Νέα θεωρία για την αρχαία έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης

Νέα θεωρία για την αρχαία έκρηξη 

του ηφαιστείου της Σαντορίνης

Το καταστροφικό τσουνάμι που σάρωσε το προϊστορικό Αιγαίο μετά την κατακλυσμική έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (Σαντορίνης), δεν προκλήθηκε από την ταυτόχρονη κατάρρευση των τοιχωμάτων της καλδέρας, όπως πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες.

H νέα θεωρία κάνει λόγο για την τεράστια ποσότητα πυροκλαστικών ηφαιστειακών υλικών που έπεσαν απότομα μέσα στη θάλασσα.

Αυτό προκύπτει από μία νέα έρευνα Ελλήνων και άλλων επιστημόνων, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Communications», με επικεφαλής την Παρασκευή Νομικού, επίκουρη καθηγήτρια Φυσικής Γεωγραφίας και Γεωλογικής Ωκεανογραφίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι επιστήμονες παρουσιάζουν νέα βαθυμετρικά και σεισμικά στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι η καλδέρα δεν ήταν ανοιχτή προς τη θάλασσα κατά τη διάρκεια της κύριας φάσης της έκρηξης, αλλά πλημμύρισε με νερό, αφότου η έκρηξη είχε πια ολοκληρωθεί.

Η μέχρι σήμερα κυρίαρχη θεωρία ήταν ότι κατά την ηφαιστειακή έκρηξη, εξαιτίας της οποίας κατέρρευσε το ηφαιστειακό συγκρότημα στη θάλασσα, δημιουργήθηκε μία τεράστια καλδέρα, με διαστάσεις δέκα επί επτά χιλιομέτρων, και αυτή η κατάρρευση προκάλεσε τσουνάμι.

Η νέα θεωρία αμφισβητεί τις έως τώρα εκτιμήσεις για το πώς προκλήθηκε το τσουνάμι.

Μινωική έκρηξη ονομάζεται η καταστροφική ηφαιστειακή έκρηξη που έγινε κατά την Υστεροκυκλαδική Ι περίοδο στην νήσο Στρογγύλη και είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε καλδέρα της Σαντορίνης και την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού του νησιού.

Έχει υπολογιστεί ότι ο δείκτης μεγέθους της ηφαιστειακής έκρηξης (VEI - Volcanic Explosivity Index) είναι ίσος με 7 και ο όγκος των υλικών που εκτοξεύτηκαν ήταν περίπου 60 κυβικά χιλιόμετρα.

Τα δεδομένα αυτά κατατάσσουν την Μινωική έκρηξη ως την δεύτερη μεγαλύτερη έκρηξη στην ανθρώπινη ιστορία μετά από αυτή στο ηφαίστειο Ταμπόρα στην Ινδονησία το 1815.

Η πρώτη κλασσική χρονολόγηση της έκρηξης βασίστηκε σε συγκριτικές μελέτες της τεχνικής των αγγείων που βρέθηκαν τον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου και σε Αιγυπτιακές πηγές και είχε εκτιμηθεί ότι η έκρηξη του ηφαιστείου είχε συμβεί το 1500 π.Χ..

Επίσης, ο καθηγητής Σπύρος Μαρινάτος, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει ανασκαφικές δραστηριότητες τόσο στην Κρήτη, όσο και στην Σαντορίνη, είχε διατυπώσει την άποψη ότι η Μινωική έκρηξη ήταν αυτή που προκάλεσε την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού.

Οι απόλυτες χρονολογήσεις, όμως, που έγιναν με βάση τον ραδιενεργό άνθρακα, τη δενδροχρονολόγηση και την παγοχρονολόγηση μετατόπισαν την ημερομηνία 100 με 150 χρόνια παλαιότερα, ενώ η πλέον πρόσφατη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα ενός κλαδιού ελιάς που θάφτηκε από την τέφρα της έκρηξης τοποθετεί την ημερομηνία μεταξύ 1627 και 1600 π.Χ. με πιο πιθανό το διάστημα μεταξύ 1613 με 1614 π.Χ.

Η νέα χρονολόγηση, σύμφωνα με κάποιους αρχαιολόγους, αποδεικνύει την μη σύνδεση της έκρηξης με το τέλος του Μινωικού πολιτισμού, ενώ άλλοι θεωρούν ότι η φυσική καταστροφή ήταν καθοριστικός παράγοντας.

Σε σχέση με την εποχή του χρόνου που έγινε η έκρηξη, θεωρείται ότι ήταν τέλος άνοιξης με πρώτες μέρες του καλοκαιριού, καθώς έχουν ανακαλυφθεί στο στρώμα των υλικών της έκρηξης κόκκοι γύρης από ελιές, κωνοφόρα δέντρα, αμπέλια, δημητριακά και άλλα δέντρα και φυτά

http://tvxs.gr/news/sci-tech/nea-theoria-gia-tin-arxaia-ekriksi-toy-ifaisteioy-tis-santorinis

Σημ. ΔΕΕ: Ένα πολύ ενδιαφέρον βιντεάκι για το ηφαίστειο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=x_n_ApEVbMc#t=333

Ο Ντόναλντ Τραμπ και η κρίση της παγκοσμιοποίησης

Ο Ντόναλντ Τραμπ και η κρίση

 της παγκοσμιοποίησης

Του Γιώργου Καραμπελιά*

Η εκλογή Τραμπ επιβεβαιώνει και επισφραγίζει την κρίση της παγκοσμιοποίησης και του πολιτικοπολιτισμικού κατεστημένου. Γι’ αυτήν μας είχε ήδη προϊδεάσει η άνοδος κινημάτων, όπως εκείνη του Μπέπε Γκρίλο, της Μαρίν Λε Πεν, ή το αναπάντεχο Brexit στη Μ. Βρετανία –και ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι πολύ πιο εξαντλητικός, μιας και τα ίδια ή ανάλογα φαινόμενα θα εκδηλωθούν στις προεδρικές εκλογές της Αυστρίας, στην Ολλανδία, στη Γερμανία κλπ, κλπ. Έτσι, με την εκλογή Τραμπ, οι ρηγματώσεις της παγκοσμιοποίησης μεταβάλλονται σε ένα αδιαμφισβήτητο ρήγμα.

Όταν στην ίδια την καρδιά και αφετηρία της μονοπολικής παγκοσμιοποίησης, σύμβολο της οποίας υπήρξε το ζεύγος Κλίντον –παρεμπιπτόντως ο Μπιλ Κλίντον είναι ο πρώτος που εκλαΐκευσε τον όρο globalization–, εκλέγεται ως Πρόεδρός της ένας ανοικτός επικριτής και αντίπαλός της, αυτό σηματοδοτεί την οριστική είσοδο σε μια νέα ιστορική εποχή.

Έχει ήδη επισημανθεί το γεγονός πως ο Τραμπ εξελέγη με ένα πρόγραμμα που στρέφεται ενάντια στην ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων, των κεφαλαίων και του εργατικού δυναμικού, που αποτέλεσαν το θεμελιώδες τρίπτυχο της παγκοσμιοποίησης. Επιστροφή της δασμολογικής προστασίας, απέναντι στην Κίνα ή το Μεξικό, περιορισμοί στην εξαγωγή κεφαλαίων και ανακατεύθυνσή τους στην εσωτερική παραγωγή, προπαντός φραγμοί στη μετανάστευση και την ελεύθερη διακίνηση εργατικού δυναμικού.

Η παγκοσμιοποίηση, τουλάχιστον κατά την ανοδική και σχετικά ανώδυνη περίοδό της, μέχρι το 2008, είχε κατασκευάσει ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο το οποίο μετέφερε τη βιομηχανική παραγωγή στην Ασία και τη Λατινική Αμερική, διατηρώντας το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την κατανάλωση στη Δύση. Αυτό το μοντέλο μπήκε σε κρίση το 2008, κρίση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και προκαλεί αλυσιδωτές κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις.

Οι δυτικές κοινωνίες θα πρέπει να «προσαρμοστούν» στο ίδιο τους το δημιούργημα. Δηλαδή, μισθούς Κίνας και κοινωνικές συνθήκες Λατινικής Αμερικής –«Βουλγαρίας» στα καθ’ ημάς– για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στον αυξανόμενο ανταγωνισμό τους. Γι’ αυτό και έχει αρχίσει μία διεργασία κατάρρευσης της προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων των εγχώριων εργατών, αυξανόμενης εισαγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού –στην Ευρώπη κατεξοχήν από μουσουλμανικές χώρες και στις ΗΠΑ από το Μεξικό. Δηλαδή η οικονομική κρίση της παγκοσμιοποίησης επιδεινώνει την κοινωνική πραγματικότητα των δυτικών χωρών. Χαρακτηριστικό και ακρότατο παράδειγμα η ίδια η χώρα μας, που οδηγείται κυριολεκτικά σε τριτοκοσμοποίηση.

Απέναντι στις συνέπειες αυτής της κρίσης που πλήττουν τόσο τη γηγενή εργατική τάξη, όσο και ένα μεγάλο μέρος των μεσαίων στρωμάτων που καταστρέφονται ή υποβαθμίζονται, εντείνονται και πολλαπλασιάζονται οι αντιδράσεις. Αντιδράσεις που στρέφονται ενάντια στο ίδιο το πολιτικό κατεστημένο, τόσο της Αριστεράς όσο και της Δεξιάς που συνέβαλαν από κοινού στη δημιουργία της παγκοσμιοποίησης. Διότι η ιδιαιτερότητα του συστήματος που οικοδόμησε η περίοδος της παγκοσμιοποίησης είναι πως αυτό πατούσε τόσο στη συστημική νεοφιλελεύθερη Δεξιά, όσο και στην πολυπολιτισμική Αριστερά. Ο Τόνι Μπλερ, ο Μπιλ Κλίντον, ο Ζακ Ντελόρ και ο Σρέντερ, χέρι-χέρι με την Άνγκελα Μέρκελ, τον Νικολά Σαρκοζί και τον Τζορτζ Μπους τον νεότερο.

Κατά συνέπεια, η αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και την κρίση της ήταν αδύνατο να εκφραστεί μέσα από τα παραδοσιακά πολιτικά οχήματα της Αριστεράς και της Δεξιάς και έτεινε να παραγάγει νέα αντισυστημικά μορφώματα. Μορφώματα τα οποία στη Ν. Ευρώπη, την Ισπανία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία εμφανίζονταν με αριστερό πρόσημο και στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη κατεξοχήν με συντηρητικό κάποτε και ακροδεξιό πρόσημο.

Το γεγονός ότι αυτή η αμφισβήτηση έφτασε και στην καρδιά της Δύσης, τις ΗΠΑ, καταδεικνύει την καθολικότητα του φαινομένου της απόρριψης της παγκοσμιοποίησης και των πολιτικών της εκφράσεων, της συστημικής Αριστεράς και Δεξιάς. Και επειδή η κρίση των δυτικών οικονομιών και κοινωνιών δεν φαίνεται να παίρνει τέλος, αντίθετα μοιάζει να εισέρχεται σε μία νέα περίοδο όξυνσης, τα ανάλογα πολιτικά φαινόμενα θα επιταθούν.

Οδηγούμαστε έτσι σε έναν νέο ιστορικό κύκλο όπου οι αξίες της εθνικής ταυτότητας και του εθνικού κράτους, οι οποίες είχαν υποβαθμιστεί κατά την προηγούμενη περίοδο, θα αναδειχθούν και πάλι, με φορείς τις ίδιες τις χώρες που στην προηγούμενη περίοδο είχαν πλειοδοτήσει προς την κατεύθυνση της παγκοσμιοποίησης.

Πράγματι η παγκοσμιοποίηση έγινε μπούμερανγκ, διότι οδήγησε στην ενίσχυση της Ανατολής έναντι της Δύσης, που έχασε την πρωτοκαθεδρία στο επίπεδο της παραγωγής και πλέον κινδυνεύει να την χάσει και στο χρηματοπιστωτικό και στο πολιτικό πεδίο. Η Κίνα και μετά από λίγο και η Ινδία θα τείνουν να μεταβληθούν στο νέο οικονομικό και πολιτικό επίκεντρο σε πλανητική κλίμακα.

Επομένως, αυτό που άρχισε την εποχή του Ρήγκαν και της Θάτσερ, ως εξαγωγή της παραγωγής προς τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, θα αμφισβητηθεί από τους πολιτικούς τους επιγόνους, τον Ντόναλντ Τραμπ και ίσως αύριο τη Μαρίν Λε Πεν, διότι πλέον η παγκοσμιοποίηση αποτελεί όλο και περισσότερο μειονέκτημα για τις δυτικές κοινωνίες. Ο κύκλος τείνει να ολοκληρωθεί.

Σε αυτά τα πλαίσια, οδηγείται σε απόλυτο αδιέξοδο και η πολιτική ενός κόμματος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη από ένα κύμα αντίδρασης στις αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και της κρίσης της –αυτό που έχουμε αποκαλέσει κρίση του παρασιτικού εκσυγχρονισμού–, αλλά παγιδεύτηκε από την ίδια την εθνομηδενιστική και πολυπολιτισμική ιδεολογία του και μεταβλήθηκε σε όργανο των «αντιπάλων» του. 

Κατά συνέπεια, έχει ήδη ενταχθεί πλήρως στο κάδρο των «συστημικών» κομμάτων και θα μεταβληθεί και ο ίδιος σε στόχο του αντισυστημικού αντιπαγκοσμιοποιητικού ρεύματος που φουσκώνει.

* Ο κ. Γ. Καραμπελιάς είναι επικεφαλής του Κινήματος Άρδην, είναι συγγραφέας του πρόσφατου σχετικού βιβλίου Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς: Η Υπέρβαση.

ΗΠΑ: το μη χείρον...

ΗΠΑ: το μη χείρον...

Αναδημοσίευση 1 – πηγή: Σ. Μητραλέξης   (αποσπάσματα)

Αν κάτι μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα για τις αμερικανικές εκλογές, αυτό είναι ότι εξελέγη το μη χείρον. Το «μη χείρον» δεν σημαίνει στην περίπτωση αυτή το «βέλτιστον», κάθε άλλο […] Σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα είναι πολύ πιο ασφαλή από ό,τι αν είχε εκλεγεί η Χίλαρι Κλίντον στο ανώτατο αξίωμα της υπερατλαντικής πάλαι ποτέ υπερδύναμης […]

Η Χίλαρι Κλίντον έχει και προεργασία στην πολεμική ισοπέδωση και διακηρυγμένη πρόθεση να την συνεχίσει. Οι ευθύνες της για την Λιβύη, τη γιγάντωση του ISIS, την περαιτέρω την αποσταθεροποίηση της μέσης Ανατολής, την ίδια την εξέλιξη της Κριμαίας και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός είναι καίρια, ενώ η πρόθεσή της να προχωρήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση, κατεξοχήν εμπεδώνοντας ένα (όχι και τόσο «ψυχρό») ψυχροπολεμικό κλίμα με τη Ρωσία, είναι πολλαπλώς διακηρυγμένη […]

Η ακραιοκεντρώα συναίνεση ρίχνει φως στα μη θεμιτά σημεία του αντιπάλου (τα οποία είναι όντως μη θεμιτά) για να αναδείξει την ίδια ως τη μόνη μετριοπαθή εναλλακτική, τη μόνη πραγματική επιλογή διακυβέρνησης δίπλα σε «λαϊκισμούς», δίπλα σε πρωτόγονους αντιπάλους ακρότητας και μισαλλοδοξίας […]

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η κατηγορία του «λαϊκισμού» όταν εκπορεύεται από το κλιντονικό στρατόπεδο που παρανοϊκά κατηγορούσε τον ανθυποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ ως… δάκτυλο και πράκτορα της Ρωσίας (ένα πρωτοφανές ψυχροπολεμικό παραλήρημα), καθώς και η κατηγορία της «ακροδεξιάς» όταν εκπορεύεται από την κατ’ εξοχήν πολεμοχαρή υποψήφια πρόεδρο. Το να χάνουν οι λέξεις το νόημά τους είναι ένα από τα κυρίως εργαλεία αυτών των «ευρύτατων συναινέσεων». Τελικά, βλέπουμε πως αυτή η τεχνική αποτυγχάνει: αποτυγχάνει στο ελληνικό δημοψήφισμα, αποτυγχάνει στο Brexit, αποτυγχάνει στις αμερικανικές εκλογές.

(Το γιατί αυτήν τη δυσαρέσκεια την καρπώνονται παντού δυνάμεις στη σκληρή Δεξιά γωνία του πολιτικού φάσματος και όχι, επί παραδείγματι, στην Αριστερά, αυτό είναι κάτι που πρέπει να το βρει η Αριστερά μόνη της.) […]

Αναδημοσίευση 2 – πηγή: Κ. Κουτσουρέλης   (απόσπασμα)

[…] Επί τρεις δεκαετίες οι φιλελεύθερες διεθνείς ελίτ νόμιζαν ότι είχαν αποδεσμευτεί από τους νόμους της ιστορίας. Την παραγωγική παρακμή, τη ραγδαία αποβιομηχάνιση την αποκαλούσαν «οικονομία της γνώσης»· τη διάλυση του κοινωνικού ιστού, «πολυπολιτισμικότητα»·  την υπονόμευση της κρατικής κυριαρχίας και του δημοκρατικού ελέγχου «συμφωνίες απελευθέρωσης του εμπορίου»[…]

https://herrkstories.wordpress.com/2016/11/10/trump/

Ο απίστευτος πόλεμος εναντίον Τραμπ

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2016 και αναφέρεται στα όσα είχαν συμβεί μέχρι τότε. Αν θυμηθούμε τις λυσσαλέες και χυδαίες επιθέσεις που ακολούθησαν μέχρι χθες από ολόκληρο το διεφθαρμένο και επικίνδυνο αμερικάνικο κατεστημένο, τότε η νίκη του νέου Προέδρου αποκτά διαστάσεις θριάμβου.

ΔΕΕ

Ο απίστευτος πόλεμος εναντίον Τραμπ

του Richard Wolstencroft(Αυστραλός αντισυστημικός σκηνοθέτης και δημοσιογράφος)

Πρέπει να ομολογήσω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν έχω δει να διεξάγεται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης μια τόσο αρνητική εκστρατεία, όπως αυτή που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες κατά του Donald Trump.

Ούτε τον Σαντάμ Χουσεΐν, ούτε ακόμη και τον Οσάμα Μπιν Λάντεν δεν παρουσίαζε με τόσο μελανά χρώματα ο Τύπος όσο τον Trump. Είναι τόσο μεγάλη η φρενίτιδα των media και τόσο έντονος ο πανικός της ελίτ της Ουάσιγκτον που γίνεται πλέον σαφές ότι ο Trump, είτε είναι ο καλύτερος προεδρικός υποψήφιος μετά από τον JFK, είτε είναι η Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Η μεγάλη οργανωμένη επίθεση εναντίον του είναι μια σαφής απόδειξη ότι δεν είναι «δικός τους» υποψήφιος, αλλά ένας κατεξοχήν αουτσάιντερ – και όχι μόνο αυτό, αλλά ένας υποψήφιος αουτσάιντερ που μπορεί να κερδίσει, σε αντίθεση με τον Δημοκρατικό υποψήφιο Bernie Sanders, ο οποίος φαίνεται να μένει πίσω από το γεράκι του συστήματος Χίλαρι. Έτσι, ας ρίξουμε μια ματιά στο «τι παίζεται».

Πρώτα - μια γρήγορη ματιά στον Bernie. Ο γηραιός γερουσιαστής (εβραϊκής  καταγωγής) δεν παίρνει πολύ προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για διάφορους προφανείς και κυνικούς λόγους, αλλά το παλιάς κοπής, σκαιό αριστερό μήνυμα που συνεχώς κοπανάει όπως ένα τύμπανο, περνάει και όχι χωρίς αποτέλεσμα. Χτυπώντας σκληρά την "οικονομική ανισότητα", ο Bernie έχει ωθήσει την Χίλαρι πολύ πιο αριστερά από ό, τι της αρέσει να είναι, έτσι ώστε, ακόμα κι αν κερδίσει, να έχει κολλήσει σε κάποιες από αυτές τις θέσεις.

Ο Bernie έχει πολλούς φανατικούς υποστηρικτές - ειδικά άτομα του διαδικτύου - συμπεριλαμβανομένων πολλών ενοχλητικών πολιτιστικών μαρξιστών και SJWs, όμως δεν είναι δυνατό να πάρει το χρίσμα. Είχε κάποια αρνητικά δημοσιεύματα - ως επί το πλείστον προκειμένου να ενισχυθεί η Hillary - αλλά όχι πολύ. Διότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν εστιάσει τα πυρομαχικά τους συντριπτικά κατά του Ντόναλντ, όπου βρίσκεται η πραγματική απειλή.

Στην αρχή, το σύστημα νόμιζε ότι πρόκειται για ένα αστείο, στη συνέχεια, όταν άρχισε το πράγμα να σοβαρεύει και να δείχνει ένα αντι-globalist (Σημ. ΔΕΕ: εναντίον της παγκοσμιοποίησης) προφίλ, άρχισαν να ανησυχούν, πολύ να ανησυχούν. Θα μπορούσε αυτός ο τύπος να νικήσει; Μετά το New Hampshireκαι μερικές νίκες σε διάφορες πολιτείες, τόσο στον Βορρά όσο και του Νότου, το σύστημα ξαφνικά συνειδητοποίησε – «Oh Shit! Δεν είναι πλάκα!». Και βγήκε το σύνθημα από την Ανώτατη Διοίκηση παγκόσμιας ελίτ : “GET TRUMP!”

Παρακολούθησα την Huffington Post για έναν ολόκληρο μήνα. Ήταν σε μια ασταμάτητη αντι-Trump λειτουργία. Ανήρτησαν πάνω από 100 αρνητικά άρθρα για τον Trump σε μόλις δύο εβδομάδες. Ήταν πραγματικά εξαιρετικό - καθαρή προπαγάνδα. Πρέπει να έχω δει πάνω από εκατό άρθρα στην ίδια και σε άλλες συστημικές και αριστερές φωνές, που επιτίθενται στα... μαλλιά του Donald Trump.

Στη συνέχεια βρήκαν το «Ο Trump είναι ο Χίτλερ». Κλασσική μέθοδος της αριστεράς. Εντάξει, είπε ο Trump μερικά σκληρά πράγματα για τους Μεξικανούς και έθεσε θέμα περιορισμού των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ και έτσι έγινε επιτακτική ανάγκη το "Get Trump!"

Όμως, τους περισσότερους ανθρώπους δεν τους νοιάζει. Καταλαβαίνουν τι κάνει η ελίτ και έχουν δει αυτό το τέχνασμα να εφαρμόζεται εκατό φορές στο παρελθόν. Έτσι, το “Trump isHitler” και τα περί «φασίστα» άρχισαν να πεθαίνουν.

Στη συνέχεια, υπάρχει ο παράγοντας Σόρος και η εμφάνιση της AIPAC (εβραϊκού λόμπι). Ο Σόρος, συναισθανόμενος τον κίνδυνο, αμόλησε τα κυνηγόσκυλα στην συγκέντρωση του Τραμπ στο Σικάγο, η οποία ακυρώθηκε (λόγω «ταραχών»). Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η συγκέντρωση ακυρώθηκε όλοι σχεδόν στην Αριστερά - ακόμη και οι μετριοπαθείς - επευφημούσαν εγκρίνοντας τις σταλινικές μεθόδους του “shutting it down”. Μπορείτε να φανταστείτε την υστερία που θα ακολουθούσε εάν ακροδεξιοί διαδηλωτές είχαν ακυρώσει μια συγκέντρωση του Bernie; Τι θα ακούγαμε ασταμάτητα για «φασισμό» και τα λοιπά; Αλλά όταν εκείνοι το κάνουν, είναι ‘kosher’. (Σημ. ΔΕΕ: Ο εβραϊκός ορθόδοξος κανόνας διατροφής και μεταφορικά οτιδήποτε σύμφωνο με τον ιουδαϊσμό)

Μιλώντας για kosher, η εμφάνιση Τραμπ στην AIPAC, ήταν επίσης μια σημαντική απόκλιση από τους κανόνες της αμερικάνικης πολιτικής, καθώς ο ίδιος δήλωσε ότι θα είναι «ουδέτερος» προς το Ισραήλ - μια εξαιρετικά γενναία δημόσια δήλωση για υποψήφιο, ειδικά τον πρώτον στην κούρσα. Αλλά μετά από αυτό κάποιοι από την Αριστερά ζητούσαν  ή δεχόντουσαν την ιδέα της δολοφονίας του  Trump.

Τα περιστατικά απειλών κατά της ζωής του Τραμπ είναι πάρα πολλά. Ο ράπερ "Rick Ross" ζήτησε (!) την δολοφονία του, ενώ πρόσφατα, η αστυνομία συνέλαβε έναν 20χρονο που απειλούσε ότι θα βάλει βόμβα σε συγκέντρωση του Τραμπ στο Waterbury του Κονέκτικατ. Τα media, γενικώς, σίγησαν...

Τώρα, μετά από όλη αυτή την αρνητικότητα, ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας ηρεμήσουμε λίγο. Θα ήθελα να πω ότι δεν νομίζω ότι ο Donald Trump είναι τέλειος ή πέραν κάθε κριτικής. Όπως κάθε υποψήφιος, ακόμη και ένας αρκετά καλός, έχει κάνει μερικά λάθη. Και όταν γίνει αυτό του επιτίθενται σαν πεινασμένα σκυλιά σε ωμό κρέας.

Το χειρότερο ατόπημά του ήταν αναμφίβολα αυτό για το δικαίωμα στην έκτρωση. Ο Trump δεν είναι υπέρ των αμβλώσεων, αλλά απρόθυμα δέχεται το δικαίωμα των γυναικών να κάνουν αμβλώσεις – και μάλιστα στην συνέντευξη εκείνη, ο πονηρός Chris Matthews, τον ρώτησε αν οι γυναίκες πρέπει να "τιμωρούνται" αν κάνουν άμβλωση.

Ο Sanders και ιδιαίτερα η Hillary έχουν κάνει αμέτρητα ανόητα σχόλια και έχουν χαϊδέψει εξτρεμιστικές αριστερές ομάδες όπως τους ‘Black Lives Matter’, αλλά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν ασχολούνται και επικεντρώνονται στην κύρια ανησυχία τους, στο πως θα... “Get Trump”.

Τώρα, ποια επίδραση έχουν όλα αυτά; Λοιπόν, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Trump έχει επιβιώσει όχι μόνο από την μεγαλύτερη αρνητική εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης στη δυτική πολιτική ιστορία, αλλά οι αριθμοί του έχουν πραγματικά ανέβει! Φαίνεται ότι οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από όλα τα ψέματα και τις ατελείωτες βλακείες. Είναι ο άρχοντας της ανα-γέννησης. Ακόμη και το σλόγκαν του “Let’s make America GreatAgain” ("Ας κάνουμε την Αμερική Μεγάλη Ξανά") δείχνει να αποδίδει, με αυτή την μυθική αίσθηση εξουσίας για την παλιγγενεσία της Αμερικής να χτυπά μια χορδή σε μια χώρα και έναν κόσμο που αισθάνεται ενστικτωδώς ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει την θεία εύνοια.

Το αποτέλεσμα αυτής της ομοβροντίας των μέσων ενημέρωσης πιθανώς θα είναι να κάνει τον Trump λίγο πιο προσεκτικό..

Και η εβραϊκή ADL και πρόσφατα, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, "ενοχλούνται" με αυτό το σύνθημα και με το γεγονός ότι ο Τραμπ βάζει την Αμερική "πρώτη", και αυτό γιατί ο κόσμος, λένε, έχει "αλλάξει". Οι Εβραίοι μάλιστα της Αμερικής, όπως ο δημοσιογράφος του Bloomberg, Eli Lake, λένε ότι το σύνθημα παραπέμπει στο "ναζισμό" (!), καθώς το σύνθημα "America First" το έλεγαν "αντισημίτες" Αμερικάνοι (όπως ο αεροπόρος Charles Lindbergh με τις "america fisrt committees" - φώτο - που έκανε εγκωμιαστικά σχόλια για τον Χίτλερ) που δεν ήθελαν να μπουν οι ΗΠΑ στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.  

Ο εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνος δισεκατομμυριούχος "φιλάνθρωπος" James Simmons (φώτο), έδωσε 11 εκατομμύρια στον Κρουζ για να σταματήσει τον Τραμπ - παρόλο που ο Simmons ψηφίζει Δημοκρατικούς και υποστηρίζει Χίλαρυ!  

Έτσι, γιατί αυτή η συντονισμένη προσπάθεια κατασυκοφάντησης έχει σαφώς αποτύχει; Το μήνυμα του Trump είναι δεξιό -λαϊκίστικο σαν του Bernie Sanders, αλλά αναμεμιγμένο με έναν ενοποιητικό εθνικισμό και επιστεγασμένο με αποφασιστικότητα και κοινή λογική.

Έξω από την Bern-ό-σφαιρα, ακόμη και ο πρύτανης της αριστεράς, ο Αυστραλός "διανοητής" John Pilger, βγήκε και είπε ότι ο Trumpείναι καλύτερος υποψήφιος από την κακιά Shillary (κοροιδευτικό όνομα για την Χίλαρυ, shill = το δόλωμα, για να πέσουν οι αμερικάνοι στα δόντια των τραπεζών). Ο Julian Assange, επίσης, σημείωσε ότι η Χίλαρι είναι χειρότερη, και παρείχε διάφορες κρυφές αποδείξεις. 

Ταξιδεύοντας πρόσφατα στο Μπαλί, την Ταϊλάνδη, τη Σιγκαπούρη έμεινα κατάπληκτος με την αγάπη για τον Donald Trump στους ασιάτες και ακόμη και στον μουσουλμανικό κόσμο. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στη Σιγκαπούρη, και είχα πολλές θετικές συνομιλίες με ντόπιους στα βιβλιοπωλεία. Βλέπουν κάτι από το σοφό, σκληρό, επιχειρηματικό πνεύμα του πατριάρχη Lee Kuan Yew (πρώτου πρωθυπουργού της Σιγκαπούρης) στον Donald. Ο Lee έκανε όντως, εντελώς μεγάλη την Σιγκαπούρη.

Ο Τραμπ έχει μεγάλη  συμπάθεια στην Ρωσία, αλλά και στην Κίνα! Και εδώ, στην Αυστραλία, πολλοί αγαπούν τον Trump. Η απήχησή του φαίνεται ότι διαπερνά πολιτισμούς και γενιές σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν είχαν υποψήφιο σαν αυτόν από την εποχή του Ronald Reagan!

http://redskywarning.blogspot.gr/2016/05/get-trump.html

Τι συμβαίνει στη Χειμάρρα με τις κατοικίες των ομογενών;

Όπως έγραψε ένας φίλος: "Ἡ λύση εἶναι ἁπλὴ καὶ συγγνώμη πού θὰ στεναχωρήσω φίλους μου Ἀλβανούς, μόνο μ' αὐτὸν τὸν τρόπο καταλαβαίνουν. Ἄμεση ἀπέλαση δέκα χιλιάδων Ἀλβανῶν γιὰ κάθε οἰκία πού κατεδαφίζουν".

ΔΕΕ

Τι συμβαίνει στη Χειμάρρα 

με τις κατοικίες των ομογενών;

Την αντίδραση του ελληνικού υπ. Εξωτερικών προκάλεσε η αποστολή μαζικών ειδοποιητηρίων σε οικογένειες ομογενών να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους. Ένα ακόμα πρόβλημα που έρχεται να αθροιστεί στα ζητήματα που άνοιξαν τα Τίρανα. Και που δεν λένε να κλείσουν...

Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά στις σχέσεις Αλβανίας – Ελλάδας. Τα ζητήματα της «Τσαμουριάς» που κάθε τόσο επαναφέρουν εντέχνως τα Τίρανα στην ατζέντα, τα προκλητικά εθνικιστικά πανό των Αλβανών στο Euro 2016, οι άστοχες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τώρα το θέμα που ανέκυψε στη Χειμάρρα, συνθέτουν ένα δύσκολο πλαίσιο για το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Ποιος φταίει; Η αλβανική κυβέρνηση με τις γνωστές ανεδαφικές θέσεις της, ασφαλώς. Αλλά και το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών που δεν «ανέγνωσε» τα σημάδια – ακόμα και κατά την επίσκεψη του Νίκου Κοτζιά στα Τίρανα – και τώρα άφησε ένα πρόβλημα να φουσκώσει.

Τι συνέβη στη Χειμάρρα; Δεκαεννέα οικογένειες ομογενών έλαβαν από τις αλβανικές αρχές ειδοποιητήρια να εκκενώσουν τις κατοικίες τους εντός πέντε ημερών προκειμένου αυτές να κατεδαφιστούν. Τα ειδοποιητήρια εστάλησαν ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου…

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να ζητήσει την άμεση ακύρωση της κατεδάφισης, η οποία εντάσσεται στην ανάπλαση της Χειμάρρας και τόνισε ότι προκειμένου αυτά τα σχέδια να προχωρήσουν, θα πρέπει να γίνουν ουσιαστικές διαβουλεύσεις με τους ιδιοκτήτες των κατοικιών.

Από την Αθήνα υπενθύμισαν ότι ο δρόμος της Αλβανίας προς την ΕΕ περνά μέσα από τον σεβασμό των περιουσιακών και δη μειονοτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων ομογενών.

Από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών υπογράμμισαν ότι «η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων και δη των μειονοτικών δικαιωμάτων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των 5 προϋποθέσεων που έχει θέσει η ΕΕ για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ε.Ε.».

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Αθήνα τονίστηκε ότι «εφόσον η Αλβανία ειλικρινά επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποδείξει στην πράξη ότι λειτουργεί ως κράτος Δικαίου προστατεύοντας από αυθαιρεσίες και παρανομίες τα δικαιώματα όλων των κατοίκων της ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής και προελεύσεως».

Επισημάνθηκε, ακόμη, ότι η πρεσβεία της Ελλάδας στα Τίρανα παρακολουθεί από κοντά την κατάσταση και έχει ενημερώσει τις αρμόδιες αλβανικές αρχές, του αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς και εκπροσώπους της Διεθνούς Κοινότητας.

Το υπουργείο Εξωτερικών άφησε και αιχμές για το timing της αποστολής των ειδοποιητηρίων και στοχοποίησε τον δήμαρχο της περιοχής Γιώργο Γκόρο διότι «έβαλε την υπογραφή του σε ειδοποιητήρια για κατεδαφίσεις, τα οποία μάλιστα επιδόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους την ημέρα της Εθνικής Επετείου».

Είναι άραγε ένα μεμονωμένο περιστατικό; Πιθανόν. Ωστόσο αθροίζεται σε μια σειρά άλλων που δείχνουν ότι τα Τίρανα οξύνουν τη στρατηγική τους απέναντι στην Αθήνα. Υπάρχουν περιουσίες που μπορούν να διεκδικηθούν στην Αλβανία, και κάποιοι ορέγονται ακόμα και περιουσίες εντός της ελληνικής επικράτειας. Σε κάθε περίπτωση είναι μία ακόμα εστία αστάθειας για την ελληνική διπλωματία. Που με το Κυπριακό στην κρισιμότερη φάση του, τον Ερντογάν να επαναφέρει σταθερά ζήτημα συνόρων και την ονοματοδοσία των Σκοπίων ακόμα σε εκκρεμότητα, δεν έχει την πολυτέλεια να δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα…

Ολόκληρη η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών

«Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία όσα διαδραματίζονται στη Χειμάρρα, όπου 19 οικογένειες που ανήκουν στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα παρέλαβαν ειδοποιητήριο, με το οποίο τους δίνεται προθεσμία 5 ημερών για την εκκένωση των οικιών τους που προορίζονται προς κατεδάφιση.

»Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ο Δήμαρχος, κ. Γκόρος, εκτελώντας μια κυβερνητική πολιτική, έβαλε την υπογραφή του σε ειδοποιητήρια για κατεδαφίσεις, τα οποία μάλιστα επιδόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους την ημέρα της Εθνικής Επετείου.

»Οι αλβανικές Αρχές πρέπει να προβούν άμεσα αφενός στην ακύρωση της κατεδάφισης και αφετέρου σε ουσιαστικές διαβουλεύσεις με τους ιδιοκτήτες για τα σχέδια ανάπλασης της Χειμάρρας.

»Η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων και δη των μειονοτικών δικαιωμάτων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των 5 προϋποθέσεων που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, εφόσον η Αλβανία ειλικρινά επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποδείξει στην πράξη ότι λειτουργεί ως κράτος Δικαίου προστατεύοντας από αυθαιρεσίες και παρανομίες τα δικαιώματα όλων των κατοίκων της ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής και προελεύσεως.

»Η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Αλβανία παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση, παραμένει πάντοτε στο πλευρό των Ομογενών μας, και έχει ενημερώσει για το θέμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο τις αρμόδιες αλβανικές Αρχές, τους αρμόδιους διεθνείς Οργανισμούς και τους εκπροσώπους της Διεθνούς Κοινότητας».

http://www.protagon.gr/epikairotita/44341263944-44341263944

Αλβανοί : «Προσωρινά κράτη» είναι το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια

Αλβανοί : «Προσωρινά κράτη» είναι 

το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια

Οκτώβριος 21, 2016.

«Η διεθνής κοινότητα, με τα κράτη αυτά, έχει δημιουργήσει ένα πείραμα, υποστηρίζοντας ότι οι δύο αυτές χώρες θα μπορέσουν να διατηρηθούν ως εθνικά κράτη στη διεθνή κοινότητα. Αλλά, το πείραμα έχει αποτύχει, διότι ούτε το Κοσσυφοπέδιο, ούτε και τα Σκόπια, μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν θεσμικές δομές», γράφει η αλβανική ‘Lajm’.

Έτσι, τα κράτη του Κοσσυφοπεδίου και της πΓΔΜ, αποτελούν μια προσωρινή λύση ή ένα αποτέλεσμα των έκτακτων μέτρων που ελήφθησαν από τη διεθνή κοινότητα (Ευρώπη και ΗΠΑ) για να σταματήσουν τις υφιστάμενες συγκρούσεις ή για την πρόληψη συγκρούσεων στο μέλλον.

Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προσπαθήσουν και πάλι με ένα σχέδιο 5 ή 10 ετών να αποδείξουν οριστικά εάν αυτές οι δύο χώρες μπορούν να κρατηθούν ως οντότητες. Αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και εάν η Ελλάδα συνεχίσει να αγνοεί την ύπαρξη της Ψευδομακεδονίας και η Σερβία το Κοσσυφοπέδιο, αν οι δύο αυτές χώρες δεν γίνουν δεκτές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το Κοσσυφοπέδιο και η πΓΔΜ, τότε πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο μια ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας με την Αλβανία.

Η Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία, με αυτά τα τρία θέματα, είναι η βέλτιστη λύση για τα προβλήματα των Βαλκανίων, που είναι αρνητικά και αντικατοπτρίζονται στην Ευρώπη.

Η Ομοσπονδία/Συνομοσπονδία, μετά από ένα χρονικό διάστημα θα πρέπει να συγχωνευθεί σε μια ενιαία οντότητα. Μελλοντικά αυτή η ένωση μπορεί να έχει ένα οποιαδήποτε όνομα που θα απηχεί την ύπαρξη της και την ευημερία της και μπορεί να ζητήσει και κάθε είδους ένωση με την Ελλάδα.

Με την ενέργεια αυτή θα βελτιωθούν τα λάθη του Συνεδρίου του Βερολίνου και των Βερσαλλιών, και αυτό το πράγμα, την ίδια στιγμή, θα σηματοδοτήσει το τέλος των προβλημάτων στα Βαλκάνια.

Κατά συνέπεια, η οικονομία και η ασφάλεια θα ενισχυθούν στα Βαλκάνια και κατ’ επέκταση στην Ευρώπη. 

Έτσι, θα αποφευχθεί ο κίνδυνος του παν-σλαβισμού, ο οποίος κατεδαφίστηκε με το Συνέδριο του Βερολίνου και από τότε, ιδιαίτερα πρόσφατα, ο κίνδυνος πάλι αρχίζει να εξαπλώνεται και να απειλεί την Ευρώπη.

Πηγή: Lajm

--

The Hellenic Information Team

               

  Το παρόν άρθρο μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από το  © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά  της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης  του ιστολογίουπαραγωγής- http://www.echedoros-a.gr

Για τον Μπόμπ Ντύλαν

Bob Dylan, ο σιωνιστής

Ο Bob Dylan, γεννήθηκε το 1941, ως Robert Allen Zimmerman (εβραϊκό όνομα Shabtai Zisel ben Avraham) σε μια εβραϊκή οικογένεια στο Duluth της Μινεσότα. Τα τραγούδια «διαμαρτυρίας» του έγιναν κάτι σαν εθνικοί ύμνοι για πολλούς στο κίνημα για τα «πολιτικά δικαιώματα» στις ΗΠΑ και γενικότερα σε αυτού του είδους την ιδεολογία και μόδα.

Τραγούδια όπως το “The Times they are a Changin’” και“Blowin’ in the Wind” είναι μέρος της συλλογικής μας μνήμης και έχουν παιχτεί ασταμάτητα, έχοντας επηρεάσει την μαζική κουλτούρα όλων των σύγχρονων γενεών. Τα τραγούδια του Dylan είναι ποικίλα: ορισμένα επικρίνουν την αμερικανική πολιτική, όπως το “With God on Our Side” και “Masters of War”. Άλλα τραγούδια ασχολούνται με ιστορίες για την αδικία και τον ρατσισμό, όπως το “Only a Pawn in their Game”και το “The Deathof Emmett Till”. Ο «ποιητής αγωνιστής» υπέρ των «δικαιωμάτων» και της «ειρήνης» και κατά του «ρατσισμού» Dylan - και προσφάτως βραβευμένος με το νόμπελ λογοτεχνίας - έχει το μέρος του στο «εικονοστάσι» των λίμπεραλ/αριστερών.

Είναι όμως αυτό που δείχνει (ή θέλουν να μας δείξουν) ο Dylan;
Κατά του «ρατσισμού» και υπέρ της «ειρήνης»;
Αφότου επισκέφθηκε το Ισραήλ το 1971, ο Dylan ανέφερε τον γνωστό φανατικό υπερεθνικιστή σιωνιστή Ραβίνο Meir Kahaneως έναν «πραγματικά ειλικρινή άντρα».

Ο Kahane είναι γνωστός για τις ρατσιστικές σιωνιστικές και τρομοκρατικές απόψεις του - και την υποστήριξή του σε ακραίες σιωνιστικές ομάδες. Το 1971, καταδικάστηκε για κατασκοπεία για την κατασκευή εκρηκτικών. Το 1970 ίδρυσε το Κόμμα ‘Kach’, το οποίο μπήκε στην Ισραηλινή Βουλή το 1984, αλλά το 1988 απαγορεύτηκε ως «ρατσιστικό» και «τρομοκρατικό». Οπαδοί του πρωτοστατούν σήμερα σε επιθέσεις κατά Αφρικανών μεταναστών (δες εδώ). Ο Kahane ίδρυσε επίσης την ακραία εξτρεμιστική οργάνωση ‘Jewish Defense League’ (JDL) στις ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, ο Dylan έγινε υποστηρικτής του χασιδικού κινήματος Chabad Lubavitch, που υποστηρίζει τη συνεχιζόμενη κατοχή της Δυτικής Όχθης.

Ο Dylan φαίνεται να πιστεύει ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί για το πόσους αμάχους σκοτώνει, επειδή «ο Θεός είναι με το μέρος του Ισραήλ»:

Το 1983, είκοσι χρόνια αφότου τραγούδησε, “you don’t count the dead” και “you never ask questions, when God’s on your side,” («δεν μετράς τους νεκρούς» και «ποτέ δεν κάνεις ερωτήσεις, όταν ο Θεός είναι στο πλευρό σου»), ο Dylan έγραψε ένα τραγούδι για την αντιμετώπιση της διεθνούς οργής για την καταστροφική ισραηλινή επίθεση στο Λίβανο το 1982, η οποία στοίχισε τη ζωή σχεδόν 18.000 Λιβανέζων αμάχων και τον τραυματισμό περίπου άλλων 30.000.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το λυρικό ταλέντο του Dylan και ίσως δυσκολεύεται να τον αποκαλέσει «φανατικό», αλλά η υποστήριξή του στον ισραηλινό εξτρεμισμό πρέπει να προβληματίσει.

Στο τραγούδι του “Neighborhood Bully” (Ο Νταής της Γειτονιάς) από το άλμπουμ “Infidels” (=Άπιστοι) (1983) εξυμνεί την ισραηλινή επιθετικότητα και κατοχή, και για το λόγο αυτό θαυμάζεται από σιωνιστές. 

Στους στίχους μιλάει για τον νταή της γειτονιάς, που... απλά είναι ένας άνθρωπος, που οι εχθροί του, που είναι πολυπληθέστεροι, του λένε ότι πατάει την γη τους, ενώ ο «νταής» απλά ζει για να επιβιώσει. Τον καταδίκασαν επειδή είναι ζωντανός και αυτός δεν πρέπει να αντεπιτεθεί, αλλά να κάτσει να πεθάνει. Τον «νταή» της γειτονιάς τον έδιωξαν από κάθε γη και έχει περιπλανηθεί και εξοριστεί και ο λαός του διεσπάρη και καταδιώχτηκε και ότι δεν έχει συμμάχους και περιτριγυρίζεται από πασιφιστές, ενώ κάθε αυτοκρατορία που υποδούλωσε τον «νταή» εξαφανίστηκε, και η Αίγυπτος και η Ρώμη, ακόμα και η μεγάλη Βαβυλώνα. Τα ιερά του βιβλία καταπατήθηκαν, ενώ αυτός πήρε τα ψίχουλα του κόσμου και τα μετέτρεψε σε πλούτο, πήρε τις ασθένειες του κόσμου την μετέτρεψε σε υγεία και ότι θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες σε αυτόν τον νταή της γειτονιάς…

Σε συνέντευξή του το 1984, πάντως, αρνήθηκε ότι το τραγούδι έχει πολιτικό μήνυμα. «Μπορεί να είναι για οτιδήποτε» είπε.

Πίσω στα παιδικά του χρόνια στην Minnesota, οι γονείς του ήταν ηγέτες της τοπικής σιωνιστικής οργάνωσης για γυναίκες‘Hadassah’ και της τεκτονικής δομής αδελφότητας ‘B’nai B’rith’. Πολλά καλοκαίρια πήγε στην Κατασκήνωση Herzl, στο Webster του Wisconsin, που ήταν μια καθαρά σιωνιστική κατασκήνωση.

Ο γαμπρός του Ντύλαν, τραγουδιστής Peter Himmelman, είναι σιωνιστής. Στηρίζει την στρατιωτική αντίδραση του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς και των αμάχων στη Γάζα. Μάλιστα, ο Himmelman αποδοκίμασε τα λόγια του Χριστού στην επί του Όρους Ομιλία, λέγοντας σε έναν δημοσιογράφο: «Για τους Εβραίους, το να στρέψεις το άλλο μάγουλο είναι αμαρτία». Το φιλο-ισραηλινό τραγούδι του “Maximum Restraint” ("Μέγιστη Αυτοσυγκράτηση") θυμίζει τον «Νταή της Γειτονιάς».

Χριστιανός;

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Dylan ασπάσθηκε τον χριστιανισμό. Το 1979, συμμετείχε σε μαθήματα μελέτης της Αγίας στην Καλιφόρνια. Ο πάστορας Γκούλικσεν θυμάται ότι «ήθελε τον Χριστό στη ζωή του» και ότι προσευχήθηκε με άλλους και μία ημέρα «αναγεννήθηκε».

Το 1984, ο Dylan δημόσια αποστασιοποιήθηκε από την ταμπέλα "αναγεννημένος". Είπε στο περιοδικό Rolling Stone: «Ποτέ δεν έχω πει ότι είμαι αναγεννημένος Αυτό είναι απλά ένας όρος που τα μέσα ενημέρωσης έδωσαν. Δεν λέω ότι είμαι αγνωστικιστής, γιατί πάντα πίστευα ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη». Το 1997 είπε στο Newsweek: «Εγώ βρίσκω την θρησκευτικότητα και τη φιλοσοφία στη μουσική. Εγώ πιστεύω στα τραγούδια». Σε συνέντευξη στην εφημερίδα The New York Times στις 28 Σεπτεμβρίου του 1997, δήλωσε ότι «δεν ανήκει σε καμία οργανωμένη θρησκεία». Όμως ο Dylan είναι υποστηρικτής του ιουδαϊκού χασιδικού κινήματος Chabad Lubavitch τα τελευταία 20 χρόνια και ιδιωτικά συμμετείχε σε εβραϊκές θρησκευτικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων των Bar Mitzvahs των γιων του (κάτι σαν τελετές βάπτισης), επισκέφθηκε Χαμπάντ συναγωγές και στην γιορτή του Γιομ Κιπούρ το 2007, παρακολούθησε την Ιουδαϊκή Σύναξη ‘Beth Tefillah’, στην Ατλάντα της Γεωργίας, όπου κλήθηκε να διαβάσει την Τορά.

Αλλά και την εποχή που φέρεται να ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, ίσως αυτό που ασπάστηκε να ήταν ο Χριστιανικός Σιωνισμός, ένα κίνημα που ήταν σε έξαρση εκείνα τα χρόνια μεταξύ των Αμερικάνων αναγεννημένων χριστιανών. Μεγάλο μερίδιο της έξαρσης του φαινομένου είχε το βιβλίο του Hal Lindsey, “The Late Great Planet Earth”, που εκδόθηκε στα τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και έκανε θραύση μεταξύ των ευαγγελικών. Το βιβλίο απεικόνιζε το Ισραήλ και την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και την Κίνα ως στρατιωτικούς αντιπάλους του στον σύντομα επερχόμενο Αρμαγεδδώνα (δες άρθρο εδώ).

Το σίγουρο είναι ότι ο Dylan ποτέ δεν απομακρύνθηκε από τις ρίζες του. Ένα από τα πρώτα πρωτότυπα κομμάτια του, στην πραγματικότητα, ήταν μια παρωδία του "Hava Nagilah", ίσως του πιο γνωστού εβραϊκού τραγουδιού στον κόσμο. Σε όλη την καριέρα του, τα τραγούδια του έχουν διανθιστεί με βιβλικές αναφορές και παραφράσεις και είναι επηρεασμένα από εβραϊκά θέματα και έννοιες. Εδώ βρίσκεται μία λίστα με «τα 10 πιο εβραϊκά τραγούδια» του από Εβραίο αρθογράφο.

Λογοκλοπή;

Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, ο Miles Mathis ισχυρίζεται ότι ο Bob Dylan είναι ένας απατεώνας.

Το 1963, το περιοδικό Newsweek κατηγόρησε τον Dylan για λογοκλοπή, ισχυριζόμενο ότι το 'Blowin' in the Wind' είχε «αποκτηθεί» από έναν μαθητή Λυκείου. Όπως ο Mathis επισημαίνει, εάν ο Dylan είχε γράψει το τραγούδι, η Columbia θα είχε μηνύσει το περιοδικό Newsweek, με το άκουσμα της είδησης. Αν ο Dylan δεν είχε γράψει αυτό που είναι το πιο διάσημο τραγούδι του, πόσο τραγουδοποιός είναι;

Ο Mathis αναφέρει τον συνάδελφό του και συμπατριώτη του Εβραίο Leonard Cohen ως τον συγγραφέα-φάντασμα του Dylan. Η δισκογραφική εταιρία του Cohen ήταν επίσης η Κολούμπια. Επιπλέον, θα μπορούσε να εξηγήσει αυτό που η Joni Mitchell το 2010, αναφερόμενη στον Dylan είπε: «...Είναι ένας λογοκλόπος, και το όνομα και η φωνή του είναι ψεύτικα. Τα πάντα για τον Bob είναι μια εξαπάτηση. Είμαστε σαν τη νύχτα και την μέρα, εκείνος και εγώ».

Η Mitchell ήταν ζευγάρι με τον Cohen για κάποιο καιρό, κι έτσι θα πρέπει να γνώριζε κάτι. Είχε την ευκαιρία να αλλάξει την άποψή της, αλλά αρνήθηκε.

Και όπως Mathis επισημαίνει, γιατί ο Dylan ή η δισκογραφική εταιρεία του δεν μήνυσαν για δυσφήμηση την Μίτσελ; Ο ισχυρισμός της λογοκλοπής είναι η πιο σοβαρή κατηγορία που θα μπορούσε να απευθύνεται σε έναν καλλιτέχνη.

Κάτω: Το logo της “Never Ending” περιοδείας του το 2006:

http://redskywarning.blogspot.gr/2016/10/bob-dylan.html