Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

Τουρκική εισβολή στη Συρία και η διαχρονική ηγεμονία της ανοησίας στην Ελλάδα

Οι τουρκικές δικαιολογίες


Η επιχείρηση της Τουρκίας στη βόρεια Συρία είναι μια εξέλιξη εξαιρετικά διδακτική για την Ελλάδα. Βοηθάει ακόμα και τους πιο θετικά προδιατεθειμένους απέναντι στη χώρα του Ερντογάν να αντιληφθούν – επιτέλους – τη φύση του καθεστώτος και της ίδιας της χώρας με την οποία η γεωγραφία έχει καταδικάσει την Ελλάδα να ζει μαζί και όχι μόνο…
Αρχικά θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει, ότι τις δυο τελευταίες μέρες η τουρκική δραστηριότητα στο Αιγαίο είναι σχεδόν μηδενική. Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο και μόνο πράγματα: Είτε η Τουρκία αισθάνεται απόλυτα εξασφαλισμένη από Δυσμάς και έχει στρέψει δικαιολογημένα την προσοχή της στο νέο μέτωπο που άνοιξε, είτε η στρατιωτική ισχύς της είναι υπερεκτιμημένη και οι πραγματικές δυνατότητες εφαρμογής δογμάτων όπως αυτά περί δυόμιση… και βάλε μετώπων, έχουν μόνο επικοινωνιακή χρησιμότητα.

Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι η Τουρκία κάνει τα πάντα για να πείσει και τους πλέον “τουρκολάγνους” πολιτικούς αυτής της χώρας, ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για διπλωματική διευθέτηση προβλημάτων με τους γείτονες. Το μόνο που κάνει είναι να χρησιμοποιεί τον στρατιωτικό καταναγκασμό για να εισπράξει τη μερίδα του λέοντος, σε μια διαπραγμάτευση “με το πιστόλι του αντιπάλου στον κρόταφο”, από την οποία θα εξέλθει εάν έχει λάβει τη μερίδα του λέοντος.

Με απλά λόγια και αυτό αφορά τους πολιτικούς και στην Ελλάδα και την Κύπρο, η “εξημέρωση του θηρίου” είναι απλώς αδύνατη και όποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί αν υπάρξει μια ορθολογική διαπραγμάτευση είτε για το Κυπριακό και την κυπριακή ΑΟΖ είτε για τα ελληνοτουρκικά, φαίνεται πως είναι είτε διεθνολογικά “περιορισμένης ευθύνης” είτε ανθελληνικά υστερόβουλος.
Είναι εκπληκτικό να μη μπορούμε να δούμε ως κοινωνία και πολιτική ελίτ, ότι απέναντι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια χώρα που αδιαφορεί παντελώς για το ότι το σύνολο της διεθνούς κοινότητας βρίσκεται απέναντί της. Εάν δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει, καμία χώρα δεν συντάσσεται με τα ναζιστικής εμπνεύσεως επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, ενώ η διεθνής κοινότητα παρουσιάζεται ανίκανη να την ελέγξει.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε παρατεταμένη νιρβάνα παρακμής
Οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι βαρύτατες, καθώς οι ενέργειες της Τουρκίας δεν στρέφονται εναντίον του Ελληνισμού, Ελλάδας και Κύπρου δηλαδή, αλλά εναντίον της ίδιας! Εναντίον ζωτικών της συμφερόντων, όπως για παράδειγμα η ενεργειακή της ασφάλεια!
Και μια ολόκληρη Ένωση ψελλίζει την αντίθεσή της, με τον Γερμανό υπουργό Εσωτερικών όμως, συνοδευόμενο από τον Έλληνα Επίτροπο, αρμόδιο για θέματα μετανάστευσης, να πηγαίνουν στην Άγκυρα κάνοντας τεμενάδες και υποσχόμενοι περισσότερο χρήμα για τον καταφανέστατα υπέρμαχο του ναζιστικού “ζωτικού χώρου” που κυβερνά την Τουρκία! Πόσο πιο χαμηλά!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσει μια ηχηρή επίδειξη ισχύος και αποτροπής απέναντι στην Τουρκία και να της θυμίσει την εξάρτηση που έχει από το διμερές εμπόριο. Η Ένωση οφείλει να απειλήσει άμεσα την Τουρκία με πλήρη διακοπή των οικονομικών σχέσεων εάν συνεχίσει.
Κι επειδή τις τελευταίες ώρες ο στριμωγμένος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να καταστρέψει την τουρκική οικονομία (σ.σ. θα τα κατάφερνε κι από μόνος του ο “οικονομολόγος” Ερντογάν), η Ευρώπη θα πρέπει αν αναλογιστεί εάν είναι σοφή η στάση της να κρύβεται ουσιαστικά πίσω από τις ΗΠΑ.
Για ποιον λόγο να χαθεί ξανά μια ευκαιρία να νιώσει στο “πετσί” του ο Ερντογάν την ευρωπαϊκή αποτρεπτική ισχύ; Όχι τη στρατιωτική αποτροπή, αλλά αυτή που συνδέεται με την οικονομία που καθορίζει τα περιθώρια κινήσεων όλων…
Επίσης, να δηλώσει έτοιμη να στείλει ακόμα και στρατιωτική αεροναυτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, καλώντας να συμμετάσχουν σε αυτή και χώρες οι οποίες διατηρούν πολύ καλές σχέσεις με αυτή και προσβλέπουν στην εμβάθυνση των σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος και το Ισραήλ.
Για πόσο θα ανέχονται τους ταπεινωτικούς εκβιασμούς του ενός ηγέτη ισλαμοφασιστικής νοοτροπίας; Στην περίπτωση του κατευνασμού του Χίτλερ, η ναζιστική Γερμανία διέθετε συμμάχους, όπως αποδείχθηκε και αργότερα. Στην περίπτωση της Τουρκίας, δεν υπάρχει επισήμως ούτε μία χώρα που να έχει ταχθεί υπέρ της!
Κακοποίηση του διεθνούς δικαίου και κοροϊδία της Τουρκίας προς τη διεθνή κοινότητα
Είναι εκπληκτική η σιωπή ή απλά η έμμεση καταδίκη της κακοποίησης κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου από την Τουρκία! Όσον αφορά το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, η Τουρκία θέλει να επιβάλει τη δική της ιδιοτελή ερμηνεία και να στερήσει από τις κατοικημένες και με οικονομική δραστηριότητα νήσους τις θαλάσσιες ζώνες.
Πριν από λίγες ώρες ήρθε και το “κερασάκι στην τούρτα”: Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, έφθασαν σε σημείο της απόλυτης κοροϊδίας απέναντι στη διεθνή κοινότητα, λέγοντας ξεδιάντροπα ότι η εισβολή απέναντι σε ένα κυρίαρχο κράτος, όπως η Συρία, καλύπτεται και αυτή από το διεθνές δίκαιο!
Έναντι αυτής της κατάστασης, η διεθνής κοινότητα είτε παρακολουθεί αποσβολωμένη, είτε περιορίζεται σε… εκκλήσεις και προτροπές στην Τουρκία να αποχωρήσει από τη Συρία, λες και υπάρχει καμία περίπτωση να το πράξει, όταν δεν καταβάλει κανένα κόστος!
Κοροϊδεύει τους πάντες ότι θα “καθαρίσει” αυτή το θέμα των μαχητών του ISIS, ενώ ήταν αυτή που χρηματοδοτούσε και εξόπλιζε συμμάχους τους, ενώ και οι οι ίδιοι οι μαχητές του δεν αντιμετώπιζαν και κάποια ιδιαίτερη πίεση από την πλευρά των τουρκικών συνόρων!
Σαν να μην έφτανε αυτό, επιτίθεται στο Κομπάνι, σύμβολο του αγώνα κατά του ISIS, ενώ όταν οι Κούρδοι μάχονταν να μην πέσει στα χέρια των εγκληματιών του Ισλαμικού Κράτους, οι Τούρκοι που κόπτονται σήμερα για τους τζιχαντιστές, παρακολουθούσαν με τα κιάλια από τα σύνορα, χωρίς να ρίχνουν ούτε για δείγμα κάποια βολή πυροβολικού κατά των θέσεών τους.
Πώς να πλήξουν τους συμμάχους τους! Άρα και σήμερα, ισχυριζόμενοι ότι θα τους ελέγξουν, θέλουν να τους αποσπάσουν από τα χέρια των Κούρδων για να τους αφήσουν ελεύθερους και προφανώς αυτοί θα συνεχίσουν ελεύθεροι τις “θεάρεστες” πράξεις. Στη Συρία ή σε κάποια μεγαλούπολη της Δύσης.
Θα αναδιοργανωθούν και εμείς θα κάτσουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις, ενδεχομένως σκεπτόμενοι πόσο εγκληματικές είναι οι ενέργειες του επικίνδυνου για τη διεθνή ασφάλεια, λόγω ισχυρότατων ενδείξεων “αστάθειας” υπαγορευμένης ή ψυχογενούς, Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Ο οποίος δεν θα μπορούσε να “καρφωθεί” χειρότερα ανακοινώνοντας ότι οι αμερικανικές δυνάμεις, αποχωρώντας πήραν και ορισμένους από τους πιο επικίνδυνους τρομοκράτες μαζί τους. Γιατί τους πήραν αν όντως πίστευαν ότι η Τουρκία μπαίνει στη Συρία για να τους εξουδετερώσει; Καλά που το Κογκρέσο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και διασώζει την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή την τιμή των ΗΠΑ στον κόσμο…
Κατά τα άλλα… restart στα ελληνοτουρκικά
Αυτό το θέατρο του παραλόγου πρέπει να σταματήσει και η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ευγενικές και καθυστερημένες διατυπώσεις καταδίκης. Οφείλει να πει τα πράγματα με το όνομά τους στην ΕΕ, θέτοντας τους πάντες ενώπιον των ευθυνών τους.
Για να το κάνουμε όμως αυτό, θα έπρεπε πρώτα να έχουμε συναίσθηση πόσο γελοίες και αφελείς είναι προσεγγίσεις περί “restart” στα ελληνοτουρκικά. Όταν ο Ερντογάν αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι αδίστακτος, διακηρύσσοντας ότι στόχος του είναι να κερδίσει εδάφη… διότι αλλιώς θα χάσει εδάφη, στο μυαλό έρχεται η προσδοκία των Σοβιετικών και του Στάλιν να αποφύγουν περιπέτειες, υπογράφοντας το σύμφωνο μη επίθεσης (Ρίμπεντροπ-Μολότοφ).
Όπως αυτό το Σύμφωνο δεν απέτρεψε την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων στη Ρωσία, καλά θα κάνουν και οι Έλληνες υπεύθυνοι να πάψουν να έχουν ψευδαισθήσεις, ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν θα στραφεί εναντίον της Ελλάδας όταν έρθει η ώρα, επειδή χαριεντιζόμενοι… έκαναν restart, χωρίς φυσικά η Άγκυρα να υποχωρήσει κατ’ ελάχιστον στις διεκδικήσεις της.
Μαζί ας αναλογιστούμε πόσο εγκληματήσαμε κατά της πατρίδας μας, αφήνοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις και τους τρεις Κλάδους επί μια δεκαετία χωρίς υποστήριξη, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σήμερα τρομερά προβλήματα, πολυδάπανα στην επίλυσή τους.
Ωστόσο, ακόμα και σήμερα υπάρχουν πρόσωπα που όχι μόνο δε βλέπουν την ανάγκη αποκατάστασης της αποτρεπτικής  ισχύος της χώρας, το μόνο με το οποίο ασχολείται ο Ερντογάν, αλλά επιθυμούν και περεταίρω μειώσεις στον προϋπολογισμό τους.
Κάποτε γράφαμε στερεοτυπικά, κινδυνεύοντας να γίνουμε γραφικοί, ότι οι στρατιωτικές ικανότητες παίρνουν χρόνια για να δημιουργηθούν, ενώ οι προθέσεις του όποιου αντιπάλου μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια νύχτα. Κανείς εκ των κρατούντων δεν έδινε σημασία. Μια στάση που λίγο πολύ αφορά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Δεν αποτελεί προνομιακό πεδίο κανενός.
Η ηγεμονία όμως των ανόητων και πολλαπλώς ιδεοληπτικών στην Ελλάδα, οδήγησε σε αμυντικές επενδύσεις μόνο μετά από εθνικές τραγωδίες τύπου Ιμίων, εξαιτίας της οργής του κόσμου για να ξεχάσουμε στη συνέχεια πολύ σύντομα, ότι η άμυνα είναι μια ακριβή υπόθεση και χρειάζεται όχι “εξάρσεις”, αλλά σχέδιο, συνέπεια και συνέχεια.
Ήρθε και η εποχή του φθηνού χρήματος και καταφέραμε να ρίξουμε “το καράβι έξω”, με αποτέλεσμα όλη αυτή την πλούσια εμπειρία της τελευταίας δεκαετίας, που όμως έχει αφήσει βαθιές πληγές στο “σώμα” της χώρας μας. Το αν θα σοβαρευτούμε στις διεθνείς μας σχέσεις και στην άμυνά μας, δεν μπορούμε εμείς να το απαντήσουμε. Ίσως διότι δεν είμαστε διόλου αισιόδοξοι…




Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει «Μπερλουσκόνι»


Πολλούς ξένισε η ένταση με την οποία ο και… κοσμοναύτης, πρώην υπουργός Νίκος Παππάς, τοποθετήθηκε στις αρχές της εβδομάδας στη Βουλή, επί των εξελίξεων στην τηλεοπτική αγορά. Εκεί όπου εμμέσως πλην σαφώς υποστήριξε συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, επιχειρώντας ανεπιτυχώς να κρύψει αυτή την υποστήριξη πίσω από το ενδιαφέρον του για την… ενδυνάμωση της ΕΡΤ (την οποία ως γνωστόν διέλυσε… επιτυχώς). Πολλούς επίσης άγγιξε ο σπαρακτικός τρόπος με τον οποίο ο πρώην υπουργός διατύπωσε τον φόβο του, ότι θα εμφανιστεί και στα καθ’ ημάς το φαινόμενο του «μπερλουσκονισμού».
Ωστόσο στην αντίπερα όχθη βρίσκονται εκείνοι που γνωρίζουν. Τα έργα και τις ημέρες ενός φιλόδοξου τύπου ο οποίος επιδίωξε να ελέγξει για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ και του πρωθυπουργού του Αλ. Τσίπρα, το σύνολο του ηλεκτρονικού Τύπου – να γίνει ένας «Μπερλουσκόνι» με τις πλάτες του κράτους και τα λεφτά κρατικών τραπεζών και ιδιωτών.
Για να δούμε όμως καλύτερα και πιο κωδικοποιημένα τι προσπάθησε να κάνει αυτός ο μικρός wanna be «Μπερλουσκόνι», και τι άφησε πίσω στο (καταστροφικό) πέρασμά του από τον χώρο των μέσων επικοινωνίας.
Ολα ξεκίνησαν, πριν από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, όταν η ηγετική ομάδα, υπό τον Αλ. Τσίπρα και τον σε αλματώδη τότε άνοδο Ν. Παππά, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διακυβέρνηση του κόμματος θα ήταν ευκολότερη αν κατάφερναν είτε να απαξιώσουν μερίδα των καναλιών (Mega κατά πρώτο λόγο, Σκάι δευτερευόντως) είτε να ελέγξουν απολύτως τα υπόλοιπα (με δικούς τους διευθυντές ειδήσεων και παρουσιαστές πολιτικών εκπομπών). Με το που κέρδισε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιανουάριο του 2015, κατάφεραν εν μέρει να επιτύχουν τον σχεδιασμό, οδηγώντας σε οικονομικό μαρασμό και τελικά σε αφανισμό το Mega και πιέζοντας ασφυκτικά τον Σκάι.
Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, αποφάσισαν να βάλουν σε εφαρμογή το δεύτερο σκέλος του σχεδίου, που ήταν ο απόλυτος έλεγχος επί του συνόλου των καναλιών. Το έργο το ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Ν. Παππάς, ο οποίος σε συνεργασία με το δεξί του χέρι Λ. Κρέτσο, «εφηύραν» μια απίθανη διαδικασία αδειοδότησης των καναλιών με υπερβολικά μεγάλο τίμημα, εκτός πάσης λογικής για την Ελλάδα της κρίσης, ώστε να λάβουν τις άδειες φιλικά προς την κυβέρνηση πρόσωπα, και εν συνεχεία αυτά τα πρόσωπα να διαπραγματευτούν συγχωνεύσεις ή συνενώσεις με ήδη λειτουργούντες τηλεοπτικούς σταθμούς.
Στο πλαίσιο του σχεδιασμού «επιστρατεύθηκε» ένα Ινστιτούτο με έδρα τη Φλωρεντία, το οποίο όλως τυχαίως «γνωμάτευσε» ό,τι είχε σχεδιάσει ο Παππάς: η τηλεοπτική αγορά της χώρας «αντέχει» τέσσερις μόνο άδειες πανελλαδικής εμβέλειας.
Ο άθλιος από κάθε άποψη τριήμερος διαγωνισμός – έμπνευση και αυτός του Παππά – τον οποίο διενήργησε, προκειμένου να τον ελέγξει, η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, αντί του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη Αρχή, κατέληξε σε τέσσερις πλειοδότες, εκ των οποίων
· ο ένας, ο Ι. Σαββίδης, ξεκαθάρισε ότι μετείχε του διαγωνισμού ως «λαγός» της κυβέρνησης (και του Παππά, προφανώς) προκειμένου να ανέβει το τίμημα μιας άδειας όσο πιο πολύ γινόταν
· ο έτερος, ο Χρήστος Καλογρίτσας, για να δημιουργήσει ένα ακραιφνώς συριζαίικο κανάλι, όπως είχε συμφωνήσει με τον Αλ. Τσίπρα.
Αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχε σχεδιάσει ο Παππάς. Διότι ο μεν «λαγός» έμεινε χωρίς άδεια, ως μειοψηφών, ο δε Καλογρίτσας ως πλειοψηφών, απέτυχε να συνεχίσει στη διαδικασία, διότι δεν κατάφερε να βρει τα χρήματα της προκαταβολής. Και είχε κάνει τόσα η κυβέρνηση γι’ αυτόν: τεμάχισε στα οκτώ την εθνική Πάτρας – Πύργου, και δέχθηκε ως θεμιτή εγγύηση για τη συγκέντρωση του κεφαλαίου συμμετοχής του στον διαγωνισμό κάτι… βοσκοτόπια στην Ιθάκη, που αποδείχθηκε στο τέλος ότι ανήκαν… σε άλλον! Και όταν φάνηκε ότι οι προσπάθειές του να βρει τα χρήματα όδευαν σε πλήρη αποτυχία, ήταν ο Ν. Παππάς ο οποίος εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός να μεσολαβήσει στον Β. Μαρινάκη για τον δανεισμό του Καλογρίτσα με 20 εκατ.
Αλλά όταν είναι στραβό το κλήμα, δεν ισιώνει με τίποτε. Γιατί εν συνεχεία ήρθε και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία κατηγορηματικά έβγαζε παράνομο τον διαγωνισμό. Και αυτό, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να ελέγξει το ΣτΕ, διοχετεύοντας σε γνωστά παρακρατικά μέσα ενημέρωσης διασυνδεδεμένα με τα δυσώδη υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου, εκβιαστικά δημοσιεύματα για κορυφαία στελέχη του ΣτΕ.
Ήταν τόση η αφοσίωση του Ν. Παππά στην επιχείρηση «ελέγξτε τα κανάλια υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ», ώστε παραμέλησε παντελώς ζωτικής σημασίας θέματα που αφορούν τη θέση της χώρας στον διεθνή τηλεοπτικό χάρτη.
Στο πλαίσιο αυτό, η χώρα μας δεν έλαβε μέρος σε αρκετές από τις πρώτες συναντήσεις μεταξύ των βαλκανικών χωρών και της Τουρκίας, για τον επιμερισμό των συχνοτήτων με τη νέα τεχνολογία Τ2, η οποία θα εφαρμοστεί υποχρεωτικά από το 2021. Αν συμμετείχε από την αρχή το αποτέλεσμα θα ήταν να διέθετε πλέον περισσότερο φάσμα συχνοτήτων, οι οποίες θα μπορούσαν να διατεθούν όχι απαραίτητα για τηλεοπτικά κανάλια, αλλά και για κρατικούς σκοπούς. Οι επαΐοντες υποστηρίζουν επίσης ότι και από τη μετάβαση στην τεχνολογία Τ2, έτσι κι αλλιώς θα τετραπλασιαστεί ο αριθμός των καναλιών που θα μπορούν να εκπέμπουν.
Γιατί δεν μετείχαμε ως χώρα εξ αρχής στις διαπραγματεύσεις; Απλό: αν μετείχε η κυβέρνηση στις συζητήσεις για τον καταμερισμό των συχνοτήτων του Τ2, δεν θα μπορούσε να στηριχθεί η εμμονική επιμονή του Παππά και των υπολοίπων στην έκθεση-γνωμάτευση του Ινστιτούτου Φλωρεντίας που είχε καταλήξει στο καθ’ υπαγόρευση συμπέρασμα των 4 αδειών πανελλαδικής εμβέλειας…
Ποια είναι τα πρώτα σοβαρά αποτελέσματα της παράλειψης καθήκοντος του Παππά και του Κρέτσου;
1. Να προλάβει η Τουρκία και να λάβει μεγαλύτερη φέτα, και ήδη να έχει ξεκινήσει τη μετάβαση στο Τ2, με πρώτο, σοβαρό, αποτέλεσμα να περιοριστεί σημαντικά η εμβέλεια των ελληνικών καναλιών στο Αιγαίο.
2. Να εγείρουν αξιώσεις εκατομμυρίων οι νέοι αδειούχοι καναλάρχες από το ελληνικό Δημόσιο, επειδή δεν τηρούνται ουσιώδεις όροι της συμφωνίας για την παροχή αδειών.
3. Να πουληθούν μέσα στην τετραετία ΣΥΡΙΖΑ χιλιάδες δέκτες τηλεόρασης, οι οποίοι με τη μετάβαση στο σύστημα Τ2 δεν θα μπορούν να λαμβάνουν σήμα, επειδή είναι ασύμβατοι με τη νέα τεχνολογία.
Ολα αυτά σε συνδυασμό με την απόπειρα του Παππά να ελέγξει επίσης μέσα από μια πολύπλοκη διοικητική διαδικασία την κρατική (και εμμέσως και την… ιδιωτική!) διαφημιστική δαπάνη, η διοχέτευση σε φιλικά προς την κυβέρνηση μέσα διαφήμισης αναντίστοιχης με κοινά «δεδομένα» όπως οι κυκλοφορίες, οι τηλεθεάσεις ή οι ακροαματικότητες, η απροκάλυπτη μετατροπή της ΕΡΤ σε κομματικό όργανο, οι «κομμένοι» από το κρατικό κανάλι δημοσιογράφοι (όπως εγώ, αλλά και άλλοι), το «σιωπητήριο» σε ό,τι δεν συμφέρει την κυβέρνηση, η επίμονη απαξίωση μη φιλικών προς την κυβέρνηση μέσων και δημοσιογράφων, συνθέτουν το ζοφερό πρόσωπο του ανθρώπου που θέλησε να γίνει «Μπερλουσκόνι» και το μόνο που κατάφερε με την πολυπραγμοσύνη και την τσαπατσουλιά του, ήταν να προκαλέσει θυμηδία και οίκτο…

Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος     7 Οκτωβρίου 2019


Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

Προβλήματα στην ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ


Γιατί δεν μπορούν να αρχίσουν οι ενταξιακές
 διαπραγματεύσεις Ε.Ε. με τα Σκόπια

Τζώρτζια Κοντράρου, Δημοσιογράφος



Μαύρα σύννεφα καλύπτουν τα Σκόπια καθώς Γαλλία και Κάτω Χώρες δεν φαίνονται πρόθυμες να συμφωνήσουν στην έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών στην Ε.Ε., σε αντίθεση με τη Γερμανία που έσπευσε με απόφαση της Βundestag να στηρίξει την απόφαση της κυβέρνησης για έναρξη ενταξιακών συνομιλιών εντός του Οκτωβρίου.

Οι ενστάσεις εστιάζονται σε ζητήματα διαφθοράς, καθώς νέο σκάνδαλο ξέσπασε στη γείτονα χώρα. Όπως αναφέρουν Σκοπιανά ΜΜΕ «μετά από αποκαλύψεις της τηλεόρασης της Σλοβενίας Nova24, η VMRO-DPMNE καλεί τους εισαγγελείς να διερευνήσουν ισχυρισμούς σχετικά με τη συμμετοχή κυβερνητικών αξιωματούχων σε νέο (μετά το Racket1, που οδήγησε στη φυλακή την ειδική εισαγγελέα Κατίκα Γιάνεβα) μεγάλο σκάνδαλο εκβιασμού επιχειρηματιών». 
Στο μεταξύ επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Μελετών Ευνομία», που παρακολουθεί αδιαλείπτως τα τεκταινόμενα στη γείτονα χώρα, απέστειλε στις 18 Σεπτεμβρίου, σε όλα τα θεσμικά ευρωπαϊκά όργανα, επιστολή με την οποία επισημαίνει τους λόγους για τους οποίους η Ε.Ε. δεν μπορεί να αρχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις αφού η θεσμική λειτουργία της γείτονος δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τις συνθήκες και τους κανόνες της Ένωσης για την επιλεξιμότητα ενός νέου μέλους. 
Ειδικότερα, σε επικούρηση των όσων έχουν επισημάνει ήδη Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο πρέσβης της Ε.Ε. στα Σκόπια Σαμουήλ Σμπογκάρ, ο οποίος σε συνέντευξή του σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό των Σκοπίων δήλωσε πως η υπόθεση, γνωστή ως Ractet 1, με την εμπλοκή της Ειδικής Εισαγγελέως, μπορεί να επηρεάσει το αίτημα της πΓΔΜ να ανοίξει συνομιλίες ένταξης στην ΕΕ τον Οκτώβριο, το Ινστιτούτο Μελετών ΕΥΝΟΜΙΑ απέστειλε την 18η Σεπτεμβρίου 2019 σε όλα τα θεσμικά ευρωπαϊκά όργανα και στην ηγεσία της Ε.Ε. εκτενή επιστολή, στην οποία επισημαίνονται οι λόγοι, που απαγορεύουν την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ στην ΕΕ. 
Και συγκεκριμένα αναφέρεται: 

-Έλλειψη σταθερών θεσμών που εγγυώνται τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα δικαιώματα του ανθρώπου όπως αυτά περιγράφονται στη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης που καθορίζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας των κρατών μελών της Ε.Ε. 

- Η αποτίμηση της προόδου της ΠΓΔΜ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2018/2145 (INI) τον Μάιο του έτους 2019, όπου τα προβλήματα που επισημάνθηκαν αφορούσαν την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, την σύγκρουση συμφερόντων, την προστασία της δικαστικής εξουσίας από πολιτικές παρεμβάσεις, και το Κράτους Δικαίου. 

- Έκθεση Προόδου της αρμόδιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής όπου επισημάνθηκαν αδυναμίες στο δικαστικό σύστημα , η διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα και το κράτος δικαίου. 

- Η έκθεση της Ομάδας των Κρατών κατά της Διαφθοράς (GRECO) του Συμβουλίου της Ευρώπης {Greco Eval5Rep (2018)7} που δημοσιεύτηκε τον 27 Ιουνίου 2019 σχετικά με την πρόληψη της διαφθοράς, όσον αφορά τις ανώτατες εκτελεστικές λειτουργίες και τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου στη Βόρεια Μακεδονία, βάση της οποίας κλήθηκε η κυβέρνηση να αυξήσει τη διαφάνεια των εργασιών της. 

- Το νέο δελτίο τύπου της GRECO στις 12-8-2019 όπου αναφέρεται ότι μεταξύ των κρατών που βρίσκονται σε κατάσταση μη συμμόρφωσης ,ήτοι σε κατάσταση μη εφαρμογής των συστάσεων της GRECO συμπεριλαμβάνεται και η ΠΓΔΜ 

-Η πρόσφατη έκθεση του αμερικάνικου ιδρύματος «The Heritage Foundation» (2019 Index of Economic Freedom) στην οποία διαπιστώθηκε ότι απαιτούνται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της διαφθοράς της κυβέρνησης και της διογκωμένης γραφειοκρατίας. 

- Οι μεταρρυθμίσεις στους τομείς του κράτους δικαίου και θεμελιωδών δικαιωμάτων, δημοκρατίας και διακυβέρνησης, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν με χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών κατά το στάδιο της προενταξιακής βοήθειας , όχι μόνο δεν στέφτηκαν με επιτυχία, αλλά κινήθηκαν στην αντίθετη κατεύθυνση, όπως αποκαλύπτουν τόσο τα πρόσφατα γεγονότα όσο και οι προγενέστερες αυτών εκθέσεις των θεσμικών φορέων. 

Στην 20σελιδη επιστολή τους οι επιστημονικοί συνεργάτες του Ινστιτούτου «ΕΥΝΟΜΙΑ» υπενθυμίζουν ότι τα σοβαρά συστημικά προβλήματα του κράτους δικαίου της γείτονος εντοπίστηκαν από το 2015. Τότε δημιουργήθηκε η Ειδική Εισαγγελία Διαφθοράς, επικεφαλής της οποίας ενεπλάκη στα σκάνδαλα εκβιασμών και διαφθοράς και βρίσκεται σήμερα στη φυλακή, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα δεν έχουν διερευνηθεί καταγγελίες που εμπλέκουν στο ίδιο σκάνδαλο αξιωματούχους της πΓΔΜ. 

Επίσης καταγράφονται οι ενστάσεις τεσσάρων κρατών της Ε.Ε., τον Ιούνιο του 2019 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και την μετάθεση της για τον προσεχή Οκτώβριο και αφορούσαν την αδυναμία αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν και επικαιροποιούν τις ενστάσεις αυτές. 

Τέλος καταγράφονται οι δημόσιες δηλώσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Χρίσιαν Μίκοσκι, στις 13-9-2019 ότι 8 μέλη του Κοινοβουλίου, των οποίων η ταυτότητα αποκαλύφθηκε, υποβλήθηκαν σε εκβιαστικές πιέσεις από την προφυλακισθείσα εισαγγελέα, Κατίκα Γιάνεβα με όχημα ποινικές διώξεις εις βάρος τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των συνταγματικών αλλαγών, που προέβλεπε η συμφωνία των Πρεσπών, οι οποίοι είναι έτοιμοι να το επιβεβαιώσουν - καταθέσουν στις αρμόδιες αρχές. 




Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019

Η "ειρηνική" εισβολή: Δεδομένα και αντιμετώπιση (1)


ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ   29.09.2019
Το θέμα κυριαρχεί στην επικαιρότητα μετά τις δηλώσεις του Σουλτάνου ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες, ανοίγοντας τα σύνορά του. Όλοι προβληματίζονται με το τι θα γίνει αν όλοι αυτοί βρεθούν ξαφνικά στην Ελλάδα, αλλά δεν είδα κανένα να προβληματίζεται με το ερώτημα «γιατί να έλθουν αυτοί όλοι στην Ελλάδα;».

Εντελώς συμπτωματικά το τεύχος Αυγούστου του National Geographic ασχολείται με το θέμα των προσφύγων και των μεταναστών, από όπου άντλησα ενδιαφέροντα στοιχεία. Το θέμα των προσφύγων είναι ιδιαίτερα λεπτό και πολύ εύκολα μπορεί κάποιος να παρεξηγήσει τις προθέσεις μου, γι’ αυτό θέλω να κάνω μια μικρή προσωπική παρένθεση.
Η οικογένειά μου έζησε την προσφυγιά από την Κύπρο. Ο τάφος του Πατέρα μου (πέθανε το 1972 πριν από την εισβολή) βρίσκεται στην πράσινη ζώνη που χωρίζει τη Λευκωσία. [...] Η αδελφή μου Ειρήνη ζούσε μέχρι το 1974 με τον άντρα της και τα τέσσερα παιδιά της στην πανέμορφη Αμμόχωστο. Οταν έγινε η εισβολή στην Κύπρο εγκατέλειψαν τα υπάρχοντά τους, μπήκαν όλοι σε ένα αυτοκίνητο, πέρασαν μέσα από τις Αγγλικές Βάσεις και βρέθηκαν τελικά στο Λονδίνο. [...] Δύσκολα, αντιμετωπίζουμε τη ζωή έτσι, αλλά δυστυχώς πολλές φορές η ζωή μάς επιφυλάσσει δυσάρεστες και απίθανες εκπλήξεις. Κλείνει η παρένθεση.

Πάμε τώρα στο θέμα μας. Γιατί έρχονται οι πρόσφυγες στην Ελλάδα; Παρακαλώ, αφιερώστε λίγο χρόνο να δείτε το διάγραμμα. Αυτό δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουνίου 2017 στο περιοδικό ΒΗΜΑgazino, αλλά είμαι βέβαιος ότι πολύ λίγοι το πρόσεξαν και ακόμα λιγότεροι το κατάλαβαν. Το διάγραμμα αυτό δίνει τη μοναδική εξήγηση γιατί οι πρόσφυγες γέμισαν την Ελλάδα το 2015. Είναι η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση του «μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις».
Τα στοιχεία του διαγράμματος προέρχονται από τις πλέον αξιόπιστες πηγές: Την Google και την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η δε επεξεργασία έγινε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ερευνών Pew. Η κίτρινη γραμμή δείχνει το πλήθος (σε χιλιάδες) των αφίξεων προσφύγων στην Ελλάδα, η οποία κορυφώνεται τον Οκτώβριο του 2015 με 212.000 πρόσφυγες. Η μπλε γραμμή παριστάνει τη σχετική μεταβολή των αραβόφωνων αναζητήσεων με τη λέξη «Ελλάδα» από την Τουρκία και κορυφώνεται τον Αύγουστο του 2015. Η συσχέτιση είναι απόλυτη, αποδεικνύοντας ότι πριν αποφασίσουν οι πρόσφυγες να έλθουν στην Ελλάδα διερευνούσαν τις συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν. Οσο λοιπόν έβλεπαν ότι η Ελλάδα είναι ξέφραγο αμπέλι (ελέω Σύριζα) τόσο πιο πολλοί έπαιρναν το ρίσκο να έλθουν στη χώρα μας, προκειμένου να βρουν διάδρομο προς την Ευρώπη! Για θυμηθείτε την Τασία που μας έλεγε ότι οι πρόσφυγες έρχονται στην Ελλάδα, λιάζονται στην Ομόνοια και μετά… εξαφανίζονται. Αυτά διάβαζαν στο Google οι πρόσφυγες στην Τουρκία και έτσι κατέφθαναν εδώ προκειμένου να… εξαφανιστούν στην Ευρώπη. Ακόμα, θυμηθείτε τις πρώτες ενέργειες του Σύριζα που κατάργησε τις κλειστές δομές όπου διέμεναν οι πρόσφυγες, υποτίθεται για λόγους ανθρωπιστικούς. 
Το 2015 πέρασαν στην Ελλάδα 800.000 πρόσφυγες. Πολλοί εγκλωβίστηκαν όταν έκλεισαν τα βόρεια σύνορά μας, τον Μάρτιο του 2016. Το αποτέλεσμα ήταν ότι παράλληλα περιορίστηκαν δραματικά οι αφίξεις, όπως ακριβώς αποδεικνύεται από το διάγραμμα. Σας καλώ να προβληματιστείτε: Η πολιτική που εφάρμοσε ο Σύριζα έκανε καλό ή κακό στους πρόσφυγες; Η δική μου θέση είναι ότι έκανε πολύ περισσότερο κακό σε αυτούς, αλλά και στη χώρα μας. Ρίσκαραν τη ζωή τους και τα χρήματά τους για να βρεθούν σε άθλιες συνθήκες σε καταυλισμούς που δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοια μεγέθη, γιατί πίστεψαν ότι η Ελλάδα είναι ο εύκολος δρόμος για την Ευρώπη. Αν γνώριζαν εκ των προτέρων ότι δεν μπορούν να πάνε πουθενά, αμφιβάλλω αν θα επιχειρούσαν το επικίνδυνο ταξίδι. 
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα.
Στον προσφυγικό καταυλισμό Nizip 1, στην Τουρκία, όπου ζουν 30.000 πρόσφυγες από τη Συρία, οι συνθήκες διαβίωσης είναι υποφερτές. Οι πρόσφυγες ζούνε σε τέντες. Σε κάθε τέντα υπάρχουν κρεβάτια, μια μικρή κουζίνα και τηλεόραση. Μάλιστα, δορυφορική τηλεόραση προκειμένου να ενημερώνονται για την πατρίδα τους αλλά και για τον προορισμό τους. Κοινόχρηστες είναι μόνο οι τουαλέτες και το ντους. Κάντε μια σύγκριση με τη Μόρια για να αντιληφθείτε τη διαφορά και το κίνητρο να αφήσει κάποιος την «πολυτέλεια» του Nizip 1, για να καταλήξει στη Μόρια!
Το διάγραμμα παρουσιάζει το πρόβλημα αλλά αποκαλύπτει και τη λύση. Αν οι πρόσφυγες αντιληφθούν ότι ερχόμενοι στην Ελλάδα θα εγκλωβιστούν ή θα γυρίσουν πίσω και έτσι δεν θα μπορούν να πάνε πουθενά, να είσαστε βέβαιοι ότι δεν θα προσπαθήσουν καν να διασχίσουν τη θάλασσα ρισκάροντας τη ζωή τους και πληρώνοντας τους δουλέμπορους.
Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν αυθαίρετος αφορισμός, αλλά σκοπεύω να τεκμηριώσω την άποψή μου αυτή.

Στοιχεία από το National Geographic. Η Σαουδική Αραβία που βρίσκεται πολύ πλησίον στη Συρία και το Πακιστάν, δεν έχει κανένα πρόσφυγα, γιατί απλούστατα δεν δέχεται πρόσφυγες. Μια χώρα με την ίδια θρησκεία, την ίδια γλώσσα δεν δέχεται πρόσφυγες από πουθενά και φυσικά κανένας δεν θέλει να πάει σε μια χώρα όπου είναι ανεπιθύμητος. Αντίθετα, δέχεται μετανάστες προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες τους. Το 37% του πληθυσμού, δηλαδή 12,2 εκατομμύρια εργάτες, είναι μετανάστες που απασχολούνται σε υπηρεσίες και την οικοδομή. Στην Κύπρο επίσης το 16% του πληθυσμού είναι νόμιμοι μετανάστες που εργάζονται στο νησί. Υπάρχουν πολύ λίγοι πρόσφυγες, παρά το γεγονός ότι η Κύπρος απέχει ελάχιστα από την Τουρκία και τον Λίβανο.

Μπορεί να ακούγεται κυνικό και απάνθρωπο, αλλά δυστυχώς ο μοναδικός τρόπος για να αφοπλίσει κανείς την απειλή του Σουλτάνου να πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες, είναι να κάνει τους πρόσφυγες να μη θέλουν να έλθουν στην Ελλάδα και να εγκλωβιστούν εδώ. Δυστυχώς, για όσο διάστημα θα εξακολουθήσουμε να είμαστε ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου όποιος θέλει έρχεται και μετά έχει ο Θεός, θα εξακολουθήσουμε να συντηρούμε το πρόβλημα και να συμμετέχουμε στην περαιτέρω δυστυχία των ήδη δυστυχισμένων προσφύγων.

Για να συνειδητοποιήσουμε τη ζημιά που έκανε ο Σύριζα στο θέμα αυτό, μια απλή σύγκριση είναι αρκετή. Το 2015 ήλθαν στην Ελλάδα 800.000 πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ η Ισπανία, μια χώρα 46,7 εκατομμυρίων κατοίκων, το 2017, που ήταν ο χειρότερος χρόνος της για τις προσφυγικές ροές, δέχτηκε μόλις 28.300 πρόσφυγες και μετανάστες (πηγή: UNHCR The UN Refugee Agency).

Είναι σκόπιμο να τα γνωρίζουμε όλα αυτά γιατί ο Σύριζα με την ανικανότητα και την ασχετοσύνη που χαρακτηρίζει τα στελέχη του, δημιούργησε ένα τεράστιο πρόβλημα τόσο στη Χώρα μας όσο και στους δυστυχισμένους πρόσφυγες.

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2019

Μάχη του Καϊμακτσαλάν


Η μάχη του Καϊμακτσαλάν


Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Πληροφορήθηκα πρόσφατα από τον φίλο δημοσιογράφο Μ.Κ. ότι πριν από λίγες μέρες πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας κοντά στο χιονοδρομικό του Βόρα από ομάδα ένστολων (!) Βουλγάρων αξιωματικών (εν ενεργεία ή απόστρατοι; Άγνωστον) στην μνήμη των πεσόντων ομοεθνών τους στις σκληρές μάχες που έλαβαν χώρα εκεί τον Σεπτέμβριο του 1916 στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Θυμήθηκα τότε σχετικό δημοσίευμα που είχα αποθηκεύσει πέρυσι στον υπολογιστή μου για να συλλέξω εν καιρώ περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από την μάχη του Καϊμακτσαλάν (όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία) και το παραθέτω:

«Το Σαββατοκύριακο 14 και 15 Ιουλίου 2018 ήρθαν από την Σερβία εκδρομείς-κατασκηνωτές  με 2 λεωφορεία και 30 ΙΧΕ αυτοκίνητα στην κορυφή Προφήτης Ηλίας (2521 μέτρα υψόμετρο) του Καϊμακτσαλάν στο όρος Βόρας, όπου και διανυκτέρευσαν σε σκηνές, στο χώρο όπου υπάρχει το εκκλησάκι του Αγ. Πέτρου και το οστεοφυλάκιο των πεσόντων στις μάχες Σέρβων Αξιωματικών και στρατιωτών. Εξωτερικά και πάνω από την είσοδο του ναού, η εντοιχισμένη μαρμάρινη επιγραφή αναφέρει: "Η εκκλησία αυτή είναι αφιερωμένη στα λιοντάρια, που έβαλαν το στήθος τους στο κατώφλι της ελευθερίας". Σε μια γωνιά στο εσωτερικό βρίσκεται κι ένας μαρμάρινος αμφορέας που φιλοξενεί την τέφρα ενός Ελβετού δημοσιογράφου, ο οποίος κατέγραψε τις πολεμικές επιχειρήσεις των Σέρβων για την κατάληψη της κορυφής…». 


Τι ακριβώς όμως ήταν αυτή η μάχη; Με την γενική ονομασία Μάχη του Καϊμακτσαλάν είναι γνωστές οι πολυαίμακτες συγκρούσεις που έλαβαν χώρα εντός ελληνικού εδάφους, στα πλαίσια του Μακεδονικού Μετώπου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ βουλγαρικών και σερβικών δυνάμεων.
Οι συγκρούσεις έλαβαν χώρα από τις 12 μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1916, όταν ο σερβικός στρατός προσπάθησε να καταλάβει την κορυφή του Προφήτη Ηλία του Καϊμακτσαλάν στο όρος Βόρας και ανάγκασε τελικά τους Βούλγαρους να υποχωρήσουν στο Μορίχοβο (σημερ. Μαρίεβο, εντός των Σκοπίων) όπου σχημάτισαν νέες αμυντικές γραμμές. Την περίοδο 26-30 Σεπτεμβρίου, η κορυφή του Προφήτη Ηλία άλλαξε πολλές φορές χέρια μέχρι να την καταλάβουν οριστικά οι Σέρβοι στις 30 Σεπτεμβρίου.
Οι συγκρούσεις έληξαν με σοβαρές απώλειες και για τις δύο πλευρές. Οι Σέρβοι έχασαν περίπου 10.000 στρατιώτες και αξιωματικούς, νεκρούς και τραυματίες. Οι Βούλγαροι έχασαν 1876 οπλίτες και 51 αξιωματικούς που έπεσαν νεκροί στο πεδίο της μάχης και 5941 οπλίτες και 126 αξιωματικούς τραυματίες, συνολικά 8.000 περίπου (σύμφωνα με την βουλγαρική Βικιπαίδεια). Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι από το βουλγαρικό 46ο σύνταγμα πεζικού μόνο ένας αξιωματικός και 86 στρατιώτες παρέμειναν ζωντανοί. 
Αμέσως μετά το νικηφόρο αποτέλεσμα των μαχών, ο σερβικός στρατός άρχισε να χτίζει ένα μνημείο, το οποίο ολοκληρώθηκε τμηματικά μέχρι το 1928 και περιλαμβάνει μια μικρή εκκλησία και οστεοφυλάκιο των πεσόντων. Να διευκρινίσουμε, διότι υπάρχει κάποια σύγχυση, η μικρή εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Πέτρο (Sveti Petar στα σερβικά), το ύψωμα όμως στην κορυφή του οποίου είναι κτισμένη ονομάζεται Προφήτης Ηλίας.
Να τονίσουμε ότι το εκκλησάκι είναι ιδιοκτησία του Σερβικού κράτους, παρ’ όλο που βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος.

Σερβικό γραμματόσημο για την επέτειο
των 100 ετών από την μάχη (1916-2016)

Ομολογώ ότι μου δημιουργήθηκαν αρκετά ερωτήματα και προβληματισμοί για όλους αυτούς τους προσκυνητές, εκδρομείς ή οτιδήποτε άλλο που εμφανίζονται κάθε χρόνο στην περιοχή. Υπάρχει άραγε κάποια επίσημη ενημέρωση των αρμοδίων αρχών ότι πρόκειται να επισκεφθούν την περιοχή κάποιοι ξένοι υπήκοοι για εκδηλώσεις; Είναι ενημερωμένο π.χ. τα Υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας, οι τοπικές Αρχές Στρατιωτικές, Αστυνομία, Περιφέρεια, Δήμος Έδεσσας; 
Αναρωτιέμαι για παράδειγμα τι θα συνέβαινε εάν ένστολοι Έλληνες Αξιωματικοί ή ομάδες Ελλήνων εκδρομέων πραγματοποιούσαν απροειδοποίητα Μνημόσυνο στην Σμύρνη υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των σφαγιασθέντων στην καταστροφή της πόλεως. 
Ελπίζω πάντως στην πραγματικότητα να υπάρχει κάποια συνεννόηση/ενημέρωση και απλώς εμείς οι απλοί πολίτες δεν το γνωρίζουμε.
Διαφορετικά, εκτός από τα θαλασσινά σύνορα, που σύμφωνα με τον απελθόντα Πρωθυπουργό είναι ανύπαρκτα, έχουν καταργηθεί και τα χερσαία. Κάνω λάθος;

Πριν από αιώνες οι Ρωμαίοι ανακήρυξαν "ελεύθερη" την άλλοτε ισχυρή και ευημερούσα Κέρκυρα, αλλά κατεστραμμένη πλέον και ερημωμένη, με αποτέλεσμα να προκύψει η σαρκαστική παροιμία που κατέγραψε ο Στράβων (VIII.7) στα "Γεωγραφικά" του:
"... Ὅτι ἡ Κόρκυρα τὸ παλαιὸν εὐτυχὴς ἦν καὶ δύναμιν ναυτικὴν πλείστην εἶχεν, ἀλλ' ὑπὸ πολέμων τινῶν καὶ τυράννων ἐφθάρη· καὶ ὕστερον ὑπὸ Ῥωμαίων ἐλευθερωθεῖσα οὐκ ἐπῃνέθη, ἀλλ' ἐπὶ λοιδορίᾳ παροιμίαν ἔλαβεν· Ἐλευθέρα Κόρκυρα, χέζ' ὅπου θέλεις".

Δ.Ε.Ε. 25-9-2019


Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

Άνθρακες ο θησαυρός...


Η γουρούνα με τα δέκα γουρουνάκια


Η ιστορία για την «γουρούνα με τα δέκα γουρουνάκια» ξεκινά αιώνες πριν και διαδίδεται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας με διάφορες εκδοχές.
Πιθανόν πηγάζει από τον θρύλο της «κούφιας γης» σύμφωνα με τον οποίο μια γουρούνα με τα γουρουνάκια της ή ένα τέρας ή ότι θέλει η εκάστοτε τοπική ιστορία, τρέχει κάτω από την γη σε μυστικές στοές που συνδέονται με κάποιο τρόπο με καλοτυχία πλούτη θησαυρούς κλπ.
Αναφορά στον θρύλο υπάρχει ακόμα και στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη.
Εκμεταλλευόμενοι αυτόν τον θρύλο, γύρω στο 1900 κάποιοι γυρολόγοι επιτηδευματίες παρήγαγαν αυτό το υποτιθέμενο νόμισμα του βασιλέως Σελβύρου ή Σελβύκου (?) και προσπαθούσαν να το πουλήσουν ακριβά σε κάποιους ως σπάνιο.
Κάποιοι χωρικοί οι οποίοι ήθελαν να πουλήσουν τα χωράφια τους λέγεται ότι πετούσαν  τέτοια νομίσματα για να τα δουν «τυχαία» οι υποψήφιοι αγοραστές  και έτσι να πετύχουν υψηλή τιμή.

ΔΕΕ



Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2019

Οι λαθρομετανάστες προωθούνται στο εσωτερικό!

Στο Κιλκίς 1.000 πρόσφυγες από τη Μόρια – «Πνίγεται» η περιοχή, αντιδράσεις κατοίκων.

Από την ειδησεογραφία:

"...Ολοκληρώθηκε, στις 10:30, το πρώτο μέρος της μεταφοράς 1.500 αιτούντων άσυλο από τους καταυλισμούς της Μυτιλήνης και συγκεκριμένα από τη Μόρια σε δομές φιλοξενίας της βόρειας Ελλάδας. 

Δυσαρέσκεια από τον νέο δήμαρχο Κώστα Σιωνίδη 
Την έντονη αντίθεσή τους στη μεταφορά και άλλων 1.000 προσφύγων στο Κέντρο Φιλοξενίας Νέας Καβάλας, όπου ήδη διαβιούν περίπου άλλοι τόσοι, εξέφρασαν στην πρώτη συνεδρίαση του νέου δημοτικού συμβουλίου Παιονίας, ο νέος δήμαρχος, Κώστας Σιωνίδης, και ο πρώην και επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Χρήστος Γκουντενούδης. 

Προβληματισμένοι οι κάτοικοι 
Οι κάτοικοι του Κιλκίς δηλώνουν προβληματισμένοι, καθώς δεν γνωρίζουν κατά πόσο είναι αρκετά εξοπλισμένος ο χώρος όπου θα εγκατασταθούν οι 1.500 πρόσφυγες στο Κιλκίς, καθώς και αν υπάρχει αρκετός χώρος για αυτούς. H υδροδότηση καθώς και η διαχείριση των απορριμάτων είναι μερικά ακόμη θέματα που φαίνεται να τους απασχολούν...". 

Η εισβολή και η σταδιακή κατάληψη της χώρας συνεχίζεται καθώς η νέα κυβέρνηση ακολουθεί την πολιτική Σύριζα.



Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Ελληνογαλλική Φιλία και Ελληνικοί Εξοπλισμοί


Του Ιωάννη Μάζη, Καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
15 Αυγούστου 2019



Ξαναέρχεται το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία»;


Στον κρίσιμο ρόλο των γαλλικών οπλικών συστημάτων στη διατήρηση του πλεονεκτήματος έναντι της Τουρκίας, καθώς και στις σημερινές στρατηγικές δυνατότητες στρατηγικής συνεργασίας της Ελλάδας με τη Γαλλία στον τομέα της άμυνας, εστιάζει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Ιώαννη Μάζης.
Ο κ. Μάζης σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «αποτελεί αναντίρρητο γεγονός ότι μεγάλο κομμάτι των ελληνικών αποτρεπτικών ικανοτήτων έναντι της Τουρκίας βασίστηκε σε γαλλικά οπλικά συστήματα και τις μοναδικές τους επιχειρησιακές δυνατότητες. Ήδη από το 1974 οι πυραυλάκατοι Combattante, εφοδιασμένοι με πυραύλους επιφανείας – επιφανείας Exocet καθιστούσαν τον τουρκικό στόλο έναν μεγάλο στόχο για το Πολεμικό Ναυτικό. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα υπήρξε ο πρώτος εξαγωγικός πελάτης των Exocet, ο οποίος κατέστη μετά διεθνές best seller. Επίσης, από το 1975 και για μία δεκαετία περίπου, τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage F1 προσέφεραν αναντίρρητη αεροπορική κυριαρχία στην Ελληνική Αεροπορία πάνω από το Αιγαίο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπογραφή της συμφωνίας για την προμήθεια των Mirage F1 έγινε στις αρχές του Καλοκαιριού του 1974. Οι παραδόσεις για την Ελληνική Αεροπορία προβλεπόταν για το Καλοκαίρι του 1978. Όμως, χάρη σε προσωπική παρέμβαση του Γάλλου Προέδρου Ζισκάρ Ντε Εσταίν κατόπιν αιτήματος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, οι παραδόσεις στην Ελλάδα απέκτησαν προτεραιότητα και έτσι στα τέλη της Άνοιξης του 1975 η Ελληνική Αεροπορία ξεκίνησε να παραλαμβάνει μαχητικά τα οποία προορίζονταν για τη Γαλλική Αεροπορία. Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε εκείνη την εποχή με ένα από τα πιο προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη παγκοσμίως με μοναδικές ικανότητες εναέριας μάχης».
Συμπληρώνει δε ότι «στη δεκαετία του 80, στο πλαίσιο της περιβόητης Αγοράς του Αιώνα, η ΠΑ απέκτησε 40 μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000EG. Εξαιτίας της ελληνικής εμμονής σε ένα ραντάρ «πολλαπλών ρόλων» για το αεροσκάφος, επιλέχθηκε το προβληματικό ραντάρ RDM – 3, αντί για το εξειδικευμένο σε ρόλους αέρος – αέρος RDI που είχε επιλέξει η Γαλλική Αεροπορία για τα δικά της Mirage 2000C. Το RDI ήταν ένα από τα αξιόλογα ραντάρ για εναέρια μάχη εκείνον τον καιρό, περίπου ισάξιο του αμερικανικού APG – 63 που χρησιμοποιούσαν τα μαχητικά F – 15A/B και C και ανώτερο από το APG – 68 των F – 16. Ακόμη όμως και με το RDM – 3 τα Mirage 2000 είχαν σαφές πλεονέκτημα στην εναέρια μάχη έναντι των τουρκικών F – 16, όντας καλύτερες πλατφόρμες για μεσαία και μεγάλα ύψη και με μικρότερο στιγμιαίο ρυθμό στροφής αλλά και οπλισμένα με τον πύραυλο αέρος – αέρος για κλειστές αερομαχίες (WVR) R550 Magic – 2, ο οποίος ήταν ανώτερος από τις εκδόσεις L και M των αμερικανικών AIM – 9 Sidewinder, έχοντας μεταξύ των άλλων και πολύ μεγαλύτερες ικανότητες εγκλωβισμού του στόχου εκτός του διαμήκους άξονα του αεροσκάφους (HOB). Επίσης, το σύστημα αυτοπροστασίας ICMS 2000 Mk1 ήταν κατά πολύ ανώτερο του ASPIS Ι που εξόπλισε στα F – 16».
Ακολούθως ο κ. Μάζης αναφέρεται στην αγορά των βελτιωμένων Mirage 2000 – 5 Mk 2 στα τέλη της δεκαετίας του 90 που «προσέφερε στην Ελλάδα ένα μοναδικό πακέτο προβολής ισχύος στον αέρα, τη στεριά και τη θάλασσα που δεν είχε υπάρξει ξανά». «Κατ’ αρχάς, η αντικατάσταση του προβληματικού RDM με το RDY – 2, που ήταν ένα από τα καλύτερα ραντάρ αεροσκαφών στην εποχή του, προσέφερε νέες δυνατότητες στο αεροσκάφος, ενώ το σύστημα αυτοπροστασίας ICMS2000 Mk 5 ήταν ότι πιο επιτυχημένο έχει τοποθετηθεί σε ελληνικό μαχητικό», τονίζει.
«Όσον αφορά τις ικανότητες εναέριας μάχης, οι πύραυλοι MICA προσέφεραν πολύ μεγάλες δυνατότητες τόσο σε κοντινές όσο και αποστάσεις πέραν του οπτικού ορίζοντος (BVR). Αξίζει να επισημανθεί ότι οι πύραυλοι MICA έχουν ένα χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει σε κάποιο άλλο ελληνικό όπλο αέρος – αέρος. Συγκεκριμένα, διατίθενται σε έκδοση μεγάλου βεληνεκούς, που φθάνει τα 70 χλμ, χρησιμοποιώντας όμως κεφαλή θερμικής απεικόνισης για τον εγκλωβισμό του στόχου και όχι μέσω καθοδήγησης ραντάρ. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι η παθητική μέθοδος εντοπισμού δεν προσφέρει κανένα περιθώριο προειδοποίησης, σε αντίθεση με την καθοδήγηση με ραντάρ που θα ενεργοποιούσε το δέκτη προειδοποίησης εγκλωβισμού από ραντάρ (RWR) του συστήματος αυτοπροστασίας του αεροσκάφους – στόχου. Το δεύτερο είναι πως ένας παρόμοιος πύραυλος μπορεί να αντιμετωπίσει τα αεροσκάφη stealth, όπως είναι το F – 35 ή το ρωσικό Sukhoi Su – 57. Ειδικά το F – 35 παρουσιάζει πολύ μεγάλο θερμικό ίχνος, μεγαλύτερο από αυτό των «κανονικών» αεροσκαφών, εξαιτίας του πολύ ισχυρού κινητήρα του και πιθανώς και λόγω της αεροδυναμικής τριβής (aerodynamic heating). Έτσι, στοχοποιείται πιο εύκολα από παρόμοια όπλα σε σχέση με τα «κανονικά» αεροσκάφη. Παρόμοιοι πύραυλοι, σε συνδυασμό με συστήματα υπέρυθρης έρευνας και ιχνηλάτησης (IRST), που μπορούν να τοποθετούνται και σε ατρακτίδια (pods) και να μεταφέρονται ως εξωτερικό φορτίο για τα μαχητικά, αποτελούν μεγάλη απειλή για τα μαχητικά stealth», εξηγεί.
Όσον αφορά στην αγορά των νέων Mirage 2000 – 5 ο κ. Μάζης εκτιμά ότι «επέτρεψε σε κάποια από τα παλαιότερα Mirage 2000 EG να εφοδιαστούν με πυραύλους αέρος – επιφανείας Exocet, μετατρεπόμενα σε στρατηγική απειλή για τον τουρκικό στόλο επιφανείας».
«Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η αγορά των Mirage 2000 – 5 συνδυάστηκε με την απόκτηση περίπου εκατό αεροεκτοξευόμενων πυραύλων cruise Scalp EG. Το επίσημο βεληνεκές των πυραύλων αυτών είναι 250 χλμ. Στην πραγματικότητα, όμως, όπως αναφέρει ο έγκυρος οίκος αμυντικών αξιολογήσεων Jane’s αλλά και άλλες πηγές, φθάνει ή και ξεπερνά τα 500 χλμ. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να προσβάλουν σχεδόν οποιοδήποτε σημείο της τουρκικής επικράτειας με σημειακή ακρίβεια που φθάνει το ένα μέτρο, ενώ εφοδιασμένα με τη διατρητική κεφαλή BROACH μπορούν να καταστρέψουν στόχους υψηλής προστασίας. Ο συνδυασμός μεγάλου βεληνεκούς, υψηλής ακρίβειας και μεγάλης καταστρεπτικής ικανότητας, καθιστούν τους Scalp EG όπλα στρατηγικών εφαρμογών. Επισημαίνεται ότι μόνο η Γαλλία προσέφερε όπλα τέτοιων δυνατοτήτων στην Ελλάδα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αρνηθεί επανειλημμένως να το πράξουν», σημειώνει.
«Εν κατακλείδι λοιπόν, σε αντίθεση με τα αμερικανικά ή άλλα δυτικοευρωπαϊκά ή ρωσικά οπλικά συστήματα, τα γαλλικά όπλα δεν προσέφεραν στην Ελλάδα κάποια ισορροπία έναντι της Τουρκίας αλλά σαφή υπεροπλία», επεσήμανε.
Ο κ. Μάζης υπογραμμίζει ότι «σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας φάσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις πιθανώς πιο επικίνδυνης σε σχέση με το παρελθόν και χρειαζόμαστε άμεσα και επιτακτικά ενίσχυση των ελληνικών αποτρεπτικών ικανοτήτων, με τρόπο ώστε να εξασφαλίσουμε πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας ώστε να αδρανοποιήσουμε τον τουρκικό επεκτατισμό. Και η Γαλλία προσφέρει ξανά λύσεις στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, γαλλικές φρεγάτες εφοδιασμένες με πυραύλους αεράμυνας Aster 30 και με πυραύλους cruise Scalp Naval με βεληνεκές μεγαλύτερο των 1000 χλμ θα προσφέρουν στο Πολεμικό Ναυτικό δυνατότητες στρατηγικής κρούσης εις βάθος. Επίσης, η Ελλάδα μπορεί να συμμετάσχει στην προσπάθεια για το ευρωπαϊκό μαχητικό αεροσκάφος του μέλλοντος, της οποίας ηγείται η Γαλλία.
Συγκεκριμένα, στις 17 Ιουνίου 2019 κατά τη διάρκεια της αεροδιαστημικής έκθεσης Paris Air Show 2019 η γαλλική εταιρεία Dassault παρουσίασε το μαχητικό αεροσκάφος νέας γενεάς (NGF), το οποίο αναπτύσσει σε συνεργασία με την Airbus ως μέρος του ευρύτερου προγράμματος για το «μελλοντικό αεροπορικό σύστημα μάχης» (Future Combat Air System  / FCAS). Το αεροσκάφος θα επιχειρεί από κοινού με ένα μη επανδρωμένο μαχητικό (UCAV)». Και καταλήγει:
«Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι στο πολυπρόγραμμα αυτό ως συμπαραγωγός του μη επανδρωμένου μαχητικού (UCAV) Neuron, πάνω στο οποίο φαίνεται πως θα βασιστεί το ρομποτικό απάρτιο του νέου ευρωπαϊκού συστήματος εναέριας μάχης. Μένει λοιπόν να αποφασίσει αν θα ενταχθεί πλήρως, μετατρεπόμενη για πρώτη φορά στην ιστορία της από πελάτη σε παραγωγό και αποκτώντας πρόσβαση σε κρίσιμες τεχνολογίες και ικανότητες οι οποίες θα προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας στα χρόνια που έρχονται».
Πηγή: in.gr


Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Ο τορπιλλισμός της «Έλλης»




Τον Αύγουστο του 1940 ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος κόντευε να συμπληρώσει ένα χρόνο. Η Ελλάδα, την οποία κυβερνούσε ο Ιωάννης Μεταξάς, μπορεί να τηρούσε ουδέτερη στάση, αλλά ήταν εμφανές ότι βρισκόταν στο πλευρό της Αγγλίας, που εκείνη την περίοδο δοκιμαζόταν σοβαρά από τις αεροπορικές επιθέσεις της «Λουφτβάφε». Η φασιστική Ιταλία, σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας, με τον ισχυρό στόλο της διεκδικούσε την πρωτοκαθεδρία στις θάλασσες της Μεσογείου από τη Μεγάλη Βρετανία. 

Η διαταγή για τον τορπιλισμό της «Έλλης», ενός ελαφρού καταδρομικού πλοίου («ευδρόμου» με την ορολογία του μεσοπολέμου), δόθηκε από την ιταλό διοικητή των Δωδεκανήσων Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκι, ηγετικό στέλεχος του Φασιστικού Κόμματος της Ιταλίας και πρέπει (;) να ήταν σε γνώση του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Το ιταλικό υποβρύχιο «Ντελφίνο» με διοικητή τον υποπλοίαρχο Τζουζέπε Αϊκάρντι ξεκίνησε από τη ναυτική βάση στο Παρθένι της Λέρου το βράδυ της 14ης Αυγούστου, με αποστολή να πλήξει εχθρικά πλοία στην Τήνο, τη Σύρο και στη συνέχεια να αποκλείσει τη Διώρυγα της Κορίνθου. 

Τις πρωινές ώρες της 15ης Αυγούστου το ιταλικό υποβρύχιο βρέθηκε έξω από το λιμάνι της Τήνου «εν καταδύσει», με σκοπό να τορπιλίσει τα επιβατικά πλοία «Έλση» και «Έσπερος», που μετέφεραν προσκυνητές, αλλά οι Ιταλοί τα θεωρούσαν οπλιταγωγά και συνεπώς εχθρικά. Από το περισκόπιο ο Αϊκάρντι είδε να καταφθάνει στο λιμάνι ένα πολεμικό και δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, όπως δήλωσε μετά τον πόλεμο. Επρόκειτο για το καταδρομικό «Έλλη», που κατέπλεε στην Τήνο για τις εορταστικές εκδηλώσεις της Μεγαλόχαρης.



Στις 8.25 π.μ., λίγη ώρα πριν από τη λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας κι ενώ στην παραλία υπήρχε πολύς κόσμος, το «Ντελφίνο» έπληξε με τρεις τορπίλες το ελληνικό πολεμικό πλοίο. Η μία μόνο τορπίλη βρήκε στόχο, αλλά έπληξε καίρια το ελληνικό πλοίο στο μηχανοστάσιο και τις δεξαμενές πετρελαίου. Μία ώρα αργότερα, το «Έλλη» βυθίστηκε, παρά τις προσπάθειες του πληρώματος να το κρατήσουν στον αφρό. Οι άλλες δύο τορπίλες αστόχησαν και εξερράγησαν στην προκυμαία. Από την επίθεση του «Ντελφίνο» σκοτώθηκαν ένας υπαξιωματικός και οκτώ ναύτες του «Έλλη», ενώ οι τραυματίες ανήλθαν στους 24. Μία γυναίκα, που βρισκόταν στην παραλία, πέθανε από καρδιακή προσβολή μετά την έκρηξη της δεύτερη τορπίλης στην προκυμαία. 

Μετά την εκτέλεση της αποστολής του, το «Ντελφίνο» απομακρύνθηκε χωρίς να γίνει γνωστή η ταυτότητά του. Μετά από λίγες ώρες κατέπλευσε στη Σύρο, αλλά αναχώρησε αμέσως άπρακτο, καθώς δεν υπήρχε κανένα πλοίο στο λιμάνι του νησιού. Το «Ντελφίνο» επέστρεψε εσπευσμένως στη Λέρο με διαταγή των ιταλικών αρχών, ακυρώνοντας την αποστολή του στην Κόρινθο. Η επιχείρηση δεν φαίνεται να ήταν σε γνώση των πολιτικών αρχών της Ρώμης (πλην ίσως του Μουσολίνι). Ο υπουργός Εξωτερικών, Γκαλεάτσο Τσιάνο, έγραψε στα απομνημονεύματά του ότι η βύθιση του ελληνικού πλοίου οφείλεται στη θρασύτητα του Ντε Βέκι. 

Η έρευνα που διενήργησαν δύτες του Πολεμικού Ναυτικού, έδειξε ότι η τορπίλες ήταν ιταλικές και επομένως η επίθεση έγινε από ιταλικό υποβρύχιο. Η κυβέρνηση Μεταξά τήρησε απόλυτα μυστικό το πόρισμα της έρευνας, για να μην προκαλέσει την Ιταλία και διαταράξει την ουδετερότητα της Ελλάδας. Τελικά, δημοσιοποιήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1940, δύο ημέρες μετά την ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Παρά ταύτα, από την πρώτη στιγμή η ελληνική κοινή γνώμη δεν είχε καμία αμφιβολία για την εθνικότητα του υποβρυχίου. 

Το 1950, στο πλαίσιο των πολεμικών επανορθώσεων, η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα το ελαφρύ καταδρομικό «Ευγένιος της Σαβοίας» (Eugenio Di Savoia), το οποίο μετονομάστηκε σε «Έλλη» τον Ιούνιο του 1951 και ύψωσε την ελληνική σημαία. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘50 το ναυάγιο του «Έλλη» ανελκύστηκε τμηματικά και πουλήθηκε για παλιοσίδερα (σκραπ). Το 1985 Έλληνες δύτες ανακάλυψαν στο βυθό της Τήνου τα απομεινάρια της ιταλικής τορπίλης που βύθισε το «Έλλη». Το εύρημα εκτίθεται στο Ναυτικό Μουσείο Πειραιά.