Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Απριλίου 2022

Εργογραφία Δημ. Ε. Ευαγγελίδη (8)


Περιεχόμενα

   Προλογικό Σημείωμα σελ. 5

Πρόλογος του συγγραφέα σελ. 7

1. Εισαγωγή – Η γεωλογική διαμόρφωση σελ. 11

2. Η εξέλιξη του σύγχρονου ανθρώπου

(Homo sapiens) σελ. 15

3. Η Παλαιολιθική και η Μεσολιθική Εποχή σελ. 25

4. Η Νεολιθική Εποχή σελ. 47

5. Η Εποχή των Μετάλλων σελ. 73

6. Κυκλαδικός και Μινωικός Πολιτισμός σελ. 83

7. Το θαύμα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού σελ. 103

8. Οι εξελίξεις στον βορειοελλαδικό χώρο σελ. 113

9. Οι Σκοτεινοί χρόνοι σελ. 126

10. Η Αρχαϊκή περίοδος (700-500 π.Χ.) σελ. 143

11. Επίλογος σελ. 151

ΠΙΝΑΚΕΣ σελ. 155

Παραρτήματα σελ. 161



 

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2020

Εργογραφία Δημ. Ευαγγελίδη (4)


Ολοκληρώνω την παρουσίαση των βιβλίων μου με τα εξαντλημένα (ορισμένα κυκλοφορούν σε παλαιοβιβλιοπωλεία):
α. «Η Καταγωγή των Αριοευρωπαίων» τομ. Α΄ μέρος 1 (Αθήνα 1988)
β. «Η Καταγωγή των Αριοευρωπαίων» τομ. Α΄ μέρος 2 (Αθήνα 1991)
γ. «Η Καταγωγή των Αριοευρωπαίων» τομ. Α΄ μέρος 3 (Δεν εκδόθηκε ποτέ, λόγω της κυκλοφορίας το 1995 στα ελληνικά του σπουδαίου έργου του James Mallory: «In search of the Indo-Europeans : language, archaeology, and myth», που κάλυπτε το μεγαλύτερο τμήμα των θεμάτων που περιείχε. Για τον ίδιο λόγο δεν προχώρησα στην συγγραφή του Β΄ τόμου που είχα προγραμματίσει να αποτελείται από δύο μέρη)
δ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Χθες και Σήμερα» (Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης – Σάκης Τότλης, Έδεσσα 2008, Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας)
ε. «Πολιτική ορολογία» Συνοπτικό λεξικό των κυριωτέρων πολιτικών, φιλοσοφικών και οικονομικών όρων (Αθήναι 1979, Θεσσαλονίκη 1980, Αθήνα 1996)
Ετοιμάζεται η επικαιροποιημένη 4η έκδοση, που υπολογίζεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2021
στ. «Εθνικισμός και Γλώσσα» (Αθήνα 1986, 1995)
Εικάζω ότι μια Τρίτη έκδοση εμπλουτισμένη, είναι πιθανόν να εκδοθεί το αργότερο μέχρι 2022. Την θεωρώ απαραίτητη.






Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020

Εργογραφία Δημ. Ευαγγελίδη (3)


Σειρά έχουν τα βιβλία μου που εκδόθηκαν από διάφορους φορείς και ένας μικρός αριθμός αντιτύπων (από τα συγγραφικά μου δικαιώματα) υπάρχουν διαθέσιμα. Για όσες/όσους τυχαίνει να ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου: Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης, Φιλελλήνων 9, ΕΔΕΣΣΑ ΤΚ 58200 – Ηλεκτρον. Δνση: karanos2010@gmail.com 

α. «Μακεδονικά Ι» (Έδεσσα, 2011) "Βιβλιόφιλοι Έδεσσας"
β. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Χθες και Σήμερα» (Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης – Σάκης Τότλης, Έδεσσα 2008, Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας, που επανεκδόθηκε το 2009 από τις Εκδόσεις «ΜέΤΡΟ»)
γ. «Η μηχανή του κατεστημένου» (Αθήνα 1985, 2010)
δ. «Η λίμνη των κύκνων» (Έδεσσα 2001) - Έκδοση ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ




Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020

Εργογραφία Δημ. Ευαγγελίδη (2)


 

Η συνέχεια σήμερα με τα πανεπιστημιακά συγγράμματα για τους φοιτητές του ΠΑ.ΜΑΚ. (Σε συνεργασία με τον Καθηγητή Νεώτερης και Σύγχρονης Ιστορίας Νικ. Βασιλειάδη)
3. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ» Γ. Μπακατσέλου 14, Θεσσαλονίκη
ΤΚ 546 31 Τηλέφωνο: 2310 236555
α. Ν. Βασιλειάδης-Δ. Ευαγγελίδης: «Από τον Σλαβομακεδονισμό στον Σκοπιανό Μακεδονισμό - Η γενεαλογία μιας εθνολογικής λαθροχειρίας», Θεσσαλονίκη, 2017 σελ. 280
β. Ν. Βασιλειάδης-Δ. Ευαγγελίδης: «Η απεμπόληση της Μακεδονίας», «Μπαρμπουνάκης», Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2020 (β΄ έκδοση) σελ. 520



ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΤΕΚΜΗΡΙΑ

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο-Συλλογικό έργο, που συμμετείχα και το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά στις ΗΠΑ το 2011. Δυστυχώς η τότε ελλαδική κυβέρνηση του ΓΑΠ αντί να το διαδώσει με στοχευμένες αποστολές σε όλο τον κόσμο, το αγνόησε παντελώς.
Αναφέρομαι στο “Macedonia - Evidence” New York, USA 2011, μια σημαντικότατη έκδοση από το ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ στις Η.Π.Α. (PAN MACEDONIAN STUDIES CENTER, INC. 149-14 14th Ave, Whitestone, NY 11357-1730, U.S.A.), σε τέσσερες γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ελληνικά και Σκοπιανά) με ακλόνητα τεκμήρια και επιχειρήματα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.
Περιείχε:
1. Την περίφημη επιστολή που υπέγραψαν 200 κορυφαίες προσωπικότητες από τον χώρο των ελληνιστικών σπουδών εγνωσμένου κύρους παγκοσμίως (Πανεπιστημιακοί, Πρόεδροι και Διευθυντές Ινστιτούτων και Ερευνητικών Οργανισμών κλπ) προς τον τότε Πρόεδρο Ομπάμα, που του απεστάλη στις 18 Μαΐου του 2009, όπου καταγγέλλονται οι προσπάθειες των Σκοπιανών και των υποστηρικτών τους για την υποκλοπή της Ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας.
2. Βιβλιογραφική και επιστημονική τεκμηρίωση στα αναφερόμενα επιχειρήματα της ως άνω επιστολής.
3. Απαντήσεις στις πλέον συχνές και συνήθεις ερωτήσεις για την Ιστορία της Αρχαίας Μακεδονίας
4. Τέσσερα άρθρα (στα αγγλικά) για βασικά ζητήματα που αντικρούουν αποστομωτικά τα μόνιμα επιχειρήματα των αρνητών της ελληνικότητας των αρχαίων Μακεδόνων:
α. Το βαρυσήμαντο άρθρο του διεθνούς κύρους Ιστορικού και Γλωσσολόγου Καθηγητή και Ακαδημαϊκού Μιλτιάδη Χατζόπουλου, για την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων υπό το πρίσμα των πρόσφατων επιγραφικών ευρημάτων, τα οποία αποδεικνύουν οριστικά ότι ήταν μια ακόμη ελληνική διάλεκτος της αρχαιότητος.
(Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians, in the light of recent epigraphic discoveries – VI International Symposium on Ancient Macedonia, Thessaloniki, 1999)
β. Το σημαντικότατο άρθρο του ιδίου για το πώς αντιλαμβάνονταν τους εαυτούς τους και τους άλλους οι αρχαίοι Μακεδόνες (Perception of the self and the other: The case of Macedon).
γ. Το εξαιρετικά διεισδυτικό και ευστοχότατο άρθρο της αείμνηστης Ελληνίδας Χριστιάνας Σουρβίνου-Ίνγουντ (Christiane Sourvinou-Inwood, 1945-2007), κορυφαίας ελληνίστριας και ερευνήτριας στα πανεπιστήμια του Ρέντιγκ (Reading) και Οξφόρδης με διεθνή αναγνώριση, για τις αντιλήψεις των (αρχαίων) Ελλήνων για την εθνοτικότητα (ethnicity) και την εθνοτικότητα των (αρχαίων) Μακεδόνων (Greek Perceptions of Ethnicity and the Ethnicity of the Macedonians).
δ. Το άρθρο μου για τους «Γιαούνα τακαμπάρα» (=Έλληνες με καλύμματα κεφαλής όμοια με ασπίδες), όπου επισημαίνεται ότι οι Πέρσες της αρχαιότητος θεωρούσαν τους αρχαίους Μακεδόνες ως ένα ακόμη ελληνικό φύλο (Demetrius E. Evangelidis, Ethnologist: The Yaunâ takabarâ and the ancient Macedonians).
Το άρθρο στα ελληνικά υπάρχει εδώ:
με όλες τις εικόνες των περσικών επιγραφών, φωτ. των μνημείων, χάρτης της περιοχής, βιβλιογραφία κλπ και στα αγγλικά εδώ:
για όσες/όσους ενδιαφέρονται.


 

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2020

Εργογραφία Δημ. Ευαγγελίδη (1)


Είχα υποσχεθεί προ καιρού και κατά διαστήματα σε φίλους και φίλες που ζητούσαν ορισμένες χρηστικές πληροφορίες για τα βιβλία μου (εξαντλημένο ή όχι, στοιχεία επικοινωνίας με τους εκδοτικούς οίκους κλπ) να δημοσιεύσω τα εξώφυλλα τους με τις σχετικές πληροφορίες. Αρχίζω με αυτά που κυκλοφορούν. Θα περιλαμβάνει όλα τα βιβλία που συνέγραψα, καθώς και ορισμένα που συνέγραψα με άλλους. Θα παραλείψω ελάχιστα, απολύτως εξειδικευμένα, που δεν ενδιαφέρουν τον μέσο αναγνώστη.
1. Εκδοτικός Οίκος ΚΥΡΟΜΑΝΟΣ (Χρήστου, Βασίλειος Π.),
Ερμού 61, Θεσσαλονίκη, ΤΚ 54623 τηλ. 2310 282782
α. «Λεξικό των Αρχαίων Ελληνικών και περι-Ελλαδικών φύλων» (Θεσσαλονίκη 2002, 2005)
β. «Λεξικό των Λαών του Αρχαίου Κόσμου» (Θεσσαλονίκη 2006)
γ. «Μη-συμβατικές θεωρίες»: Οι κερδοσκόποι του “ελληνισμού” και ο φενακισμός των αφελών» (Θεσσαλονίκη 2007)



2. Εκδόσεις «Ινφογνώμων» (Σάββας Καλεντερίδης) Φιλελλήνων 14, Αθήνα,
ΤΚ 10557 Τηλέφωνο: 210 3316036
α. «Αρχαία Μακεδονία–Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία» (Αθήνα 2012)
β. «Η καταγωγή των Αλβανών και οι αρβανιτόφωνοι Έλληνες - Συμβολή στο ζήτημα της εθνογένεσης του Αλβανικού λαού» (Αθήνα 2014)
γ. «Μακεδονικά ΙΙ» (Αθήνα 2015),
δ. «Οι νεο-αριστεροί της μεταπολίτευσης» (Αθήνα, 2017)

                  

  

Συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση



Κυριακή 15 Μαρτίου 2020

Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας



Ένα εκπληκτικά ενημερωτικό έργο, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προφητικό, με ένα πλήθος πληροφοριών για τις επιδημίες που μαστίζουν τον κόσμο, αλλά και τις παλιές ασθένειες που επανεμφανίζονται, γραμμένο το 1994 και το οποίο έπρεπε να διδάσκεται στις Ιατρικές Σχολές.
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Λώρη Γκάρρετ - Ο επερχόμενος λοιμός: Νεοεμφανιζόμενες ασθένειες σε έναν κόσμο εκτός ισορροπίας 
(Laurie Garrett - The Coming Plague: Newly Emerging Diseases in a World Out of Balance)
Σελίδες 750
Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1995
Εκδοτικός Οίκος: “Farrar, Straus and Giroux, New York U.S.A.

Table of Contents

Preface
Introduction
1. Machupo: Bolivian Hemorrhagic Fever
2. Health Transition: The Age of Optimism—Setting Out to Eradicate Disease
3. Monkey Kidneys and the Ebbing Tides: Marburg Virus, Yellow Fever, and the Brazilian Meningitis Epidemic
4. Into the Woods: Lassa Fever
5. Yambuku: Ebola
6. The American Bicentennial: Swine Flu and Legionnaires' Disease
7. N'zara: Lassa, Ebola, and the Developing World's Economic and Social Policies
8. Revolution: Genetic Engineering and the Discovery of Oncogenes
9. Microbe Magnets: Urban Centers of Disease
10. Distant Thunder: Sexually Transmitted Diseases and Injecting Drug Users
11. Hatari: Vinidogodogo (Danger: A Very Little Thing): The Origins of AIDS
12. Feminine Hygiene (As Debated, Mostly, by Men): Toxic Shock Syndrome
13. The Revenge of the Germs, or Just Keep Inventing New Drugs: Drug-resistant Bacteria, Viruses, and Parasites
14. Thirdworldization: The Interactions of Poverty, Poor Housing, and Social Despair with Disease
15. All in Good Haste: Hantaviruses in America
16. Nature and Homo sapiens: Seal Plague, Cholera, Global Warming, Biodiversity, and the Microbial Soup
17. Searching for Solutions: Preparedness, Surveillance, and the New Understanding
Afterword
Notes
Acknowledgments
Index

Βιβλιοκριτική του Pinguin books
Ακάθαρτο πόσιμο νερό. Ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών. Τοπικός πόλεμος. Μαζική μετανάστευση προσφύγων. Η αλλαγή των κοινωνικών και περιβαλλοντικών συνθηκών σε όλο τον κόσμο προκάλεσε την εξάπλωση νέων και δυνητικά καταστροφικών ιών και ασθενειών-HIV, Lassa, Ebola και άλλων. Η Laurie Garrett σας ταξιδεύει σε όλον τον πλανήτη, στα τελευταία πενήντα χρόνια των μαχών με τα μικρόβια και εξετάζει τις παγκόσμιες συνθήκες που έχουν κορυφωθεί σε επαναλαμβανόμενα κρούσματα νεοεμφανιζόμενων ασθενειών, επιδημίες ασθενειών που μεταναστεύουν σε νέες περιοχές και μεταλλαγμένες παλιές ασθένειες που δεν είναι πλέον θεραπευσιμες. Υποστηρίζει ότι δεν είναι τόσο αργά, αρκεί να αναλάβουμε δράση για να αποτρέψουμε την περαιτέρω επίθεση ιών και μικροβίων και προτείνει πιθανές λύσεις για ένα πιο υγιές μέλλον.

Βιβλιοκριτική του Amazon.com
Από πού θα εμφανιστεί η επόμενη ασθένεια; Από οπουδήποτε στον κόσμο - από υπερχείλιση λυμάτων στο Κάιρο, από μια ζώνη πολέμου στη Ρουάντα, από ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο γραφείων στην Καλιφόρνια, από κάποιο αγρόκτημα χοίρων στην Κίνα ή τη Βόρεια Καρολίνα.
"Η ετοιμότητα απαιτεί κατανόηση", γράφει η δημοσιογράφος Λώρη Γκάρρετ (Laurie Garrett) που κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Pulitzer) και σε αυτό το βιβλίο, πρόδρομο του επόμενου έργου της: «Η προδοσία της Εμπιστοσύνης: Η κατάρρευση της Παγκόσμιας Δημόσιας Υγείας» (Betrayal of Trust: The Collapse of Global Public Health) δείχνει σαφή κατανόηση των μοτίβων που βρίσκονται κάτω από τις νέες ασθένειες στους τίτλους των εφημερίδων (AIDS, Ebola), όπως και τις παλιές που αναζωπυρώνονται (φυματίωση, χολέρα).
Καθώς ο ανθρώπινος πληθυσμός εκρήγνυται, οι οικολογίες καταρρέουν και απλοποιούνται, οι μικρο-οργανισμοί διαφόρων ασθενειών διεισδύουν κινούνται στα κενά.
Καθώς η παγκοσμιοποίηση συνεχίζεται, οι ασθένειες μπορούν να μετακινούνται από τη μια χώρα στην άλλη όσο πιο γρήγορα μπορεί να πετάξει ένα αεροπλάνο.
Ενώ η ανθρώπινη φυλή μάχεται μεταξύ της, η υπεροχή μετακινείται στην πλευρά των μικροβίων. Είναι οι θηρευτές μας και θα νικήσουν εάν εμείς, ο Homo sapiens, δεν μάθουμε να ζούμε σε ένα λογικό παγκόσμιο χωριό που προσφέρει στους μικροοργανισμούς λίγες ευκαιρίες.
Η εικόνα της δεν είναι εντελώς ζοφερή. Οι επιδημίες μεγαλώνουν όταν ενισχύεται το ξέσπασμα μιας ασθένειας - από τις μολυσμένες πηγές νερού, τις κοινόχρηστες βελόνες, τον ανακυκλούμενο αέρα, με την πορνεία. Ο έλεγχος των ενισχυτών των ασθενειών είναι μέσα στις δυνάμεις μας. Είναι θέμα χρημάτων, ανθρώπων και θέλησης.
Μαίρη Έλλεν Κέρτιν (Mary Ellen Curtin)

Βιογραφικά
Η Laurie Garrett είναι η μοναδική συγγραφέας που της έχουν απονεμηθεί την ίδια χρονιά (1977) και τα τρία μεγάλα "P's" της δημοσιογραφίας: το Peabody, το Polk και το Pulitzer.


Η Laurie Garrett γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας το 1951. Αποφοίτησε με τιμητική διάκριση από το Merrill College στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σάντα Κρουζ, όπου έλαβε B.A. στην Βιολογία το 1975.  Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Βακτηριολογίας και Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ και έκανε έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ με τον Leonard Herzenberg.Κατά τη διάρκεια των διδακτορικών σπουδών της, η Garrett άρχισε να μεταδίδει επιστημονικές ειδήσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό KPFA. Το χόμπι έγινε σύντομα πολύ πιο ενδιαφέρον από το μεταπτυχιακό και πήρε άδεια απουσίας για να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία. Η Garrett δεν ολοκλήρωσε ποτέ το διδακτορικό της. Στην KPFA, η Garrett εργάστηκε στην διοίκηση, στις ειδήσεις και στην παραγωγή ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ.
Μια σειρά ντοκιμαντέρ με συμπαραγωγό τον Adi Gevins κέρδισε το Βραβείο Peabody Ραδιοφωνίας του 1977 ενώ άλλες παραγωγές του KPFA από την Garrett κέρδισαν το βραβείο Edwin Howard Armstrong.
Η Garrett κέρδισε το βραβείο George Polk για τις ξένες ανταποκρίσεις το 1997 για το «Διαλυμένη Αυτοκρατορία, κατακερματισμένη Υγεία» (Crumbled Empire, Shattered Health) μια "σειρά 25 άρθρων σχετικά με την κρίση δημόσιας υγείας στην πρώην Σοβιετική Ένωση" στην εφημερίδα Newsday.
Κέρδισε ένα άλλο βραβείο της Polk το 2000 για το βιβλίο της "Betrayal of Trust" (Η προδοσία της Εμπιστοσύνης), "ένα σχολαστικά ελεγμένο απολογισμό των καταστροφών στην υγεία που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη και ισοδυναμεί με καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων". Το 2004, ο Garrett προσχώρησε στο «Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» ως βασική συνεργάτις του Παγκόσμιου Προγράμματος Υγείας. Έχει εργαστεί σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, όπως το SARS, η γρίπη των πτηνών, η φυματίωση, η ελονοσία, οι μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων κλινικών και η αλληλοσύνδεση του HIV / AIDS και της εθνικής ασφάλειας.
Δ.Ε.Ε.



Κυριακή 22 Απριλίου 2018

"Τα μυστικά του βάλτου" έγιναν κόμικ


"Τα μυστικά του βάλτου" 
έγιναν κόμικ

Η αρχή έγινε με το «Logic Comix» των Απόστολου Δοξιάδη, Χρίστου Χ. Παπαδημητρίου. Αλέκου Παπαδάτου και Annie di Donna. Ακολούθησαν το «Παραρλάμα» των Δημήτρη Βανέλλη και Θανάση Πέτρου (με ιστορίες του Δημοσθένη Βουτυρά), «Η μεγάλη βδομάδα του Πρεζάκη» των ίδιων (με ένα διήγημα του Μ. Καραγάτση), ο «Ερωτόκριτος» των Γιώργου Γούση και Δημοσθένη Παπαμάρκου (από το έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου) και το «Γρα Γρου» των Τάσου Ζαφειριάδη, Γιάννη Παλαβού και Θ. Πέτρου.

Πρόκειται για μερικά μόνο από τα graphic novels (να τα πούμε «εικονογραφημένα μυθιστορήματα»;) που κυκλοφόρησαν από Έλληνες συγγραφείς και κομίστες τα τελευταία χρόνια. Σειρά τώρα έχουν η Πηνελόπη Δέλτα και το μυθιστόρημά της «Στα μυστικά του Βάλτου», που κυκλοφόρησε το 1937 και έθρεψε γενεές επί γενεών εφήβων, επεκτείνοντας την επιρροή του σχεδόν μέχρι και τις ημέρες μας. Δράστες της τωρινής πρωτοβουλίας (το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Pοlaris) είναι ο Παναγιώτης Πανταζής και ο Γιάννης Ράγκος, που έχουν μεταφέρει σε κόμικς την ιστορία της ένοπλης φάσης του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908) όπως την εκθέτει η Π. Δέλτα στην αφήγησή της.

Ο Γ. Ράγκος έχει συνεργαστεί με τον Γ. Γούση και τον Δ. Παπαμάρκο για τον «Ερωτόκριτο» ενώ ο Π. Πανταζής είναι μόνιμος συνεργάτης των περιοδικών «9» και «Μπλε κομήτης» κι έχει δημοσιεύσει πάνω από δεκαπέντε βιβλία με κόμικς.

Μένοντας πολύ κοντά στο κείμενο της Δέλτα (γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1874 και αυτοκτόνησε στην Αθήνα το 1941, την ημέρα της εισβολής των ναζιστικών στρατευμάτων), ο Πανταζής και ο Ράγκος ξεδιπλώνουν καρέ-καρέ τις συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν στα εδάφη που βρίσκονταν υπό την κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι δύο πλευρές βρέθηκαν στα όπλα, διεκδικώντας η καθεμιά το δικό της κομμάτι. Από τη μια ήταν οι Έλληνες και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενώ από την άλλη τα βουλγαρικά κομιτάτα και η βουλγαρική εκκλησία που είχε αυτονομηθεί από την πατριαρχική δικαιοδοσία ως Εξαρχία.

Ήρωες της Δέλτα είναι ο Αποστόλης και ο Γιωβάν, που είναι Βουλγαρόπουλο, αλλά δίνει μαζί με τον φίλο του τον αγώνα υπέρ των ελληνικών αντάρτικων σωμάτων. Γρήγορα θα συναντήσουμε δίπλα στους μυθοπλαστικούς πρωταγωνιστές και τους πραγματικούς ανθρώπους: τον Τέλλο Άγρα (Σαράντο Αγαπηνό) και τον Καπετάν Νικηφόρο (Ιωάννη Δεμέστιχα). Η Δέλτα είναι βεβαίως με το μέρος των Ελλήνων, παρακολουθεί όμως με ιδιαίτερη ακρίβεια και με μεγάλη προσοχή τόσο τις στρατιωτικές διαμάχες όσο και τις λεπτές ιστορικές αποχρώσεις που είχε η αντίθεση ανάμεσα σε Έλληνες και Βουλγάρους.

Η δράση του κόμικ είναι γρήγορη και πυκνή και οι διάλογοι ζωντανεύουν με ανάγλυφο τρόπο το κλίμα και την ατμόσφαιρα της εποχής. Ξεχωριστό βάρος στη δουλειά των Πανταζή και Ράγκου αποκτούν τα χρώματα μέσω των οποίων λειτουργούν οι εικόνες: εικόνες νοτισμένες από την υγρασία και το έλος της λίμνης των Γιαννιτσών, όπου γίνονται καθημερινά οι πιο δύσκολες και άνισες μάχες με αποτέλεσμα το αίμα να ρέει ποταμηδόν και από τις δύο μεριές. Υποβλητικά φωτισμένα μοιάζουν και τα πρόσωπα των Ελλήνων αγωνιστών: πρόσωπα σκληραγωγημένα και ταυτοχρόνως βασανισμένα από την ελονοσία που χτυπάει τους πάντες στη λίμνη, αποτελώντας το δυσκολότερο ίσως εμπόδιο το οποίο έχουν να αντιμετωπίσουν οι εμπόλεμοι.



Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2017

Νέα βιβλία



Περιεχόμενα

Προλεγόμενα

1. Εισαγωγή

2. Οι Σλαβόφωνοι Έλληνες της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας

3. Το γλωσσικό ιδίωμα

4. Το ζήτημα της διδασκαλίας «μειονοτικών» γλωσσών και ιδιωμάτων

5. Η επιχειρούμενη πολιτιστική γενοκτονία εκ μέρους του Σκοπιανού κράτους εις βάρος των σλαβόφωνων Ελλήνων

6. Ιστορικές παράμετροι του ζητήματος

7. Μεθοδεύσεις δημιουργίας μειονοτήτων 

8. Τα ξένα κέντρα και οι ιθαγενείς τους σύμμαχοι

9. Μεθοδεύσεις δημιουργίας τεχνητών εθνοτήτων

10. Επίλογος

Παραρτήματα

Τεκμήρια

Βιβλιογραφία



Προλογικό σημείωμα
Νίκος Βασιλειάδης          

Ο χώρος της βαλκανικής αποτελούσε πάντα μία περιοχή, με ιδιαίτερο στρατηγικό ενδιαφέρον στο διεθνές σύστημα και στον ανταγωνισμό ισχύος των μεγάλων δυνάμεων. Ιδιαίτερη υπεραξία ενείχε και ενέχει στο βαλκανικό υποσύστημα η γεωγραφική ενότητα της Μακεδονίας και της Θράκης. Η σημασία τους, μεταξύ άλλων, εδράζεται στο γεγονός ότι συνιστούν ένα κομβικό σημείο στις χερσαίες μεταφορές, ενώ αποτελούν και το σημείο εισόδου (μέσω του Αιγαίου) στη λεκάνη της νοτιοανατολικής μεσογείου, περιοχής με εξαιρετικά υψηλά φορτία ισχύος στο διεθνές σύστημα στην ιστορική του διαχρονία, είτε αυτό υπήρξε πολυπολικό, διπολικό ή μονοπολικό.
           Η ύπαρξη πολλών εθνοτικών ομάδων στην περιοχή, με κοινές αναφορές, αλλά και με σημαντικές διαφοροποιήσεις στις πολιτισμικές τους διαδράσεις, λειτούργησε, πολλές φορές, εργαλειακά, με τη χρησιμοποίηση του ψηφιδωτού των εθνοτήτων της βαλκανικής, για την υλοποίηση στρατηγικών επιλογών των μεγάλων δυνάμεων στο χώρο αυτόν, στη  βάση των – θεμιτών ή αθέμιτων - επιδιώξεών τους.
            Είναι λοιπόν προφανές ότι η όξυνση των εθνοτικών ανταγωνισμών από τον 19ο αιώνα και έπειτα, κυρίως, αφετηριάζεται στην υποδαύλισή τους από τις δυνάμεις του διεθνούς συστήματος, στη βάση της εξυπηρέτησης, αποκλειστικά και μόνον, των δικών τους συμφερόντων.
            Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η διεκδίκηση του δικαιώματος κυριότητας στην Μακεδονία κατέστη στρατηγική επιδίωξη των κυρίαρχων εθνοτικών ομάδων της. Η απόληξη των Βαλκανικών πολέμων, προϊούσας της διαδικασίας του Μακεδονικού Αγώνα (σημείο εκκίνησης το έτος 1870) και της εξέλιξής του, διευθέτησε de jure, με την υπογραφή της συνθήκης του Βουκουρεστίου, την εδαφική κυριαρχία ενός εκάστου, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος.
            Δυστυχώς, η λογική αναθεωρητισμού που κατήτρυχε τους ‘’ηττημένους’’ οδήγησε σε επάλληλες αναζωπυρώσεις του ζητήματος, μονομερώς. Η μετεξέλιξη της εθνοτικής σύγκρουσης σε ιδεολογικοποιημένη πλέον, μετά το 1945 και τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αντιπαράθεση οδήγησε και σε ένα ιστορικό, παγκόσμια πρωτότυπο ίσως, παράδοξο: την κατασκευή μίας τεχνητής εθνότητας, ως πολιορκητικού κριού των νέων αναθεωρητικών επιδιώξεων.
             Σε αυτήν τη διαδικασία η Ελλάδα, καθεύδουσα τον νήδυμον της «ανυπαρξίας» ζητήματος, κινούμενη στη βάση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των συμμαχιών που ανήκε και ανήκει, επέτρεψε την εξέλιξη και ενδυνάμωση του ψευδεπίγραφου αφηγήματος της ψευτοεθνότητας των δήθεν «μακεδόνων». Όταν δε, με τη λήξη του ψυχρού πολέμου και το νέο status στα Βαλκάνια, βρήκε το πρόβλημα μπροστά της, από την αρχική αμηχανία και συναισθηματική προσέγγιση του θέματος προσχώρησε, βαθμηδόν, στην «υπνώττουσα» διπλωματία και στη λογική ενός έντιμου (;) συμβιβασμού. Έτσι, εγκλωβίστηκε στη διελκυστίνδα της έλλειψης στρατηγικής επιδίωξης, ακυρώνοντας τα πλεονεκτήματα της θέσης της στο διεθνές σύστημα.
              Η εξέλιξη αυτή συνιστά απόρρροια, εν πολλοίς ή εν ολίγοις, του βασικού προβλήματος: την άγνοια της ιστορικής πραγματικότητας του ζητήματος από την ελληνική κοινή γνώμη. Βασικές παράμετροι, ιστορικά αυταπόδεικτα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση, στη  βάση και μίας αναθεωρημένης ιστορικής αφήγησης, με ιδεολογικές αγκυλώσεις. Έτσι, συντελέστηκε κάτι πρωτόφαντο. Η ιστορική γνωσιολογική ελληνική ένδεια, εγκιβωτίστηκε σε μία ανιστόρητη (ακούσια ή εκούσια) «ακαδημαϊκή» προσέγγιση, άγοντας στην υιοθέτηση – προβολή των αντιπάλων θέσεων!
               Το παρόν λοιπόν πόνημα στοχοθετεί να αναδείξει τα αυτονόητα. Να διαλύσει μυθοπλασίες, συγχύσεις, εσφαλμένες ερμηνείες. Και, κυρίως, να αποκαταστήσει την ιστορική πραγματικότητα, εισφέροντας στην ελλιπέστατη ενημέρωση των Ελλήνων, και αυτών ακόμη των Μακεδόνων. Η συνδημιουργία – συνεργασία δύο ανθρώπων, ιδία βέβαια του Δημήτρη Ευαγγελίδη με τη δική μου μικρή συνεισφορά, με προσωπικά βιώματα λόγω της μακεδονικής ελληνικής καταγωγής, λειτουργεί, διαπλαστικά και απελευθερωτικά. Γιατί η αλήθεια απελευθερώνει.                                                      

Νίκος Βασιλειάδης
Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 2017


Προλογικό σημείωμα
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

 Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν συνεχώς οι ενδείξεις ότι υπάρχει πίεση να δοθεί «λύση» στο πρόβλημα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων εις βάρος της χώρας μας, ενώ παράλληλα αυξάνονται τα κρούσματα ενδοτισμού μεταξύ πολιτικών διαφόρων αποχρώσεων, όπως πληροφορούμαστε από δηλώσεις τους, «γλωσσικά ολισθήματα», τοποθετήσεις, αλλά και συνεντεύξεις τους σε σκοπιανά ΜΜΕ (βλ. δήλωση στις 26-4-2014 του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κούλογλου: «I call Macedonia by its name - Macedonia, like the rest of the world Αποκαλώ την Μακεδονία με το όνομά της: Μακεδονία, όπως ο υπόλοιπος κόσμος».
Επί πλέον η αποκάλυψη ότι με παρασκηνιακή πρωτοβουλία της τότε Υπ. Εξ. Ντ. Μπακογιάννη ανατράπηκε αυθαίρετα η απόφαση της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών στις 13 Απριλίου 1992 που καθόριζε σαφέστατα ότι: «…Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση το ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον αν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”» και η οποία αντικαταστάθηκε με την διαβόητη «σύνθετη» ονομασία αποδοχής της εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια, απέδειξε περίτρανα τον ενδοτισμό των πολιτικών ηγεσιών, αλλά και την αδιαφορία τους για τα εθνικά θέματα.*
 Δυστυχώς, οι εκάστοτε κυβερνήσεις ουδέποτε φρόντισαν να ενημερώσουν συστηματικά τους Έλληνες πολίτες και το σπουδαιότερο, λαούς και κυβερνήσεις στον υπόλοιπο κόσμο, για το τι ακριβώς συμβαίνει. Την όποια πληροφόρηση ανέλαβαν δημοσιογράφοι, δημοσιογραφούντες και πολιτικοί, κατά κανόνα ελάχιστα ενημερωμένοι για το θέμα, καθώς και αμφιλεγόμενα Ιδρύματα και Ινστιτούτα.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να έχει επικρατήσει ευρέως η εντύπωση ότι το πρόβλημα με τα Σκόπια είναι μόνον ζήτημα ονομασίας, που μπορεί να αφήνει αδιάφορους τους περισσότερους, αλλά βεβαίως «ενοχλεί» τους Μακεδόνες Έλληνες και επομένως πρέπει να δοθεί τελικά «μια κάποια» λύση που να ικανοποιεί όλους.
Προφανώς, η άποψη αυτή, που καλλιεργείται αριστοτεχνικά εδώ και πολλά χρόνια, τείνει να γίνει κυρίαρχη, λόγω της άγνοιας, της αδιαφορίας, αλλά και των αναποτελεσματικών, ακόμα και επιπόλαιων χειρισμών του ζητήματος εκ μέρους των κατά καιρούς «αρμοδίων».
Θεωρώ λοιπόν επιβεβλημένη μια συνολική επισκόπηση του θέματος και των κινδύνων που ελλοχεύουν σε βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη προοπτική για την χώρα μας, ώστε να γίνει επιτέλους κατανοητό ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ονοματολογία, αλλά για κάτι ευρύτερο και πολύ επικίνδυνο, που θα αποκαλυφθεί άμεσα, εάν η τελική «συμφωνία» είναι δυσμενής για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Παράλληλα, η άλλη πλευρά εργάζεται στοχευμένα, προγραμματισμένα και υποστηριζόμενη όχι μόνον από ξένα κέντρα και συμφέροντα, αλλά και από οργανώσεις σκοπιανών (πρώην βουλγαροφρόνων) του εξωτερικού (κυρίως Καναδά, Η.Π.Α., Αυστραλίας και Γερμανίας) με πλέον γνωστή την διαβόητη U.M.D. (United Macedonian Diaspora), η οποία με έδρα την αμερικανική πρωτεύουσα (United Macedonian Diaspora, 1510 H Street, NW, Suite 900 - Washington, D.C. 20005 U.S.A.) καθοδηγεί, ενισχύει και χρηματοδοτεί αφειδώς τις σκοπιανές διεκδικήσεις και απαιτήσεις.
Το απογοητευτικό πάντως είναι, όπως έχει διαπιστωθεί, ότι οι κάτοικοι των αστικών κέντρων και ιδίως των μεγάλων (Αθήνα-Θεσσαλονίκη) αγνοούν παντελώς το τι συμβαίνει στην ύπαιθρο της Μακεδονίας, όπου οργιάζει ανενόχλητη εδώ και δεκαετίες η σκοπιανή προπαγάνδα, έχοντας προσηλυτίσει άτομα από διαφορετικούς χώρους (ιδεολογικούς, πολιτικούς, γλωσσικούς), τα οποία με κάθε ευκαιρία προωθούν τις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς των Σκοπίων είτε από ανθελληνικά απωθημένα είτε με την προσδοκία απολαβών. Μια περιήγηση στο Διαδίκτυο θα πείσει και τους πλέον δύσπιστους.
Ένα άλλο κορυφαίο ζήτημα στο οποίο εστιάζεται επίσης το παρόν πόνημα είναι η συμπαράταξη και ευθυγράμμιση των εγχώριων κομμουνιστών και πάσης φύσεως μαρξιστών με τις επιδιώξεις ξένων κέντρων και συγκεκριμένα της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν), η οποία για την εξυπηρέτηση δικών της στρατηγικών και τακτικών στόχων αποφάσισε να υποστηρίξει την κατασκευή μιας ανύπαρκτης εθνότητας, της «σλαβομακεδονικής», όπως την ονόμασε, με στόχο την δημιουργία μιας «ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης», με την αυτονόμησή τους από το ελληνικό κράτος. Η απόφαση αυτή του ΚΚΕ (στο  3ο έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ (Κ) 26 Νοεμβρίου - 3 Δεκεμβρίου 1924 με την επικράτηση της γραμμής  Πουλιόπουλου, όπου υιοθετήθηκε επίσης και η μετονομασία του σε ΚΚΕ) υπήρξε η γενεσιουργός αιτία πολυάριθμων δεινών για την χώρα, τα οποία εξακολουθούν να μας κατατρύχουν μέχρι σήμερα. Η υιοθέτηση του «σλαβομακεδονισμού», όπως ήταν επόμενο, ταυτίσθηκε με τον «μακεδονισμό» των παλαιότερων σερβικών και βουλγαρικών εθνικών επιδιώξεων για να καταλήξει στις σημερινές ψευδο-αλυτρωτικές φαντασιώσεις των σκοπιανών και των ξένων κέντρων που τους στηρίζουν.
Εντυπωσιακό πάντως είναι το γεγονός ότι για τους πρώην ή και νυν σλαβόφωνους Μακεδόνες Έλληνες ουδεμία διπλωματική ή μεταπτυχιακή εργασία υπήρξε, ούτε διδακτορικά υποβλήθηκαν ποτέ. Αντιθέτως η παραγωγή «εργασιών» κάθε επιπέδου, από μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων μέχρι σπουδαστές ΤΕΙ και φοιτητές Πανεπιστημίων με αντικείμενο τους βουλγαρίζοντες σλαβόφωνους ή «σλαβομακεδόνες», καθώς και η παραγωγή άρθρων, «μελετών» ακαδημαϊκών προφεσσόρων (Ελλήνων και ξένων), βιβλίων και κάθε είδους «ερευνών», που βρίθουν ανακριβειών, παραποιήσεων, διαστρεβλώσεων γεγονότων, αλλά και ασύστολων ψευδολογιών, σημειώνει εκπληκτικές επιδόσεις τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ άφθονες πηγές χρηματοδότησης (και όχι μόνον) είναι πάντα διαθέσιμες.
Παλαιότερα υπήρχαν αντιστάσεις, άλλες λογικές και νοοτροπίες, αναχώματα, διαφορετικές συγκυρίες, ενδιαφέρον από τον απλό κόσμο, που κατέρρευσαν σταδιακά και πλέον έχουν απομείνει ελάχιστες. Παραζαλισμένοι όλοι από την βαθιά οικονομική, κοινωνική, πολιτική και ηθική κρίση, προϊόντα της μακρόχρονης πολιτισμικής και πολιτικής υποβάθμισης, έχουμε εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο επιταχυνόμενης παρακμής και διάλυσης.
Το παρήγορο είναι ότι έχουν μείνει ακόμη άνθρωποι πρόθυμοι να αγωνιστούν και αποτελούν μια όαση, αλλά και ευχάριστη έκπληξη όταν αναπάντεχα τους συναντάς ή τους ανακαλύπτεις. Λίγοι βέβαια, όμως έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι η ποιότητα επικρατεί αργά ή γρήγορα απέναντι στην ποσότητα. Και υπάρχει ποιότητα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, που εξακολουθούν να αγωνίζονται ενάντια στο ρεύμα.
Αυτούς τους Συνέλληνες είχα κατά νου όταν αποφάσισα να γράψω αυτά που ακολουθούν στις επόμενες σελίδες.
Ελπίζω να φανώ αντάξιός τους και να μη τους απογοητεύσω.

Έδεσσα, Άνοιξη 2016
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης


 ________________________________

(*) Βλ. επίσημη ιστοσελίδα ΥΠ.ΕΞ. εδώ: http://www.mfa.gr/to-zitima-tou-onomatos-tis-pgdm/ όπου αναφέρονται τα εξής εκπληκτικά: «Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει προτείνει ένα ρεαλιστικό και βιώσιμο πλαίσιο διευθέτησης, το οποίο στοχεύει στην εξεύρεση οριστικής λύσης στο θέμα του ονόματος. Η θέση μας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή…».
Με άλλα λόγια, αγνοήθηκε η αναφερθείσα παραπάνω ομόφωνη απόφαση (πλην ΚΚΕ) της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών της 13ης Απριλίου 1992 η οποία ανέφερε ρητά και κατηγορηματικά ότι: «…στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”» και χωρίς ποτέ να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός πότε και από ποιο κυβερνητικό σχήμα εκχωρήθηκε η ονομασία, συζητάμε πλέον τον γεωγραφικό προσδιορισμό, εάν δηλ. τα Σκόπια θα ονομάζονται Βόρεια, Άνω, Βορειοκεντρική κλπ Μακεδονία!