόπιν παρέμβασης των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ Ν. Σηφουνάκη και Π. Μπεγλίτη. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε απαντήσει διαβεβαιώνοντας ότι η κληρονομιά θα προστατευτεί, αλλά «υπάρχει επίσης ανάγκη για έργα υποδομής, όπως οι δρόμοι και τα φράγματα». Η «προστασία» αφορά την κάλυψη του αρχαιολογικού τόπου με άμμο -και όχι με μείγμα λάσπης που έβρισκε λιγότερο αντίθετους τους περιβαλλοντιστές- κάτι που κατά τον καθηγητή γεωφυσικής, Ερχάν Ιτζόζ, «θα προκαλέσει τεράστια ζημιά». «Εχουν βγει 16 αποφάσεις δικαστηρίων, αλλά τελικά οι Αλλιανοί θα καλυφθούν με άμμο...
Με αυτήν την εξέλιξη, η Τουρκία δυσφημείται», είπε ο Γιαράς, θυμίζοντας ότι από το 1993 έως σήμερα έχει ανασκαφεί μόνο το 20% της πόλης.

Τι έγραψε η Χουρριέτ (Hürriyet)

«Θέση Αλλιανοί δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο μια θερμή πηγή που αναστηλώθηκε πρόσφατα και λέγεται Paşa Ilıcası». Αυτή είναι η ανταπόκριση του Τούρκου υπουργού Περιβάλλοντος Veysel Eroğlu στης βολές που δέχεται με αφορμή την προσπάθειά του να καταχώσει την αρχαία θέση που χρονολογείται από τον 2ο αι. π.Χ. έως τον 2ο αι. μ.Χ. στα πλαίσια κατασκευής φράγματος στην περιοχή της Σμύρνης. Σύμφωνα με το σχέδιο λειτουργίας του νέου φράγματος Yortanli, η περιοχή όπου βρίσκονται οι Αλλιανοί, κοντά στην Πέργαμο, θα πλημμυρίσει και η θέση θα βυθιστεί για πάντα κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης. Παρόμοια φαινόμενα δεν είναι άγνωστα στη γειτονική μας χώρα, όπου σημειώθηκε και η καταστροφή, σε ποσοστό 80%, της αρχαίας πόλης Ζεύγμα από τη λειτουργία του φράγματος Birecik το 2000. Έτσι, οι ενέργειες του υπουργού έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από τους πολιτισμικούς φορείς. Ο Ahmet Yaraş, επικεφαλής των ανασκαφών στη θέση επεσήμανε σε δήλωσή του τόσο τη σημασία των Αλλιανών, ως κέντρου λατρείας του Ασκληπιού, όσο και τα σημαντικά ευρήματα που περιλαμβάνουν άγαλμα του θεού της Ιατρικής, τη μεγαλύτερη ενιαία συλλογή αρχαίων ιατρικών εργαλείων που έχει εντοπιστεί ποτέ καθώς και 11.000 νομίσματα και άφθονα μεταλλικά, κεραμικά και γυάλινα αντικείμενα. Είναι επίσης γεγονός ότι μόλις το 20% της θέσης έχει ανασκαφεί ενώ η ανάπλαση της θερμής πηγής που αποτελούσε και το κέντρο της λατρείας του Ασκληπιού κόστισε στους τοπικούς παράγοντες 7 εκ. δολάρια.
Η παραπάνω οικονομική λεπτομέρεια είναι γνωστή στον υπουργό, που χρεώνει στην τοπική αυτοδιοίκηση τις εργασίες ανάπλασης για να αποσυνδέσει τον εαυτό του από οποιαδήποτε κίνηση που θα μπορούσε να αντικρούει τις σημερινές του θέσεις. Για τον ίδιο προφανώς λόγο, διαχωρίζει την περιοχή ευθύνης του, τη θέση, από την περιοχή ευθύνης του τοπικού Υπουργείου Πολιτισμού, τα κινητά ευρήματα. Χωρίς λοιπόν να αρνηθεί την ύπαρξη ευρημάτων, αναφέρει ότι αυτά ήδη προστατεύονται ενώ η κάλυψη της θέσης με άμμο πριν την πλημμύρα θεωρείται επίσης μέσο προστασίας. Γεγονός είναι όμως ότι, παρά τις 16 νίκες των πολιτιστικών κατά των περιβαλλοντικών παραγόντων σε ισάριθμες δίκες για το θέμα των Αλλιανών, η θέση μάλλον θα ακολουθήσει την τύχη της πόλης Ζεύγμα, στο βυθό μιας νέας τεχνητής λίμνης.

Οι τελευταίες εξελίξεις
Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010


Ένας αρχαιολογικός τόπος όπου... αντί να σκάβουν, τον βυθίζουν! Στη δυτική Τουρκία, στην αρχαία πόλη των Αλλιανών, οι εργάτες αδειάζουν άμμο στα θεμέλια του νοσοκομείου του Γαληνού, ενός από τους πατέρες της φαρμακολογίας, γεννημένου τον 2ο αι. μ.Χ. κοντά στη γειτονική πόλη της Περγάμου. Μπροστά στους έκπληκτους αρχαιολόγους, στους οποίους δεν επιτρέπεται πια η είσοδος, οι εργάτες μεταφέρουν τα υλικά που θα καλύψουν τον αρχαιολογικό χώρο. Οι θέρμες, οι δεξαμενές που ακόμα γεμίζουν από μια θερμή πηγή και περιβάλλονται από προστατευτικούς τοίχους 5 μέτρων, τα μωσαϊκά, η αίθουσα με τις μονολιθικές κολώνες, οι αλέες, αφού καλυφτούν από ένα προστατευτικό στρώμα, θα εξαφανιστούν κάτω από την άμμο. Η διοίκηση αποφάσισε να γίνει η κοιλάδα τεχνητή λίμνη, προκειμένου να αρδευτούν 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων.
"Είναι επιτακτική η υποχρέωσή μας να εξετάζουμε και να καταγράφουμε τον πολιτιστικό πλούτο, προτού προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε κίνηση. Σ' αυτή την περίπτωση, βυθίζουν την αρχαιολογική ζώνη, προτού τελειώσουν οι ανασκαφές. Στο 80% του χώρου δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ανασκαφές. Δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο θερμά λουτρά, ιαματικό κέντρο τόσο καλά διατηρημένο. Δυστυχώς, όλο αυτό θα χαθεί για πάντα", δήλωσε ο καθηγητής Αχμέτ Γιαράς, που επί εννέα χρόνια έκανε ανασκαφές στους Αλλιανούς. Σύμφωνα με τον ίδιο "η άμμος και το τσιμέντο που θα χρησιμοποιηθούν, δεν θα είναι αρκετά για να προστατέψουν τα ερείπια, που βρίσκονται 30 μ. κάτω από το νερό. Ακόμη κι αν προστατευθούν, σε 50 χρόνια η ιζηματογένεση που θα προκαλέσει το φράγμα θα φτάσει τα 15 με 16 μέτρα. Μόνο κάποιος τρελός θα επιχειρούσε να ξεκινήσει και πάλι ανασκαφές σε τέτοιο βάθος".
Οι αγρότες της περιοχής δεν συμφωνούν, αφού στη δημιουργία του φράγματος βλέπουν τη λύση των αρδευτικών τους προβλημάτων. Εξάλλου, ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Περιβάλλοντος Βεϊσέλ Έρογλου είχε δηλώσει στα τέλη Αυγούστου: "Οι Αλλιανοί δεν υπάρχει, είναι μία επινόηση. Υπάρχει απλά μια θερμή πηγή, όπως παντού στην Τουρκία".
Η δήλωση αυτή άφησε άφωνη την επιστημονική κοινότητα, οδηγώντας τους εκπροσώπους του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS), του ευρωπαϊκού προγράμματος Europa Nostra και της Ένωσης Ευρωπαίων Αρχαιολόγων, να απευθύνουν επιστολή στην τουρκική κυβέρνηση καλώντας την να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να προφυλάξει "την κοινή κληρονομιά" των Αλλιανών.

Πηγές: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, : http://www.zaman.com.tr/, http://www.hurriyetdailynews.com/, http://www.upi.com/