Το πραξικόπημα πέτυχε. Το καθεστώς εδραιώνεται στην Τουρκία!

Μια εξαιρετική προσέγγιση των πρόσφατων γεγονότων.

ΔΕΕ

Το πραξικόπημα πέτυχε. 

Το καθεστώς εδραιώνεται στην Τουρκία!

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Είναι αστείο να εμφανίζεται ξαφνικά στις οθόνες των τηλεοράσεων και των κινητών, ένα πραξικόπημα, στις 10.30 το βράδυ. Είναι σχεδόν, κωμικό να έχουν καταγραφεί από το απόγευμα, στις υπηρεσίες του ΝΑΤΟ, ύποπτες κινήσεις στρατιωτικών μονάδων και να μην υπάρχει αντίδραση.

Σε κάθε περίπτωση, πολύ λίγη σημασία έχει ποιος έγραψε το σενάριο του 5ου τουρκικού πραξικοπήματος. Σημασία έχει το αποτέλεσμα. Είτε πρόκειται για ηλίθιους που χρησιμοποιήθηκαν για να εξωθήσουν στην ανοησία την ανευθυνότητά τους είτε για μία οργανωμένη προβοκάτσια, αυτό που γεννάται από χθες στην Τουρκία, είναι το εμφυλιακό μίσος και το απόλυτο καθεστωτικό κράτος του Ερντογάν.

Η Τουρκία βάφτηκε στο αίμα, 265 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 161 από τους οποίους ήταν πολίτες και άντρες των κυβερνητικών δυνάμεων, ενώ οι τραυματίες φτάνουν τους 1.440. Συνεχίζονται εν τω μεταξύ, οι συλλήψεις στρατιωτικών (συνολικά 2.839 και συνεχίζεται το πογκρόμ), μεταξύ των οποίων είναι ο διοικητής επιχειρήσεων της Α΄ στρατιάς ταξίαρχος Εγιούπ Γκιουρλέρ και ο διοικητής της στρατοχωροφυλακής Κωνσταντινούπολης συνταγματάρχης Γκιουρτζάν Σερτζάν.

Επίσης, η τουρκική κυβέρνηση απολύει 2745 δικαστικούς και ήδη το Ανώτατο Δικαστικό σώμα της Τουρκίας προχωράει στην επιλογή και τον διορισμό των δικαστών και εισαγγελέων που θα κρίνουν την τύχη των πραξικοπηματιών.

Αυτή τη στιγμή ο Ερντογάν είναι ταυτόχρονα πολιτικός κυρίαρχος και δραματοποιημένος ηγέτης, στο εσωτερικό της Τουρκίας και στην κοινή γνώμη των ξένων χωρών. Κατάφερε να διασωθεί από ένα πραξικόπημα και να προφυλάξει την τουρκική δημοκρατία από τον ολοκληρωτισμό. Επομένως, είναι ο νόμιμος «ιδιοκτήτης» της με κάθε δικαίωμα νομής και χρήσης για πολλά χρόνια ακόμα.

Έτσι και αλλιώς το καθεστώς του έχει φτιάξει πολύ ισχυρά ερείσματα στο στρατό, στην αστυνομία, στις μυστικές υπηρεσίες και κυρίως, στις τεράστιες μάζες των μέσων και χαμηλών στρωμάτων της τουρκικής κοινωνίας. Αυτοί απέτρεψαν και το φαιδρό αυτό πραξικόπημα. 

Υπάρχουν όμως, νησίδες αντιφρονούντων παντού που μέχρι τώρα, του δημιουργούσαν προβλήματα στην εμπέδωση της μονοκαθεδρίας του: Δημόσιοι υπάλληλοι, δικαστές, στρατιωτικοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει ότι από δω και πέρα, κάθε αντίδραση και κάθε δημόσια όχληση ενάντια στη κυβέρνηση, θα θεωρείται ύποπτη και «πραξικοπηματικη».

Ο Ερντογάν κυβερνάει τη χώρα πάρα πολλά χρόνια αυταρχικά αλλά είναι ένα καθεστώς που οικοδομήθηκε με τη λαϊκή έγκριση (το 2011 και το 2014 πήρε πάνω από το 50% των ψήφων). Θα έλεγε λοιπόν κάποιος ότι μια εκλεγμένη «δικτατορία» νίκησε την επαπειλούμενη στρατιωτική χούντα, που πήγε να την ανατρέψει.

Το τι θα συμβεί στη συνέχεια στο εσωτερικό της Τουρκίας το ξέρουμε. Τον αντίκτυπο όμως στις σχέσεις της με τους γείτονες είναι δύσκολο να τον προβλέψουμε. Γιατί από δω και πέρα, θα έχουμε να κάνουμε με έναν «θυματοποιημένο» ηρωικό ηγέτη που ο λαός του έσπευσε, μόλις πήρε την ηλεκτρονική εντολή – από τα δίκτυα που εκείνος ήθελε να κλείσει(!)- να τον διασώσει. Πρόκειται ασφαλώς, για μία παγκόσμια πρωτοτυπία, την οποία ο Ερντογάν θα επικαλείται παντού για να ισχυροποιήσει την επιρροή του, σε εχθρούς και φίλους.

Δυστυχώς για την ανθρωπότητα, το στάδιο πολιτισμού στις περισσότερες κοινωνίες του πλανήτη κινείται ακόμα μεταξύ μαζικής αφέλειας και ελεγχόμενης βαρβαρότητας. Τα πολιτικά καθεστώτα μη έχοντας την δυνατότητα να διαπαιδαγωγήσουν ελεύθερα τους λαούς τους επιλέγουν να τους εξευτελίζουν μπροστά στα δίκαια της εξουσίας τους. Στην Τουρκία σκοτώθηκαν εκατοντάδες στρατιωτικοί, έκλεισαν σπίτια, διαπομπεύτηκαν νέοι άνθρωποι στο δρόμο που δεν ήξεραν ακριβώς τι έκαναν και εγκλωβίστηκε μια ολόκληρη κοινωνία στην καχυποψία και στην αβεβαιότητα.

Στην Τουρκία το ανθρώπινο είδος, την Παρασκευή το βράδυ, επέστρεψε αιώνες πίσω, στην βαναυσότητα και στο σκοταδισμό. Όπως ακριβώς, και στη Γαλλία, ένα εικοσιτετράωρο πριν.

Κι όλα αυτά, γιατί κάποιοι επιμένουν ακόμα να χρησιμοποιούν τον  ανύποπτο άνθρωπο της Ιστορίας σαν εργαλείο ελέγχου και θύμα εξευτελισμού.

Είναι σαφές ότι δεν έπρεπε να νικήσει κανένα πραξικόπημα στην Τουρκία, αλλά θα ήταν ακόμα πιο χρήσιμο να μην είχε εκδηλωθεί. Το βέβαιο πάντως είναι πως η τουρκική κοινωνία δεν θα είναι πλέον η ίδια, με κάθε κίνδυνο που εγκυμονεί η ανασφάλεια και το ρίσκο της προδοσίας στο μέλλον.

Όσο για μας, οφείλουμε να διδαχθούμε πολλά από τα γεγονότα αυτής της αιματηρής νύχτας και να καταλάβουμε τι σημαίνει μίσος, διχόνοια και αίμα στους δρόμους.

Η βία δεν είναι μόνο το θέαμα που βλέπουμε στις οθόνες μας. Είναι και βίωμα που απαξιώνει τον άνθρωπο και καταστρέφει την αξιοπρέπεια και τη ζωή του!

http://www.liberal.gr/arthro/65511/epikairotita/2016/to-praxikopima-petuche-to-kathestos-edraionetai-stin-tourkia.html

Το αυστηρά δογματικό Ισλάμ και το μέλλον της Ευρώπης

Το ριγκοριστικό* Ισλάμ 

και το μέλλον της Ευρώπης

Μανώλης Γ. Βαρδής 

Ο Pierre Manent, με το βιβλίο του Situation de France, προσπαθεί να εντάξει το απειλητικό Ισλάμ στα πλαίσια του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου. Στα απόνερα των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Γαλλία, οι διανοούμενοί της πασκίζουν να αναμετρηθούν με τις σύγχρονες προκλήσεις- ίσως πουθενά αλλού τόσο παραγωγικά όσο στο Γαλλικό Εξάγωνο. 

Η Ευρώπη ζει στον αστερισμό της «δύσης» των ατομικών δικαιωμάτων της, ως ατομικών. Όταν διαρραγεί ο Παράδεισος του ατομικιστικού φιλελευθερισμού, κοχλάζει η Κόλαση. Παραθέτω: «Θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα, χρόνια πριν, μ’ έναν καθηγητή ιστορίας στη Σορβόννη. Στις αρχές του Μεσαίωνα, μου είχε εξηγήσει, το ζήτημα της ατομικής κρίσης σχεδόν δεν ετίθετο· πολύ αργότερα, με τον Ιερώνυμο Μπος για παράδειγμα, εμφανίστηκαν αυτές οι τρομοκρατικές αναπαραστάσεις όπου ο Χριστός διαχωρίζει την ορδή των εκλεκτών από τη λεγεώνα των καταραμένων· όπου οι διάβολοι σέρνουν τους μη μετανοημένους αμαρτωλούς προς τα μαρτύρια της κολάσεως. Η ρωμανική οπτική ήταν διαφορετική, πολύ πιο ενοποιητική: πεθαίνοντας ο πιστός εισέρχεται σε μία κατάσταση βαθύ ύπνου και ανακατεύεται με το χώμα. Αφού εκπληρωθούν όλες οι προφητείες, την ώρα της δεύτερης έλευσης του Χριστού, ολόκληρος ο χριστιανικός λαός, ενωμένος και αλληλέγγυος, σηκώνεται από τον τάφο του, αναστημένος στο ένδοξο σώμα του, για να ξεκινήσει την πορεία προς τον παράδεισο. Η ηθική κρίση, η ατομική κρίση, η ίδια η ατομικότητα δεν ήταν έννοιες που κατανοούσαν πλήρως οι άνθρωποι της ρωμανικής εποχής, και ένιωθα κι εγώ την ατομικότητά μου να αποσυντίθεται στις ονειροπολήσεις μου, τις ολοένα πιο παρατεταμένες μπροστά στην παρθένο του Ροκαμαντούρ» [1].

Η ατομιστική επανάσταση πνέει τα λοίσθια στην Ευρώπη του Ισλάμ. Στον επιθανάτιο της ρόγχο «μολύνει» το υποτιθέμενο φάρμακό της, τον ηθικό κώδικα του Ισλάμ. Για τον Manent, η πραγματική ενσωμάτωση των Μουσουλμάνων έχει αποτύχει στη Γαλλία, διότι ο μέσος αστός αδυνατεί να κατανοήσει ότι για αυτούς η «κοινοτική ηθική» (communal morality) υπερέχει την ατομικής ελευθερίας. Κατά συνέπεια, το κοσμικό κράτος που παρέχει μία φορμαλιστική νομική τάξη δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο αίτημα για κοινωνικά moeurs· αυτό το έλλειμμα για ισχυρά moeurs (η μετάφραση ήθη είναι ατυχής της κοινωνικής σημασίας του όρου) είναι ένα έλλειμμα υπαρξιακό τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία. 

Καθημερινά και απλά, πάντα κατά τον Γάλλο φιλόσοφο πολύ μεγαλύτερη σημασία έχουν για τον νεαρό Μουσουλμάνο (αραβικής ή και ευρωπαϊκής καταγωγής) τα διακριτά μεταξύ ανδρών και γυναικών μπάνια ή τα ειδικά εστιατόρια, παρά η ελευθερία της άποψης και η ανεξιθρησκία. Αντίστροφα, εάν η Γαλλία είχε διατηρήσει την πραγματικότητα ενός Χριστιανικού Έθνους- Κράτους, με αναπτυγμένους κώδικες ηθικής, θα ήταν πιο εύκολο για τον Μουσουλμάνο να προσαρμοστεί σε αυτήν την πραγματικότητα [2].

Η προσπάθεια ανανέωσης της Γαλλικής παραδοσιοκρατίας είναι γοητευτική αλλά έχει και τα όρια της. Θέσεις σαν τις παραπάνω, ασφαλέστατα, βοηθούν στην αντίκρουση των αφελών «ψευδο- αριστερών» επιχειρημάτων που ανάγουν τα πάντα στην φτώχεια, στην ανεργία ή στην περιθωριοποίηση, όμως ad terminos. To «σκανάρισμα» της κοινωνικής πραγματικότητας αφήνει πάντα κάτι «έξω», και αυτό το κάτι έχει να κάνει με το γεγονός ότι η περιβόητη communal morality, που θα κομίσει το Ισλάμ σε μία κουρασμένη Ευρώπη, δεν υπάρχει ως τέτοια- ή όπως την φαντάζεται ο Γάλλος διανοούμενος- στις Μουσουλμανικές κοινότητες. Η έμφαση στα ρούχα, στα ειδικά φαγητά, στα σχολικά μαθήματα είναι ένας μεταμοντέρνος ριγκορισμός. Οι νεαροί Μουσουλμάνοι που έγιναν τρομοκράτες μπορούσαν άνετα να μεταβαίνουν από τις γυναίκες, τα ναρκωτικά και τις selfies στα καλάσνικοφ και τις βόμβες. Το προσωπικό τους «πάζλ» περιέχει και κηρύγματα Κορανικού φανατισμού και ποδοσφαιρικές ομάδες ή ναρκισσιστικές πόζες.

Η ενσωμάτωση είναι γεγονός, απλά ακολουθεί τους δικούς της δρόμους. Άλλωστε, ποιος είπε ότι η δολοφονική βία δεν είναι και αυτή μία μορφή κοινωνικής ενσωμάτωσης;

[1] Μισέλ Ουελμπέκ, Υποταγή, εκδόσεις Εστία, μετάφραση Λίνα Σιπητάνου, 2015, 172.

[2] Mark Lilla, How the French face Terror, The New York Review of Books, 24/3/2016, http://www.nybooks.com/articles/2016/03/24/how-the-french-face-terror/ 

Σημ. ΔΕΕ 

* Ριγκορισμός = Η σχολή σκέψης που επιμένει στην αυστηρή ή την αυστηρότερη δυνατή προσήλωση σε μια πίστη ή ένα δόγμα.

http://www.antifono.gr/portal/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1/5298-%CF%84%CE%BF-%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%AC%CE%BC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%82.html

Σπουδαία ανακάλυψη: Βρέθηκε το πρώτο νεκροταφείο Φιλισταίων

Λεπτομέρειες για τους Φιλισταίους, για όσες/όσους ενδιαφέρονται, υπάρχουν εδώ: http://ethnologic.blogspot.gr/2010/05/1.html 

εδώ: http://ethnologic.blogspot.gr/2010/05/2.html 

και εδώ: http://ethnologic.blogspot.gr/2010/05/3.html

ΔΕΕ

Σπουδαία ανακάλυψη: 

Βρέθηκε το πρώτο νεκροταφείο Φιλισταίων

Της Χριστίνας Φλάσκου

Σημαντική ανακάλυψη ανακοινώθηκε πριν λίγο ότι βρέθηκε το πρώτο νεκροταφείο των Φιλισταίων, στο Ασκελόν. [...]

Οι Φιλισταίοι συνδέονται από πολλούς επιστήμονες με τους Έλληνες, καθώς εικάζεται ότι προέρχονται από την Αρχαία Κρήτη, την Κύπρο και τη Μικρά Ασία, την οποία την εποχή εκείνη κατοικούσαν ελληνικά φύλα. Σύντομα οι επιστήμονες θα είναι σε θέση να προβούν σε ανακοινώσεις για την ιστορική προέλευση του λαού-μυστήριου της Παλαιστίνης, καθώς έχουν ήδη ξεκινήσει εξετάσεις DNA, αλλά και άλλες εξετάσεις, οι οποίες θα αποκρυπτογραφήσουν το βαθύτατο παρελθόν.

Η αρχαιολογική ανασκαφή είχε ξεκινήσει στο σημείο το 2013. Τρία χρόνια μετά και αφού αξιολογήθηκαν όλα τα στοιχεία που βρέθηκαν, η ομάδα που ενεργεί στο χώρο ανακοίνωσε με μεγάλη της ικανοποίηση το σπουδαίο αυτό εύρημα. Η αναζήτηση του πολιτισμού των Φιλισταίων είχε ξεκινήσει πριν από 30 χρόνια, από τον Λεόν Λεβί και οι ανασκαφές στο συγκεκριμένο σημείο εντάσσονται στο πλαίσιο της ίδιας αυτής έρευνας.

Σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στο μουσείο «Rockefeller» της Ιερουσαλήμ ο Daniel Master, ένας από τους επικεφαλής των ανασκαφών, μεταξύ άλλων, ανέφερε «Μετά από πολλές δεκαετίες μελέτης της ιστορίας των Φιλισταίων, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με την πραγματική τους εικόνα. Αυτό είναι συγκλονιστικό», δήλωσε ο Ντάνιελ Μάστερ, εκ των επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας. «Με αυτήν την ανακάλυψη, βρισκόμαστε πολύ κοντά στην αποκρυπτογράφηση των μυστικών του σπουδαίου αυτού λαού», πρόσθεσε.

Με σκοπό να αποφευχθούν λεηλασίες του χώρου αλλά και αντιδράσεις χριστιανών ορθοδόξων, που χρησιμοποιούν την περιοχή για λόγους λατρείας, διατηρήθηκε μυστική για τρία χρόνια η ανακάλυψη.

Στο νεκροταφείο βρέθηκαν πάνω από 210 σκελετοί, ενώ υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός θαλάμων που δεν έχουν ανοιχτεί ακόμη. Το νεκροταφείο ταξιδεύει τους επιστήμονες στον 11ο με 8ο αιώνα π.Χ. Οι Φιλισταίοι θεωρούνται από τους Ισραηλινούς ο αρχέγονος εχθρός του λαού τους, καθώς, βάσει των ιστορικών συγγραμμάτων, τους εκδίωξαν από τον τόπο τους. Είναι, άλλωστε, πασίγνωστος ο μύθος του γίγαντα Γολιάθ, ο οποίος ήταν Φιλισταίος και νικήθηκε από τον σαφώς πιο μικροσκοπικό και αδύναμο Δαβίδ.

http://www.pronews.gr/portal/20160710/culture/politistika-nea/84084/vrethike-proto-nekrotafeio-ton-filistaion-itan-apogonoi-ton