Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Συνέδριο κατασκευής Μειονοτήτων στην Κομοτηνή στις 13-17 Μαΐου 2015




Συνέδριο της Ομοσπονδιακής Ένωσης Εθνοτήτων Ευρώπης (FUEN)
 στην Κομοτηνή στις 13-17 Μαΐου 2015

Οι «Τούρκοι της Δυτικής Θράκης» πιόνια στις προσπάθειες εφαρμογής του δόγματος του «στρατηγικού βάθους» 


Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν διάφοροι χάρτες που απεικονίζουν μελλοντική αναδιάρθρωση και επαναχάραξη συνόρων στον ευρωπαϊκό χώρο. Αν μη τι άλλο, ορισμένοι συνεχίζουν με επαγγελματική συγκρότηση και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο την οργάνωση των συλλογικών μειονοτικών δράσεών τους. Το Συνέδριο 2015 της Ομοσπονδιακής Ένωσης Εθνοτήτων Ευρώπης (FUEN) θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Chris&Eve της Κομοτηνής σε διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης, του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης & Φιλίας και του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης. Το πρόγραμμα του Συνεδρίου, σύμφωνα με τις πρώτες ανακοινώσεις, προβλέπεται να εξελιχθεί ως εξής:
Μειονοτικό Παζάρι και συζήτηση για τα εκπαιδευτικά και θρησκευτικά ζητήματα της μειονότητας. Στις 13 Μαΐου 2015 αναμένεται να φθάσουν στην Κομοτηνή περίπου 240 σύνεδροι από διάφορες χώρες της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου στο οποίο θα συμμετέχουν σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες, θα πραγματοποιηθούν ομιλίες και παρουσιάσεις με κύριο θέμα του συνεδρίου την εκπαίδευση και θρησκευτική αυτονομία της μειονότητας στη Θράκη και ευρύτερα τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων. Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2015, οπότε θα φθάσουν οι σύνεδροι στην Κομοτηνή, φέροντας μαζί τους τις ιδιαιτερότητες των δικών τους «πολιτισμών», και, συγκεκριμένα, το βράδυ της ίδιας ημέρας θα τους δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσουν και τα πολιτισμικά στοιχεία της μειονότητας αλλά και να γνωριστούν μεταξύ τους στο Μειονοτικό Παζάρι που θα στηθεί. Στις 14 και 15 Μαΐου 2015 θα πραγματοποιηθούν οι συνεδριάσεις στις οποίες θα συζητηθούν τα θέματα και προβλήματα των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ευρώπη καθώς και ιδιαίτερα του μουσουλμανικού μειονοτικού στοιχείου της Θράκης.
Συνέλευση της Επιτροπής Συνέδρων της FUEN. Την τελευταία ημέρα του Συνεδρίου που θα είναι ανοιχτή μόνο για τους συνέδρους, θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση της Επιτροπής των Συνέδρων της FUEN, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα γίνει ξενάγηση στα ιστορικά και πολιτισμικά αξιοθέατα και μέρη της περιοχής.
Την Κυριακή 17 Μαΐου το Συνέδριο θα λήξει με την αποχώρηση των συνέδρων από την Κομοτηνή.

Στην ελληνική Θράκη δεκάδες οργανώσεις μειονοτήτων από 32 χώρες της Ευρώπης για πέντε ημέρες, θα καταγγέλλουν διεθνώς την Ελλάδα για παραβιάσεις μειονοτικών δικαιωμάτων των «Τούρκων» της Θράκης, σε ένα συνέδριο που θα έχει σαν έμβλημα τη σημαία της «τουρκικής Δυτικής Θράκης». Στο συνέδριο θα συμμετέχουν και οργανώσεις εθνοτήτων από διάφορες χώρες της Ευρώπης, ορισμένες τουλάχιστον από τις οποίες εμφανίζουν έντονες αποσχιστικές τάσεις (π. χ. Σκώτοι, Καταλανοί, Βαλόνοι, Τυρολέζοι).

Η πολυδιάσπαση επίζηλων μερών της ευρωπαϊκής και άλλων ηπείρων εμφανίζεται ως σενάριο που διευκολύνει επιδιώξεις των σημαντικών γεωπολιτικών και περιφερειακών δρώντων («παικτών»)της Ευρώπης και του κόσμου. Η υιοθέτηση λύσεων τύπου «Κοσσυφοπεδίου», η «κοσοβοποίηση», ουσιαστικά δεν αποσύρθηκε ποτέ από το τραπέζι της υψηλής διπλωματίας. Με αφορμή την ουκρανική κρίση, μπορούσε να αυξηθεί η χρησιμοποίηση τέτοιων σεναρίων ως πρώτα «χαρτιά» στο διπλωματικό πόκερ. Η ανανέωση της κυριαρχίας του Ερντογάν, σε συνδυασμό με την τροπή της ουκρανικής κρίσης και τις εξελίξεις στην εκμετάλλευση-διοχέτευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, θα έχει σημαντικές συνέπειες στην διεθνή συμπεριφορά και στον διεθνή ρόλο της Τουρκίας. Ανάμεσα στις σοβαρές συνέπειες αναμενόμενη ήταν και η αναθέρμανση της ευρωενταξιακής πορείας της Τουρκίας. 
Η Τουρκία έχει, εδώ και περισσότερο από τέσσερες δεκαετίες, πάγια συνολική στρατηγική στοχοθεσία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στο Αιγαίο Πέλαγος, στο Κυπριακό και στη Θράκη. Αφετέρου, τα κεφάλαια αυτά επηρεάζονται από τις τρέχουσες εξελίξεις στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα, από την επιβολή των Μνημονίων σε Ελλάδα και Κύπρο, καθώς και από τις εξελίξεις στο θέμα των υδρογονανθράκων. 
Η κατά την Άγκυρα ενιαία μειονότητα -με την συμβολή και παραγόντων της ελληνικής πολιτείας και του περιβόητου «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων»-, οι «Τούρκοι της Δυτικής Θράκης», αποτελούν πιόνια στις προσπάθειες εφαρμογής του δόγματος του «στρατηγικού βάθους» της Τουρκίας και της ενιαίας αναθεωρητικής πολιτικής του τουρκικού κατεστημένου. Στη Θράκη έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια μια παραεξουσία που είναι σχεδόν έτοιμη να ανακηρυχθεί σε «κράτος». Με τράπεζες ελεγχόμενες κυρίως από την Τουρκία (όπως η Ζιραάτ Μπάνκ), με δική του υποδομή, με σημαία. Μια μεταβολή του status quo χτίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με συνεχείς παραβιάσεις της συνθήκης της Λωζάνης εις βάρος της Ελλάδος και με συνεχείς παραχωρήσεις εκ μέρους της τελευταίας.

Ένα από τα σημαντικά περιστατικά των ευρωεκλογών του 2014 υπήρξε και η μεγάλη εκλογική επιτυχία του «Κόμματος» Ισότητας, Ειρήνης, και Φιλίας (Dostluk, Eşitlik ve Barış, ΚΙΕΦ/DEB). To μειονοτικό κόμμα ήρθε πρώτο σε ψήφους στους Νομούς Ροδόπης (41,68%) και Ξάνθης (25,89%), δέκατο στο Νομό Έβρου (1,45%), ενώ αναδείχθηκε σε τρίτο συνδυασμό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης (12,23%). Εντυπωσιακότερη επίδοση σημείωσε στην εκλογική μικροκλίμακα: ήρθε πρώτο στους έξι από τους οκτώ καλλικρατικούς Δήμους των περιφερειακών ενοτήτων Ροδόπης και Ξάνθης, με ποσοστά που κυμαίνονταν από 20,04% (Δήμος Αβδήρων) μέχρι 90,14% (Δήμος Αρριανών), δεύτερο στον Δήμο Κομοτηνής (21,06%) και τρίτο στον Δήμο Ξάνθης (9,07%). Βεβαίως, το εν λόγω εκλογικό αποτέλεσμα του DEB περιορίστηκε αποκλειστικά στη Θράκη και, όπως είχε διαφανεί ήδη από τη στελέχωση του ψηφοδελτίου, δεν είχε καμία απήχηση στη Δωδεκάνησο, στους σλαβόφωνους της Δυτικής Μακεδονίας ἤ ακόμα και σε μεγαλουπόλεις. 
άντως, στις ευρωεκλογές του 2014, στη Θράκη, καταδείχθηκαν οι δυνατότητες χειραγώγησης της μουσουλμανικής κοινωνίας από ένα ξένο και εχθρικό κράτος, κάτι που από μόνο του συνιστά τουλάχιστον αιτία ανησυχιών. Η πλήρης αυτή διακωμώδηση των επίσημων ισχυρισμών περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία θα αφύπνιζε άραγε ορισμένα αντανακλαστικά σε φορείς πού επαναπαύονταν στα περί ισονομίας και θετικών διακρίσεων.

Θεόδωρος Μπατρακούλης
Δρ Γεωπολιτικής
theobatrak@gmail.com
theodorosbatrakoulis.blogspot.com
@TheodorosBatrak


Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Οι περισσότερο και οι λιγότερο θρήσκες χώρες του πλανήτη



Παγκόσμια έρευνα 
Οι περισσότερο και οι λιγότερο 
θρήσκες χώρες του πλανήτη

Ποιες είναι οι περισσότερο και ποιες οι λιγότερο θρήσκες χώρες του κόσμου; Ποια ήπειρος είναι η πιο «πιστή» και ποια η πιο «άθεη»; Ποιες χώρες έχουν μεγάλα ποσοστά άθρησκων ή αθέων; Ποιες ηλικιακές και κοινωνικές κατηγορίες του πληθυσμού έχουν καλύτερη σχέση με την θρησκεία;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που έθεσε μια παγκόσμια έρευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων WI Network of Market Research/Gallup International.

Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 63.898 άτομα σε συνολικά 65 χώρες -περιλαμβανομένης και της Ελλάδας- έδωσε μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της δημοσκόπησης, περίπου 6 στους 10 ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη αυτοπροσδιορίζονται ως θρησκευόμενοι, ενώ οι άθεοι και οι μη θρησκευόμενοι αντιστοιχούν στο 33% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Οι 9 στους 10 Κινέζους δηλώνουν άθεοι ή άθρησκοι, ενώ το ίδιο δηλώνουν τρεις στους τέσσερις Σουηδούς και Τσέχους.

Απεναντίας, η πιο πιστή χώρα είναι η Ταϊλάνδη, στην οποία μόνο το 1% δηλώνουν άθεοι, ενώ και η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο θρήσκες χώρες.

Η Αφρική είναι η ήπειρος με τις πιο θρήσκες χώρες ενώ φαίνεται να υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο εισόδημα και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, καθώς τα πιο πλούσια κράτη τείνουν να είναι και τα λιγότερο θρησκευόμενα.

Επίσης, σε ένα συμπέρασμα-έκπληξη, οι νέοι μεταξύ 18-35 ετών έχουν καλύτερη σχέση με την θρησκεία από ό,τι οι μεσήλικες ή οι ηλικιωμένοι.

Ας τα δούμε όμως και αναλυτικότερα:

Στον χάρτη βλέπετε τις χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα.

Με κόκκινο είναι οι λιγότερο θρησκευόμενες χώρες (όπως η Κίνα με 90% των ερωτώμενων να δηλώνουν άθεοι, τη Σουηδία με 76%, τη Τσεχία με 75% και το Χονγκ Κονγκ με 70%).

Με πορτοκαλί εικονίζονται τα κράτη με υψηλά ποσοστά άθεων: η Ολλανδία με 66%, το Ηνωμένο Βασίλειο με 66%, το Ισραήλ με 65%, η Ιαπωνία με 62%, η Γερμανία με 59%, η Αυστραλία με 58%, η Ελβετία με 58%, η Νότια Κορέα με 55%, η Ισπανία με 55% κι άλλες.

Με γαλάζιο, τα κράτη με ποσοστό αθέων κάτω του 50% (ΗΠΑ, Μέξικο, Φινλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Βέλγιο κ.α.).

Και τέλος με μπλε οι χώρες με ποσοστό αθέων κάτω του 25%: η Αργεντινή, Βραζιλία, Κολομβία, Νότια Αφρική, Τυνησία, Ινδονησία, Ινδία, Πακιστάν, Αφγανιστάν, αλλά και Ρωσία, Τουρκία, Ιταλία βρίσκονται στην ίδια κατηγορία με την Ελλάδα.


Επιλέξτε εδώ για να δείτε την εικόνα σε μεγέθυνση

Η πιο θρησκευόμενη ήπειρος είναι η Αφρική, με το 86% του πληθυσμού να αυτοπροσδιορίζονται ως θρήσκοι και ακολουθούν η Μέση Ανατολή με 82%, η Ανατολική Ευρώπη με 71%, η Αμερική με 66% και η Ασία με 62%.

Οι πλέον θρησκευόμενοι στη Δύση είναι οι Ρώσοι (7 στους 10) και οι Αμερικανοί σε ποσοστό 56%

Αντίθετα, στο Ηνωμένο Βασίλειο μόλις 3 στους 10 δηλώνουν θρησκευόμενοι.

Έκπληξη αποτελεί και το Ισραήλ, όπου το 65% δηλώνει άθρησκο ενώ σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης περίπου το 50% του πληθυσμού δηλώνουν άθεοι και μη θρησκευόμενοι.

Στην Ελλάδα, σε σύνολο 131 ερωτώμενων, το 71% απάντησε πως είναι θρήσκο, το 15% πως δεν είναι θρησκευόμενο, το 6% δηλώνει ξεκάθαρα άθεο ενώ το υπόλοιπο 8% δηλώνει ΔΞ/ΔΑ

Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται οι πέντε πιο θρησκευόμενες χώρες και οι πέντε λιγότερο θρησκευόμενες χώρες του κόσμου. Πρώτη στην αθεΐα είναι η Κίνα ενώ η πιο πιστή χώρα είναι η Ταϊλάνδη, στην οποία μόνο το 1% δηλώνουν άθεοι, και ακολουθούν η Αρμενία, το Μπανγκλαντές, το Μαρόκο και η Γεωργία.


Επιλέξτε εδώ για να δείτε την εικόνα σε μεγέθυνση

Το ύψος του εισοδήματος φαίνεται επίσης να επηρεάζει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις –ένα συμπέρασμα στο οποίο είχε φτάσει και μια παλιότερη μελέτη του αμερικανικού ερευνητικού κέντρου Pew Research Center.

Έτσι, τα πιο πλούσια κράτη τείνουν να είναι και τα λιγότερο θρησκευόμενα –με τις Η.Π.Α. να είναι η μόνη εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον ανωτέρω κανόνα.

Δείτε παρακάτω τον πίνακα με τη σχέση ανάμεσα στην θρησκευτική πίστη και το εισόδημα.


Επιλέξτε εδώ για να δείτε την εικόνα σε μεγέθυνση

Ένα από τα παλιότερα συμπεράσματα που καταρρίπτει η συγκεκριμένη έρευνα είναι ότι οι θρησκείες προσελκύουν χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου άτομα.

Ενώ το 60% των αποφοίτων μέσης εκπαίδευσης δήλωσαν πιστοί, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 64% μεταξύ των κατόχων διδακτορικού.

Επίσης, επιχειρήθηκε να συνδεθεί η πίστη με τα επαγγέλματα των ερωτηθέντων.

Οι νοικοκυρές έρχονται πρώτες, με το 76% αυτών να δηλώνουν θρησκευόμενες κι ακολουθούν οι συνταξιούχοι με ένα ποσοστό της τάξης του 67% και οι μαθητές με 66%.

Λιγότερο θρησκευόμενοι είναι όσοι έχουν δουλειά πλήρους απασχόλησης, οι οποίοι σημειώνουν και το μεγαλύτερο ποσοστό αθεΐας, με 13 %.

Τέλος, έκπληξη προκαλεί το γεγονός πως οι ηλικιωμένοι άνθρωποι είναι λιγότερο θρησκευόμενοι από τους νέους. Σύμφωνα με την δημοσκόπηση, άτομα στις ηλικίες μεταξύ 25-34 ετών δηλώνουν θρήσκοι σε ποσοστό 67%, επιβεβαιώνοντας ότι η νέα γενιά είναι πιο συντηρητική του αναμενομένου.

Όπως φαίνεται κι από το παρακάτω γράφημα, περίπου το 66% των ενηλίκων έως 34 ετών θεωρούν εαυτούς «θρήσκους». Αντιθέτως, σε ηλικίες από 45 ετών και άνω, το ποσοστό των θρήσκων πέφτει κάτω από το 60%.


Επιλέξτε εδώ για να δείτε την εικόνα σε μεγέθυνση

Κωνσταντίνος Τσάβαλος
Newsroom ΔΟΛ


Τετάρτη 6 Μαΐου 2015

Δημ. Ευαγγελίδης: Εργογραφία και βιβλιοκριτικές-βιβλιοπαρουσιάσεις (3)


Δημ. Ευαγγελίδης: Εργογραφία 
και βιβλιοκριτικές-βιβλιοπαρουσιάσεις (3)


Μη-συμβατικές θεωρίες: Οι κερδοσκόποι του "ελληνισμού" και ο φενακισμός των αφελών

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης
Κυρομάνος
, 2007
269 σελ.
ISBN 978-960-7812-57-5, [Κυκλοφορεί]








Υπότιτλος: Οι κερδοσκόποι του "ελληνισμού" και ο φενακισμός των αφελών

ISBN: 960-7812-57-3
Σελίδες: 269
Διαθεσιμότητα: Κυκλοφορεί
Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε άνετα να χαρακτηρισθεί ως λιβελλογράφημα. Ο χαρακτηρισμός είναι αναμενόμενος, μια και το γράψιμό του είναι προϊόν οργής, αγανάκτησης, αηδίας, αλλά και βαθιάς απογοήτευσης για την σημερινή κατάσταση της πνευματικής υστέρησης, ημιμάθειας, αποχαύνωσης, αλλά και σύγχυσης, στην οποία έχουν οδηγηθεί μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αυτής της χώρας. Είναι λοιπόν αναμενόμενο ο τρόπος γραφής του να χαρακτηρισθεί επιθετικός, σαρκαστικός, υβριστικός, ακόμα και εξοργιστικός από εκείνους που προτιμούν τις ψευτοευγένειες και τους χατζηαβατισμούς. Πρέπει όμως και οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένων προσώπων (άλλωστε τα πρόσωπα και τα προσωπεία είναι προϊόντα διαμόρφωσης ενός συγκεκριμένου πολιτικοκοινωνικού περιβάλλοντος), αλλά εναντίον μιας απόλυτα αναγνωρίσιμης νοοτροπίας, η οποία οδηγεί νομοτελειακά σε απαράδεκτες καταστάσεις, που βιώνουμε σχεδόν καθημερινά όλοι μας. Είναι αλήθεια ότι αυτή η χώρα έπαυσε εδώ και χρόνια να είναι η "ψωροκώσταινα" στους οικονομικούς δείκτες.

Η τραγική όμως διαπίστωση είναι ότι έγινε "ψωροκώσταινα" στην ψυχή... 

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης




Κριτική από τον Δημήτρη Σφουγγάρη:

Η μάστιγα της παραεπιστήμης


Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί "Η μάστιγα της παραεπιστήμης". Ο συγγραφέας, σαν θυμωμένος και πληγωμένος λόγιος, επιτίθεται με το όπλο της κοινής λογικής στους παραχαράκτες της ιστορίας, της γλωσσολογίας και της ανθρωπολογίας. Μας προσφέρει όπλα για να αντιμετωπίσουμε τούς ρηχούς εθνο-ελληνοκεντρικούς ψευδοεπιστήμονες. Αυτούς που με τις ανοησίες τους θολώνουν το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού και κάνουν τον κόσμο να σκέφτεται ως εξής: Ρε, μπάς και όλα όσα έχουμε ακούσει για τον Αριστοτέλη, τον Θουκυδίδη, τους φυσικούς, τους τραγωδούς, την Δημοκρατία, να είναι κι αυτά μπούρδες, όπως η καταγωγή μας απ΄ τ΄αστέρια και τα εκατομμύρια των ελληνικών λέξεων που χρησιμοποιούν οι computers;





Τρίτη 5 Μαΐου 2015

Ενδείξεις μιας έκτης βάσης στη διπλή έλικα του DNA

H χημική τροποποίηση του DNA με την προσθήκη μεθυλομάδων 
(φωτεινές σφαίρες) ρυθμίζει τη λειτουργία γονιδίων


Ενδείξεις μιας έκτης βάσης 
στη διπλή έλικα του DNA

Βαρκελώνη
Μισό και πλέον αιώνα μετά την ανακάλυψή του, το δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ, περισσότερο γνωστό ως DNA, φαίνεται πως δεν έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του. Ενδείξεις για την ύπαρξη μιας έκτης χημικής βάσης στο DNA των ευκαρυωτικών οργανισμών δημοσιεύονται στην έγκριτη επιθεώρηση Cell.

Εδώ και δεκαετίες είναι γνωστό ότι η γενετική πληροφορία καταγράφεται στο μόριο DNA με τέσσερα χημικά γράμματα, τις βάσεις Α (αδενίνη), T (θυμίνη), C (κυτοσίνη) και G (γουανίνη), οι οποίες συνδέονται ανά ζεύγη στη διπλή έλικα του DNA.

Δύο ακόμα βάσεις: μεθυλκυτοσίνη και μεθυλαδενίνη

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ανακαλύφθηκε και μια πέμπτη βάση, η οποία σχηματίζεται από την χημική τροποποίηση της κυτοσίνης και ονομάζεται μεθυλκυτοσίνη ή mC. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 οι βιολόγοι ανακάλυψαν ότι ο σχηματισμός μεθυλκυτοσίνης από την μεθυλίωση της κυτοσίνης παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ή λειτουργίας. 

Σήμερα, η μεθυλίωση της κυτοσίνης θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους «επιγενετικούς» παράγοντες που ενεργοποιούν ή απενεργοποιούν γονίδια ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Τα μοτίβα μεθυλίωσης διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ακόμα και ανάμεσα σε ομοζυγωτικούς διδύμους, και παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του εμβρύου αλλά και την εκδήλωση ασθενειών όπως ο καρκίνος.

Τρεις μελέτες που δημοσιεύονται τώρα στο Cell περιγράφουν την πιθανή ύπαρξη μιας ακόμα βάσης, της μεθυλαδενίνης (mA), η οποία σχηματίζεται από τη μεθυλίωση της αδενίνης και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ένας ακόμα επιγενετικός παράγοντας.

Η μεθυλαδενίνη ήταν γνωστή από τα βακτήρια, τα οποία φαίνεται ότι χρησιμοποιούν αυτή τη βάση για να εμποδίσουν την εισαγωγή ξένου γενετικού υλικού από ιούς. 

Οι νέες μελέτες είναι οι πρώτες που ανιχνεύουν μεθυλαδενίνη σε ευκαρυωτικούς οργανισμούς, οι οποίοι συγκεντρώνουν το γενετικό υλικό τους μέσα σε έναν διακριτό κυτταρικό πυρήνα. Μεθυλαδενίνη βρέθηκε στο σκουλήκι C.elegans, το χλωροφύκος Chlamydomonas και τη μύγα του ξιδιού Drosophila, είναι όμως πιθανό να υπάρχουν και σε όλους τους ευκαρυωτικούς οργανισμούς συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου.

Οι μελέτες δείχνουν ότι η μεθυλαδενίνη «ρυθμίζει την έκφραση συγκεκριμένων γονιδίων, και συνιστά επομένως έναν νέο επιγενετικό παράγοντα» αναφέρει ο Μανέλ Εστελάρ του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, ο οποίος υπογράφει συνοδευτικό άρθρο σχολιασμού στο ίδιο τεύχος του Cell.

«Τα πειράματα αυτά έγιναν εφικτά χάρη στην ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων υψηλής ευαισθησίας, καθώς τα επίπεδα mA στα γονιδιώματα που περιγράφονται είναι χαμηλά».

»Επιπλέον, η mA φαίνεται ότι παίζει συγκεκριμένο ρόλο στα βλαστικά κύτταρα και τα αρχικά στάδια της εμβρυακής ανάπτυξης» επισημαίνει.

«Η επόμενη πρόκληση είναι να επιβεβαιώσουμε αυτά τα δεδομένα και να διαπιστώσουμε αν τα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, έχουν αυτή την έκτη βάση του DNA, και να διερευνήσουμε ποιος είναι ο ρόλος της».

Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ


Κυριακή 3 Μαΐου 2015

Δημ. Ευαγγελίδης: Εργογραφία και βιβλιοκριτικές-βιβλιοπαρουσιάσεις (2)


βιβλιοnet

Λεξικό των λαών του αρχαίου κόσμου 

Αρχαιολογία, ιστορία, γλωσσολογία, εθνολογία 

Δημήτριος Ευαγγελίδης 

Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2006  

938 σελ.

ISBN 960-7812-47-6, ISBN-13 978-960-7812-47-6, [Κυκλοφορεί]



Εφημερ. ΤΑ ΝΕΑ "βιβλιοδρόμιο"
Σαββατοκύριακο 20-21 Οκτωβρίου 2007

[...Πριν από πέντε χρόνια ο Εδεσσαίος Δημήτρης Ευαγγελίδης είχε δημοσιεύσει, από τον εκδοτικό οίκο της Θεσσαλονίκης Κυρομάνος, ένα μοναδικό στο είδος του Λεξικό των αρχαίων ελληνικών και περι-ελλαδικών φύλων, το οποίο παρουσίασα τότε από αυτή τη στήλη. Πρόσφατα ο συγγραφέας προχώρησε, μέσω του ίδιου εκδοτικού φορέα, όχι μόνο σε μια νέα, συμπληρωμένη έκδοση αυτού του πονήματος, αλλά και σ΄ ένα ακόμη πιο φιλόδοξο σε θεματικό εύρος Λεξικό των λαών του αρχαίου κόσμου.

Παρά τον όγκο του (πάνω από 900 σελίδες) ο τόμος αυτός είναι, όπως και ο παραπληρωματικός του, εύχρηστος, καλαίσθητος, με σαφή και γλαφυρή ανάπτυξη της ύλης του, με κατατοπιστικούς χάρτες και εικόνες. Τα λήμματα έχουν έκταση ανάλογη με την ιστορική σπουδαιότητα του κάθε λαού, αρκετά είναι συνεπώς πολυσέλιδα. Αλλά δεν πνίγονται σε υπερβολικά εξειδικευμένες και αποπροσανατολιστικές λεπτομέρειες, όπως δυστυχώς συμβαίνει συχνά σε ανάλογα εγκυκλοπαιδικά άρθρα γραμμένα από επαΐοντες...]


Εφημερ. "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" 10-6-2007



Εφημερ. "Λόγος Πέλλας" 15-10-2007


Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη:
«Λεξικό των Λαών του Αρχαίου Κόσμου»
Εκδοτικός Οίκος ΚΥΡΟΜΑΝΟΣ – Θεσσαλονίκη 2007, 

σελίδες 940
  
Κυκλοφόρησε πρόσφατα η νέα συγγραφική δουλειά του συμπολίτη μας Δημήτρη Ευαγγελίδη, που αποτελεί (αυτοτελή) συνέχεια του εκπληκτικού βιβλίου του, «Λεξικό των αρχαίων ελληνικών και περι-ελλαδικών φύλων», του ίδιου εκδοτικού οίκου και του οποίου η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε σε ελάχιστο χρόνο για ένα τόσο εξειδικευμένο έργο (ήδη κυκλοφορεί η Β΄ συμπληρωμένη έκδοση).

Το νέο βιβλίο του χαρακτηρίσθηκε ως «συγγραφικός άθλος» από τους βιβλιοκριτικούς (βλ. για παράδειγμα εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 10-6-2007), ένας χαρακτηρισμός που ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα. Στο ογκώδες αυτό έργο των χιλίων περίπου σελίδων παρουσιάζονται με σαφήνεια και απλότητα στο γράψιμο, όλοι οι λαοί της αρχαιότητας που αναφέρονται πρωτίστως στις αρχαιοελληνικές και ελληνιστικές και δευτερευόντως στις ρωμαϊκές πηγές. Αιώνες ιστορίας σπουδαίων λαών της αρχαιότητας, Αιγυπτίων, Ασσυρίων, Βαβυλωνίων, Περσών, αλλά και πολλών άλλων, λιγότερο γνωστών, καταγράφονται περιληπτικά, όμως με επιστημονική ακρίβεια, στις σελίδες αυτού του μοναδικού για την ελληνική βιβλιογραφία Λεξικού. Όπως αναφέρει στον Πρόλογό του και ο συγγραφέας:

«…η έλλειψη γενικής παιδείας και αυτού που παλαιότερα αποκαλούσαμε «εγκυκλοπαιδικές γνώσεις» σε θέματα Εθνολογίας, Προϊστορίας, Γλωσσολογίας, Αρχαιολογίας, κ.λπ., φαινόμενα που συναντάμε ιδιαίτερα στον χώρο των Μ.Μ.Ε. με δυσάρεστες επιπτώσεις για το μορφωτικό επίπεδο ιδίως των Νέων, αποτελούν εξαιρετικά προκλητικά ερεθίσματα για όποιον επιδιώκει να καταπολεμήσει αυτά τα φαινόμενα, αρκεί να διαθέτει χρόνο και υπομονή στην ταξινόμηση των πληροφοριών, ώστε να παρουσιάσει ένα αξιόλογο έργο, μια και στις μέρες μας οποιοσδήποτε διαθέτει κάποιες βασικές και αυτονόητες ίσως γνώσεις φαντάζει και θεωρείται «ογκόλιθος της διανόησης» και «κινητή εγκυκλοπαίδεια»…».

Δυστυχώς η πόλη της Έδεσσας πολύ σπάνια αναδεικνύει ανθρώπους ικανούς να πραγματοποιήσουν κάποιο σημαντικό έργο. Συνήθως οι συμπολίτες μας μεγαλουργούν εκτός Έδεσσας και η έκπληξη μου ήταν ακριβώς αυτή αντικρίζοντας τα συγκεκριμένα βιβλία, για τα οποία απαιτήθηκαν πάνω από δέκα χρόνια συνεχούς έρευνας για να ολοκληρωθούν. Ο συγγραφέας Δημήτρης Ευαγγελίδης ζει μόνιμα στην Έδεσσα κάτι που κάνει του έργο του ακόμα πιο δύσκολο δεδομένης της δυσκολίας πρόσβασης σε μεγάλες βιβλιοθήκες και σπάνια βιβλία.

Δυσκολίες πρέπει να αντιμετώπισε ο συγγραφέας και με τα τμήματα που σχετίζονται με το ακανθώδες ζήτημα της εθνογένεσης των διαφόρων λαών, αλλά και με τα προβλήματα που αναφύονται με τις διαβόητες θεωρητικές αντιπαραθέσεις και ουσιαστικές διαφωνίες μεταξύ αρχαιολόγων και ιστορικών, γλωσσολόγων και ανθρωπολόγων, κοινωνιολόγων και εθνολόγων πάνω σε κρίσιμα θέματα, όπως ο ακριβής προσδιορισμός και η σωστή επιστημονική προσέγγιση εννοιών και όρων, έθνος, λαός, φυλή, φύλο κ.λπ. Οι λύσεις που υιοθέτησε ο συγγραφέας είναι οι πειστικότερες και αυτές που εντάσσονται στο κύριο ρεύμα και στις επικρατούσες απόψεις της επιστημονικής κοινότητας, αλλά και στο σημερινό επίπεδο των γνώσεών μας στα θέματα αυτά.
  
 Ίσως έτσι φανεί δυσάρεστος σε όλους εκείνους που προτιμούν να φενακίζονται με διάφορες ψευδο-ιστορικές και «μη-συμβατικές» θεωρίες περί «αυτοχθόνων», περί των «Πελασγών»-κοινών προγόνων Ελλήνων και Αλβανών κλπ, καθώς και παρομοίων θεωριών διαφόρων ημιμαθών, αλλά και άλλων με ύποπτες προθέσεις, προφανώς όμως για τον συγγραφέα προέχει η επιστημονική αλήθεια.

Αξίζει να προμηθευτείτε τα συγκεκριμένα βιβλία καθώς συγκεντρώνουν γνώσεις που δύσκολα θα βρεθεί κάποιος εκ νέου να τις επεξεργαστεί και να τις συγκεντρώσει στις σελίδες ενός τόμου. Πρόκειται για μία εργασία που λίγοι είναι ικανοί να την φέρουν εις πέρας κι ακόμα λιγότεροι είναι αυτοί που θα την χρηματοδοτούσαν. Ίσως από τις λίγες φορές που ένα βιβλίο αξίζει πολύ περισσότερα από την χαμηλή αναγραφόμενη τιμή του.
                                                                                                Σ. Σ.







Σάββατο 2 Μαΐου 2015

Η κρίση στα Σκόπια και η ελληνική διπλωματία



Η κρίση στα Σκόπια 
και η ελληνική διπλωματία
Η κατάσταση κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου

 Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Η σοβούσα πολιτική κρίση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ) δημιουργεί νέα δεδομένα για την ελληνική διπλωματία, σε μία περίοδο που το υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζεται πρόθυμο να συζητήσει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με τη γειτονική χώρα, αλλά και τις προοπτικές δημιουργίας ενός ενεργειακού διαδρόμου που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο από την Τουρκία και την Ελλάδα, μέσω Σκοπίων και Σερβίας προς την Ουγγαρία και την Κεντρική Ευρώπη.

Στο πρόσφατο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο συμπεριελήφθη για πρώτη φορά σε κείμενο Συμπερασμάτων του Συμβουλίου ένα λεκτικό που θα μπορούσε, αν όχι να ενταφιάσει, τουλάχιστον να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε μελλοντική σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ - Σκοπίων. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη φορά που η Κομισιόν συμπεριέλαβε σχετική σύσταση στην ετήσια έκθεση προόδου της για την πΓΔΜ ήταν το 2009 και από τότε επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. 

Σύμφωνα με το Κείμενο Συμπερασμάτων, «το Συμβούλιο εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σε σχέση με την επιδεινούμενη κατάσταση στη χώρα, ιδιαίτερα στους τομείς του κράτους δικαίου, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ελευθερίας του Τύπου, που συνιστούν δημοκρατικές αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της ΕΕ και της πολιτικής διεύρυνσης». 

Η κατάσταση στα Σκόπια κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου έπειτα από το σκάνδαλο υποκλοπών και διαφθοράς που έχει ξεσπάσει από τις αποκαλύψεις του ηγέτη της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM) Ζόραν Ζάεφ. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, τόσο ο Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι όσο - και κυρίως ο Σάσο Μιχάλκοφ, ξάδελφος του Γκρούεφσκι και επικεφαλής των κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας εμφανίζονται να αγνοούν τις νόμιμες διαδικασίες και να παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη. 

Την ίδια στιγμή, ο πρώην Πρόεδρος της χώρας Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, προερχόμενος από το SDSM καλεί σε μαζικές διαδηλώσεις για την ανατροπή του καθεστώτος Γκρούεφσκι, ενώ ακόμη πιο ανησυχητικό ακούγεται το γεγονός ότι περίπου 40 ένοπλοι Αλβανοί που φορούσαν στολές του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) εισέβαλαν πριν από λίγες ημέρες σε αστυνομικό φυλάκιο στα βόρεια της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, κρατώντας για αρκετές ώρες αστυνομικούς ως ομήρους. 

Ελληνικές διπλωματικές πηγές εξέφραζαν το τελευταίο διάστημα ερωτηματικά για την ανακοίνωση από ελληνικής πλευράς της πρόθεσης για ΜΟΕ με την πΓΔΜ. Τα ερωτηματικά εστιάζουν πριν από όλα στην ύπαρξη ή μη αξιόπιστου συνομιλητή στη χώρα. Την ίδια στιγμή πάντως, υπάρχουν και άλλοι δύο παράγοντες που οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη. 

Το πρώτο στοιχείο είναι ότι στα Βαλκάνια διαφαίνεται αυτή την περίοδο μία υποβόσκουσα αντιπαράθεση μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας με έπαθλο την οικονομική επιρροή. Η έμφαση δίδεται στα Δυτικά Βαλκάνια. Φαίνεται ότι η γερμανική πλευρά επιδιώκει, κυρίως μέσω επενδύσεων, να προσδέσει τις χώρες της περιοχής στο άρμα της και να μην επιτρέψει στη Ρωσία να διατηρήσει ή και να αυξήσει την επιρροή της - και όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο μη προώθησης νέου κύματος διεύρυνσης, τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να βάλει την Αθήνα να διαλέξει μεταξύ Βερολίνου - Μόσχας. 

Το δεύτερο στοιχείο σχετίζεται με αυτή καθ' αυτή την αστάθεια στην πΓΔΜ. Πιθανή διάχυση της σημερινής πολιτικής κρίσης σε εθνοτικό επίπεδο θα έθετε επιτακτικά ζήτημα διατήρησης της κρατικής υπόστασης (statehood) της πΓΔΜ. Σε αυτή την περίπτωση, ο κίνδυνος αστάθειας θα μπορούσε να μεταφραστεί σε πιέσεις προς την Αθήνα να πάψει να τηρεί αρνητική στάση σε μελλοντική ένταξη των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία.



Κύπρος: Η κοινή λογική που χάθηκε στην πολιτική


Η κοινή λογική που χάθηκε στην πολιτική


Του ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ
Κάθε συνετός πολίτης στις ελεύθερες περιοχές προτιμά ένα μετριοπαθή συνομιλητή όπως τον Ακκιντζί παρά ένα υποτακτικό στην Άγκυρα όπως τον Έρογλου. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους δύο. Ωστόσο, κάθε συνετός πολίτης, αντιλαμβάνεται ότι το κυπριακό πρόβλημα είναι πρωτίστως θέμα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παράνομου εποικισμού.Παρεμπιπτόντως, αυτή η φράση περιέχεται και αναδεικνύεται σε κάθε προεκλογικό μανιφέστο ιδίως σε σχέση με προεδρικές εκλογές. Στην πραγματικότητα όμως, όσο μετριοπαθής και να’ ναι ένας συνομιλητής στα κατεχόμενα, δεν μπορεί να αποφασίσει για τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν μπορεί να αποσύρει ούτε ένα έποικο. Ούτε ένα τούρκο Αττίλα. Ούτε ένα τουρκικό άρμα. Για αυτά που είναι ο πυρήνας του προβλήματος, αποφασίζει η Τουρκία από την Άγκυρα και για να είμαστε πιο ακριβείς, για αυτά σήμερα αποφασίζει ο Ερντογάν.
Τα πιο πάνω τα συμμερίζεται μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης στις ελεύθερες περιοχές όσο και στα κατεχόμενα. Εκείνοι που φαίνεται να μην τα αντιλαμβάνονται είναι μια μερίδα προβεβλημένων διαμορφωτών της κοινής γνώμης (opinion leaders) στις ελεύθερες περιοχές οι οποίοι έχουν καταληφθεί από τόση ευφορία που θεωρούν πως όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις για την δυνατότητα του Ακκιντζί του να αποχωριστεί από την Άγκυρα, είναι επειδή δεν θέλουν λύση! Η ευφορία πολιτικών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών και σχολιαστών παραπέμπει στην εποχή του 2003 όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα. Όπως και τότε, έχουμε πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα για Δεύτερη Άνοιξη, η δημοσιογράφος του ΡΙΚ επιμένει ότι στα κατεχόμενα έγινε επανάσταση και ο ακαδημαϊκός εξηγεί πως όποιος δεν υιοθετεί την ευφορία είναι γιατί δεν θέλει λύση. Ίδιες φράσεις, ίδια πρόσωπα, ίδιες κινήσεις. Πρόκειται για προληπτικές κινήσεις που ναρκοθετούν την κοινή λογική στην πολιτική.
Το πιο εποικοδομητικό, για όσους θέλουν σωστή λύση (και όχι λύση ό, τι να’ ναι), θα ήταν να επικεντρωθούν οι συζητήσεις στο πως συνδράμουμε ώστε η δυναμική που δημιουργείται στο Κυπριακό να τελεσφορήσει απαλλάσσοντας τους τουρκοκύπριους και την Κύπρο από την Τουρκία. Αυτό, θα ήταν πολύ θετικό για την Κύπρο, εφόσον η πολιτική γραμμή του Ακκιντζί μετατραπεί από θεωρίες σε πράξεις με απώτερο στόχο τη λύση.
Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε στις συνομιλίες μέχρι τώρα ξεκινούσε από τα εύκολα, όπως θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, εδαφικό, περιουσιακό και άλλα, αφήνοντας τα δύσκολα για αργότερα. Η ανάδειξη του Ακκιντζί δίνει μια ευκαιρία για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις από την ανάποδη. Ο Ακκιντζί μίλησε ήδη για τρία θέματα τα οποία δεν τον διαφοροποιούν από τις προηγούμενες θέσεις της Τουρκίας. Φυσικό αέριο μέσω Τουρκίας, ακυρώνοντας το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, περίκλειστη περιοχή Αμμοχώστου μέσω αναγνώρισης παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου και παραμονή εποίκων που ήρθαν πριν χρόνια. Στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης αναφέρονται κινήσεις χωρίς ουσιαστική σημασία π.χ. το θέμα των ναρκοπεδίων στα κατεχόμενα που αφέθηκαν από την Εθνική Φρουρά.
Η παρουσία ενός μετριοπαθούς πολιτικού στα κατεχόμενα δίνει την ευκαιρία για κάτι ουσιαστικό. Ως γνωστόν, η Τουρκία διεκδικεί παρεμβατικό ρόλο μέσω εγγυητικών δικαιωμάτων επέμβασης (όπως στις συμφωνίες του 1960) σε όλη την Κύπρο. Εκείνες οι συμφωνίες εγγύησης του 1960 θεωρούνται σήμερα απηρχαιωμένες και σε πλήρη αντίθεση με τα σύγχρονα κράτη, ιδιαίτερα κράτη μέλη της ΕΕ. Το μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης σε μια από κοινού δήλωση του Ακκιντζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με ουσία είναι να διακηρύξουν από τώρα ότι η όποια λύση δεν θα περιέχει εγγυήσεις και παρεμβατικό δικαίωμα σε καμιά άλλη χώρα. Αυτό θα ήταν όντως ένα μέτρο εμπιστοσύνης αλλά και ένα τεστ για τις προθέσεις του Ακκιντζί να διαφοροποιηθεί από την Τουρκία με τρόπο ουσιαστικό και στον πνεύμα των δηλώσεων του. Φυσικά, οι γνωστοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης στις ελεύθερες περιοχές, που δηλώνουν φανατικοί υποστηριχτές της … λύσης. θα βρουν λόγους να μην στηρίζουν τέτοιες πρωτοβουλίες.
* Ο Κώστας Μαυρίδης, είναι Ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ