Ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά (28)

(κλικ επάνω στην εικόνα του κειμένου για μεγέθυνση)

Και άλλες διεθνείς ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά από την ιστοσελίδα του Καταλανού καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Joan Coderch-i-Sancho “Akropolis World Νews” (http://www.akwn.net/).

Συρία-Κύπρος

Μου έγραψε κάποιος, σχολιάζοντας την προηγούμενη ανάρτηση: "Οι Άραβες είναι φίλοι των Ελλήνων κι όχι των ηγετών τους που τα έκαναν πλακάκια με το Ισραήλ που είναι εχθρός των Αράβων". Μένω άφωνος πραγματικά σε κάτι τέτοιες λογικές. Η Συρία πρόκειται να αναγνωρίσει τα κατεχόμενα της Κύπρου (διαβάστε παρακάτω). Αυτό βλάπτει τον ελληνισμό σε μόνιμη βάση και όχι τον όποιον ηγέτη έχει η Ελλάδα, ο οποίος μπορεί να μη του καίγεται καρφί κιόλας! Στις διεθνείς σχέσεις, δυστυχώς, υπάρχει μόνον το εθνικό συμφέρον κάθε χώρας. Ας μη ξεχνάμε ότι ακόμα και Μαρξιστικές-Λενινιστικές κυβερνήσεις, που προπαγάνδιζαν με το κιλό τα περί ειρήνης και αδελφότητας των λαών, έφθασαν σε ένοπλες συγκρούσεις για μερικά μέτρα γης! Ας θυμηθούμε τα επεισόδια ΕΣΣΔ-Κίνας στον ποταμό Ουσσούρι, τις συγκρούσεις Κίνας-Β.Βιετνάμ και πάει λέγοντας.

Εμείς οι νεοέλληνες, ρομαντικοί και αφελείς μέχρι ανοησίας, είμαστε πρόθυμοι πάντα να υποστηρίξουμε τους υποτιθέμενους φίλους μας, χωρίς ποτέ να απαιτούμε να κάνουν το ίδιο για εμάς. Ρωτάω λοιπόν: Ο φίλος λαός της Συρίας πόσες διαδηλώσεις και πόσες κινητοποιήσεις έκανε εναντίον της κυβέρνησής του όταν έκανε ενέργειες εναντίον των ελληνικών συμφερόντων; Μηδέν, ζήρο, νουλ!

Ή μήπως δεν είναι έτσι και θα κατηγορηθώ ως φιλοϊσραηλινός;

ΔΕΕ

«Ψυχρολουσία στη Δαμασκό»

(Από την κυπριακή εφημερίδα "Αλήθεια" - 02 Σεπτεμβρίου 2009)
Παναγιώτης Τσαγγάρης

Οι Τούρκοι στην Τουρκία και στα κατεχόμενα, πανηγυρίζουν για την ψυχρολουσία που επεφύλαξε ο πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Αλ Άσαντ, στον πρόεδρο της Κύπρου, Δημήτρη Χριστόφια. Όχι μόνο δεν έδωσε τέλος στην ατμοπλοϊκή σύνδεση Αμμοχώστου - Λαττάκειας και στην αναγνώριση των τουρκοκυπριακών «διαβατηρίων» από τις συριακές Αρχές, αλλά και επί του κυπριακού ήταν απογοητευτικός. Αντιπαραβάλλοντας την Κύπρο με τον Λίβανο, θύμισε πως στο Λίβανο «υπάρχει μόνο μια κυβέρνηση» και μιλώντας για τη «Βόρεια Κύπρο», σημείωσε πως δεν επιθυμούσε να αναφερθεί στις «τουρκοκυπριακές σχέσεις». Τόσο το ΡΙΚ όσο και το ΚΥΠΕ, δεν μετέδωσαν αυτές τις δηλώσεις του Σύρου προέδρου. Ιδού η στήριξη της Συρίας: «Δεν θα απαντήσω» δήλωσε ο Σύρος πρόεδρος, σε ερώτηση αν πρέπει να αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα από την Κύπρο

Άκρως απογοητευτικά κρίνονται τα αποτελέσματα της επίσημης επίσκεψης του προέδρου Χριστόφια στη Συρία. Αυτό καταδεικνύεται από την υποβάθμιση του θέματος της απευθείας σύνδεσης Συρίας - «ΤΔΒΚ», αλλά κυρίως από μια δήλωση του Σύρου προέδρου, Μπασάρ Αλ Άσαντ, αναφορικά με το κυπριακό και η οποία δεν μεταδόθηκε από τα κυπριακά ΜΜΕ, αλλά είναι καταγεγραμμένη αυτολεξεί στο συριακό πρακτορείο ειδήσεων (SANA - Syrian Arab News Agency - το αντίστοιχο του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων - ΚΥΠΕ). Η «Αλήθεια» παρουσιάζει σήμερα αυτήν τη δήλωση του Σύρου προέδρου, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για τους «πανηγυρισμούς» των τουρκικών ΜΜΕ, τα οποία κάνουν λόγο για «χαστούκι της Συρίας στους Ε/κ» και παράλληλα το θέμα παρουσιάζεται μετά από συνομιλία μας με διπλωματική πηγή, η οποία ανέλυσε στην «Α» τα αποτελέσματα της επίσκεψης του προέδρου Χριστόφια στη Συρία, βάσει των δημόσιων δηλώσεων και τοποθετήσεων που έγιναν, αλλά και της έννοιας αυτών χωρίς τη διπλωματική «επικάλυψη» που είθισται να χρησιμοποιείται σε επίσημες δηλώσεις, κυρίως κατά τη διάρκεια συναντήσεων υψηλού επιπέδου.

Τα καυτά θέματα

Τα καυτά θέματα που απασχολούν Κύπρο και Συρία είναι, πρώτον η ακτοπλοϊκή γραμμή μεταξύ Συρίας και «ΤΔΒΚ», που πραγματοποιείται από την κατεχόμενη Αμμόχωστο - Λαττάκεια και αντιστρόφως. Δεύτερον, η απόφαση της Συρίας να δέχεται για τελωνειακό έλεγχο την επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου εκδομένα από την «ΤΔΒΚ», ως απόρροια της συμφωνίας των κατεχομένων με τη Συρία για διεξαγωγή απευθείας δρομολογίων μεταξύ των δύο. Τρίτον το κυπριακό, για το οποίο η μη δημοσιοποιημένη στην Κύπρο δήλωση του Σύρου προέδρου, θεωρείται καταπέλτης.

Δρομολόγια

Αναφορικά με τα δρομολόγια πλοίων μεταξύ κατεχόμενης Αμμοχώστου - Λαττάκειας, ο πρόεδρος Χριστόφιας και ο Σύρος ομόλογός του, αποφάσισαν να παραπέμψουν το θέμα σε τεχνική επιτροπή. «Έχουμε αποφασίσει να γίνει διάλογος μεταξύ των αρμοδίων από τις δύο πλευρές, για να λυθεί αυτό το θέμα σε τεχνικό επίπεδο και όχι σε πολιτικό», δήλωσε συγκεκριμένα ο Σύρος πρόεδρος επί του προκειμένου. Σύμφωνα με τη διπλωματική πηγή, αυτή η δήλωση από πλευράς Συρίας φανερώνει τη μη πολιτική βούληση της Συρίας να επιλύσει το θέμα. «Σε μια χώρα όπου τα πάντα είναι κρατικοποιημένα, δεν είναι δυνατόν ο Σύρος πρόεδρος να κάνει λόγο για τεχνικά ζητήματα, παραπέμποντας ουσιαστικά περί ιδιωτικών πρωτοβουλιών», σημείωσε συγκεκριμένα η ίδια πηγή. Ειδικά σε καθεστώτα του τύπου της Συρίας, πρόσθεσε ο αξιωματούχος, «όταν ο Πρώτος θέλει κάτι, διατάζει και γίνεται».

Τα «διαβατήρια»

Πέραν των δρομολογίων, πιο καυτό θεωρείται το θέμα της αναγνώρισης ταξιδιωτικών εγγράφων και «ταυτοτήτων» της «ΤΔΒΚ» από πλευράς Συρίας. «Αν τα δρομολόγια είναι τεχνικό και όχι πολιτικό θέμα, το θέμα αναγνώρισης, γιατί περί αυτού πρόκειται, των εγγράφων των κατεχομένων από πλευράς Συρίας, είναι και αυτό τεχνικό;», διερωτήθηκε η διπλωματική πηγή. Αν η Συρία ήθελε πραγματικά να επιδείξει την καλή της πρόθεση, πρόσθεσε, «γιατί ως πρώτο βήμα δεν ανακοίνωσε για παράδειγμα την ακύρωση αυτής της απόφασης; Εδώ πρόκειται κατ’ αποκλειστικότητα για πολιτικό ζήτημα και ο πρόεδρος Άσαντ μπορούσε αμέσως να το αποφασίσει».

Το κυπριακό

Αναφορικά με το θέμα του κυπριακού, παραθέτουμε αυτούσια τη δήλωση του Σύρου προέδρου, η οποία θεωρήθηκε «ανύπαρκτη» από την ίδια την κυβέρνηση και τον πρόεδρο Χριστόφια. Η δήλωση έγινε κατά την κοινή διάσκεψη Τύπου του Δημήτρη Χριστόφια και του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Αναφέρει συγκεκριμένα το τηλεγράφημα του SANA: «Απαντώντας σε ερώτηση από την κυπριακή τηλεόραση, κατά πόσο η Τουρκία πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο ακολουθώντας το παράδειγμα της Συρίας όταν μετακίνησε τα στρατεύματά της από το Λίβανο το 2005, ο πρόεδρος Αλ Άσαντ είπε «δεν μπορώ να απαντήσω σε ερώτηση που αφορά τις τουρκοκυπριακές σχέσεις. Αλλά στις συνομιλίες μας σήμερα, άκουσα από τον πρόεδρο Χριστόφια την κυπριακή θέση για τη Βόρεια Κύπρο και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ουσία του θέματος πρέπει να εξευρεθεί μέσω διαλόγου και μέσω των διεθνών ψηφισμάτων. Η Συρία πήγε στο Λίβανο μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης του Λιβάνου το 1976 και στο Λίβανο υπάρχει μια δημοκρατία και η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική και η σύγκριση είναι λανθασμένη». Η δήλωση του κ. Άσαντ εγείρει αρκετά ερωτήματα.

Πίσω από τη διπλωματική ευγένεια

Όπως ανέφερε στην «Α» αξιωματούχος διπλωματικού σώματος, η δήλωση Άσαντ, πίσω από τη διπλωματική γλώσσα, φανερώνει πως ο Σύρος πρόεδρος έκανε λόγο για δύο κράτη στην Κύπρο. Ο κ. Άσαντ σημειώνει στη δήλωσή του ότι «άκουσε την κυπριακή θέση αναφορικά με τη Βόρεια Κύπρο». Παράλληλα, ο Σύρος πρόεδρος κάνει λόγο ότι «στο Λίβανο υπάρχει μια δημοκρατία» («in Lebanon there is one republic») και όπως σημείωσε στην «Α» ο αξιωματούχος διπλωμάτης, «αυτό είναι ανησυχητικό γιατί ο κ. Άσαντ δεν εννοεί ότι στο Λίβανο υπάρχει δημοκρατικό πολίτευμα, αλλά ένα κράτος. Ωμά ομιλούντες, ο Σύρος πρόεδρος ήθελε να μας είπε ότι «στο Λίβανο υπάρχει ένα κράτος και επομένως δεν είναι σαν την περίπτωση της Κύπρου». Παράλληλα, ο διπλωμάτης εν ενεργεία διερωτήθηκε: «Γιατί ο πρόεδρος Χριστόφιας τοποθετήθηκε ότι τα υψώματα Γκολάν πρέπει να επιστραφούν στη Συρία (το μέρος που της αναλογεί) όπως άλλωστε προνοούνται από τα ψηφίσματα των Η.Ε., αλλά ο Σύρος πρόεδρος δεν τοποθετήθηκε ευθαρσώς για ένα ζήτημα (την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων), το οποίο επίσης προνοείται από τα ψηφίσματα των Η.Ε.;».

ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Σοκ στον Ε/κ ηγέτη από τη Συρία»

Η προχθεσινή δήλωση του Σύρου πρόεδρου μπορεί μεν να μην είχε μεταδοθεί στην Κύπρο, αλλά αποτέλεσε μέγα θέμα στο χθεσινό τουρκικό και τ/κ Τύπο. Ενδεικτικό τούτου είναι οι τίτλοι των δημοσιευμάτων του τουρκικού Τύπου:

Η Cumhuriyet προβάλει το θέμα με τίτλο «Άσαντ: Στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη» και υπέρτιτλο «Σοκ στον Ε/κ ηγέτη από τη Συρία».

Η Aksam γράφει για το ίδιο θέμα με τίτλο «Στο Χριστόφια σοκ δύο κρατών».

Η Vatan με τίτλο «Από τον Άσαντ χειρονομία καλής θέλησης για την Κύπρο» αναφέρεται στο ίδιο θέμα.

Η Yeni Safak παρουσιάζει το θέμα με τίτλο «Ο Χριστόφιας ‘έμεινε με τη γλύκα’ στο αίτημα για διακοπή βοήθειας».

Η Zaman γράφει για το ίδιο θέμα με τον τίτλο «Από τον Άσαντ απάντηση, που προκάλεσε λύπη στον Ε/κ ηγέτη Χριστόφια».

Οι δέκα συμφωνίες Κύπρου - Συρίας
Στο μεταξύ, Κύπρος και Συρία υπέγραψαν δέκα συνολικά διακρατικές συμφωνίες, μνημόνια και εκτελεστικά προγράμματα. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Χριστόφιας, «από το 1960 μέχρι σήμερα είχαν υπογραφεί 24 συμφωνίες» μεταξύ Κύπρου - Συρίας. Οι δέκα εξ’ αυτών υπογράφηκαν χθες σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Πρωθυπουργικό Μέγαρο:

• 1. Συμφωνία για συντονισμό υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης

• 2. Συμφωνία συνεργασίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και τεχνολογίας της πληροφορικής,

• 3. Συμφωνία στον τομέα αεροπορικών υπηρεσιών,

• 4. Συμφωνία για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις,

• 5. Εκτελεστικό πρόγραμμα για την εφαρμογή πολιτιστικής συνεργασίας για τα έτη 2009 - 2011 καθώς και

• 6. Εκτελεστικό πρόγραμμα μεταξύ των υπουργείων Γεωργίας Κύπρου και Συρίας για τα έτη 2009 - 2011.

• 7. Το 7ο Πρωτόκολλο για εφαρμογή της συμφωνίας για τουριστική συνεργασία κατά τα έτη 2009 - 2011.

• 8. Τραπεζική διευθέτηση μεταξύ των Κεντρικών Τραπεζών Κύπρου και Συρίας για τεχνική συνεργασία.

• 9. Μνημόνιο Συναντίληψης στον τομέα του αθλητισμού.

• 10. Μνημόνιο Συναντίληψης στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.

Πηγή: http://www.efylakas.com/archives/2015

Η "φίλη" Συρία αναγνώρισε τα Σκόπια!

Την περασμένη εβδομάδα η Συρία ανακοίνωσε ότι αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία. Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήδη μας είχε "φτύσει" με την έναρξη λειτουργίας της γραμμής Λατάκια (αρχαία Λαοδίκεια) - Κατεχόμενα Κύπρου. Η απορία μου δεν είναι για την πάγια ανικανότητα της εξωτερικής μας πολιτικής, αλλά για την διατυμπανισθείσα "κοσμοϊστορική" επίσκεψη (24-27 Ιουνίου 2009) του Προέδρου Παπούλια, υποτίθεται οικογενειακού φίλου της οικογενείας Άσαντ (που κυβερνάει την Συρία εδώ και κάτι δεκαετίες, από πατέρα σε γιο, ως γνήσιο σοσιαλιστικό καθεστώς). Παραθέτω μετά από την είδηση σχετικό διθυραμβικό σχόλιο του γνωστού δημοσιογράφου Γιώργου Δελαστίκ με την ευκαιρία της τότε επίσκεψης και κάποιες φωτογραφίες. Όπως θα διαβάσετε στην είδηση "...Η πρωτοβουλία σύναψης διπλωματικών σχέσεων με τη Δαμασκό ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2007, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Μιλόσοσκι στη Συρία...". Δηλαδή το ταξίδι του κ. Παπούλια ήταν απλώς για τουρισμό; Θα μου πείτε βέβαια, εδώ ξεφτυλιστήκαμε από 30 Τσάμηδες στην περιβόητη επίσκεψη του Προέδρου μας στην Αλβανία, λόγω των φιλοαλβανικών αισθημάτων του κ. Παπούλια, η ουρά του ποντικού θα μας μαράνει;

ΔΕΕ

Η Συρία αναγνώρισε την ΠΓΔΜ

με τη συνταγματική της ονομασία

13:19 Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΠΓΔΜ και η Συρία σύναψαν διπλωματικές σχέσεις, υπό το λεγόμενο «συνταγματικό όνομα» της ΠΓΔΜ, στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, το κοινό ανακοινωθέν για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων υπέγραψαν ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι και ο Σύρος ομόλογος του, Ουαλίντ αλ Μουάλεμ. Το ανακοινωθέν, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του ΟΗΕ, θα διανεμηθεί σε όλα τα κράτη-μέλη του διεθνούς οργανισμού. Σύμφωνα με το κοινό ανακοινωθέν, οι διμερείς σχέσεις θα αναπτυχθούν στη βάση των αρχών του αμοιβαίου σεβασμού, της φιλίας, της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις, καθώς και της αναγνώρισης της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών. Οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών συζήτησαν, επίσης, το ενδεχόμενο επίσκεψης του Σύρου Υπουργού Εξωτερικών στην ΠΓΔΜ, κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ. Η πρωτοβουλία σύναψης διπλωματικών σχέσεων με τη Δαμασκό ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2007, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Μιλόσοσκι στη Συρία, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η Συρία είναι η 129η χώρα που αναγνωρίσει επίσημα τη ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=206522

Η επίσκεψη Παπούλια στη Συρία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ «E» 24/6/2009

Εξαιρετικής σημασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική είναι η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια στη Συρία, η οποία αρχίζει σήμερα και λήγει το Σάββατο. Ανεξαρτήτως των με κάθε ευκαιρία επαναλαμβανομένων κοινοτοπιών περί άριστων σχέσεων των δύο πλευρών, η ουσία είναι ότι με καθαρή ευθύνη της ελληνικής πλευράς οι σχέσεις Αθήνας - Δαμασκού έχουν χαλαρώσει πολύ σε πολιτικό επίπεδο, με σοβαρές αρνητικές συνέπειες και στη συριακή στάση στο Κυπριακό. Αντιθέτως, οι συροτουρκικές σχέσεις έχουν αναβαθμιστεί εντυπωσιακά σε πρωτοφανή βαθμό - τόσο που η Δαμασκός έχει αποδεχθεί την Αγκυρα ως ανεπίσημο μεσολαβητή σε μυστικές συνομιλίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι προ ελαχίστων ακόμη ετών εξεταζόταν σοβαρά το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής στη Συρία (!) με αφορμή τη δράση Κούρδων αυτονομιστών ανταρτών του ΡΚΚ από συριακό έδαφος, είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με θρίαμβο της τουρκικής διπλωματίας.

 

Αν συγκρίνει επίσης κανείς την κατάργηση της σύνδεσης με φέρι μπόουτ του λιμανιού του Βόλου με εκείνο της Λαττάκειας στη Συρία επί των ημερών του Ανδρέα Παπανδρέου με τις σημερινές συζητήσεις για πορθμειακή σύνδεση της Συρίας με τα... Κατεχόμενα (!) της Κύπρου, αντιλαμβάνεται πλήρως και με επώδυνο τρόπο πόσο πολύ έχουν οπισθοχωρήσει οι ελληνοσυριακές σχέσεις προς όφελος της Τουρκίας.

Αρκετές είναι οι αιτίες αυτής της οπισθοχώρησης.

Πρώτα πρώτα η αδιαφορία τόσο του σημερινού πρωθυπουργού όσο και του προκατόχου του για την ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο. Δεκαπέντε (!) ολόκληρα χρόνια έχει να πατήσει Ελληνας πρωθυπουργός το πόδι του στη Συρία, από τότε που ζούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πάλι καλά που είχε πάει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.

Δεύτερον, οι ελληνικές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με την τουρκική, επιδεικνύουν μια απίστευτη δειλία και έναν πολιτικά φαιδρό φόβο στο να έχουν κυβερνητικές επαφές με χώρες εναντίον των οποίων στρέφεται η αμερικανική πολιτική. Με το που έδειξαν οι ηγέτες της Ουάσιγκτον την αντιπάθειά τους προς την πολιτική της Συρίας, η Αθήνα... «έκοψε λάσπη» και ανομολόγητα απέφευγε τη Δαμασκό και τις σχέσεις μαζί της.

Τρίτον, τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία έχουν αναπτύξει πολύ στενότερες σχέσεις σήμερα με το αιμοσταγές κράτος του Ισραήλ από όσο παλιότερα, πράγμα που φυσικά επηρεάζει τη συριακή στάση. Η Κύπρος μάλιστα έχει καταστεί άθλιο ισραηλινό προτεκτοράτο στον τομέα της ασφάλειας.

Το επιχείρημα ότι και η Τουρκία διατηρεί σχέσεις με το Ισραήλ και μάλιστα πολύ στενότερες από αυτές που έχουν η Ελλάδα και η Κύπρος καταρρίπτεται πολιτικά από το γεγονός ότι η Αγκυρα από ανοιχτά εχθρικές σχέσεις προς τους Αραβες που είχε στο παρελθόν ακολουθεί πολιτική όλο και μεγαλύτερης προσέγγισης των Αράβων, με τον Ερντογάν να καταγγέλλει με εξαιρετική γενναιότητα ενώπιον της παγκόσμιας κοινότητας τους Ισραηλινούς ως σφαγείς αμάχων Παλαιστινίων, ενώ η Αθήνα, η οποία παλιότερα είχε αμιγώς φιλοαραβική πολιτική, σήμερα οικοδομεί όλο και στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ και η κυβέρνηση Καραμανλή σιώπησε εκκωφαντικά μπροστά στα εγκλήματα των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας.

Την αντιστροφή αυτής της πορείας αποξένωσης Ελλάδας και Συρίας επιδιώκει ο Κάρολος Παπούλιας με την επίσημη επίσκεψή του. Γνωστός από δεκαετίες στα ανώτατα κλιμάκια του συριακού Μπάαθ, άρρηκτα συνδεδεμένος προσωπικά με τη χρυσή εποχή των ελληνοσυριακών σχέσεων, χαίρων υψηλής εκτίμησης σε όλο τον αραβικό κόσμο για την επίμονη και αδιάλειπτη προσήλωσή του στην ανάπτυξη των ελληνοαραβικών σχέσεων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος γι αυτή την αποστολή.

Η επίσκεψη λαμβάνει χώρα την κατάλληλη στιγμή, αν και σε περίπλοκη και δύσκολη για τη Συρία συγκυρία. Η Δαμασκός έχει ανάγκη συμπαράστασης και στήριξης του ρόλου-κλειδί που έχει στη διευθέτηση του Μεσανατολικού. Η εκ νέου επικράτηση των αμερικανόφιλων δυνάμεων στον Λίβανο συνιστά πλήγμα κατά της συριακής επιρροής στη χώρα αυτή, όπως και η λυσσώδης προσπάθεια Αμερικανών και Ευρωπαίων να αποδυναμώσουν και να στραγγαλίσουν τη μαχητική Χαμάς της παλαιστινιακής αντίστασης. Πόσω μάλλον που ο στρατηγικός εταίρος της Συρίας, το Ιράν, κλυδωνίζεται βίαια από εσωτερική κρίση που μπορεί να επιφέρει τελικά την κατάρρευση του ισλαμικού καθεστώτος και την εκ νέου υποταγή της Τεχεράνης στις ΗΠΑ.

Η ελληνική έμπρακτη αναγνώριση του ηγετικού ρόλου της Συρίας στην περιοχή μέσω της επίσκεψης Παπούλια συνιστά κίνηση που ο Μπασάρ αλ - Ασαντ σίγουρα θα εκτιμήσει.

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ
Μοναχική πορεία σε πολιτική έρημο

Από την πρώτη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας προσπαθεί να αναθερμάνει την αραβική πολιτική της Ελλάδας, στο πλαίσιο φυσικά που του επιτρέπει το Σύνταγμα. Αλλεπάλληλες οι επισκέψεις του σε αραβικές χώρες για να ανοίξει δρόμο στην κυβέρνηση. Απογοητευτική όμως η κυβερνητική ανταπόκριση, μπορούμε να διαπιστώσουμε μετά από τέσσερα χρόνια. Μοναχική πορεία του Κ. Παπούλια σε πολιτική έρημο, καθώς ο πρωθυπουργός αρνείται να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες Μία και μοναδική φορά πάτησε το πόδι του σε αραβική χώρα αυτή την τετραετία ο Κ. Καραμανλής κι αυτή για λίγες ώρες (!) - στο Εμιράτο του Κατάρ για να πουλήσει την Ολυμπιακή. Αν αυτό λέγεται αραβική πολιτική...

Σχόλιο ΔΕΕ: Περιμένω την εμβριθή ανάλυσή σας για αυτήν την ψυχρολουσία κε Δελαστίκ και την άποψή σας για τις ικανότητες του κ. Παπούλια, τώρα μάλιστα που ολόκληρη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι στο πλευρό του...

Τούρκοι και πολιτισμός

Στη λήθη οι Αλλιανοί του 2ου αιώνα π.Χ.

Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ 
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΘΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΡΑ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ

Ενδεχομένως και ζήτημα ημερών να είναι πλέον η βύθιση του αρχαίου θεραπευτηρίου των Αλλιανών κάτω από τα νερά του ταμιευτήρα υδάτων που θα τροφοδοτείται από το φράγμα του Γιορτανλί στην περιοχή της Περγάμου. Ένας μακρύς αγώνας ιστορικών, αρχαιολόγων και περιβαλλοντιστών, που συνεπικουρήθηκαν διεθνώς από πολιτικούς χάνεται, στο όνομα της ανάπτυξης της Τουρκίας. Ο Τούρκος υπουργός Τουρισμού, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από τον δημοφιλέστερο στη γείτονα τραγουδιστή Ταρκάν, έφτασε μέχρι του σημείου να πει ότι οι Αλλιανοί, που χρονολογούνται στους ρωμαϊκούς χρόνους, «ουδέποτε υπήρξαν» και το όνομά τους «είναι προϊόν μυθοπλασίας». «Προϊόν μυθοπλασίας» είναι για τον Τούρκο υπουργό Τουρισμού οι Αλλιανοί. Άρα, γιατί να προστατευτούν; «Δεν υπάρχει μέρος που λέγεται Αλλιανοί. Πρόκειται για θερμές πηγές που αναστηλώθηκαν και ονομάζονται Πασά Ιλίκασι», δήλωσε στον Τύπο ο υπουργός Βεϊζέλ Ερογλου, προκαλώντας για ακόμη μία φορά την οργή των ειδικών. «Ο Ερογλου δεν είναι αρχαιολόγος. Αυτό που ισχυρίζεται είναι γελοίο», δήλωσε ο επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών στους Αλλιανούς, Αχμέτ Γιαράς, θυμίζοντας ότι στο σημείο βρέθηκε γλυπτό του Ασκληπιού, 400 χειρουργικά αντικείμενα που δείχνουν ότι εκεί υπήρχε νοσοκομείο, χιλιάδες νομίσματα, κτερίσματα και εργαλεία από διαφορετικά υλικά.

Η υπόθεση των Αλλιανών συγκίνησε εκατομμύρια Τούρκους που δεν αντιλαμβάνονται πώς ένα ιστορικό μνημείο μπορεί να πέσει θύμα της ανάπτυξης. Μεταξύ αυτών, ο διασημότερος τραγουδιστής της Τουρκίας, Ταρκάν, ο οποίος ανέβασε στο Facebook φωτογραφίες με το σχόλιο: «Η πόλη θα έπρεπε να προστατευτεί και να τη μοιραστούμε με τον υπόλοιπο κόσμο. Δυστυχώς, όμως, οι εργασίες στο φράγμα θα τη βυθίσουν. Λυπάμαι που δεν εφαρμόζονται οι νόμοι». Ο υπουργός Τουρισμού έγινε έξαλλος, τόσο που αναγκάστηκε να απαντήσει. «Ο τραγουδιστής καλά θα κάνει να ασχολείται με την τέχνη του και να μη χώνει τη μύτη του σε θέματα που δεν καταλαβαίνει», ήταν το μήνυμά του. Όμως οι ειδικοί δεν καταλαβαίνουν στο όνομα ποιας ανάπτυξης θα πρέπει να χαθεί η πόλη του 2ου αιώνα π.Χ. κάτω από το νερό.

Με άμμο και όχι με λάσπη

Προ τριετίας, ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Χανς Πέτερινγκ, είχε στείλει στον Τούρκο πρωθυπουργό επιστολή-έκκληση για τη διάσωση του χώρου, κατόπιν παρέμβασης των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ Ν. Σηφουνάκη και Π. Μπεγλίτη. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε απαντήσει διαβεβαιώνοντας ότι η κληρονομιά θα προστατευτεί, αλλά «υπάρχει επίσης ανάγκη για έργα υποδομής, όπως οι δρόμοι και τα φράγματα». Η «προστασία» αφορά την κάλυψη του αρχαιολογικού τόπου με άμμο -και όχι με μείγμα λάσπης που έβρισκε λιγότερο αντίθετους τους περιβαλλοντιστές- κάτι που κατά τον καθηγητή γεωφυσικής, Ερχάν Ιτζόζ, «θα προκαλέσει τεράστια ζημιά». «Εχουν βγει 16 αποφάσεις δικαστηρίων, αλλά τελικά οι Αλλιανοί θα καλυφθούν με άμμο...

Με αυτήν την εξέλιξη, η Τουρκία δυσφημείται», είπε ο Γιαράς, θυμίζοντας ότι από το 1993 έως σήμερα έχει ανασκαφεί μόνο το 20% της πόλης.

Τι έγραψε η Χουρριέτ (Hürriyet)

«Θέση Αλλιανοί δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο μια θερμή πηγή που αναστηλώθηκε πρόσφατα και λέγεται Paşa Ilıcası». Αυτή είναι η ανταπόκριση του Τούρκου υπουργού Περιβάλλοντος Veysel Eroğlu στης βολές που δέχεται με αφορμή την προσπάθειά του να καταχώσει την αρχαία θέση που χρονολογείται από τον 2ο αι. π.Χ. έως τον 2ο αι. μ.Χ. στα πλαίσια κατασκευής φράγματος στην περιοχή της Σμύρνης. Σύμφωνα με το σχέδιο λειτουργίας του νέου φράγματος Yortanli, η περιοχή όπου βρίσκονται οι Αλλιανοί, κοντά στην Πέργαμο, θα πλημμυρίσει και η θέση θα βυθιστεί για πάντα κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης. Παρόμοια φαινόμενα δεν είναι άγνωστα στη γειτονική μας χώρα, όπου σημειώθηκε και η καταστροφή, σε ποσοστό 80%, της αρχαίας πόλης Ζεύγμα από τη λειτουργία του φράγματος Birecik το 2000. Έτσι, οι ενέργειες του υπουργού έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από τους πολιτισμικούς φορείς. Ο Ahmet Yaraş, επικεφαλής των ανασκαφών στη θέση επεσήμανε σε δήλωσή του τόσο τη σημασία των Αλλιανών, ως κέντρου λατρείας του Ασκληπιού, όσο και τα σημαντικά ευρήματα που περιλαμβάνουν άγαλμα του θεού της Ιατρικής, τη μεγαλύτερη ενιαία συλλογή αρχαίων ιατρικών εργαλείων που έχει εντοπιστεί ποτέ καθώς και 11.000 νομίσματα και άφθονα μεταλλικά, κεραμικά και γυάλινα αντικείμενα. Είναι επίσης γεγονός ότι μόλις το 20% της θέσης έχει ανασκαφεί ενώ η ανάπλαση της θερμής πηγής που αποτελούσε και το κέντρο της λατρείας του Ασκληπιού κόστισε στους τοπικούς παράγοντες 7 εκ. δολάρια.

Η παραπάνω οικονομική λεπτομέρεια είναι γνωστή στον υπουργό, που χρεώνει στην τοπική αυτοδιοίκηση τις εργασίες ανάπλασης για να αποσυνδέσει τον εαυτό του από οποιαδήποτε κίνηση που θα μπορούσε να αντικρούει τις σημερινές του θέσεις. Για τον ίδιο προφανώς λόγο, διαχωρίζει την περιοχή ευθύνης του, τη θέση, από την περιοχή ευθύνης του τοπικού Υπουργείου Πολιτισμού, τα κινητά ευρήματα. Χωρίς λοιπόν να αρνηθεί την ύπαρξη ευρημάτων, αναφέρει ότι αυτά ήδη προστατεύονται ενώ η κάλυψη της θέσης με άμμο πριν την πλημμύρα θεωρείται επίσης μέσο προστασίας. Γεγονός είναι όμως ότι, παρά τις 16 νίκες των πολιτιστικών κατά των περιβαλλοντικών παραγόντων σε ισάριθμες δίκες για το θέμα των Αλλιανών, η θέση μάλλον θα ακολουθήσει την τύχη της πόλης Ζεύγμα, στο βυθό μιας νέας τεχνητής λίμνης.

Οι τελευταίες εξελίξεις

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Ένας αρχαιολογικός τόπος όπου... αντί να σκάβουν, τον βυθίζουν! Στη δυτική Τουρκία, στην αρχαία πόλη των Αλλιανών, οι εργάτες αδειάζουν άμμο στα θεμέλια του νοσοκομείου του Γαληνού, ενός από τους πατέρες της φαρμακολογίας, γεννημένου τον 2ο αι. μ.Χ. κοντά στη γειτονική πόλη της Περγάμου. Μπροστά στους έκπληκτους αρχαιολόγους, στους οποίους δεν επιτρέπεται πια η είσοδος, οι εργάτες μεταφέρουν τα υλικά που θα καλύψουν τον αρχαιολογικό χώρο. Οι θέρμες, οι δεξαμενές που ακόμα γεμίζουν από μια θερμή πηγή και περιβάλλονται από προστατευτικούς τοίχους 5 μέτρων, τα μωσαϊκά, η αίθουσα με τις μονολιθικές κολώνες, οι αλέες, αφού καλυφτούν από ένα προστατευτικό στρώμα, θα εξαφανιστούν κάτω από την άμμο. Η διοίκηση αποφάσισε να γίνει η κοιλάδα τεχνητή λίμνη, προκειμένου να αρδευτούν 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων.

"Είναι επιτακτική η υποχρέωσή μας να εξετάζουμε και να καταγράφουμε τον πολιτιστικό πλούτο, προτού προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε κίνηση. Σ' αυτή την περίπτωση, βυθίζουν την αρχαιολογική ζώνη, προτού τελειώσουν οι ανασκαφές. Στο 80% του χώρου δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ανασκαφές. Δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο θερμά λουτρά, ιαματικό κέντρο τόσο καλά διατηρημένο. Δυστυχώς, όλο αυτό θα χαθεί για πάντα", δήλωσε ο καθηγητής Αχμέτ Γιαράς, που επί εννέα χρόνια έκανε ανασκαφές στους Αλλιανούς. Σύμφωνα με τον ίδιο "η άμμος και το τσιμέντο που θα χρησιμοποιηθούν, δεν θα είναι αρκετά για να προστατέψουν τα ερείπια, που βρίσκονται 30 μ. κάτω από το νερό. Ακόμη κι αν προστατευθούν, σε 50 χρόνια η ιζηματογένεση που θα προκαλέσει το φράγμα θα φτάσει τα 15 με 16 μέτρα. Μόνο κάποιος τρελός θα επιχειρούσε να ξεκινήσει και πάλι ανασκαφές σε τέτοιο βάθος".

Οι αγρότες της περιοχής δεν συμφωνούν, αφού στη δημιουργία του φράγματος βλέπουν τη λύση των αρδευτικών τους προβλημάτων. Εξάλλου, ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Περιβάλλοντος Βεϊσέλ Έρογλου είχε δηλώσει στα τέλη Αυγούστου: "Οι Αλλιανοί δεν υπάρχει, είναι μία επινόηση. Υπάρχει απλά μια θερμή πηγή, όπως παντού στην Τουρκία".

Η δήλωση αυτή άφησε άφωνη την επιστημονική κοινότητα, οδηγώντας τους εκπροσώπους του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS), του ευρωπαϊκού προγράμματος Europa Nostra και της Ένωσης Ευρωπαίων Αρχαιολόγων, να απευθύνουν επιστολή στην τουρκική κυβέρνηση καλώντας την να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να προφυλάξει "την κοινή κληρονομιά" των Αλλιανών.

Πηγές: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, : http://www.zaman.com.tr/, http://www.hurriyetdailynews.com/, http://www.upi.com/

Κινητοποίηση Ομογενών για το Σκοπιανό

Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα

να διαπραγματεύεστε το όνομά μου;

Με την ελπίδα η αφίσσα αυτή να φτάσει σε κάθε γωνιά του κόσμου, κυρίως όμως στον Πρωθυπουργό της χώρας, Γιώργο Παπανδρέου (στην ηλεκτρονική διεύθυνση gpapandreou@parliament.gr (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε) καθώς και στο Υπουργείο Εξωτερικών (στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.mfa.gr/www.mfa.gr/MailForm.aspx?UICulture=el-GR)

Καιρός να ενωθούν οι Έλληνες παγκοσμίως.

Εάν δεν υψώσουμε και τώρα τη φωνή μας, καλύτερα να σωπάσουμε για πάντα.

Παρακαλούμε αντιγράψτε, αναδημοσιεύστε και προωθήστε την αφίσσα σε όλους όσους γνωρίζετε. Κυρίως όμως στείλτε το κείμενο που ακολουθεί στους παραπάνω αναφερόμενους παραλήπτες.

ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΩΝΗ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Όσες οργανώσεις, σύνδεσμοι, σύλλογοι, ιστότοποι, ιστολόγια κλπ επιθυμείτε να συμμετέχετε ενεργά στην εκστρατεία, παρακαλούμε στείλτε μας τα στοιχεία σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση campaign@macedoniaontheweb.eu

ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΣΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ;
Δεν μας ξεγελούν οι όροι "διεθνής, διμερής, συνταγματική"

Δεν μας ξεγελούν οι "γεωγραφικοί" προσδιορισμοί "βόρεια, άνω, Μακεδονία του Βαρδάρη" (με ή χωρίς παρένθεση). Η "βόρεια" Μακεδονία συνεπάγεται και "νότια". Η "άνω" Μακεδονία συνεπάγεται και "κάτω". Η συγκατάθεση στη σύνθετη ονομασία συνεπάγεται με το ξεπούλημα της εθνικής μας κληρονομιάς. Συνεπάγεται με συνένεση στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων. Συνεπάγεται με έσχατη προδοσία. Οι χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια με τη συνταγματική τους ονομασία, συμπεριλαμβανομένου και του ΟΗΕ, έχουν συμφωνήσει πως θα δεχθούν το όνομα που θα προκύψει από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών. Γιατί εκχωρείτε λοιπόν χωρίς δεύτερη σκέψη το όνομα 2,5 εκατομμυρίων Μακεδόνων;

Πείτε Όχι στη σύνθετη ονομασία. Ανατρέψτε τα δεδομένα. Δεν είναι δικό μας το πρόβλημα αλλά της πΓΔΜ. Δε χρειαζόμαστε εμείς "διμερή" λύση, αλλά αυτοί. Όσες χώρες στον κόσμο κι αν τους αναγνωρίσουν, η Ελλάδα έχει την τελευταία λέξη. Σας απευθύνουμε έκκληση: Μην ξεπουλήσετε το όνομα μας. Ποιός είναι αυτός που έχει το δικαίωμα, Έλληνας ή όχι, να στερήσει σε εμάς τους Μακεδόνες, το δικαίωμα μας στην ιστορία μας και τον πολιτισμό μας, και να παραχωρήσει την ταυτότητα μας σε ένα νεοσύστατο Σλαβικό έθνος;

Η Μακεδονία, ένα ζωτικό τμήμα του Ελληνικού κόσμου από τις απαρχές της ιστορίας μας, είχε επανειλλημένως χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο της επεκτατικής πολιτικής των Βούλγαρων, Σλάβων και Σοβιετικών, που ήθελαν πρόσβαση στο Αιγαίο. Η π.Γ.Δ.Μ, ήταν γνωστή ως Βαρντάρσκα έως τα μέσα της δεκαετίας του 1940, όταν ο Γιόζιπ Μπροζ Τίτο άλλαξε το όνομα της και παραχάραξε το όνομα της και την πολιτιστική της κληρονομιά στην προσπάθεια του να αρπάξει την Μακεδονία από την Ελλάδα.

Γιατί πρέπει ξαφνικά να αναγνωρίσουμε ένα "Μακεδονικό" κράτος και έθνος από τη στιγμή που η χρήση αυτού του όρου από μη-Έλληνες αποτελεί προσβολή της κληρονομιάς μας;

Όπως δήλωσε ο πρώτος πρόεδρος της πΓΔΜ, Κίρο ΓΚλιγκόρωφ: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων. Σοβαροί ιστορικοί γελούν με όσα συμβαίνουν στην χώρα μου. Έτσι όπως πάμε θα βγούμε απευθείας απόγονοι του Αδάμ και της Εύας και θα αποδειχτεί ότι και ο παράδεισος είναι Μακεδονικός.»

Κοινή λογική. Θα διαπραγματευόταν ποτέ κάποια άλλη χώρα την εθνική της κληρονομιά;

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ

Την εκστρατεία συνυπογράφουν έως τώρα:

Ανεξάρτητο Ελληνικό Δίκτυο - Πανμακεδονικές οργανώσεις Υφηλίου (Καναδά, ΗΠΑ, Ευρώπης, Αυστραλίας και Αφρικής) - Ελληνο-Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο (HANC), Ελληνικό Ηλεκτρονικό Κέντρο (HEC) - Hellenic Congress of Quebec

Με αυτή την αφίσσα θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στις αδικίες και παραβιάσεις εις βάρος της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας που αισθανόμαστε να συμβαίνουν εναντίον των 2.500.000 Ελλήνων της ελληνικής διοικητικής περιφέρειας της Μακεδονίας, οι οποίοι είναι εθνολογικά και γλωσσικά Έλληνες, θεωρούν τους εαυτούς τους εθνικά Έλληνες, και είναι περήφανοι για τη Μακεδονική πολιτιστική τους ταυτότητα εδώ και χιλιετίες. Οι άνθρωποί μας δέχονται τώρα επίθεση από μια αυτοαποκαλούμενη "Μακεδονική" εθνική ταυτότητα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Όντας εθνικά Έλληνες από την ελληνική διοικητική περιφέρειας της Μακεδονίας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία μας για τις προσπάθειες ιδιοποίησης της πολιτιστικής και ιστορικής Μακεδονικής ταυτότητας μας σε αυτή την περιοχή, που προέρχονται από ένα νέο ανεξάρτητο κράτος, το οποίο καταλαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος της αρχαίας γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας.

Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η διεθνής κοινότητα και το διεθνές νομικό σύστημα να επιτρέψουν την αρχή του αυτοπροσδιορισμού να επηρεάσει την πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα που ανήκουν σε άλλο έθνος εδώ και χιλιετίες. Σε κανέναν δε θα πρέπει να επιτραπεί η χρησιμοποίηση ενός όρου εθνολογικά, ο οποίος ανήκει σε ένα άλλο έθνος, πολιτιστικά και ιστορικά για αιώνες. Στην περίπτωσή μας, θα πρέπει να εκληφθεί ως μια προφανής προσπάθεια της πΓΔΜ να οικειοποιηθεί οτιδήποτε Μακεδονικό.

Δεν θα αναφερθούμε στην αρχαία ιστορία (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αρχαία Μακεδονία, τον αναπόσπαστο ρόλο της στην ελληνική ιστορία, και την προοπτική του ιστορικού ρεβιζιονισμού της ΠΓΔΜ ως μέσο για την καθιέρωση μιας ταυτότητας στο σύγχρονο κόσμο, παρακαλούμε επισκεφθείτε: macedonia-evidence.org http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html), αλλά είναι απαραίτητο να αναφερθεί ότι μετά το τέλος των ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και για περισσότερα από 2.000 έτη, η Μακεδονία δεν ταυτιζόταν με συγκεκριμένα και σταθερά διοικητικά ή γεωγραφικά σύνορα. Έως την αυγή του 20ου αιώνα, το όνομα «Μακεδονία» είχε μια γεωγραφική - και όχι εθνική - εννοιολογική απόχρωση. Οι πληθυσμοί που κατοικούσαν ωστόσο στη Μακεδονία κατά το διάστημα αυτό δεν ήταν άμορφες μάζες, αλλά υπήρχαν διαφορετικές εθνότητες. Υπήρχαν Έλληνες, Τούρκοι, Βούλγαροι, Αλβανοί, Εβραίοι, Σέρβοι και Αρμένιοι. Η Οθωμανική απογραφή του 1906, η οποία διενεργήθηκε από τον Χιμλί Πασά για την περιοχή της Μακεδονίας δεν αναφέρει καμία "Μακεδονική" εθνότητα. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων οι Οθωμανικές περιοχές μοιράστηκαν μεταξύ πολλών κρατών της περιοχής. Κανένα "Μακεδονικό" έθνος δεν διαιρέθηκε, όπως προσπαθούν συνεχώς να υπονοήσουν οι ακτιβιστές των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων" της ΠΓΔΜ,τόσο στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και στα μέσα ενημέρωσης. Μόνο ένα μικρό μέρος της αρχαίας περιοχής του αρχικού βασιλείου της Μακεδονίας βρίσκεται στην ΠΓΔΜ.

Περισσότερο από το ήμισυ αυτής της περιοχής, η οποία αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό με την ιστορική Μακεδονία, ανήκει στην Ελλάδα και αποτελεί εδώ και χρόνια μια ξεχωριστή διοικητική περιφέρεια η οποία ορίζεται επίσης από το όνομα Μακεδονία και κατοικείται από 2.500.000 κατοίκους που, εδώ και αιώνες, αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες με την πολιτιστική και ιστορική σημασία.

Από το 1993 ωστόσο, όταν η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε ανεξάρτητο κράτος, η ηγεσία της επιμένει στην αποκλειστική χρήση του ονόματος «Μακεδονία» για το νεοσύστατο κράτος, το οποίο αποτελείται κυρίως από Σλαβικό πληθυσμό και διάφορες μειονότητες όπως Αλβανούς (30%), Ρομά, Τούρκους, Βούλγαρους, Έλληνες, Σέρβους κ.α.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αποκλειστική χρήση του ονόματος «Μακεδονία», κατά κύριο λόγο υιοθετήθηκε από τους Σλάβους της πΓΔΜ, και η προώθησή τους ως «εθνικά Μακεδόνες» είναι ένα κίνητρο για επεκτατικές αξιώσεις από την πΓΔΜ και τη Διασπορά της. Οι διεκδικήσεις τους ως προς «τα δικαιώματά τους για αυτοπροσδιορισμό" είναι αδικαιολόγητες και παραβιάζουν τα δικαιώματά μας. Κατά συνέπεια, αντιτιθέμεθα σθεναρά στη χρήση του όρου "Μακεδόνας" από ένα Σλαβικό έθνος, βόρεια της Ελλάδας, προς προσδιορισμό των πολιτών του, ενός όρου που αποτελεί μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού της Ελλάδας εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η αναγνώριση μιας "Μακεδονικής" εθνότητας, σαφώς και χωρίς αμφιβολία, θα μπορούσε να διεκδικήσει οτιδήποτε Μακεδονικό, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας, του πολιτισμού, ακόμη και των εδαφών, αποσταθεροποιώντας μεταξύ άλλων, ολόκληρη την περιοχή.

ΠΑMΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

Γλωσσολογικά (2)

Από το Λεξικό γλωσσολογικών όρων

http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/glossology/index.html παραθέτουμε το σχετικό λήμμα που αναφέρεται στο ζήτημα που είχαμε θίξει σε προηγούμενη ανάρτηση.

ΔΕΕ

Καθολικά χαρακτηριστικά [language universals]

Κάθε παιδί σε πολύ μικρή ηλικία, και ανεξάρτητα από τον βαθμό της ευφυΐας που διαθέτει ή από το περιβάλλον που το υποδέχεται, σε σύντομο χρονικό διάστημα με ελλιπή αλλά και αντιγραμματικά πολλές φορές γλωσσικά δεδομένα (λάθη, ή ακριβέστερα «λάθη» της γλωσσικής χρήσης που κινούνται στα όρια του γλωσσικού συστήματος : π.χ. Ο Γιάννης, τον είδα χθες), καταφέρνει να αποκτά την (ενδιάθετη) γνώση των ιδιαιτεροτήτων του λεξικού και των δομών της γλώσσας του, και να είναι σε θέση να παράγει (και να κατανοεί) έναν απεριόριστο αριθμό εκφωνημάτων - ανάμεσα τους και εκφωνήματα που έλειπαν από την προηγούμενη γλωσσική του εμπειρία. Αυτό το αδιαμφισβήτητο σε γενικές γραμμές φαινόμενο έχει οδηγήσει στη γλωσσολογική υπόθεση-σημαία της γενετικής θεωρίας του Noam Chomsky: παρά τις οφθαλμοφανείς εξωτερικές διαφορές, υποστηρίζει ο διαπρεπής αμερικανός γλωσσολόγος, σε όλες τις ανθρώπινες (φυσικές) γλώσσες[1] υπάρχουν κάποιες βαθύτερες ομοιότητες, που αντιστοιχούν σε μια κοινή νοητική-ψυχολογική βάση, εγγενή στους φυσικούς ομιλητές - ένα είδος βιολογικής προίκας που οφείλουμε ακριβώς στο γένος μας• και ο ρόλος του γονικού περιβάλλοντος περιορίζεται στο να ενεργοποιεί απλώς, με τα γλωσσικά του ερεθίσματα, αυτό τον κληροδοτημένο βιολογικά μηχανισμό γλωσσικής ανάλυσης (καθολική γραμματική [universal grammar]) που θα επιτρέψει στο νήπιο να κατακτήσει τη μητρική του γλώσσα με τα ιδιαίτερα πλέον χαρακτηριστικά της. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για αναβίωση της παλιότερης παράδοσης περί καθολικής γραμματικής (πρβ. την περίφημη γραμματική του Port Royal, Grammairegénéraleet raisonnée 1660). Υπάρχει μια αξιοσημείωτη, ωστόσο, διαφορά: στο πλαίσιο της γενετικής θεωρίας, το περιεχόμενο της καθολικής γραμματικής δεν απηχεί καμιά φυσική ή λογική αναγκαιότητα• είναι πέρα για πέρα αυθαίρετο, καθώς οι γενικές αρχές που περιορίζουν τη δομή της και η φύση των κατηγοριών με τις οποίες λειτουργεί είναι αφηρημένες (= πέρα από τον κόσμο και τα χαρακτηριστικά του) αλλά και αυθαίρετες. Η πειραματική έρευνα έχει αποδείξει προς το παρόν μόνο την έμφυτη προδιάθεση των νηπίων να διακρίνουν τα γλωσσικά ερεθίσματα ανάμεσα στο πλήθος των ακουστικών ερεθισμάτων που τα κατακλύζουν. Αυτό όμως είναι κάτι διαφορετικό από την -και δεν σημαίνει με κανένα τρόπο και- απόδειξη της γενετικής υπόθεσης περί έμφυτου αναλυτικού μηχανισμού• ούτε και ευρύτερη αποδοχή της. Μια σειρά τυπολογικές έρευνες, παραδείγματος χάρη, ζητούν να προσεγγίσουν από μια άλλη πλευρά το ερώτημα «υπάρχει τελικά διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε δομές που είναι ουσιώδεις για τις ανθρώπινες γλώσσες και σε δομές που δεν θα μπορούσαν ποτέ να εμφανίσουν οι ανθρώπινες γλώσσες;»: δίνουν ποσοτική και όχι ποιοτική έννοια στο χαρακτηρισμό «ουσιώδεις», καταγράφοντας ένα είδος κλιμάκωσης της καθολικότητας. Για να ξεκινήσουμε από τις υψηλότερες τιμές, υπάρχουν πράγματι τυπολογικά χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που είναι κοινά σε όλες τις γλώσσες: π.χ. όλες οι γλώσσες έχουν φωνήεντα. (Οι ομοιότητες μπορεί, μάλιστα, πέρα από το επιφανειακό επίπεδο, να είναι και πιο αφηρημένες: π.χ., η διπλή άρθρωση συνιστά ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται όλες ανεξαιρέτως οι φυσικές γλώσσες• το ίδιο ισχύει και με τη γραμμική διάταξη των λέξεων , δηλαδή τη σύνταξη , που οφείλεται στο γεγονός ότι ο λόγος εκτυλίσσεται στη γραμμική διάσταση του χρόνου). Αυτά τα χαρακτηριστικά, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα περιορισμένα. Περνώντας σε ενδιάμεσες τιμές, μπορούμε να διακρίνουμε τα λεγόμενα στατιστικά καθολικά [statistical universals], όπου η εμφάνιση ενός χαρακτηριστικού στις ανθρώπινες γλώσσες μπορεί να επιδέχεται ελάχιστες εξαιρέσεις: π.χ., στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων που έχουν μελετηθεί, το υποκείμενο εμφανίζεται κανονικά πριν από το αντικείμενο του ρήματος• επίσης, πολύ λίγες φυσικές γλώσσες συμβαίνει να μην έχουν έρρινα σύμφωνα . Τέλος, για να φτάσουμε μέχρι τις μηδενικές τιμές της κλιμάκωσης, μη καθολικό χαρακτηριστικό είναι ο τρόπος με τον οποίο η κάθε γλώσσα διατάσσει τους όρους στα πλαίσια της πρότασης • στην αγγλική, για παράδειγμα, η σειρά των λέξεων είναι κανονικά σταθερή (π.χ. The kid kicked the ball / *The ball kicked the kid), ενώ στην ελληνική είναι σχετικά ελεύθερη (π.χ. Tο παιδί κλότσησε τη μπάλα / Tη μπάλα κλότσησε το παιδί).

Γενικά, γίνεται διάκριση ανάμεσα σε τρεις κατηγορίες καθολικών χαρακτηριστικών: σε ουσιαστικά [substantive], που αφορούν το σύνολο των κατηγοριών που είναι απαραίτητες για την ανάλυση μιας ανθρώπινης γλώσσας (π.χ. επίθετο, (ρηματικό) πρόσωπο, αριθμός, ρήμα κλπ.)• σε τυπικά [formal], που αφορούν τις αφηρημένες εντολές που πρέπει να ικανοποιεί μια γλωσσική ανάλυση (π.χ. ποιο είδος κανόνων ή ποια επίπεδα ανάλυσης θα πρέπει να υιοθετήσει η θεωρία)• και, τέλος, σε συνεπαγωγικά [implicational], καθολικά δηλαδή χαρακτηριστικά που αφορούν συσχετίσεις χαρακτηριστικών και μπορούν να διατυπωθούν ως συνεπαγωγές : αν (ισχύει το) Χ, τότε (ισχύει το) Ψ (όπου Χ και Ψ είναι γλωσσικά χαρακτηριστικά) Πρβ. τη συσχέτιση «αν το υποκείμενο ή το αντικείμενο συμφωνεί με το ρήμα κατά την ένδειξη γένους , τότε το επίθετο πάντοτε συμφωνεί κατά το γένος με το ουσιαστικό που προσδιορίζει» (Universal 31 στον σχετικό κατάλογο του Greenberg).

Ν. Κατσώχης, επιμ. Γ.Βελούδης

1 Ο χαρακτηρισμός «ανθρώπινη γλώσσα» αφορά εδώ όσες ανθρώπινες γλώσσες υπάρχουν, υπήρξαν ή είναι δυνατόν να εμφανιστούν στο μέλλον.

Πηγές

• Bussmann, H. 1996. Routledge Dictionary of Language and Linguistics. Μτφρ. & επιμ. G. Trauth & K. Kazzazi. Λονδίνο & Νέα Υόρκη: Routledge.

• Mey, J. L. 1998. Concise Encyclopedia of Pragmatics. Consulting ed. Ronald E. Asher. Amsterdam: Elsevier.

• Φιλιππάκη-Warburton, Ει. 1992. Εισαγωγή στη θεωρητική γλωσσολογία. Αθήνα: Νεφέλη.

Αίγυπτος και το¨"στρατηγικό βάθος" Νταβούτογλου

Mısır'da ders kitapları artık Osmanlıyı 'işgalci' olarak tanıtacak

(=Τα βιβλία ιστορίας της Αιγύπτου, από τούδε και στο εξής θα αναφέρουν τους Οθωμανούς ως “κατακτητές”)

Τη στιγμή που στην Ελλάδα ξεπουλημένοι 'ιστορικοί' και 'πολιτικοί' προσπαθούν να παρουσιάσουν και να αναδείξουν τις 'θετικές' πλευρές της παρουσίας των Οθωμανών στην Ελλάδα και να στρογγυλοποιήσουν τα πράγματα, χαρακτηρίζοντας μεταξύ άλλων και 'συνωστισμό' την τραγωδία και τις σφαγές της Σμύρνης, το Υπουργείο Παιδείας της Αιγύπτου αλλάζει το χαρακτηρισμό 'απελευθερωτές' και χαρακτηρίζει τους Οθωμανούς 'κατακτητές' της Αιγύπτου, στα νέα βιβλία ιστορίας. Έτσι, η 400ετής παρουσία των Οθωμανών στην Αίγυπτο, θα διδάσκεται πλέον ως περίοδος κατοχής της Αιγύπτου.  Όπως αναφέρει η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα "Μιλλιέτ" (=Έθνος) σε σχετικό ρεπορτάζ:

Σύμφωνα με δημοσίευμα της αιγυπτιακής εφημερίδας El Düstur, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Αιγύπτου "προχώρησε σε σοβαρές αλλαγές των βιβλίων ιστορίας της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλαγές που ανταποκρίνονται στις διδακτικές απαιτήσεις του 21ου αιώνα". Μια από τις αξιοπρόσεκτες αλλαγές είναι και αυτή που αφορά και αναφέρεται στην παρουσία των Οθωμανών στην Αίγυπτο. Αντί της λέξης "fetih", που σημαίνει απελευθέρωση με σκοπό την διάδοση του Ισλάμ, χρησιμοποιείται πλέον η λέξη "işgalci" (κατάκτηση), με ό,τι σημαίνει αυτή η λέξη. Ο ειδικός επί θεμάτων Εθνικής Παιδείας της Αιγύπτου, Cemal Abdül Hadi, μιλώντας στην εφημερίδα El Düstur, είπε για το θέμα:

"Η Αίγυπτος αισθάνεται δυσφορία για την αυξανόμενη επιρροή και ρόλο της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και χρησιμοποιεί πλέον αυτόν τον όρο, συνδυάζοντας και παρομοιάζοντας την σύγχρονη πολιτική της Τουρκίας με την οθωμανική κατάκτηση".

Πάντως, στα νέα βιβλία ιστορίας αναφέρεται ότι οι Τούρκοι και η Οθωμανική Αυτοκρατορία "χρησιμοποίησε ως όχημα τη μουσουλμανική θρησκεία, με σκοπό να αυξήσει την επιρροή της στον Αραβικό κόσμο, επωφελούμενη από το μεσαιωνικό πνεύμα που επικρατούσε τότε στον Αραβικό κόσμο".

Πηγή: http://www.milliyet.com.tr/misir-da-ders-kitaplari-artik-osmanliyi-isgalci-olarak-tanitacak/dunya/sondakika/22.09.2010/1292117/default.htm