Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

Ισλαμική πρόκληση


Μία άλλη «κατάληψη»
Του Σταύρου Λυγερού
Hμερομηνία : 17-11-10

Ήταν ζήτημα χρόνου να δούμε και αυτό το παράγωγο φαινόμενο της μαζικής λαθρομετανάστευσης. Η δημόσια προσευχή των μουσουλμάνων στα Προπύλαια και σε άλλα κεντρικά σημεία της Αθήνας δεν είναι απλώς μία διαμαρτυρία, επειδή δεν έχει κατασκευαστεί τζαμί στην πρωτεύουσα. Είναι μία ειρηνική, αλλά ηχηρή επίδειξη δύναμης. Οι μουσουλμάνοι διακήρυξαν με την πρωτοβουλία τους όχι μόνο ότι είναι εδώ, αλλά και ότι είναι αποφασισμένοι να προβάλλουν δυναμικά τη δική τους θρησκευτικο-πολιτισμική ταυτότητα στον ελληνικό δημόσιο χώρο.
Οι άρχουσες ελίτ είχαν βολευτεί με το γεγονός ότι οι μουσουλμάνοι φυτοζωούσαν γκετοποιημένοι στα «υπόγεια» της κοινωνίας και εμφανίζονταν στον δημόσιο χώρο μόνο ως εξατομικευμένη κακοπληρωμένη «μαύρη» εργασία. Χωρίς επαρκή επαφή με την πραγματικότητα, δεν αντιλαμβάνονταν ότι η συλλογική έκφραση των μουσουλμάνων ως κοινότητας ήταν ζήτημα χρόνου. Και βεβαίως, οι μουσουλμάνοι εκμεταλλεύθηκαν για λογαριασμό τους το παγιωμένο από τη μεταπολίτευση καθεστώς κατάληψης - κατάχρησης του δημόσιου χώρου για κάθε είδους διαμαρτυρίες. Το αποτέλεσμα ήταν η δημόσια προσευχή στα Προπύλαια, στον χώρο που συμβολίζει τον νεοελληνικό διαφωτισμό. Σ' έναν χώρο, που προσωπικά θα με ενοχλούσε και η τέλεση χριστιανικής λειτουργίας.
Χθες, οι μουσουλμάνοι διέβησαν τον Ρουβίκωνα. Η πολιτεία δεν έχει πια περιθώρια να στρουθοκαμηλίζει. Οφείλει να θέσει όρια, όπως σε όλη την Ευρώπη. Οσο θεμιτή είναι η κατασκευή τζαμιού, άλλο τόσο αθέμιτες είναι τέτοιου είδους εκδηλώσεις, που αλλοιώνουν τον πολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης, αλλά και δίνουν ευκαιρία για άθλιες αντιδράσεις ακραίων στοιχείων.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_17/11/2010_1293295

Και 3 σχόλια αναγνωστών της "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ"

Αγαπητέ Κύριε Λυγερέ,
το θέμα που θίγετε στο άρθρο σας είναι πολύ σοβαρό για την Ελληνική Κοινωνία κι έχει πολλές προεκτάσεις. Ωστόσο, θα ήθελα με το σχόλιό μου αυτό να θίξω την πιό ουσιαστική παράμετρό του.
Πρόκειται δηλαδή για τη συνταγματικότητα της στάσης και της δράσης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος απέναντι στα φαινόμενα που περιγράφετε καθώς και στην ανέγερση πελώριου τεμένους με χρήματα του Ελληνικού Λαού, σε οικόπεδο που ανήκει στο Πολεμικό Ναυτικό μας και με το δεδομένο ότι οι μουσουλμάνοι της Αθήνας είναι στη πλειονότητά τους λαθρομετανάστες που δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα, ενώ η χώρα απολαμβάνει την Ελευθερία της εδώ και πολλά χρόνια. Τόσο η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος όσο και το Πολεμικό Ναυτικό δεν έχουν δημοσιεύσει καμμιά έκθεση για τη Συνταγματικότητα της ανέγερσης τεμένους στην Αθήνα. Το Ελληνικό Σύνταγμα για τα ζητήματα αυτά είναι σαφές και παρακαλώ όλους τους αναγνώστες σας να το αγοράσουν και να το διαβάσουν μόνοι τους για του λόγου το αληθές. Επίσης, προτείνω στην επίσημη Ελλαδική Εκκλησία και στο Πολεμικό Ναυτικό να κάνουν επίσημο αίτημα αξιολόγησης της Συνταγματικότητας της ανέγερσης τεμένους στην Αθήνα στις νομικές υπηρεσίες τους, αφού εμπλέκονται έμμεσα και άμεσα αντίστοιχα.
Τέλος με την ευκαιρία αυτή προτείνω τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανέγερση του τεμένους αν όχι Πανελλαδικό τουλάχιστον σε επίπεδο Δήμου στην περιοχή που έχει σχεδιαστεί να ανεγερθεί. Είναι Συνταγματική Υποχρέωση της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Πολεμικού Ναυτικού να τηρούν απαρέγκλιτα τους Νόμους του Ελληνικού Κράτους και τις διατάξεις του Ελληνικού Συντάγματος.
Με εκτίμηση
ΚΜ

Συμφωνώ απολύτως!
Οι λαθρομετανάστες δεν είναι ούτε φιλοξενούμενοι, ούτε ευπρόσδεχτοι .
Είναι καθαρά εισβολείς κι έχουν την νοοτροπία του εισβολέα: πρόκληση κι ασέβεια.
Οι δημόσιες προσευχές τους ήταν απολύτως επίδειξη δύναμης και προειδοποίηση στους Αθηναίους και τους Έλληνες ευρύτερα ότι έχουν μερτικό στις κοινωνικές αποφάσεις. Κι όλα αυτά την επομένη των εκλογών και στα Προπύλαια! Μόνο που αυτήν την φορά οι Αθηναίοι δεν το πέρασαν στο ντούκου!
Σχολίασε ο/η ΑΡΓΥΡΩ

Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος, αν ήταν μέλος της μουσουλμανικής κοινότητας, θα τόνιζε το "είμαστε εδώ στην καρδιά της Αθήνας". Πιο ανεκτική πολιτεία δεν θα εύρισκε στην Ευρώπη. Η Ελλάδα είναι ποθητός προορισμός για τους νέους που εγκαταλείπουν χώρες όπως λ.χ. το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές. Η ελληνική κυβέρνηση διεξάγει ένα πρωτότυπο πολιτικό πείραμα, την ισλαμοποίηση της Αττικής. Δεν θυμάμαι να το'χει συζητήσει στα υπουργικά συμβούλια. Ελάτε κ. Λυγερέ στη θέση αυτής της κοινότητας και θα δείτε πως το επόμενο λογικό βήμα είναι αυτονομία και αυτοδιοίκηση. Τα όρια που λέτε - η "πράσινη γραμμή" - δεν τα θέτει η ελληνική πολιτεία αλλά η ισλαμική κοινότητα. Το ίδιο θα κάναμε κι εμείς αν ήμασταν στη θέση τους και είχαμε ηγέτες με θάρρος και όραμα. Είναι φυσικό κι ανθρώπινο, τους νέους κι άνεργους ξερριζωμένους να τους ενώνει και να τους εμψυχώνει η θρησκευτική τους ταυτότητα. Εδώ είναι η ουσιαστική τους διαφορά από τους άλλους, μη μουσουλμάνους, μετανάστες. Κι επειδή υφίστανται - όπως κι εμείς - τη "στοργή" του ελληνικού κράτους, αυτοί τουλάχιστον θα ζητούν και θα έχουν προστασία και συμπαράσταση από ομόδοξα κράτη. Έτσι που πάμε, γιατί να μη συγκυβερνά αύριο την Αττική ή Άγκυρα ή το Ριάντ;
Σχολίασε ο/η Λέκας Ματρόζος


Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις δικές μου


Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Υπάρχουν Σλαβομακεδόνες; (1)


Πολύ συχνά διαβάζω σε διάφορα κείμενα που αναφέρονται στα Σκόπια για τους "Σλαβομακεδόνες" που κατοικούν εκεί, για την "Σλαβομακεδονική" γλώσσα που ομιλούν, αποδεχόμενοι έτσι τα προπαγανδιστικά κατασκευάσματα συγκεκριμένων κύκλων, όχι μόνον του παρελθόντος, αλλά και προσφάτων περιόδων. Για το θέμα αυτό θα επανέλθουμε, μια και το θεωρούμε αρκετά σοβαρό, με τεκμηριωμένες θέσεις. Προς το παρόν δημοσιεύουμε ένα παλαιότερο (12-8-2010) άρθρο της γνωστής και εγκυρότατης γαλλικής εφημερίδας "Φιγκαρό".
ΔΕΕ

«Le Figaro»: οι Σκοπιανοί είναι εθνικά Βούλγαροι.

Παράκαμψη των συνόρων της Ε.Ε. διαβλέπει σε άρθρο της, τής περασμένης εβδομάδας (12-8-2010), η μεγάλης κυκλοφορίας γαλλική εφημερίδα «Le Figaro», με αφορμή τις υπαρκτές ομάδες πληθυσμών, που ενώ διαμένουν σε μη ενταγμένες στην Ε.Ε. χώρες, εν τούτοις κατάγονται από χώρες-μέλη της Ένωσης και δικαιούνται Ευρωπαϊκό Διαβατήριο, από τη στιγμή που η ευρωπαϊκή χώρα καταγωγής τους, τους χορηγήσει υπηκοότητα, κάνοντάς τους έτσι αυτόματα Ευρωπαίους Πολίτες!
Με άλλα λόγια, μπορεί μια χώρα μέλος της Ε.Ε. να χορηγεί διαβατήρια κατά πολύ περισσότερα των κατοίκων της, σε τρίτους, που αν και δε διαμένουν στο έδαφός της, κατάγονται όμως από αυτό (διπλές υπηκοότητες). Έτσι υπολογίζεται πως μπορεί να προστεθούν στον πληθυσμό της Ε.Ε. άλλα 5.000.000 ατόμων, που μέσω του διαβατήριου της χώρας μέλους, θα μπορούν να είναι Ευρωπαίοι Πολίτες, αν και δεν θα διαμένουν σε έδαφος χώρας ενταγμένης στην Ένωση!
Ειδικότερα θα μπορούν – σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα – να γίνουν ευρωπαίοι πολίτες 3.500.000 Ούγγροι, που βρίσκονται στη Σερβία (Βοϊβοντίνα), στην Ουκρανία και ιδιαίτερα στη Ρουμανία (1.400.000) και στη Σλοβακία (520.000), από τον ερχόμενο Ιανουάριο (2011), βάση σχετικής αποφάσεως της Ουγγρικής Κυβερνήσεως για χορήγηση ουγγρικής υπηκοότητας!
Επίσης έχουν γίνει ήδη Ευρωπαίοι πολίτες 120.000 Μολδαβοί που πήραν Ρουμανικό Διαβατήριο, ενώ εκκρεμούν άλλες 800.000 αιτήσεις Μολδαβών προς το Βουκουρέστι! Και αναμένεται περαιτέρω αύξηση των αιτήσεων…
Τέλος η Φιγκαρό κάνει λόγο για ακόμη 2.500.000 Βούλγαρους που ζουν σε διάφορες χώρες, μη ενταγμένες στην Ε.Ε. και κυρίως στα Σκόπια και στην Τουρκία (350.000 εξισλαμισμένοι Πομάκοι της πίσω πλευράς της Ροδόπης).

«ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ»
Ειδικά για τα Σκόπια η γαλλική εφημερίδα αναφέρει ότι θα μπορούσαν να πάρουν Βουλγαρικό Διαβατήριο 1.400.000 Σκοπιανοί, δηλαδή τα 3/4 του συνολικού πληθυσμού του κρατιδίου, αφού όπως σημειώνει χαρακτηριστικά «λαμβάνοντας υπόψη κάποιους ιστορικούς, η “Μακεδονία” είναι μία από τις βαθμίδες του βουλγαρικού έθνους. Η σλαβο“μακεδονική” γλώσσα δεν είναι επίσης τίποτε άλλο από μια βουλγαρική διάλεκτος»!
Επομένως σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα, που επικαλείται απόψεις Ιστορικών Επιστημόνων, οι Σκοπιανοί δεν είναι εθνικά «Μακεδόνες» όπως ισχυρίζονται, αλλά είναι εθνικά Βούλγαροι! Ομοίως και η γλώσσα τους δεν είναι «Μακεδονική» όπως προπαγανδίζουν, αλλά είναι καθαρά Βουλγαρική!

ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ
► Η «επανάσταση» του Ίλιντεν (20 Ιουλίου 1903), που εορτάζουν σαν «εθνική εορτή» τα Σκόπια, δεν ήταν παρά μια καθαρά βουλγαρική «επανάσταση», βουλγαρικών Οργανώσεων, με βουλγαρικά στελέχη, που έπαιρναν εντολές από τη Σόφια και ανήκαν στη Σχισματική Βουλγαρική Εξαρχία! Ακόμα δηλαδή και οι «ήρωες» των Σκοπίων είναι Βούλγαροι! (Πρόκειται για την Ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν –Προφήτη Ηλία, την οποία σκηνοθέτησαν ένοπλες βουλγαρικές ομάδες, υποχρεώνοντας με βία και τρόμο, πολλά ελληνικά χωριά να κρατήσουν όπλα ή να βγουν στα βουνά, προκαλώντας την οργή των Τούρκων, που ξέσπασαν στους ελληνικούς πληθυσμούς με όλη τους τη μανία – Ολοκαύτωμα του Κρουσόβου)
► Υπενθυμίζεται ότι ο ιδρυτής του κόμματος VMRO-DPMNE (σημερινό κόμμα Γκρούεφσκι) και πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι (1998-2002), ζήτησε και έλαβε το 2006 βουλγαρική υπηκοότητα και διαβατήριο, διακηρύσσοντας πως είναι Βούλγαρος και αλλάζοντας το επώνυμό του σε Γκεοργκίεβ! Το ίδιο έκαναν και χιλιάδες άλλοι Σκοπιανοί!
► Ακόμη, σημειώνουμε πως η Βουλγαρία έχει αναγνωρίσει πρώτη τα Σκόπια σαν «Μακεδονία», με τη ρητή διευκρίνηση πως δεν αναγνωρίζει «μακεδονική εθνότητα» και «μακεδονική γλώσσα», επειδή ακριβώς οι αυτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες» είναι Βούλγαροι και η γλώσσα τους βουλγαρική!
► Μάλιστα όταν το 1941, η Βουλγαρία σαν σύμμαχος των Ναζί, μπήκε στα Σκόπια, όχι μόνο δε συνάντησε καμμία αντίσταση, αλλά έγινε πανηγυρικά και με ενθουσιασμό δεκτή, επειδή η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Βούλγαροι, τους οποίους ο Τίτο τρία χρόνια μετά (1944), για να τους αποκόψει από τη Βουλγαρία, τους μετονόμασε αυθαίρετα «Μακεδόνες», πλάθοντας το παραμύθι του δήθεν ξεχωριστού «μακεδονικού έθνους», διεκδικώντας έτσι ταυτόχρονα και τη Βόρεια Ελλάδα, δηλαδή την αληθινή Μακεδονία! Δηλαδή «με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια»…


Στην παραπάνω φωτογραφία ντοκουμέντο – που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν η εφημερίδα Απογευματινή 15-3-2008, οι Βούλγαροι κάτοικοι των Σκοπίων, φαίνονται να υποδέχονται με ενθουσιασμό και τιμές Γερμανούς και Βουλγάρους, κρατώντας εκτός από το πορτραίτο του μισητού Χίτλερ, το πορτραίτο του τότε βασιλιά της Βουλγαρίας, το χάρτη της «Μεγάλης Μακεδονίας» που ποθούσε ανέκαθεν η Βουλγαρία από τον καιρό των Κομιτατζήδων, αλλά και ένα πανό που έγραφε με νόημα «ένα έθνος, ένας βασιλιάς, ένα βασίλειο»! Το Βουλγαρικό!…
Τότε μάλιστα η Βουλγαρία ενσωμάτωσε τα Σκόπια στην Επικράτειά της, ενώ το 1942, όταν ο βασιλιάς της Βουλγαρίας επισκέφθηκε το κρατίδιο, του επιφυλάχθηκε παλλαϊκή υποδοχή!
► Αξίζει επίσης να καταγραφεί η δήλωση του ίδιου του Προέδρου της Βουλγαρίας Ζέλιου Ζέλεφ, όταν επισκέφθηκε την 20η Ιουνίου 1993 τη Σουηδία. Τότε – όπως καταγράφει ο ακούραστος Νικόλαος Μάρτης – ρωτήθηκε από δημοσιογράφο της Σουηδικής Εφημερίδας Svenska Dagbladet για «Μακεδονικό Έθνος» και απάντησε κατηγορηματικά:
«Το “Μακεδονικό” Έθνος το δημιούργησε μετά τον Πόλεμο η Κομιντέρν και είναι Έγκλημα του Τιτοϊσμού και του Σταλινισμού»!

ΓΚΛΙΓΚΟΡΟΦ: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΛΑΒΟΙ! ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ “ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ”»!
► Την πλέον κατηγορηματική διαβεβαίωση ότι οι Σκοπιανοί είναι Σλάβοι και δεν ήταν, δεν υπήρξαν και δεν είναι «Μακεδόνες» και πως δεν υπήρξε ή υπάρχει κανένα «Μακεδονικό Έθνος», έδωσε ο ίδιος ο πρώτος Πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόρωφ, όπως αποκαλύπτει ο Νικόλαος Μάρτης:
«Το χαρακτηριστικό περιστατικό που αναφέρεται στο βιβλίο του «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ» του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας Κίρο Γκλιγκόρωφ (σελ. 259), ότι στην δεξίωση που έγινε στη Νέα Υόρκη την επομένη της αναγνωρίσεως ως ανεξαρτήτου Κράτους των Σκοπίων, μια ομάδα νέων από την Αυστραλία του είπαν: “Εσείς μιλήσατε, αλλά δεν είπατε το σημαντικότερο. Δεν είπατε ότι εμείς είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ότι αρνηθήκαμε την καταγωγή μας, τους προγόνους μας”. Δυσκολεύτηκα να βρω απάντηση αμέσως (συνεχίζει ο Γκλιγκόρωφ στο βιβλίο του) και τελικά τους είπα: “Ξέρετε, σέβομαι τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Είναι δικαίωμα σας. Αλλά σύμφωνα με την ιστοριογραφία στον Μακεδονικό λαό επικρατεί η γνώμη ότι είμαστε Σλάβοι. Έχουμε έλθει στα Βαλκάνια τον 6ο και 7ο αιώνα έχουμε εγκατασταθεί στα εδάφη που ονομάζονται Μακεδονία. Δεν γνωρίζω το κατά πόσο στις φλέβες μας συνεχίζει να ρέει κάποια σταγόνα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων”»!
► Αλλά καταγράφει ο Μάρτης και άλλη, δήλωση ντοκουμέντο του Κίρο Γκλιγκόρωφ, στην Εφημερίδα TORONTO STAR του Καναδά, στις 15 Μαρτίου 1992: «Δεν είμαστε “Μακεδόνες” αλλά Σλάβοι. Δεν έχουμε συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με την Μακεδονία του»!
Τρεις μήνες αργότερα, επαναλαμβάνει τη δήλωσή του μπροστά στις κάμερες, στις 3 Ιουνίου 1992, λέγοντας: «Εμείς είμαστε Σλάβοι, δεν έχουμε καμμιά σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Ήρθαμε στην περιοχή τον 6ο μ.Χ. αιώνα»!
► Στις 25 Οκτωβρίου 2009, ο Κίρο Γκλιγκόροφ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα, επιβεβαιώνει απόλυτα τα παραπάνω:
«Ερώτηση: Το 1993, στα Τίρανα, είχατε δηλώσει ότι ο λαός σας είναι σλαβικής καταγωγής, ότι δεν συνδέεται με τον Μέγα Αλέξανδρο και πως βρεθήκατε στην περιοχή τον 6ο αιώνα μ.Χ. Γκλιγκόροφ: Εξακολουθώ και σήμερα να πιστεύω και να δηλώνω ακριβώς τα ίδια.
Ερώτηση: Γιατί τότε το ανθελληνικό κλίμα και η εμμονή στον «αρχαιομακεδονισμό» τα τελευταία χρόνια στη χώρα σας, δηλαδή να αποδείξουν κάποιοι επίσημα πως κατάγεστε απευθείας από τους αρχαίους Μακεδόνες;
Γκλιγκόροφ: Σοβαροί ιστορικοί γελούν με όλα αυτό που συμβαίνουν στη χώρα μου τα τελευταία χρόνια. Η Ιστορία είναι ένα παγκόσμιο αγαθό – αυτό ασφαλώς σημαίνει πως η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά δεν μπορεί να μην είναι και ελληνική. Οι Έλληνες νομίζουν πως εμείς θέλουμε να αφαιρέσουμε ένα κομμάτι της ιστορικής και πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Δεν λέω πως οι ανησυχίες αυτές είναι άνευ λόγου, αφού υπάρχουν υπερβολές και από τη δική μας πλευρά. Υπάρχουν ιστορικοί στη χώρα μου που υποστηρίζουν πως εμείς βρισκόμαστε στα χώματα αυτά 2.000 χρόνια πριν από τον Μέγα Αλέξανδρο. Για γέλια, δηλαδή…
Έλεγα σε έναν φίλο μου ιστορικό ότι έτσι όπως πάμε θα βγούμε απευθείας απόγονοι του Αδάμ και της Εύας και θα αποδειχτεί και ότι ο Παράδεισος είναι «μακεδονικός» και ιδιοκτησία μας…»!!!

ΤΑ 2/3 ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΕΚΤΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Όπως και να έχει, οι παλαιότεροι κάτοικοι των σημερινών Σκοπίων είναι οι Έλληνες και οι Αλβανοί. Οι υπόλοιποι, ήρθαν δεκάδες αιώνες μετά και γι΄ αυτό δεν μπορεί να είναι «Μακεδόνες» ούτε γεωγραφικά, αφού η Μακεδονία έφτανε ως Αχρίδα, Μοναστήρι, Κρούσοβο, Περλεπέ, Γευγελή, ενώ από εκεί και πάνω η περιοχή ονομαζόταν γεωγραφικά Παιονία και οι κάτοικοι Παίονες (Στρώμνιτσα, Στόβοι, Βελεσσά, Στιπ) και τέλος πιο πάνω η περιοχή της πόλεως των Σκοπίων, του Κουμάνοβου και του Τετόβου ονομαζόταν Δαρδανία και οι κάτοικοι Δάρδανοι, σφοδροί πολέμιοι ανέκαθεν των Μακεδόνων! Άρα τουλάχιστον τα 2/3 του σημερινού κρατιδίου των Σκοπίων, είναι εκτός της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας! Και επομένως ούτε γεωγραφικά – όπως υποστηρίζουν προπαγανδιστές – δεν δικαιούνται να ονομάζονται «Μακεδονία»!
Σημειώνεται πως τα Σκόπια κάνουν εθνική-εθνολογική-ιστορική χρήση του όρου και όχι γεωγραφική. Ισχυρίζονται ότι αποτελούν «έθνος» Μακεδόνων και θα είναι εγκληματική εκείνη η Κυβέρνηση που τυχόν θα τους παραδώσει τον ελληνικό ιστορικό όρο «Μακεδονία»!

Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ
Τέλος, αναφέρουμε τη σύνθεση του σημερινού πληθυσμού του κρατιδίου που περιλαμβάνει σε γενικές γραμμές: περίπου 240.000 – 300.000 Έλληνες (ελληνόφωνους, σλαβόφωνους ή βλαχόφωνους), περίπου 600.000 Αλβανούς, 100.000-200.000 Ρομά και περίπου 1.000.000 λοιπούς Σκοπιανούς, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι βουλγαρικής καταγωγής, ενώ λιγότεροι είναι οι Σέρβοι, οι Βόσνιοι, οι Τουρκόφωνοι και άλλες μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες!

ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ …«ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ»;
Κάποιοι πολιτικοί, για να δικαιολογήσουν την πολιτική ανεπάρκειά τους και για να διευκολύνουν κερδοφόρες επενδύσεις ελληνικών επιχειρήσεων στα Σκόπια δισεκατομμυρίων δραχμών τότε, προέβαλαν από νωρίς τον ισχυρισμό ότι τάχα «δε συμφέρει να χαρίσουμε τα Σκόπια στη Βουλγαρία», παραβλέποντας τις μεγάλες Αλβανικές και Ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες που διαβιούν εκεί ως τώρα, και αποτελούν το κλειδί των δυναμικών μελλοντικών εξελίξεων στην περιοχή.
Φαίνεται για κάποιους πως είναι πιο βολικό αντί «να χαρίσουν τα Σκόπια στη Βουλγαρία», να χαρίσουν τελικά την ίδια τη Μακεδονία μας στα Σκόπια (που έχουν πίσω τους Τούρκους, Σόρος, Πολυεθνικές Εταιρείες και Αμερικανικές Υπηρεσίες), μαζί με τους Έλληνες των Σκοπίων…
Εξ άλλου δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για ολοκληρωτική ενσωμάτωση των Σκοπίων στη Βουλγαρία. Ίσα-ίσα, διαφαίνεται βάση των μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων της γείτονος, ως πιο πιθανή και δημοκρατική εξέλιξη, η τριχοτόμηση της περιοχής… (Αλβανικός, Ελληνοσερβικός, Βουλγαρικός τομέας).
Αλβανία και Βουλγαρία, έχουν σπεύσει ήδη να θεμελιώσουν μελλοντικά δικαιώματα. Η Ελλάδα;

Πηγή: Strategy Report, http://diaspora-grecque.com/

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

Κοινοτισμός


Κοινοτισμός: Η ελληνική εκδοχή

Ο τίτλος του άρθρου υπονοεί την διεθνή αλλά και διαχρονική παρουσία των κοινοτικών ιδεών. Πράγματι, υπό διάφορες μορφές, οι κοινοτικές ιδέες εμφανίσθηκαν σε διάφορα σημεία του ορίζοντα, υπό ποικίλες μορφές, και παραδόξως σήμερα χαίρουν μεγάλης δημοσιότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Amitai Etzioni (το κυριώτερο έργο του οποίου είναι The Spirit of Community: the Reinvention of American Society, Simon&Schuster, 1993, New York) δίδαξε ως καθηγητής Κοινωνιολογίας στο κραταιό Columbia, στο George Washington, όπως και στο Harvard Business School, και μάλιστα διετέλεσε Senior Advisor του Λευκού Οίκου για θέματα εσωτερικής πολιτικής. Οι κοινοτικές του ιδέες έχουν φιλελεύθερο χαρακτήρα, ενώ προσπαθεί να αντισταθμίσει τα ατομικά δικαιώματα με τα συμφέροντα της κοινότητας. Θεωρεί επίσης ότι οι άνθρωποι προσδιορίζονται σε σημαντικό βαθμό από την κουλτούρα και τις αξίες της κοινότητας στην οποία ανήκουν. Επίσης κοινοτικά στοιχεία εμπεριέχουν ορισμένες πτυχές της σύγχρονης οικολογικής σκέψης (π.χ. το κλασσικό έργο του Edouard Goldsmith: Small is beautifull).
Ο κοινοτισμός ως θεωρητικό-ιδεολογικό ρεύμα προέκυψε βεβαίως από το κλασσικό έργο του κορυφαίου Γερμανού Ferdinand Tönnies: Gemeinschaft und Gesellschaft (1887).Ο Tonnies (1855-1936) αντιδιέστειλε τους δύο θεμελιώδεις κοινωνιολογικούς τύπους της προβιομηχανικής κοινότητας (Gemeinschaft) και της αστικής κοινωνίας (Gesellschaft). Η πρώτη βασίζεται σε δεσμούς αίματος και συγγένειας, ενώ η δεύτερη σε κοινά συμφέροντα. Στην πρώτη προέχει το εμείς και στην δεύτερη το εγώ. Στην πρώτη οι άνθρωποι είναι ενωμένοι παρ’όλα όσα τους χωρίζουν, στην δεύτερη είναι χωρισμένοι παρ’όλα όσα τους ενώνουν. Στην ουσία πρόκειται για μία ευθεία αμφισβήτηση των πρωτείων και της ηθικής αξίας του καπιταλισμού. Η θεωρία του Tonnies συνδέθηκε με την εμφάνιση πρωτοσοσιαλιστικών, αντικαπιταλιστικών και ρομαντικών πολιτικών κινήσεων. ΄Αλλωστε ο ίδιος ο Tonnies ήταν μέλος του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, μαχόμενος αντιναζιστής και μάλιστα καθαιρέθηκε από την προεδρία της Γερμανικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας από τον Hitler.
Εισηγητής του Tonnies στην Ελλάδα σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο υπήρξε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1986), στο πληθωρικό και εξαιρετικά σημαντικό μεσοπολεμικό κοινωνιολογικό του έργο και στην διδασκαλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1929-36).
Σε επίπεδο πολιτικού οράματος, η κοινότητα εμφανίζεται στην νεοελληνική πολιτική σκέψη λιγώτερο ως απότοκος της διεθνούς συζήτησης περί Gemeischaft και περισσότερο ως απόρροια της ιδιότυπης Ελληνικής εμπειρίας της Εκκλησίας του Δήμου και των κοινοτήτων της Τουρκοκρατίας. Η κοινότητα, υπ’αυτήν την έννοια, λειτουργεί ως πρότυπο και βασικό κύτταρο πολιτειακής οργάνωσης στην πρώιμη πολιτική σκέψη του Ίωνος Δραγούμη (1878-1920), σε μία πιο ρομαντική, προβιομηχανική διάσταση. Ο Δραγούμης μάλιστα, ως νεαρός διπλωματικός υπάλληλος στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία, γνώρισε στην πράξη την λειτουργία των κοινοτικών θεσμών (που στην ελεύθερη Ελλάδα είχαν ήδη παρακμάσει λόγω της εγκαθίδρυσης συγκεντρωτικών κρατικών μηχανισμών). Ο Δραγούμης πρότεινε την συγκρότηση μείζονος Ελληνικού Οργανισμού με ομοσπονδιακό χαρακτήρα, στην βάση των απανταχού Ελληνικών κοινοτήτων.
Στην πιο ολοκληρωμένη προσπάθεια διαμόρφωσης κοινοτικής πολιτικής πρότασης επιδόθηκε ο Κωνσταντίνος Καραβίδας (1890-1973),έχοντας ως πηγή έμπνευσης όχι μόνον και όχι τόσο τον Tonnies, όσο κυρίως την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία και τις κοινότητες της Τουρκοκρατίας, τις οποίες θεωρεί μετεξέλιξη του αρχαίου άστεως υπό διαφορετικές συνθήκες. Ο Καραβίδας θεωρεί κλειδί την έννοια της κοινότητας (την οποία ταυτίζει με την άμεση δημοκρατία) για την ερμηνεία ολόκληρης της Ελληνικής Ιστορίας. Την ερμηνεύει ως κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο αντίστοιχο προς την ιδιομορφία (και την πενία) του εδάφους, που καθιστά αναγκαία την υπέρβαση του ατομικισμού και του ανταγωνισμού, απαγορευτική την συσσώρευση ιδιωτικού πλούτου(που οδηγεί αναπόφευκτα στον ταξικό ανταγωνισμό και στον εμφύλιο πόλεμο) και υποχρεωτική την συνέργεια, την αλληλεγγύη και τις οικονομίες κλίμακας. Το κοινοτικό μοντέλο εξασφάλισε εξάλλου στον Ελληνισμό τεράστια ευελιξία, συγκριτικά πλεονεκτήματα και ανταγωνιστικότητα στην παγκόσμια οικονομία, καθώς και δυνατότητα γεωγραφικής επέκτασης σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Στα πρώιμα έργα του ο Καραβίδας κηρύσσει επαναστατική διαδικασία ανατροπής του αστικού κράτους και υποκατάστασής του από κοινοτική συνομοσπονδία, ενώ στα ώριμα έργα του (μετά το 1930) επιχειρεί να συμφιλιώσει τον κοινοτισμό με το παγκόσμιο καπιταλιστικό πλαίσιο. Ο Καραβίδας ανέλυσε ολοκληρωμένα όχι μόνον τον κοινοτικό τρόπο παραγωγής, αλλά και τον κοινοτικό τύπο εξουσίας, που είναι πρωτογενής, άμεσος, ανακλητός, αναδεικνύεται με αποκλειστικό κριτήριο την προσφορά και είναι υπόλογος στο κοινοτικό σώμα.
Ο Καραβίδας, αν και σπούδασε νομικά, ήταν γνώστης της γεωπολιτικής και της γεω-οικονομίας, τις οποίες ενσωμάτωσε στην μεθοδολογία του. Επίσης υπήρξε σπουδαίος κοινωνικός ανθρωπολόγος και στα Αγροτικά του (1931) αποτύπωσε έξοχα τις κοινωνικές δομές στα Βαλκάνια των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Επίσης διαπίστωσε ότι η βασική δομή της Ελληνικής κοινωνίας είναι μικροαστική και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού βιοπορίζεται κινούμενο ταυτόχρονα στον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα της παραγωγής. Τα βασικά του έργα είναι τα Σοσιαλισμός και Κοινοτισμός, Αθήνα 1930, Αγροτικά: μελέτη συγκριτική, Αθήνα 1931, Η Κοινοτική Πολιτεία, Αθήνα 1935, Τα κοινοτικά δίκαια εις την βάσιν του κράτους, Αθήνα 1939 κ.ά. Ενώ στην εποχή του ο Καραβίδας αγνοήθηκε, μετά την Μεταπολίτευση το έργο του αναγνωρίσθηκε, τα συγγράμματά του επανεκδόθηκαν (πρόεδρος της επιτροπής επανεκδόσεως έργων Κωνσταντίνου Καραβίδα το 1975 ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος) και πλήθος βιβλίων και άρθρων γράφηκαν για τις ιδέες του και την προσωπικότητά του (αναλυτική βιογραφία και κριτική παρουσίαση του έργου του υπάρχει στην ανέκδοτη δεύτερη διδακτορική μου διατριβή με τίτλο: ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, το έργο του Κωνσταντίνου Καραβίδα και οι συγγενείς προσεγγίσεις, που υποστηρίχθηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2003 και πρόκειται να εκδοθεί προσεχώς από τις εκδόσεις Παπαζήση).
Συνοδοιπόρος και στενός συνεργάτης του Καραβίδα υπήρξε ο Ντίνος Μαλούχος (1895-1928), ο οποίος σπούδασε γεωπόνος στην Ιταλία, όπου και μυήθηκε στον μαρξισμό. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα γνώρισε τον Καραβίδα και προσχώρησε στην κοινοτική φιλοσοφία. Μάλιστα εξέδωσε την εβδομαδιαία επιθεώρηση ΚΟΙΝΟΤΗΣ (1922-1924), όπου ο ίδιος ο Μαλούχος, ο Καραβίδας και μία ομάδα συνεργατών τους διεκδίκησαν δυναμικά θέση στο αναδιαμορφούμενο πολιτικό σκηνικό που ακολούθησε την Μικρασιατική Καταστροφή, επιδιώκοντας να στρέψουν την Επανάσταση Γονατά-Πλαστήρα προς την κοινοτική κατεύθυνση, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Τον θεσμό των κοινοτήτων ανέδειξε, μέσα από τις μελέτες του και κυρίως το πολύ σημαντικό έργο του ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ( Αθήνα 1934,επανέκδοση από τις εκδόσεις Λιβάνη το 1986), ο μεσοπολεμικός κοινωνιολόγος Δημοσθένης Δανιηλίδης (1889-1972), που γεννήθηκε στην Καπαδοκία και σπούδασε στην Γερμανία (βλ. ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, εκδόσεις Παπαζήση, τεύχος 1,1988, αφιέρωμα στον Δανιηλίδη από τον γράφοντα).
Η εφαρμογή των κοινοτικών ιδεών (ουσιαστικά της άμεσης δημοκρατίας σε σύγχρονο πλαίσιο και μίας συμμετοχικής οικονομικής οργάνωσης λαϊκής βάσης) ήταν επόμενο να προσκρούσει αφ’ενός στην πελατειακή λογική του νεοελληνικού πολιτικού συστήματος, αφ’ετέρου στην συγκεντρωτική λογική της μαρξιστικής αριστεράς. Τις ιδέες του Καραβίδα και των συνοδοιπόρων του ασπάσθηκαν επομένως σε ατομικό επίπεδο διανοούμενοι και μεμονωμένοι πολιτικοί όλων των χώρων,ενώ το έργο του προκάλεσε το επιστημονικό ενδιαφέρον πνευματικών προσωπικοτήτων όπως ο αείμνηστος ιστορικός του δικαίου Νικόλαος Πανταζόπουλος, που διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Κοινοτικών Μελετών Κωνσταντίνος Καραβίδας, ο διάδοχός του στην προεδρία Κώστας Βεργόπουλος, ο Γ. Κοντογεώργης, ο Νίκος Μουζέλης κ.ά.
Συνεπής μαθητής, φίλος και ιδεολογικός διάδοχος του Καραβίδα υπήρξε ο κοινωνιολόγος και συγγραφέας μίας πολύτομης Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Δημήτριος Τσάκωνας (1921-2004). Ο Τσάκωνας, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Insbourg και μεταγενέστερα καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και στο Πάντειο, είχε την ατυχή έμπνευση να γίνει υπουργός Πολιτισμού της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών, πιστεύοντας ότι επρόκειτο γιά επανάσταση τύπου 1909, που θα αναδιαμόρφωνε εκ βάθρων την Ελληνική κοινωνία. Θεώρησε ότι θα μπορούσε να εγκαθιδρύσει κοινοτικούς θεσμούς εκ των άνω, οδηγώντας την Ελληνική κοινωνία σε μία κοινωνικοπολιτική και κυρίως ηθική αναγέννηση. Εγχείρημα που αποδείχθηκε ατελέσφορο, στοίχισε στον Τσάκωνα την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του και στέρησε την Ελληνική νεολαία από έναν σπουδαίο δάσκαλο.
Οι ιδέες του Καραβίδα ερμηνεύθηκαν με ποικίλους τρόπους: άλλοι τις συνέδεσαν με τριτοδρομικές και σοσιαλιστικές κατευθύνσεις, άλλοι με κοινοβιακές και χριστιανικές, άλλοι πιο πρόσφατα με οικολογικές. Ο (οικογενειακός φίλος του Καραβίδα) Ρένος Αποστολίδης έδωσε μία καθαρά αναρχική, πάντως πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα, ερμηνεία του καραβιδικού κοινοτισμού. Συγγράφηκαν διδακτορικές διατριβές, πραγματοποιήθηκαν επιστημονικά συνέδρια, έγιναν αφιερώματα περιοδικών. Επισημαίνω το αφιέρωμα της επιστημονικής επιθεώρησης ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ στον Καραβίδα (εκδόσεις Παπαζήση, τεύχος 16, Φθινόπωρο 1992) και το κείμενό μου στο περιοδικό ΑΡΔΗΝ (τεύχος 44) για τον άγνωστο συνεργάτη του Καραβίδα, τον Ντίνο Μαλούχο.
Και η συζήτηση συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον, ιδίως επειδή ο «μισός αιώνας παράτασης» που έδωσε κατά δήλωσή του ο John Meynard Keynes στον καπιταλισμό φαίνεται ότι εξαντλείται και αναζητούνται νέα μοντέλα, όπως πάντα μέσα στην απέραντη ανθρώπινη εμπειρία. Ως γνωστόν, παρθενογένεση στον χώρο των ιδεών δεν υφίσταται.

Μελέτης Η. Μελετόπουλος
Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης
Διδάκτωρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή: http://www.antibaro.gr/node/2231

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

Ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά (33)

(κλικ επάνω στην εικόνα του κειμένου για μεγέθυνση)


Διεθνείς ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά από την ιστοσελίδα του Καταλανού καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Joan Coderch-i-Sancho “Akropolis World Νews” (http://www.akwn.net/).

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Παραλήρημα σκοπιανολάγνων...



Ρατσιστικό παραλήρημα
φιλοσκοπιανών υπέρ Σόντρα!
Το γνωστό σούργελο του διαδικτύου Vodenka (=Εδεσσαία) ή belo more (=Άσπρη Θάλασσα = Μεσόγειος, στις σλαβικές γλώσσες) ανήρτησε χθες στο ανεπανάληπτο ιστολόγιό της "belomorska macedonia", ένα υστερικό κείμενο-κάλεσμα στήριξης του απερχόμενου Δήμαρχου Σόντρα, το οποίο θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί από προβοκατόρικο μέχρι μνημείο ρατσιστικής ηλιθιότητας! Απολαύστε το...
ΔΕΕ

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΔΕΣΣΑΣ

Του Αλέξανδρου Εδεσσαίου

Εδώ και καιρό ο Δήμος Έδεσσας έχει στοχοποιηθεί από όλο τον ακροδεξιό χώρο της Βόρειας Ελλάδος και ιδιαίτερα των ακροδεξιών της Έδεσσας με πλούσιο χουντικό βιογραφικό. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της παρουσίας σε αυτό ελλήνων πολιτών με μακεδονική εθνοτική καταγωγή οι οποίοι όμως αρνούνται να κάνουν ψευδή δήλωση αποποίησης της καταγωγής τους.
Συχνά – πυκνά διοργανώνονται αντιμακεδονικές φιέστες μίσους στις οποίες προσκαλείται ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο. Η παρουσία σε αυτές αποτελεί τεκμήριο ελληνικότητας για τους ακροδεξιούς εθνικιστές. Ανάμεσα σε αυτές τις εκδηλώσεις είναι και η κατάθεση στεφάνων στα αγάλματα των δολοφόνων των προγόνων των γηγενών κατοίκων της πόλης, όπως αυτό του πελλοπονήσιου (sic!) αντιμακεδόνα συμμορίτη Άγρα, του οποίου το άγαλμα είναι τοποθετημένο πάνω από τους τάφους των προγόνων των σημερινών γηγενών μακεδόνων, στο παλαιό νεκροταφείο στο σημερινό πάρκο των Καταρρακτών.
Οι εθνικιστικές και ακροδεξιές ομάδες πρωτοστατούν στην τοποθέτηση μνημείων τα οποία αντί να ενώνουν διχάζουν την τοπική κοινωνία, τραυματίζοντας καίρια την διεθνοτική αρμονική συνύπαρξη, κυρίως ανάμεσα στους γηγενείς και τους πρόσφυγες.
Σε αυτά ανήκει το αμφιλεγόμενο μνημείο στο πάρκο - πλατεία Μ. Αλεξάνδρου (Σπηλιά) στην Έδεσσα το οποίο διχάζει την τοπική κοινωνία αφού τιμούνται πρόγονοι συμπολιτών μας χωρίς συγκεκριμένη προσωπική προσφορά στη πόλη αλλά λόγω της προσφυγικής καταγωγής τους και μόνο, ενώ αντίστοιχα αυτό δεν συμβαίνει με τους γηγενείς οι οποίοι τιμούν τους προγόνους τους με μνημεία τοποθετημένα στα νεκροταφεία της πόλης.
Την ίδια στιγμή μερικοί ακροδεξιοί της Έδεσσας, προσφυγικής καταγωγής με βεβαρημένο παρελθόν συνεργασίας με τις γερμανικές ναζιστικές αρχές κατοχής πρωτοστάτησαν στην τοποθέτηση προσβλητικού μνημείου προς τιμή των γηγενών μακεδόνων παρουσιάζοντάς τους ως αμόρφωτους και άξεστους αγρότες. Δίχως φυσικά να τους το ζητήσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, απόδειξη πρωτοφανούς ασέβειας και κατακτητικής υπεροψίας...
Αλλά και το μνημείο προς τιμή του μακεδόνα βασιλιά του μέγα αλέξανδρου τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία επαγγελματιών πατριδοκάπηλων, με σκοπό την εθνικιστική ιδιοτελή και με το αζημίωτο εκμετάλλευση του.
Εκτός από τα μνημεία οι επιθέσεις των ακροδεξιών κατοίκων της Έδεσσας σε πολιτιστικές εκδηλώσεις τοπικών συλλόγων που καλλιεργούν τον μακεδονικό πολιτισμό, τα μακεδονικά τραγούδια και χορούς, στην κατεύθυνση της απαγόρευσής τους ήταν καθημερινές και πρωτοφανείς, με προσωπικές επιθέσεις στους μακεδόνες λάτρεις της οικογενειακής τους παράδοσης…
Σε όλα τα παραπάνω ήλθε να προστεθεί η εμφάνιση τα τελευταία χρόνια τοπικών εφημερίδων υπερεθνικιστικού χαρακτήρα, οι οποίες μοιράζονται δωρεάν..!! κινώντας υποψίες για τους χρηματοδότες τους, με έντονο αντιμακεδονικό έργο οι οποίες μαζί με την ήδη προϋπάρχουσα εφημερίδα επιδόθηκαν σε πρωτοφανή καθημερινή επίθεση εναντίον του Δήμου και προσωπικά του Δημάρχου Γιάννη Σόντρα, δίνοντας την εντύπωση ότι εκτελούν εντεταλμένο έργο του βαθέος ελληνικού κράτους...
Τα παραπάνω φυσικά δεν αναιρούν τις υπαρκτές ευθύνες του Δημάρχου και όλης της παράταξής του στην αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων της πόλης, παρά τα θετικά επιτεύγματα αλλά και την ανεκτική του στάση απέναντι στις φασιστικές συμμορίες της πόλης…
Ούτε το πολυετές της Διοίκησης του Δήμου Έδεσσας και την φυσική της φθορά, βασική αιτία για αλλαγή…
Ως απόρροια όλων των παραπάνω η ανάπτυξη των ακροδεξιών χρυσαυγίτικων δυνάμεων στην πόλη της Έδεσσας, οι οποίες απετέλεσαν τον πυρήνα της δεξιάς παράταξης, αφού τα στελέχη της Ν.Δ. στελέχωσαν τον συνδυασμό την τελευταία στιγμή και ύστερα από πολλές πιέσεις της σαμαρικής ηγεσίας…
Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι οι ακροδεξιοί αντιμακεδόνες κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στον παραπάνω συνδυασμό, επιφυλάσσοντας ένα πολύ σκοτεινό μέλλον για την πόλη της Έδεσσας…
Το κυρίαρχο στοιχείο στις παραπάνω δημοτικές εκλογές ήταν ο έντονος πολιτικός χαρακτήρας και η υψηλή αποχή, ως αντίδραση στον δικομματισμό εξουσίας σε συνδυασμό με την δυσπιστία στον ανεύθυνο λαϊκισμό των μικρών κομμάτων. Η δικαιολογημένη αυτή αντίδραση προήλθε από ανένταχτους πολίτες, κατά πλειοψηφία κεντρο-αριστερού χαρακτήρα…
Έτσι εκ των πραγμάτων αναδεικνύεται ο διλημματικός χαρακτήρας του δεύτερου γύρου των εκλογών, με την κυριαρχία του ερωτήματος ποιος συνδυασμός είναι καλύτερος ή τουλάχιστον λιγότερο χειρότερος και όχι φυσικά ποιος θα ήταν ο επιθυμητός...
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τους παραπάνω λόγους στον Δήμο Έδεσσας, όπου οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στους δύο συνδυασμούς ..
Αυτόν με τον ακροδεξιό-αντιμακεδονικό παράνομο πυρήνα και αυτόν με τον υποχωρητικό χαρακτήρα του σημερινού Δημάρχου….
Οι ακτιβιστές μακεδόνες του Δήμου Έδεσσας κρούουν τον κώδωνα του εκφασιστικού κινδύνου και προειδοποιούν για τις συνέπειες εκ μέρους των ιδεολογικών απογόνων, αυτών οι οποίοι πότιζαν με ρετσινόλαδο τους αθώους παππούδες μας και κατόπιν τους έστελναν εξορία στα ξερονήσια…
Για αυτό καλούν σε συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων της πόλης σε ένα μέτωπο απώθησης της ακροδεξιάς υπερεθνικιστικής λαίλαπας, η οποία ήδη προετοιμάζει μέτρα προγραφών και διώξεων στη πόλη της Έδεσσας.
Για τους παραπάνω λόγους και με τις προαναφερθείσες ενστάσεις είμαστε πεπεισμένοι ότι η επιλογή του Γιάννη Σόντρα αποτελεί την καλύτερη από τις δύο προτάσεις για το μέλλον της Έδεσσας.

(Σημ. ΔΕΕ: Πέρα από τις ανατριχιαστικές ανορθογραφίες, οι ανακρίβειες και και το λυσσαλέο μίσος που ξεχειλίζει από το παραπάνω κείμενο εντυπωσιάζουν. Ποιοί είναι άραγε αυτοί οι "ακροδεξιοί της Έδεσσας, προσφυγικής καταγωγής με βεβαρημένο παρελθόν συνεργασίας με τις γερμανικές ναζιστικές αρχές κατοχής"; Προφανώς οι γερμανικές αρχές κατοχής δεν συνεργάστηκαν με παιδάκια 5-10 χρονών! Άρα αυτοί οι "προσφυγικής καταγωγής" με το "βεβαρημένο παρελθόν" που βυσσοδομούν εναντίον των "εθνικά Μακεδόνων" (=κρυπτοβουλγάρων) πρέπει να είναι σήμερα 90-100 χρονών! ).

Οι επισημάνσεις είναι δικές μας και δεν υπάρχουν στο αρχικό κείμενο, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες το έγραψε ο Β.Κ. και το επεξεργάστηκε ο Β.Π.

Πηγή: http://edessadee.blogspot.com/2010/11/blog-post_11.html όπου αξίζει να διαβαστούν και τα σχετικά σχόλια.


Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Ο "παράξενος" κος Κωφός


ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ
Κριτική συνεπειών

Ανησυχίες σχετικά με τη σκοπιμότητα των παροτρύνσεων του ειδικού συμβούλου του ΕΛΙΑΜΕΠ Δρ. Ε. Κωφού για την επίλυση της διαφοράς της ονομασίας της ΠΓΔΜ μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων
Νοέμβριος 2010

Αγαπητέ Δρ. Κωφέ,
Με αφορμή την εισήγησή σας στο σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια στις 20 Οκτωβρίου του 2010 στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ λόγω της περιπλοκής της Ελλάδας με τη βόρεια γείτονά της, και τις πρόσφατες ειδήσεις προερχόμενες από τα Σκόπια αναφερόμενες σε σας, εμείς οι αντιπρόσωποι των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, επιθυμούμε να υποβάλλουμε τις παρατηρήσεις μας. Θεωρούμε ότι οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, ως προπύργιο του Ελληνισμού της Μακεδονίας, θα πρέπει να είναι μια σημαντική φωνή και αναπόσπαστο στοιχείο των ακαδημαϊκών, πολιτικών και ιστορικών συζητήσεων στο θέμα του ονόματος της γείτονος. Είμαστε οι εκπρόσωποι των εκατομμυρίων των Μακεδόνων στην Ελλάδα και τη Διασπορά. Είμαστε διαχρονικοί, και ανεξάρτητοι από όλα τα πολιτικά κόμματα.
Σεβόμαστε τις προσπάθειές σας των τελευταίων πέντε δεκαετιών στην αντιμετώπιση του Μακεδονισμού των Σκοπίων, ωστόσο αντιτασσόμαστε έντονα στη ιδέα που εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν προωθήσει προς τους πολίτες της Ελλάδας και της Διασποράς, σε διάφορους υπουργούς της Ελληνικής Δημοκρατίας και τώρα τελευταία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους των Σκοπίων.
Καθ' όλη τη διατριβή σας παρατηρούμε πως ενώ δεν χρειάζεται, εσείς αναφέρεστε σ’ αυτή τη χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αντί της ΠΓΔΜ. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείτε το αίτημά τους να ονομαστούν «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αποκαλώντας τους έτσι εσείς τους περιγράφετε στο πλαίσιο που αυτοί θέλουν να γίνονται αντιληπτοί.

Το πρόβλημα με το χωριστό γεωγραφικό προσδιορισμό για ονομασία μιας χώρας:
Ο γεωγραφικός προσδιορισμός που προτείνετε στη διατριβή σας θα είναι τελικά καταστροφικός για την Ελλάδα, επειδή υπονοεί ότι υπάρχει μια ολόκληρη οντότητα με την ονομασία Μακεδονία, η οποία είναι γεωγραφικά διαιρεμένη - δια της βίας, όπως ακριβώς διδάσκεται στην ΠΓΔΜ. Μήπως θα πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ότι η “Vardarska Makedonija” γεννήθηκε από τον Παν-Σλαβικό αλυτρωτισμό; Επομένως αφήνετε την πόρτα ανοιχτή για τη συνέχιση του μύθου της Μακεδονίας του Αιγαίου - ακριβώς μια άλλη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας ...υπό κατοχή. Η χώρα τους θα είναι το ΚΡΑΤΟΣ, ενώ η Ελλάδα θα έχει μόνο μια περιοχή που υποτίθεται θα είναι σε μια σφαίρα γεωπολιτικά άλλη. Προτείνοντας ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, υποβάλλετε τα 2,5 εκατομμύρια Μακεδόνων Ελλήνων σε συνεχείς κινδύνους. Εκτός από τις απορίες που έχουμε ως προς την ανάγκη του προσδιορισμού, σας απευθύνουμε την ερώτηση δημοσίως: γιατί πρέπει να υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός γι’ αυτούς και εθνικός για εμάς; Δεν είναι αυτοί Σλάβοι, ενώ εμείς είμαστε Έλληνες; Τέλος, οποιαδήποτε ονομασία που έχει έναν ξεχωριστό προσδιορισμό στον όνομα «Makedonija / Μακεδονία» θα εξαφανιστεί και ο όρος «Makedonija / Μακεδονία» θα παραμείνει ο οριστικός. Αυτό έχει συμβεί ήδη με την «ΠΓΔΜ»: Το «ΠΓΔ» είναι επίσης ένα ξεχωριστός προσδιορισμός, αλλά τα Σκόπια έχουν παραβιάσει αμέτρητες φορές την Ενδιάμεση Συμφωνία που υπέγραψαν και την έχουν μονομερώς παρακάμψει πιέζοντας για τον όρο Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Για παράδειγμα και μόνον ας εξετάσουμε την παλιά σημαία που ακόμη κοσμεί σχεδόν κάθε κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική εκδήλωση του κράτους και της Διασποράς του - κάτι που είναι εναντίον της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Αντί εσείς να δημιουργείτε «Μακεδονικές» ταυτότητες στα Σκόπια στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ έπρεπε να τους είχατε πει ξεκάθαρα πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα κράτος να χρησιμοποιεί έναν όρο εθνολογικά ο οποίος πολιτιστικά και ιστορικά ανήκει σε άλλο έθνος για αιώνες.

Σημαντικές λύσεις ή δημιουργία γλωσσολογικού λαβυρίνθου;
Με όλο τον σεβασμό, θα θέλαμε να συζητήσουμε τις απόψεις σας ως σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ και της Eλληνικής κυβέρνησης. Στο δοκίμιό σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο “The Current Macedonian Issue between Athens and Skopje: Is there an Option for a Breakthrough?”, και στην ομιλία σας στο Σεμινάριο του Rose-Routh στα Σκόπια τον περασμένο μήνα, προτείνατε ως «τροφή για σκέψη» για μελλοντικούς «υποψηφίους διαμεσολαβητές» στο θέμα του ονόματος και προωθήσατε μια περίπλοκη νομικίστικη προσέγγιση, η οποία είναι δύσκολο να ακολουθηθεί από διεθνείς οργανισμούς και πόσο μάλλον από το κοινό άτομο. Εκτός από το όνομα της χώρας, υποδεικνύετε ότι μια πιθανή λύση θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ο σλαβικός όρος σε μια αμετάφραστη μορφή για το όνομα της εθνικότητας, της γλώσσας, και του πολιτισμού των κατοίκων της ΠΓΔΜ. Το εθνικό όνομα θα είναι «Mακεντόντσι» και το παράγωγο θα είναι «Μακεντόνσκι» από τη Σλάβο / Βουλγαρική γλώσσα. Στην Ελληνική λετε πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί ο εθνικός προσδιορισμό «Μακεδόνες» για το ουσιαστικό, και «Μακεδονικός» για το παράγωγο και συμβουλεύετε πως αυτά επίσης θα πρέπει να μεταφερθούν σε άλλες γλώσσες ως έχουν. Ωστόσο, στο Rose-Routh Σεμινάριο προχωρείτε και αντιγράφετε μερικά από αυτά χρησιμοποιώντας Σλαβικές καταλήξεις: «Μakedonsko vino» για το κρασί τους (στα Ιταλικά / Ισπανικά), λες και ο κόσμος πρέπει να μάθει να κλίνει επίθετα στα σλαβικά!
Επιπλέον, δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε ότι στη Σλαβική γλώσσα, οι καταλήξεις των γενών είναι -ski (αρσενικό), -ska (θηλυκό), και -sko (ουδέτερο) για τα επίθετα. Εξάλλου, το ουσιαστικό στον πληθυντικό είναι «Μακεντόντσι», αλλά ο ενικός είναι «Μακεντόνετς». Όπως γνωρίζετε, η Ελληνική έχει επίσης καταλήξεις ουσιαστικών, καθώς και επιθέτων. Είστε ασαφής εάν το σύνολο ή μόνο μία από τις Σλαβικές / Ελληνικές καταλήξεις στον πληθυντικό / ενικό αριθμό κάθε γλώσσας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται. Υπονοείτε ότι ο κόσμος πρέπει να μάθει πώς να κλίνει ουσιαστικά και επίθετα στα Σλαβικά και τα Ελληνικά ή εσείς συμβουλεύετε ότι οι όροι αυτοί πρέπει να αντιγραφούν σ’ όλες τις γλώσσες, αγνοώντας έτσι τους λεπτούς γλωσσικούς κανόνες που διαμορφώνουν κάθε γλώσσα; Πιο συγκεκριμένα, είναι το ΕΛΙΑΜΕΠ διατεθειμένο να δημιουργήσει νέα γραμματική και γλωσσικούς κανόνες για όλες τις γλώσσες του κόσμου; Στα Αγγλικά είναι πιο εύκολο, γιατί δεν υπάρχουν γένη για τα ουσιαστικά και τα επίθετα και επιπροσθέτως δεν κλίνονται, αλλά δεν μπορείτε να στηρίζεστε μόνο στην Αγγλική, ειδικά για τις γλώσσες των οποίων τα ουσιαστικά και τα επίθετα κλίνονται και διαθέτουν διάφορες πτώσεις. Από την άλλη πλευρά, η φράση «the Makedonskianization of the new immigrants» ακούγεται γελοία ακόμα και στα Αγγλικά.
Αν έτσι, στα Αγγλικά θα αναφέρεται «the makedoniki woman» ή θα αποκαλείται «the makedonikan woman» όταν κάποιος θα αναφέρεται στη γυναίκα από τη Βόρεια Ελλάδα; Στα Αγγλικά θα είναι «the makedonski book» ή «the makedonsko book»-ή οι καταλήξεις θα εφαρμόζονται μόνον σε γλώσσες που τα ουσιαστικά και τα επίθετά τους κλίνονται;
Αν είναι το πρώτο, τότε υποχρεώνετε τον κόσμο να μάθει Σλαβικά, και εάν πρόκειται για το τελευταίο, τότε συμβουλεύετε ότι κάποιες γλώσσες πρέπει να αντικαταστήσουν τις δικές τους καταλήξεις με τις Σλαβικές. Πώς στην ευχή θα μπορούσε ένας Έλληνας να εκφράσει μια φράση σαν «της Μακεντονσκικής πρωτεύουσας»; Θα είναι αυτή – ή η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «της Μακεντόνσκι πρωτεύουσας»; Πώς ο Έλληνας θα προφέρει τον όρο «Μακεντόντσι»; Θα γίνει «οι Μακεντόνστηδες» στον πληθυντικό για τους άνδρες και «οι Μακεντόντσισσες» για γυναίκες - ή θα είναι απλώς η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «οι Μακεντόντσι»; Πώς το ΕΛΙΑΜΕΠ θα διδάξει και θα διασφαλίσει ότι οι Γάλλοι θα λένε «la capitale Makedonski et le vin Makedonski» αντί «la capitale Makedonskienne et le vin Makedonskien»; Θα αποκαλούν άραγε οι Γάλλοι «les Makedontsi» και για τα δυο γένη αντί «les Makedontsiens» για τους άνδρες και «les Makedontsiennes» για τις γυναίκες;
Επιπλέον, υπάρχει επίσης το πρόβλημα του πληθυντικού και ενικού αριθμού του ουσιαστικού της Σλαβικής «Makedonsti». Η επιπολαιότητα τονίζεται στην Ισπανική εκδοχή της φράσης: «Πήγαμε στην Μακεντόνσκι(κη;) πρωτεύουσα των Σκοπίων και συναντήσαμε πολλούς Μακεντόντσι(δες;) και άλλα Μακεντόνσκι(κα;) παιδιά κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης με όνομα Nεολαία Μακεντόνετς»: «Viajamos al capital Skopje y en contramos los muchos ninos Makedontsis y a la otra gente Makedonets qui atendieron una conferencia de juventud Makedonets.»
Τέλος, θα θέλαμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τον καθιερωμένο όρο «Macedonian» που έχει χρησιμοποιηθεί σε όλη την ιστορία (από την αρχαία έως την νεωτέρα) ο οποίος περιγράφει τους βόρειους Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου και εσάς. Αναφερθήκατε σ’ αυτόν τον όρο ως «τέταρτη διάσταση» στην εργασία σας, αλλά δεν προσφέρατε λύση. Εκατό χρόνια από τώρα, όταν κάποιος διαβάζει στα Αγγλικά Πλούταρχο, Hammond, και Dakin, θα αναγνωρίζει άραγε αυτόν τον όρο;
Εις του ΕΛΙΑΜΕΠ την διατριβή σας αναφέρατε ότι όταν οι δυο πλευρές συμφωνήσουν, θα ζητήσουν από κοινού τον κόσμο να υιοθετήσει αυτούς τους γλωσσικούς κανόνες. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ενώ τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ θα νομίζουν ότι έδωσαν την λύση στο πρόβλημα και θα απολαμβάνουν τα συγχαρητήρια του κόσμου, οι Σκοπιανοί θα εξασφαλίζουν πως τα μέσα ενημέρωσης εκτός της χώρας τους, θα χρησιμοποιούν τον όρο «Macedonian» και όχι «Makedonski». Πιστεύουμε ακράδαντα σ’ αυτή την άποψη ότι είναι ουσιαστικά αδύνατο να επιβληθεί αυτό το σκεπτικό σε διεθνές επίπεδο, και να διασφαλίσετε πως τα Σκόπια δεν θα προωθήσουν την αλλαγή του. Έχουμε τονίσει το πρόβλημα αυτό σε διάφορες γλώσσες για να καταστήσουμε σαφές ότι πιστεύουμε ότι τα Σκόπια θα απορρίψουν αυτή τη δυσκίνητη νέα γλωσσική οντότητα και θα κάνουν κάθε προσπάθεια άπαντες να τους αποκαλούν «Μακεδόνες» - και ένας γλωσσικά εξοργισμένος κόσμος θα συμφωνήσει. Το ίδιο ακριβώς πράγμα έχει συμβεί με τον εξίσου επαχθή όρο «ΠΓΔΜ». Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να είστε σαφής σε όλες τις έννοιες που προαναφέρθηκαν, διότι ειλικρινά μας προκάλεσαν σύγχυση.

Ιστορικές Ανακρίβειες:
Δρ. Κωφέ, λανθασμένα υπονοείτε ότι το θέμα του ονόματος μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων είναι κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια του «Μακεδονικού Προβλήματος» πάνω από 100 χρόνια πριν. Αναφέρεστε ότι το «παραδοσιακό» πρόβλημα, όπως το αποκαλέσατε ήταν για επικράτεια αλλά παραλείψατε να αναφερθείτε ποιος αμφισβητούσε την επικράτεια. Δίνετε έτσι την εντύπωση ότι οι Έλληνες πολέμησαν «Μακεδόνες» για τον έλεγχο της «Μακεδονίας» και αυτό ιστορικώς είναι λάθος. Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913, και όπως αναφέρεται από την έκθεση Carnegie για την έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων - κατ 'ουσίαν, όπως μας διδάσκει η ιστορία –αυτοί που πολέμησαν ήταν οι Έλληνες, οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι εναντίον της «μεγάλης άρρωστης» πλέον Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή καμιά εθνική Μακεδονική ταυτότητα. Αν υπήρχε, το Μανιφέστο του Κρούσεβο θα την είχε καθορίσει. Όλες οι «Μακεδονικές» επαναστατικές κινήσεις ήταν είτε Ελληνικές είτε Βουλγαρικές, και ήταν η σύγκρουση αυτών των δύο εθνοτήτων (μετά την προώθηση για τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την αυτοκρατορική Ρωσία), που καθόρισε το απόγειο της Ελληνικής ιστορίας στα τέλη του 19ου- αρχές του 20ού αιώνα. Το σημερινό πρόβλημα δεν έχει να κάνει τίποτε με το «Μακεδονικό Πρόβλημα». Είναι το αποτέλεσμα του Παν-Σλαβικού Κομμουνιστικού ονείρου που συνέβαλλε απτά στη δεκαετία του 1930 και επισήμως το 1944 με στόχο τις Γιουγκοσλαβικές επεκτατικές βλέψεις. Επιπλέον, ποτέ δεν υπήρξε καμιά «Βαρδαρική Μακεδονία» επίσημα. Η περιοχή στην οποία σήμερα βρίσκεται η ΠΓΔΜ, ξεκίνησε ως Παιονία / Δαρδανία στην αρχαιότητα και κατέληξε ως Vardarska Banovina πριν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο επιλέξει να δημιουργήσει τη «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» το 1944. «Vardarksa Makedonija» είναι το όνομα που χρησιμοποιήθηκε αλυτρωτικά από κομμουνιστές και Μακεδονιστές για να υποδηλώνει ότι είναι μέρος μιας «διαιρεμένης περιοχής».
Δρ. Κωφέ, οι Έλληνες δεν «αντιλαμβάνονται» ότι η αρχαία Μακεδονική ταυτότητα είναι βασικό συστατικό του Ελληνισμού μας - γνωρίζουμε ότι αυτή υπάρχει μέσα από ένα αδιάσπαστο Ελληνικό στοιχείο και την παρουσία του στη Μακεδονία από την αρχαιότητα. Η αντίληψη είναι μια λέξη που συνεπάγεται με την άποψη που δεν είναι αναγκαστικά αποδεκτή από άλλους. Αφήνει την πόρτα ανοιχτή για ερμηνεία που μπορεί να είναι μια συλλογική αυταπάτη. Αυτό υποστηρίζεται από τον Μακεδονισμό, ο οποίος είναι η ίδια απατηλή δύναμη που προσπαθεί να σφετεριστεί οτιδήποτε Μακεδονικό ως μη Ελληνικό. Δυστυχώς για τους Μακεδονιστές, η ιστορία μας επιβεβαιώνεται από πολλούς και είναι επίσημη.
Επιπλέον, η δήλωσή σας στα Σκόπια ότι οι «Μακεδόνες» είναι το ιστορικό όνομα με το οποίο οι «Ελληνόφωνοι» του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου προσδιορίζονταν μας προκαλεί μεγάλη απορία και κυριολεκτικά μας μπερδεύει. Ήταν οι αρχαίοι Μακεδόνες απλά «Ελληνόφωνοι»; Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, ο Μακεδονισμός διδάσκει τη νεολαία του, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες και ότι ήταν απλά Ελληνόφωνοι ή εξελληνισμένοι. Η ομιλία σας στα Σκόπια δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώσει αυτή η θεωρία. Σχεδόν, 400 κλασικιστές παγκοσμίου φήμης διαφωνούν μαζί σας: (http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html).

Τα Ψηφίσματα των Ελλήνων:
Τα μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) στο συνέδριό τους στο Σικάγο το 2007, καθώς και το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο ενέκριναν ομόφωνα την απόφαση της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ σχετικά με το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους. Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου συνεδρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά, τον Ιούλιο του 2010, η ΑΧΕΠΑ παρείχε επίσης την υποστήριξή της στο ψήφισμα της Παμμακεδονικής Ένωσης. Επιπλέον, περίπου εκατό Μακεδονικές οργανώσεις από την Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν τη συμπερίληψη του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Ζητούν από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία. Καλούν την Κυβέρνηση να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΠΓΔΜ, καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, στους όποίους η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, προτού λυθούν τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας και της γλώσσας.

Νομικά επιχειρήματα και η υποχρέωση της Ελλάδας στο λαό της:
Έχουμε επίγνωση των επιχειρημάτων σας ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλει νομίμως την εθνικότητα ή το όνομα σε μια ομάδα ατόμων και η Ελλάδα δεν έχει καμία νομική προτεραιότητα να ζητήσει αλλαγή της εθνότητας των βορείων γειτόνων της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ (με τις δικές σας συμβουλές) έχει προωθήσει την ιδέα του αμετάφραστου Σλαβικού λεξιλογίου για την ταυτότητά τους, και του «Vardarska Makedonija» για το όνομα της χώρας. Με άλλα λόγια, εσείς ΕΠΙΣΗΜΑ προωθείτε να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους, και ότι το όνομα της χώρας τους θα πρέπει να αποτελεί αναχρονισμό του Ψυχρού Πολέμου το οποίο για πρώτη φορά επινοήθηκε από τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 1944. Επομένως, εσείς πιστεύετε ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα νομικής προσφυγής και η μάχη είναι χαμένη για μας και αυτό μας ενοχλεί πολύ. Τα επιχειρήματά σας αυτά είναι ίδια με αυτά των Σκοπίων και της Διασποράς τους όταν υποστηρίζουν τις απόψεις τους σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Τα δικά μας επιχειρήματα όμως μπορεί να γίνουν πιο εύγλωττα, με απόλυτη νομική χροιά εν συγκρίσει με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από εσάς και αυτές του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Πρώτον, γιατί θα πρέπει να σεβαστούμε την επιθυμία ενός κομμουνιστή δικτάτορα που αποφάσισε να επεκτείνει την «Μακεδονία» μέσω της Νότιας Γιουγκοσλαβίας με σκοπό τη μελλοντική προσάρτηση Ελληνικών εδαφών; Στην πραγματικότητα και όπως αναφερθήκατε στη διατριβή σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ, είναι η αρχική Ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας που μεταλλάσσεται τα τελευταία 70 χρόνια. Πού είναι η νομιμότητα σε αυτό και γιατί δεν έχετε προωθήσει τη σύγχρονη ιστορική αλήθεια σ 'αυτούς και τον κόσμο; Δεύτερον, αντί να τους βαπτίζετε και να τους ζητείτε να δεχτούν όρους που δύσκολα θα μπορούσαν να υιοθετηθούν διεθνώς από ένα μη Σλαβικό κόσμο, το ΕΛΙΑΜΕΠ πρέπει να προωθεί τις Σλαβικές και Βουλγαρικές ρίζες τους στην προσπάθειά να βρουν την ταυτότητά τους μέσα στο σύγχρονο κόσμο. Δεν πρέπει να τους λέμε τι είναι αλλά μπορούμε να τους πούμε τι δεν είναι βασιζόμενοι σε αυτό που είμαστε εμείς, και αυτό έχει νομική προτεραιότητα.
Αναρωτιόμαστε ποιος ακριβώς είναι ο στόχος του ΕΛΙΑΜΕΠ σε όλα αυτά; Είναι πολιτικά και στρατηγικά έξυπνο να προσφέρει κάποιος κλαδί ελιάς υιοθετώντας μια αντιληπτά μαλακή βάση Ελληνικής επιχειρηματολογίας, σε μια κυβέρνηση και μια κοινωνία που έχει διδαχθεί να μισεί τον Ελληνισμό και να αμφισβητεί την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ταυτότητά μας; Από τη στιγμή που συζητάτε ταυτότητες, θα θέλαμε εσείς και το ΕΛΙΑΜΕΠ να διευκρινίσετε ποιος έχει στην κατοχή του τη Μακεδονική ταυτότητα το μακρύτερο;
Ως εκ τούτου, είμαστε διαφανείς ισχυριζόμενοι ότι εμείς είμαστε οι αυτόχθονες της ιστορικής Μακεδονίας και προσπαθούμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας που απορρέουν από τα άρθρα 8, 9, 15 και 18 της Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών που εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2007. Έχουμε αγωνιστεί για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως Μακεδόνες έναντι της αδιαλλαξίας του Μακεδονισμού των Σκοπίων για έξι δεκαετίες, και είμαστε απογοητευμένοι από τις δήθεν υπέρ-Ελληνικές ομάδες, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, ΚΕΜΟ, και CDRSEE οι οποίες υποστηρίζονται όλες χρηματικά ή πνευματικά από μη Ελληνικές οργανώσεις και συμβουλεύουν την Ελληνική κυβέρνηση για το θέμα του ονόματος. Αυτό συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή και τις συμβουλές των Μακεδόνων Ελλήνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων. Αυτό είναι απαράδεκτο και μη δημοκρατικό. Του λόγου δε το ασφαλές μπορεί να διαπιστωθεί στο Άρθρο 18 της Διακήρυξης:

Άρθρο 18
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε θέματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματά τους, μέσω των εκπροσώπων που επιλέγουν οι ίδιοι, σύμφωνα με τις δικές τους διαδικασίες, καθώς και να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τα δικά τους αυτόχθονα θεσμικά κέντρα λήψης αποφάσεων τους.

Ποιος έχει επιλέξει το ΕΛΙΑΜΕΠ να μας εκπροσωπεί σε αυτή τη διαδικασία; Γιατί συνεχώς αποφευγόμαστε και μάλιστα αποκαλούμαστε αδιάλλακτοι εθνικιστές όταν διαφωνούμε με τις μηχανορραφίες των ομάδων, όπως αυτές που είναι συνδεδεμένες με εσάς; Το Ελληνικό Δημόσιο έχει την υποχρέωση να προωθήσει τις επιθυμίες των Μακεδόνων Ελλήνων, καθώς και να μορφώσει τον υπόλοιπο κόσμο για την ταυτότητά μας. Αυτό είναι επίσης πολύ σαφές στο άρθρο 15.1 της δήλωσης των Ηνωμένων Εθνών:

Άρθρο 15.1
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την πολυμορφία των πολιτισμών τους, των παραδόσεων, της ιστορίας και τις επιδιώξεις που πρέπει να αντικατοπτρίζονται καταλλήλως σε εκπαίδευση και ενημέρωση του κοινού.

Δρ. Κωφέ, δεν υπάρχει καμία δύναμη και ασφαλώς κανένα ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο υποστηρίζεται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του Τζορτζ Σόρος και άλλες μη Ελληνικές πηγές, που θα μπορέσουν να υπερισχύσουν τη θέληση των Ελλήνων και αν νομίζετε ότι οι Σλάβοι θα συνετιστούν εάν εμείς δώσουμε ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας μας, λανθάνετε οικτρά. Για 60 χρόνια και με την ίδια αδιαλλαξία επιμένουν και λένε "ΟΧΙ ... ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ! ΤΕΛΕΙΑ και ΠΑΥΛΑ». Αυτό που έχει καταφέρει η δική μας αποτυχημένη διπλωματία μέχρι σήμερα είναι να τους καλεί να συνεχίσουν τη μαξιμαλιστική πολιτική τους. Τώρα, στο Σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια δημιουργήσατε μια νέα «Μακεδονική» ταυτότητα για να ταιριάξει στους στόχους τους, ενώ θέλετε εμείς να δώσουμε σφραγίδα έγκρισης για την άγνοια, έλλειψη προσπάθειας, και συνάφειας προς τα Ελληνικά εθνικά θέματα από τους ίδιους πολιτικούς που έκαναν τη χώρα να γονατίσει.
Γιατί τώρα εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ (συμπεριλαμβανομένων και του πρώην Πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μαλλιά, και του Αντιπρόεδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ Θάνου Βερέμη) ταξιδεύετε στα Σκόπια και παρακαλείτε να δεχθούν ότι είναι ...«Μακεδόνες» στη γλώσσα τους; Με αυτόν τον τρόπο προσπαθείτε να κατευνάσετε έναν υπέρ-εθνικιστικό ξένο στοιχείο, με τη δημιουργία ταυτοτήτων για αυτούς που προσβάλλουν εμάς τους Μακεδόνες. Επομένως θα θέλαμε μεγαλύτερη διαφάνεια από το ΕΛΙΑΜΕΠ.

Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος

Email: ninagatz@comcast.net
Τel: 603-742-0466
Fax: 603- 617-2977

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

Ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά (32)

(κλικ επάνω στην εικόνα του κειμένου για μεγέθυνση)


Και άλλες διεθνείς ειδήσεις στα αρχαία ελληνικά από την ιστοσελίδα του Καταλανού καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Joan Coderch-i-Sancho “Akropolis World Νews” (http://www.akwn.net/).