Σταλινικά απωθημένα και νεοφιλελεύθερες ανοησίες...

Στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα μπορεί κάποιος να συναντήσει τα πάντα. Από φανατικούς θαυμαστές του προέδρου Πούτιν, θρησκόληπτους ...προφητειολόγους και ημιμαθείς τσαρλατάνους, σταλινικά απολιθώματα, νεο-αριστερούς της αρπαχτής, μέχρι απωθητικούς αφελείς, οπαδούς ενός χυδαίου φιλοαμερικανισμού και εξ ίσου γλοιώδους φιλοευρωπαϊσμού. Εκείνο πάντως που με εντυπωσιάζει είναι οι ιδεολογικοί σαλταδορισμοί ορισμένων στρατευμένων κονδυλοφόρων, που μεταπηδούν από το ένα άκρο του ιδεολογικο-πολιτικού φάσματος στο ακριβώς αντίθετο με απίστευτη ελαφρότητα και προκλητικό θράσος. Μια τέτοια περίπτωση υπέπεσε στην αντίληψή μου και ομολογώ ότι εξοργίστηκα αφάνταστα, διότι αναφέρθηκε σε ένα θέμα το οποίο έτυχε να γνωρίζω με λεπτομέρειες. Κατανοώ τα συμπλέγματα της παλαιάς αρθρογράφου των "πολιτιστικών" του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ αλλά αντί να ασχολείται με θέματα που δεν κατανοεί γράφοντας εξυπνάδες σε νεοφιλελεύθερες ιστοσελίδες, μήπως θα ήταν προτιμότερο να ασχοληθεί με συνταγές μαγειρικής; Η παλιά συντρόφισσά της, η κυρά Θεανώ Φωτίου κάτι ήξερε και ασχολείται με τα γεμιστά αντί να αρθρογραφεί...

ΔΕΕ

Το κιτς της Νεμέας και ο Ανώτατος Άρχων

Αντιγόνη Καρατάσου

Εκτός τόπου, εκτός χρόνου και καθ’ υπερβολήν. Αυτός είναι ο ορισμός του Ουμπέρτο Εκο (Σημείωση ΔΕΕ: Εμ, βέβαια χωρίς κάποιο τσιτάτο του μακαρίτη συντρόφου Ουμπέρτο, πώς θα μας πάρουν στα σοβαρά;) για το κιτς. Ορισμός ακριβής, ο οποίος μας βγάζει όλους από τον κόπο να αναλύουμε με χιλιάδες λέξεις την κάθε περίπτωση.

Η «αναβίωση» των αρχαίων αγώνων της Νεμέας (η λέξη αναβίωση χρειάζεται στην περίπτωσή μας πάρα πολλά εισαγωγικά) εκπληρώνει και τους τρεις όρους: εκτός τόπου (στον αρχαιολογικό χώρο της Νεμέας, βεβαίως, αλλά όχι στην ζωντανή αρχαία Νεμέα, στη σημερινή, όπου τα πάντα έχουν προ αιώνων σβήσει) εκτός χρόνου, αιώνες δηλαδή μετά την αυθεντική τέλεση των αθλημάτων και καθ’ υπερβολήν.

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έκαναν αγώνες μόνο για λόγους συναγωνισμού ή άμιλλας, όπως θέλουμε ας το πούμε, ούτε μόνο για λόγους άσκησης. Η τέλεση των αγώνων ήταν μέρος της μετάβασης προς τη Δημοκρατία. Τους πήραν από τις περίκλειστες αυλές των Περσών βασιλέων, όπου διεξάγονταν για δική τους τέρψη και απόλαυση και τους έδωσαν στον Δήμο.
(Σημ. ΔΕΕ: Μα πόσο ημιμαθής και γελοίος μπορεί να είναι κάποιος ή κάποια γράφοντας τέτοιες ουρανομήκεις σαχλαμάρες; Θα μου πείτε, πρώην κνίτισσα είναι, δικαιολογείται. Πιθανόν, διότι όταν συνδυάζεται η βλακεία με την κτηνώδη άγνοια τα πάντα είναι δυνατά! Ώστε "από τις περίκλειστες αυλές των Περσών βασιλέων" πήραν οι αρχαίοι Έλληνες τους αθλητικούς αγώνες! Έλεος!).
Τους έκαναν κοινό κτήμα όλων των πολιτών. (Μη μας μπερδεύει η απαγόρευση συμμετοχής ή παρακολούθησης από τις γυναίκες. Δεν θεωρούνταν πολίτες. Προς αποκατάσταση της αλήθειας όμως, πρέπει να πούμε ότι υπήρχαν και αγώνες στις οποίες μετείχαν μόνο νεαρές κοπέλες).

Στη συνέχεια, οι αθλητικοί αγώνες έλαβαν σιγά-σιγά πανελλήνιο χαρακτήρα, ήταν τιμή να παίρνεις μέρος σε αυτούς και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων ιδίως υπήρχε εκεχειρία. Μέρες και μέρες παύσης των μαχών, ώστε να περάσουν χωρίς κίνδυνο οι αθλητές και οι συνοδοί τους.

Όλοι οι αγώνες κατά την αρχαιότητα ήταν συνδεδεμένοι με κάποιον από τους 12 θεούς του οποίου ιερό υπήρχε στους τόπους τέλεσης. Ολοι είχαν τελετουργίες αλλά και κανόνες προετοιμασίας και ευ αγωνίζεσθαι. Δεν πήγαιναν κάποιοι νέοι να αγωνιστούν χωρίς προετοιμασία, χωρίς παρακολούθηση, χωρίς θυσία προς τον θεό και ποιος ξέρει τι άλλο. Το γεγονός ότι είχαν ως ανταμοιβή έναν τίτλο και ένα στεφάνι -από δάφνη, από ελιά, από σέλινο- τους έκανε ακόμα πιο σημαντικούς. Αν και, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Οι νικητές έπαιρναν πλούσια δώρα και άλλα πολλά- όμως δεν είναι της παρούσης.

Το να μαζεύεις μια φορά τον χρόνο κάποιους νέους σε έναν αρχαιολογικό χώρο και να τους βάζεις να κάνουν αθλήματα, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει αναβίωση αγώνων. Δεν τίθεται θέμα πως σήμερα οι ανάλογες τελετουργίες δεν θα είχαν κανένα νόημα. Ωστόσο, αρχαίοι αγώνες δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση χλαμύδες- στεφάνια- ξυπολησιά και ό,τι άλλο κατέβασε ο νους των διοργανωτών. Σημαίνει να επεξηγείται το συγκεκριμένο πλαίσιο, να ενημερώνονται οι συμμετέχοντες για την αρχαιότητα, να κάνουν ειδική αναφορά σε έργα που έχουν μείνει, όπως αρχαία αγγεία και αγάλματα, να παρακολουθούν οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικά προγράμματα επιστημονικά, στηριγμένα στις αρχαίες πηγές. Το αν, ως κορύφωση αυτής της γνώσης, οδηγήσει σε κάποια αναπαράσταση αρχαίου αθλήματος είναι εντελώς διαφορετικό από την εμπρόθετη επανάληψη πολλών αθλημάτων όπως φανταζόμαστε ότι τα εκτελούσαν οι αρχαίοι.

Τι είδαμε λοιπόν στη Νεμέα; Χλαμύδες σε άσπρο αλλά και σε μαύρο, κίτρινο και βεραμάν, με ζώνες- κορδόνια. Με μακό φανελάκια από κάτω, ακόμα και με αθλητικά κόκκινα κολάν. Αγόρια ανυπόδητα, αλλά με ρολόγια στα χέρια. Φυτά (ή λαχανικά;) σαν στεφάνια στα κεφάλια. Ασπίδες με απίστευτα άσχετες παραστάσεις (κορινθιακός κόκορας, τρία άκρα Σικελίας, αστέρι Αιγών κ.α.). Πολεμιστο-δρομείς με τραγικές περικεφαλαίες να παρουσιάζουν όπλα- παρουσίαζαν όλα οι αρχαίοι;

Και μέσα σε όλα αυτά τα απίστευτα, τον Ανώτατο Αρχοντα Πάκη να συγχαίρει τους διοργανωτές. Αντί να τα κάνει όλα λαμπόγυαλο. Λεκτικώς έστω.

Μετά από αυτή την συμπεριφορά του προέδρου της καρδιάς μας, να συγχαρούμε κι εμείς με τη σειρά μας:

Την εθνική επιτροπή της Ελλάδας για την UNESCO

Το υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού,

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Το Ιδρυμα Ολυμπιακής Εκεχειρίας

Την περιφέρεια Πελοποννήσου

Την ΕΡΤ

Και όποιον άλλον υπήρξε χορηγός της εκδήλωσης.

Στο υπουργείο Πολιτισμού, μάλιστα, αξίζουν διπλά συγχαρητήρια. Διότι και το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε άδεια να γίνει αυτό το πανηγύρι.

http://www.liberal.gr/arthro/57022/epikairotita/2016/to-kits-tis-nemeas-kai-o-anotatos-archon.html#.V13-BsCFTw0.facebook

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΕ

Μετά από όλα αυτά τα σοβαροφανή της συντρόφισσας Καρατάσου που όλα τα βρήκε στραβά, ανάποδα και κακόγουστα, θεωρώ υποχρέωσή μου να θέσω τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις, μια και η αναβίωση των Νέμεων αγώνων είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση στην οποία συμμετέχουν προσωπικότητες διεθνούς εμβέλειας και κύρους, αλλά όχι δημοσιογραφούντες και σούργελα με σταλινικά απωθημένα. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέλος του Συλλόγου για την Αναβίωση των Νεμέων Αγώνων ήταν και ο Ουμπέρτο Έκο! Οπότε δικαιούμαι να αναφωνήσω: Που πας βρε Καρατάσου! 

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Σύλλογος για την Αναβίωση των Νεμέων Αγώνων

Πάνος Βαλαβάνης – Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Ευάγγελος Βενιζέλος – πρώην Υπουργός Πολιτισμού Ελλάδος

Κωνσταντίνος Γεωργιάδης – Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Νικόλαος Γκατζογιάννης – Συγγραφεύς

Άγγελος Δεληβορριάς – Διευθυντής Μουσείου Μπενάκη

Ουμπέρτο Έκο – Συγγραφεύς, Καθηγητής Πανεπιστημίου Μπολώνιας

Μίκης Θεοδωράκης – Μουσικοσυνθέτης

Κιπ Κέινο – Χρυσός Ολυμπιονίκης, Μέλος Δ.Ο.Ε.

Έντμουντ Κίλι – Συγγραφεύς – Μεταφραστής, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πρίνστον

Ηλίας Κλης – τ. Πρεσβευτής της Ελλάδος στο Παρίσι και στη Μόσχα

Ισίδωρος Κούβελος – Πρόεδρος Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας

Καίτη Κυριακοπούλου – Πρόεδρος Δ.Σ. Ομίλου Ηλιοπούλου-Κυριακοπούλου

Μίνως Ξ. Κυριακού – τ. Πρόεδρος Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, Μέλος Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής

Χέλμουτ Κυριέλεις – Ομότιμος Πρόεδρος Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου

Θάνος Μικρούτσικος – Μουσικοσυνθέτης – πρώην Υπουργός Πολιτισμού Ελλάδος

Ρόμπερτ Μπέρνταλ – Ομότιμος Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ

Ρόμπερτ Μπιρζενώ – Ομότιμος Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ

Σεργκέι Μπούμπκα – Χρυσός Ολυμπιονίκης, Μέλος Δ.Ο.Ε.

Τζων Μπραδήμας – Ομότιμος Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης

Θωμάς Νάιλς – πρώην Πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Ελλάδα

Βόλφγκανγκ Ντέκερ – Ομότιμος Καθηγητής της Ιστορίας του Αθλητισμού, Κολωνία

Νίκολας Μπ. Ντερκς – Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ

Θεόδωρος Πάγκαλος – πρώην Υπουργός Πολιτισμού Ελλάδος

Έλσα Παπαδημητρίου – πρώην Μέλος Βουλής των Ελλήνων

Ελισάβετ Παπαζώη – πρώην Υπουργός Πολιτισμού Ελλάδος

Θεόδωρος Παπαλεξόπουλος – Αντιπρόεδρος Δ.Σ. Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ

Αναστάσιος Παπαληγούρας – πρώην Μέλος Βουλής των Ελλήνων

Κωνσταντίνος Α. Τασούλας – τέως Υπουργός Πολιτισμού Ελλάδος

Ρέιφερ Τζόνσον – Χρυσός Ολυμπιονίκης

Γουάι Έι Τιτλ - Εθνική Επετηρίδα Ποδοσφαίρου, Η.Π.Α.

Νταϊάν Φάινσταϊν – Μέλος Γερουσίας Η.Π.Α.

Βασίλης Φουρλής – Επιχειρηματίας

Βαγγέλης Χρόνης – Γενικός Διευθυντής, Όμιλος Επιχειρήσεων Λάτση

Περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Συλλόγου εδώ: http://nemeangames.org/el/about-us-contact/about-us.html 

όπου υπάρχει και το ενδιαφέρον κείμενο του σπουδαίου αρχαιολόγου Στέφανου Μίλερ, το οποίο και παραθέτω:

ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟ

ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΝΕΜΕΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

            Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μπορεί να θεωρηθεί προφανής.  Είμαι ο αρχαιολόγος που ανάσκαψε από το 1973 και μετά το αρχαίο Στάδιο της Νεμέας.  Όμως δεν είχα ποτέ στόχο να αναβιώσω τους αρχαίους αγώνες σ’ αυτό το Στάδιο.  Αυτό που ήθελα ήταν να ανακαλύψω όσο γίνεται περισσότερα γύρω από την ιστορία των αθλητικών αγώνων που διεξήχθησαν στη Νεμέα.   Και ήθελα να μοιραστώ αυτή τη γνώση με όσο το δυνατό ευρύτερο κοινό και στον ακαδημαïκό χώρο και στην κοινωνία γενικότερα.  Δεν είχα ποτέ ονειρευθεί ότι θα έβλεπα αληθινά σύννεφα σκόνης από ζωντανά πόδια δρομέων στο στίβο, ή ότι θα άκουγα το βουητό χιλιάδων θεατών καθισμένων στα αρχαία αναχώματα.

            Αυτό το όραμα δεν ήταν δικό μου, αλλά των κατοίκων της Νεμέας.  Ήταν η δικιά τους φαντασία που ξεκίνησε τη προσπάθεια αναβίωσης των Νεμέων αγώνων.  Όπως λοιπόν σκεπτόμουν την ιδέα τους, μου φάνηκε σαν φυσική απόληξη των δικών μου σκοπών να μοιραστώ τις ανακαλύψεις μου.  Καθώς όμως η ιδέα άρχισε να ωριμάζει, και θετικές αντιδράσεις στην ιδέα της αναβίωσης των Νεμέων αγώνων έρχονταν απ’ όλο το κόσμο, συνειδητοποίησα ότι κάτι περισσότερο θα μπορούσε να κερδηθεί μ’αυτή τη προσπάθεια από την απλή διάδοση της γνώσης.

            Πολλοί από μας που πιστεύουν στα ιδανικά του Ολυμπισμού έχουν απογοητευθεί από ορισμένες εξελίξεις στις νεώτερες Ολυμπιάδες.  Δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε στους αγώνες αυτούς γιατί απευθύνονται αποκλειστικά στους καλύτερους αθλητές.  Επίσης η εμπορική αξία αυτών των αγώνων φαίνεται μερικές φορές να αναιρεί τους θεμελιώδεις στόχους τους.

            Την 1^η Ιουνίου 1996 μιά διαφορετική ιδέα πήρε σάρκα και οστά.  Ο κόσμος ήρθε στην Νεμέα και περπάτησε από το αρχαίο αποδυτήριο μέσα στη θολωτή στοά και από ‘κει στο στίβο.  Σχεδόν 700 άνθρωποι από 29 διαφορετικές χώρες, ήρθαν σε άμεση επαφή με την Ολυμπιακή Ιδέα, όταν έβαλαν τα γυμνά τους πόδια στις εγκοπές της αρχαίας αφετηρίας και έτρεξαν στον αρχαίο στίβο. Έτσι πέρασαν από τον 20^ο αιώνα στο 4^ο αιώνα π.Χ., και έφυγαν στο τέλος της ημέρας με αρχαία σκόνη στα πόδια τους.

            Ντυμένοι όλοι το ίδιο με αρχαίους χιτώνες, αναγνώρισαν όχι μόνο την κοινή τους ανθρώπινη υπόσταση, αλλά και την ανάγκη να γνωρίσουν τους εαυτούς τους γνωρίζοντας την ιστοριά τους.  Και το έργο μου στη Νεμέα απέκτησε μιά σημασία πολύ μεγαλύτερη από την εκπλήρωση των επιστημονικών στόχων που είχα αρχικά θέσει.  Η δυνατότητα να γιορτάζουμε την ανθρώπινη φύση μας κάθε τέσσερα χρόνια στον αρχαίο στίβο έγινε μεγαλύτερη.  Πράγματι, η Πέμπτη Νεμεάδα της 23ης Ιουνίου 2012 πλησιάζει.

            Οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα πάνε στην Αγγλία του χρόνου, στη Βραζιλία τέσσερα χρόνια μετά, με τις αποσκευές τους βαριά φορτωμένες στα πολλά ταξίδια, που πραγματοποίησαν από το1896 και μετά. τον περασμένο αιώνα.  Αλλά οι Νέμεοι Αγώνες θα παραμείνουν στη Νεμέα.  Ίσως για όλους εμάς η Ολυμπιακή Ιδέα θα συνεχίζει να πηγάζει από τη γή που τη γέννησε.

                                                                                    Στέφανος Γ. Μίλλερ

30/7/2011

Ελληνο-αλβανικά...

Διαδήλωση Τσάμηδων κατά την

επίσκεψη Κοτζιά      

Δύο άρθρα, ένα παλαιότερο και το δεύτερο πρόσφατο, σχετικά με τις ελληνο-αλβανικές σχέσεις, που αποδεικνύουν την ανυπαρξία σοβαρής εξωτερικής πολιτικής. Αναμενόμενο, μια και τα προτεκτοράτα και οι αποικίες είναι αδύνατον να ασκήσουν δική τους εξωτερική πολιτική...

ΔΕΕ

ΠΟΤΕ ΘΑ ΛΗΞΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ;

31-5-2013

Η εκκρεμότητα για την εμπόλεμη κατάσταση Ελλάδας-Αλβανίας υπάρχει από την Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων του 1947! 

Ίσως υπάρχουν κάποιοι που αγνοούν, ότι εξακολουθεί να υπάρχει επίσημα η εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας! Μη ρωτήσει κάποιος πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, διότι στην Ελλάδα όλα μπορούν να συμβούν ή τίποτε! Η εκκρεμότητα υπάρχει από την Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, όπου δεν λύθηκε το ζήτημα των ελληνοαλβανικών σχέσεων, επειδή οι «σύμμαχοί» μας είχαν φροντίσει να αλληλοεξοντωνόμαστε,-για να ολοκληρωθεί η καταστροφή που είχαμε υποστεί από Ιταλο-Γερμανο-Βουλγάρους- και να μη έχουμε λόγο στη Διάσκεψη.

Το θέμα παραπέμφθηκε για αργότερα και υπέστη πολλές έμμεσες μετατροπές, ώστε η σύναψη Συνθήκης Ειρήνης να παραμένει ένα τυπικό θέμα, που κανείς δεν ξέρει όμως τι θα συμβεί αν κάποια κυβέρνηση το αναζωπυρώσει.

Μέχρι και την δεκαετία του 1960 οι ελληνικές κυβερνήσεις ενδιαφέρονταν επίσημα για την τύχη των Βορειοηπειρωτών. Στις 7 Δεκεμβρίου 1963, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, δηλώνει -ως Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός επί των εξωτερικών-, ότι «η Ελλάς ανησυχεί για την τύχη των Βορειοηπειρωτών». Ο δε Πιπινέλης, Υπουργός επί των εξωτερικών επί πολλά έτη, γράφει ότι το θέμα της Βορείου Ηπείρου εκκρεμεί ενώπιον των Υπουργών των Εξωτερικών ΗΠΑ, Αγγλίας, Ρωσσίας και Γαλλίας. Απρόσμενα, τον Μάϊο του 1971, η δικτατορική κυβέρνηση Γ. Παπαδοπούλου αποκαθιστά διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις με την Αλβανία (χωρίς όμως να άρει το εμπόλεμο και να παραιτηθεί των διεκδικήσεών μας επί της Βορείου Ηπείρου).

Οι Βορειοηπειρώτες στην Αμερική ξεσηκώνονται, επειδή φοβούνταν μήπως η κυβέρνηση Παπαδοπούλου απεμπολήσει το βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Εστάλη ο Υπουργός καθηγητής Τσάκωνας, να τους καθησυχάσει.

Το 1987 η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό εξωτερικών τον κ. Κάρολο Παπούλια, αίρει το εμπόλεμο με την Αλβανία, χωρίς κανένα αντάλλαγμα και χωρίς καν να το ζητήσει η Αλβανία. Μέσα σε μια νύκτα, μπήκαν στο περιθώριο οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών, με μια ενέργεια για την οποία ούτε καν ζητήθηκε η γνώμη του ελληνικού λαού.

Υπήρξε μια μικρή λεπτομέρεια όμως. Ότι η απόφαση, δεν πέρασε από την Βουλή, ούτε υπογράφηκε κάποια Συνθήκη που να αίρει το εμπόλεμο. Ήταν μια μονομερής ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης. Νομικά, το εμπόλεμο ισχύει κανονικότατα. Το δε τραγελαφικό της όλης υπόθεσης, είναι το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της αλβανικής εφημερίδας Gazeta-Shqip, σύμφωνα με το οποίο το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών έχει παραλάβει ελληνικό έγγραφο με το ερώτημα εάν «Η Ελλάδα είναι σε πόλεμο με την Αλβανία»!

Η εφημερίδα, που μεταφέρει απόψεις του υπουργού Εξωτερικών κ. Παναρίτι, δημοσιεύει πληροφορία σύμφωνα με την οποία το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αγνοεί εάν ισχύει το εμπόλεμο στις σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας και ρωτά τους Αλβανούς!

Την εκκρεμότητα αυτή επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο κ. Παναρίτι, ο οποίος μετά τις συνομιλίες που είχε με τον κ. Αβραμόπουλο, είχε δηλώσει: «Μετά από 72 χρόνια, το Ελληνικό Κράτος, φαίνεται πρόθυμο να αποσύρει την εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία, που τέθηκε από το βασιλιά της Ελλάδας το 1940 και βρίσκεται ακόμη σε ισχύ. Ο Παναρίτι δήλωσε ότι «ο νόμος που ισχύει δεν έχει νόημα στις ημέρες μας και η Ελλάδα έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος».

Σύμφωνα με άλλο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του αλβανικού τύπου τα Τίρανα εμφανίζονται να αμφισβητούν τα σύνορα με την Ελλάδα! Συγκεκριμένα, εμφανίζονται να μην αναγνωρίζουν την οροθετική γραμμή Ελλάδας-Αλβανίας αφού φέρονται να ετοιμάζονται να αποστείλουν αντιπρόσωπο στην Αθήνα για συζητήσεις. Και φυσικά, ακύρωσαν την συμφωνία για την ΑΟΖ.

Και ένα τελευταίο. Την εποχή του Αλογοσκούφη, προέκυψε χρέος της αλβανικής προς την ελληνική πλευρά, ανερχόμενο σε 40 εκατ. δολ. (η αποπληρωμή του με εξαμηνιαίες δόσεις θα αρχίσει το 2019). Πέρασαν πέντε χρόνια, και τώρα έρχεται στην Βουλή νομοσχέδιο επικύρωσης της σύμβασης! Μάλιστα ο εισηγητής κ. Σάββας Αναστασιάδης, έθεσε το ζήτημα της σημαντικής χρονικής υστέρησης με την οποία εισάγονται για συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια, τέτοια νομοσχέδια, με δεδομένη κιόλας την κρίσιμη φάση για την ελληνική οικονομία.

Αυτός είναι ο τρόπος χειρισμού των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Όσοι απορούσαν για τον οξύ τόνο της κριτικής μας στο ΥΠΕΞ, ελπίζεται πως τώρα θα μας δικαιολογήσουν, μόνον με αυτά τα λίγα που γράψαμε.

Ο Μακεδών

Πηγή: http://www.voria.gr/article/pote-tha-lixoun-oi-ekkremotites-me-tin-albania

Η Αθήνα εγκλωβίζεται στην «Αλβανική παγίδα»

30/5/16

Για μια ακόμη φορά η ελληνική εξωτερική πολιτική δείχνει αδύναμη να προβλέψει και να αποφύγει τις παγίδες που στήνουν πριν από κάθε επίσημη διμερή συνάντηση οι Αλβανοί - και έτσι ενώ ο κ. Κοτζιάς ετοιμάζεται για επίσκεψη στα Τίρανα (7 Ιουνίου), με μια αμφιλεγόμενη πρόταση «πακέτο» για μια σειρά ζητήματα, τα Τίρανα δημοσίως επιβεβαίωσαν ότι έχουν θέσει θέμα «Τσάμηδων» στην ελληνική κυβέρνηση κι αναδεικνύουν μια εντελώς ετεροβαρή για τα ελληνικά συμφέροντα ατζέντα.

Ο Αλβανός υπουργός εξωτερικών Ντ. Μπουσάτι με συνέντευξή του το Σάββατο στον τηλεοπτικό σταθμό Top Channel συνδέει ευθέως τις συνομιλίες με την Ελλάδα με το θέμα των Τσάμηδων.

Ο Αλβανός υπουργός, επιβεβαιώνοντας ότι η χώρα του θεωρεί πρώτο στην ατζέντα των ελληνοαλβανικών σχέσεων την κατάργηση του Εμπολέμου, έσπευσε να καθορίσει και το «περιεχόμενο» μιας τέτοιας απόφασης τονίζοντας ότι υπάρχουν 3 κεφάλαια που συνδέονται μεταξύ τους: η αναθεώρηση των βιβλίων της ιστορίας, οι ιδιοκτησίες των Αλβανών στην Ελλάδα, η «ευλάβεια» στους Έλληνες πεσόντες στο αλβανικό έδαφος».

Ο κ. Μπουσάτι δήλωσε ότι θα πρέπει να καταργηθεί το Εμπόλεμο για να γίνουν τα επόμενα βήματα, καθώς θα υπάρχουν «άμεσες νομικές και πολιτικές επιπτώσεις στην αντιμετώπιση του Τσάμικου ζητήματος, ως θεμελιώδους θέματος ανθρωπίνων ελευθεριών και δικαιωμάτων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, που θα καλλιεργήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών μας».

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/05/blog-post_958.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+InfognomonPolitics+(InfognomonPolitics)

Απών ο Έλληνας πρέσβης από την ψηφοφορία στην γερμανική βουλή

Ελληνικές, αρμενικές και γερμανικές σημαίες

από τους διαδηλωτές έξω από την γερμανική Βουλή

Απών ο Έλληνας πρέσβης από την ψηφοφορία 

στην γερμανική βουλή - Τι λένε οι Κοτζιάς και Αμανατίδης;

Απούσα η επίσημη Ελλάδα από την ψηφοφορία για την αναγνώριση 

της αρμενικής Γενοκτονίας – Οργή Ποντίων

Κάποιοι τόνισαν ότι πρόκειται για μια μεγάλη ήττα της τουρκικής διπλωματίας, άλλοι επιμένουν να εστιάζουν στον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα «υποδέχτηκε» την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Μπούντεσταγκ.

Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια ιστορική απόφαση, κυρίως εξαιτίας του ρόλου που διαδραμάτισε η Γερμανία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ωστόσο, ενώ οι Αρμένιοι έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν, δεν ισχύει το ίδιο για τους Έλληνες του Πόντου ή για τους Ασσύριους. Το ψήφισμα της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας έχει τίτλο «Γενοκτονία των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών πληθυσμών την περίοδο 1915-1916», διατύπωση που δεν ικανοποιεί την Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης (ΟΣΕΠΕ).

Μιλώντας στο pontos-news.gr λίγες ώρες μετά την ψηφοφορία, ο πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ Ανέστης Οσιπίδης εμφανίστηκε δυσαρεστημένος κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε η ελληνική πολιτεία. Όπως λέει χαρακτηριστικά, από την αίθουσα του γερμανικού Κοινοβουλίου απουσίαζε ο πρέσβης της Ελλάδας στο Βερολίνο. Αντίθετα, παρόντες ήταν οι πρέσβεις της Αρμενίας και της Τουρκίας.

Με επιστολή της στους αρμόδιους φορείς ετοιμάζεται να απαντήσει η ΟΣΕΠΕ για την απουσία του Έλληνα πρέσβη.

«Και αν δεν μπορούσε ο πρέσβης, θα έπρεπε να υπήρχε εκπροσώπηση από την ελληνική πολιτεία», σημειώνει ο Ανέστης Οσιπίδης. Σχολιάζοντας την απουσία της καγκελαρίου, την χαρακτηρίζει «διπλωματική και πολιτική κίνηση».

Ο πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ όμως κάνει και αυτοκριτική για τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε ο οργανωμένος ποντιακός χώρος. «Δεν κάναμε τόσο μεγάλο αγώνα όσο θα έπρεπε για να είχαμε περισσότερες απαιτήσεις για το ψήφισμα», λέει, και καλεί τους Έλληνες της Γερμανίας σε έναν αγώνα με καλύτερη οργάνωση, συλλογικό, με συνεχή παρουσία. «Ο αγώνας ο δικός μας τώρα αρχίζει. Μπορεί να μην έχουμε μπει στο ψήφισμα, αλλά οι αναφορές των μισών και πλέον ομιλητών στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου είναι το εργαλείο για μας», σημειώνει.

Σε ερώτηση του pontos-news.gr για το τι δεν έγινε σωστά τόσα χρόνια, ο πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ απαντά: «Δεν θέλω να μπω σε τέτοιες κουβέντες αυτήν τη στιγμή, γιατί έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη μάχη. Δεν έχει μεγάλη σημασία το τι δεν κάναμε αλλά έχει μεγαλύτερη σημασία το τι πρέπει να κάνουμε».

Βασίλης Καρυοφυλλίδης

http://www.pontos-news.gr/article/150897/apoysa-i-ellada-apo-tin-psifoforia-gia-tin-anagnorisi-tis-genoktonias-orgi-pontion

Οι Νεογενίτσαροι ή "γενιτσαραγάδες"

Οι «γενιτσαραγάδες» ή 

η διαλεκτική της αποστασίας

Καὶ ἡ γ-αἰτία εἶστε σεῖς, οἱ γὶ-ἄνομοι Πασάδες,

π’ ἀφῆνετ’ ἀχαλίνωτους τσὶ γιαννιτσαραγάδες·[ ]

Το Τραγούδι του Δασκαλογιάννη

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ο Ιωάννης Βλάχος, ο θρυλικός Δασκαλογιάννης, που επιχείρησε την πρώτη επανάσταση των Κρητών ενάντια στην τουρκική κατοχή, το 1770, σύμφωνα με το μακρύ άσμα που συνέθεσε, δεκαέξι χρόνια μετά, ο μπαρμπα Μπατζελιός, το «Τραγούδι του Δασκαλογιάννη», σε 1032 στίχους, είχε μια στιχομυθία με τον Τούρκο πασά, αμέσως πριν τον τραγικό θάνατό του με γδάρσιμο. Σύμφωνα με το τραγούδι, όταν ο πασάς τον ρώτησε για ποιο λόγο ξεσηκώθηκαν οι Σφακιανοί, ενώ απολάμβαναν τόσα προνόμια, ο Δασκαλογιάννης του απάντησε πως επαναστάτησαν για την πατρίδα, την πίστη και για την Κρήτη ολόκληρη που στέναζε κάτω από την καταπίεση των γενιτσαραγάδων: «Ἀλήθεια λές, οἱ Σφακιανοὶ δωσίματα δὲ δίδου,/ αλλά εγώ ’ποφάσισα τὴν Κρήτη νὰ σηκώσω/κι ἀποὺ τ’ ἀνύχια τῶν Τουρκῶ νὰ τῆνε λευτερώσω·/ πρῶτο γιὰ τὴν πατρίδα μου, δεύτερο γιὰ τὴν πίστη,/ τρίτο γιὰ τσ’ ἄλλους χρισθιανοὺς ποὺ κάθουνται στὴν Κρήτη·/γιατί, κι ἂν εἶμαι Σφακιανός, παιδὶ τσὴ Κρήτης εἶμαι/ καὶ νὰ θωρῶ τσὶ Κρητικοὺς στὰ βάσανα πονεῖ με».

Ο βασικός όμως λόγος που ξεσηκώθηκαν οι Κρητικοί ήταν η καταπίεση των «γιανιτσαραγάδων», δηλαδή των εξισλαμισθέντων Κρητικών, των Τουρκοκρητικών, που τους άφηναν αχαλίνωτους οι πασάδες.

Οι γενιτσαραγάδες, οι γενίτσαροι, ήταν οι πλέον λυσσαλέοι αντίπαλοι των όμαιμών τους Κρητικών – και αυτό δεν συνέβαινε μόνο στην Κρήτη, παντού πρωτοστατούσαν στις καταπιέσεις και τις σφαγές των Ελλήνων. Το ίδιο, κατ’ αναλογία, συνέβη και στην Κατοχή με τους δωσιλόγους, που ξεπερνούσαν και τους Γερμανούς σε αγριότητα. Και οι λόγοι είναι προφανείς. Οι γενίτσαροι/δωσίλογοι έχουν κόψει τους δεσμούς με τους συμπατριώτες τους και πρέπει να επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο στα αφεντικά τους. Στη μετάβαση από την προηγούμενη ταυτότητά τους στη νέα, πρέπει να αποδείξουν πως όντως έχουν αλλάξει στρατόπεδο. Γι’ αυτό και οι κατακτητές πάντα τους προτιμούσαν, ακόμα και για τα πιο υψηλά αξιώματα. Οι εξωμότες θα καταλαμβάνουν συστηματικά τη θέση του βεζίρη – όμως ποτέ εκείνη του Σουλτάνου. Οι αποστάτες είναι πάντα χειρότεροι.

Γι’ αυτό και οι Συριζαίοι νεομνημονιακοί αποστάτες είναι χειρότεροι από τους παλαιομνημονιακούς της Δεξιάς ή του ΠΑΣΟΚ. Για πολλούς λόγους.

Κατ’ αρχάς, πρέπει να αποδείξουν στ’ αφεντικά τους πως είναι αποτελεσματικοί και μπορούν να κάνουν τη δουλειά καλύτερα από τους «άλλους», χωρίς μάλιστα να υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις, επειδή οι ίδιοι υπήρξαν «αντιμνημονιακοί». Γι’ αυτό και θα υπογράψουν τα πάντα, αυτά που οι άλλοι δεν ήταν διατεθειμένοι ή δεν τολμούσαν να κάνουν. Αυτά που δεν έκανε ο Άδωνις θα τα κάνει ο γενιτσαραγάς Πολάκης, θα υποθηκεύσουν ολόκληρη την περιουσία της χώρας, θα διαλύσουν την οικονομία των νησιών, θα πουλήσουν όλες τις ελληνικές τράπεζες στα ξένα κοράκια, θα δώσουν τα κόκκινα δάνεια στα hedge funds, θα φέρουν το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, θα εγκαινιάσουν την ισλαμοποίηση της χώρας.

Δεύτερον, από τη στιγμή που πέρασαν τον Ρουβίκωνα, πέρυσι το καλοκαίρι, έχουν αποκτήσει ανοικτά την ψυχολογία του αποστάτη και του εξωνημένου. Ξέρουν πως δεν μπορούν «να επιστρέψουν» στην παλιά τους ταυτότητα και στους παλιούς τους φίλους, ενώ ακόμα αγωνίζονται για να σταθεροποιήσουν την καινούργια. Η άθλια Βαγενά θα επαίρεται «αγωνιστικά», γιατί το κόμμα της μας υποδούλωσε μόνο επί 99 χρόνια –αντέξαμε και τετρακόσια–, ο αθλιότερος Κυρίτσης θα κάνει «ταξικό πόλεμο» κατά των «μένουμε Ευρώπη» όταν αυτός και η παρέα του δεν έμειναν απλώς στην (Δυτική) Ευρώπη αλλά μας υποδούλωσαν στον Σόιμπλε. Ο «διανοούμενος» Σεβαστάκης θα χαρακτηρίζει τις «off shore» εταιρείες «αφήγημα» του νεοφιλελευθερισμού και ο άλλοτε μακεδονομάχος, υπερασπιστής της ελληνικής γλώσσας και πρώην σύντροφος, Κώστας Ζουράρης, θα συνεχίζει να ψηφίζει ανενδοίαστα μαζί με τη Σία Αναγνωστοπούλου και τον Νίκο Φίλη.

Τρίτον, διότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αυτό που ο λαός αποκαλεί «λιγούρηδες» ή «ξεπλένηδες». Έτσι εξηγείται και το πώς και γιατί δεν αντιδρούν ή δεν εξεγείρονται οι Συριζανέλ βουλευτές. Είναι προφανές: μία φορά τους έπεσε το «λαχείο» και δεν είναι διατεθειμένοι να το χάσουν. Πότε άλλοτε ο Τσίπρας θα γίνει πρωθυπουργός, πότε άλλοτε ο Φίλης θα γίνει υπουργός Παιδείας, πότε άλλοτε ο Καμμένος θα κορδακίζεται με στολές παραλλαγής, πότε άλλοτε η Χρυσοβελώνη και η Αυλωνίτου θα μοστράρουν στα κανάλια, πότε άλλοτε…; Μια παρέα τυχάρπαστων, τυχοδιωκτών, ανεπρόκοπων, ρεταλιών, πώς θα μπορούσε να ξαναβρεθεί στην εξουσία; Ήταν μια «ζαριά», και γι’ αυτό δεν είναι διατεθειμένοι να ξεκολλήσουν με τίποτε.

Γι’ αυτό εξάλλου και «βιάστηκαν» να αναρριχηθούν τη χειρότερη στιγμή στην κυβέρνηση, παρά τις παραινέσεις μας να περιμένουν μέχρι το Φθινόπωρο του 2015. Αυτοί μάλλον γνώριζαν καλύτερα από εμάς πως «ή τώρα ή ποτέ», όσο για τη χώρα και τον λαό της, στα παλιά τους τα παπούτσια. Γι’ αυτή την πολυπόθητη εξουσία θα έκαναν και θα κάνουν τα πάντα, κυριολεκτικώς. Οι νεοδημοκράτες και οι Πασόκοι, έχοντας μια στενή και μακρά σχέση με την εξουσία, έχουν εν τέλει μικρότερο άγχος, στην πλειοψηφία τους. Γιατί έχουν την αίσθηση, ακόμα, πως, και αν χάσουν τις εκλογές τώρα, θα τις ξανακερδίσουν, πιθανώς αύριο. Επί πλέον, πολλοί από αυτούς κατάγονται από πολιτικά τζάκια και είναι δεμένοι με ισχυρά τοπικά πολιτικά δίκτυα. Γι’ αυτό και πολύ πιο συχνά αρνούνταν –κάποιοι από αυτούς– να ψηφίσουν ορισμένα νομοσχέδια, ακόμα και για το γάλα, γεγονός που οδήγησε τόσες φορές στην πτώση των μνημονιακών κυβερνήσεων ή στη συρρίκνωση της δύναμής τους, ή, ακόμα-ακόμα, και στην άρνηση να αποδεχτούν κάποιες από τις απαιτήσεις των δανειστών. Ο Σόιμπλε, από το 2011, προσπαθούσε να επιτύχει τη δημιουργία του υπερταμείου που θα εκποιήσει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας. Δεν το πέτυχε με τον ΓΑΠ –ακόμα και με αυτόν!–, δεν το πέτυχε με τον Παπαδήμο, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, το κατόρθωσε, και χωρίς μεγάλη προσπάθεια, με τον Τσίπρα και τον «μαρξιστή» Τσακαλώτο. Εδώ, οι Συριζαίοι και οι Ανέλ, «μπετόν αρμέ», ψηφίζουν τα πάντα. «Σήμερα έχει, αύριο δεν έχει», γι’ αυτούς. Εξάλλου, όσοι είχαν τσίπα επάνω τους αποχώρησαν το καλοκαίρι από τον θίασο – ο Δαμαβολίτης, ο Λαφαζάνης, η Ζωή– και έμειναν μόνο τα «πουλημένα τομάρια».

Και δεν παίρνουν πια και από «βρίσιμο». Μάλιστα, όσο περισσότερο τους καταριέται ο κόσμος, όσο περισσότερο τους καθυβρίζει και τους στηλιτεύει ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γλέζος, η Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης, ο Αλαβάνος –που τους χαρακτήρισε χειρότερους από τον Μεταξά και τον Παπαδόπουλο–, οι οποίοι υπήρξαν και παλιοί τους σύντροφοι, πόσο μάλλον ο διαχρονικός «εχθρός» Καραμπελιάς, τόσο πιο πολύ βυθίζονται στον δρόμο και την ψυχολογία του δωσιλογισμού. Γιατί γνωρίζουν πως πλέον δεν υπάρχει επιστροφή. Πέρασαν «απέναντι» και επομένως θα πουλήσουν όσο πιο ακριβά γίνεται το τομάρι τους. Δηλαδή, θα επιδιώξουν να αγκιστρωθούν στην εξουσία μέχρι το τέλος, και όσο αντέξουν. Γι’ αυτό εξάλλου και δεν ανησυχεί ιδιαίτερα ο Τσίπρας στις ψηφοφορίες στη Βουλή. Απλώς φροντίζει να τους προσφέρει πάντα ένα φύλλο συκής. Μια μέρα προτού ψηφίσουν τα νέα προαπαιτούμενα στη Βουλή, έπαιξαν την παράσταση του διεφθαρμένου που γίνεται αδιάφθορος· ακόμα και στην πιο κακόγουστη παράσταση, δεν ιδρώνει πια το αυτί τους: «γενιτσαραγάδες».

http://ardin-rixi.gr/archives/199049

BREXIT: Γιατί θέλει να αποχωρήσει η Βρετανία;

Γιατί θέλει να αποχωρήσει η Βρετανία;

Ο βασικός λόγος των υποστηρικτών της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ είναι οι γερμανικές μεθοδεύσεις

Το 1946 ο W. Churchill, στην περίφημη ομιλία της Ζυρίχης, είχε τοποθετηθεί υπέρ της δημιουργίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης – όπου όμως η Μ. Βρετανία όφειλε να είναι φίλος και προστάτης της, όχι μέλος. Ηγούταν άλλωστε της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, η οποία ήταν απόγονος της αποικιοκρατικής αυτοκρατορίας του νησιού, οπότε δεν ταίριαζε η συμμετοχή του – αν και η βασική αιτία ήταν η απόσταση που ήθελε να διατηρήσει, με τους χαμένους του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου (Γερμανία, Ιταλία αλλά και Γαλλία, η οποία είχε ηττηθεί από το Χίτλερ).

Σήμερα, η αιτία που θέλουν να αποχωρήσουν οι Βρετανοί από την ΕΕ λέγεται πως είναι η επιμονή τους για την διατήρηση ενός εθνικά ανεξάρτητου Κοινοβουλίου – ότι πρόκειται για τη Δημοκρατία, για την Ελευθερία, για την Αυτοδιάθεση, καθώς επίσης για την ταυτότητα του Έθνους τους, την οποία δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν.

Πολλοί Βρετανοί δε φοβούνται πως λειτουργούν υπόγειοι μηχανισμοί στις Βρυξέλες, οι οποίοι έχουν στόχο την κατάλυση των εθνικών κρατών – κάτι για το οποίο πιθανότατα δεν έχουν καθόλου άδικο, κρίνοντας από τις συμφωνίες που προωθούνται (ανάλυση), από την ίδρυση του οικονομικού ΝΑΤΟ που προγραμματίζεται κοκ.

Εν τούτοις, ο σημαντικότερος λόγος είναι η κυριαρχία της Γερμανίας σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, οπότε κατ’ επέκταση στην ΕΕ – με την έννοια πως όλοι ανεξαιρέτως οι Θεσμοί που λειτουργούν είτε διοικούνται από Γερμανούς, όπως για παράδειγμα το ESM, είτε εφαρμόζουν πιστά την πολιτική που επιβάλλει απολυταρχικά η Γερμανία – όπως η ΕΚΤ και το Euro Group.

Έχοντας επί πλέον διαπιστώσει από την ευρωπαϊκή κρίση υπερχρέωσης ότι, το νόμισμα και η ΕΚΤ χρησιμοποιούνται ως όργανα εκβιασμούόλων των χωρών της Ευρωζώνης, με πρώτο στόχο την κατοχή των αδύναμων χωρών της από τη Γερμανία, όπως συνέβη με την Ελλάδα, προτιμούν να μη βρεθούν εκτεθειμένοι σε τέτοιους κινδύνους – ενώ η σύγχρονη «γαλλική επανάσταση» έχει εντείνει ακόμη περισσότερο τους φόβους τους.

Πόσο μάλλον όταν ακούν το Γάλλο πρόεδρο να αναφέρει ότι, θαυμάζει τον Έλληνα πρωθυπουργό επειδή επέβαλλε στη χώρα του το πλέον αποικιοκρατικό νομοσχέδιο στην παγκόσμια ιστορία, όγκου 7.500 σελίδων, χωρίς να επαναστατήσει κανένας! Το γεγονός αυτό, το οποίο είναι ασφαλώς προσβλητικό για τους Έλληνες, σημαίνει έμμεσα ότι, τάσσεται υπέρ των γερμανικών μεθόδων κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας – έχοντας τοποθετήσει ήδη τη χώρα του κάτω από τη Γερμανία.

Συμπερασματικά λοιπόν, λογικά οι Βρετανοί θέλουν να αποστασιοποιηθούν από τη γερμανική Ευρώπη, διαισθανόμενοι πού βαδίζει – παρά το ότι από οικονομικής πλευράς γνωρίζουν πολύ καλά πως θα ζημιωθούν. Προέχει όμως για αυτούς η Δημοκρατία, η Ελευθερία, η Ταυτότητα και η Εθνική τους Ανεξαρτησία – κεκτημένα που οι περισσότεροι θέλουν να διατηρήσουν, ανεξαρτήτως κόστους.

http://www.analyst.gr/2016/06/04/brexit-o-vasikos-logos/

Η ανακατάληψη της Λατινικής Αμερικής

Η ανακατάληψη της Λατινικής Αμερικής

Οι Η.Π.Α., υιοθετώντας ξανά το δόγμα Μονρόε στη σύγχρονη εκδοχή του, κλιμακώνουν τις επεμβάσεις στη νότια πλευρά της ηπείρου τους – μέσω της μεθοδικής ανατροπής των «αντιδραστικών» αριστερών καθεστώτων

.

Τα τελευταία χρόνια είχε πιστέψει κανείς ότι, οι Η.Π.Α. έπαψαν να ενδιαφέρονται για όλα όσα συμβαίνουν στην άλλη πλευρά της ηπείρου τους – αφού δεν αντέδρασαν στην εκλογή αριστερών κυβερνήσεων ενώ, ειδικά όσον αφορά τη Βραζιλία, της επέτρεψαν επί πλέον τη συμμετοχή της στον ανταγωνιστικό, αντίπαλο πόλο που δημιουργείται στον πλανήτη (BRICS).

Σήμερα όμως, με κριτήριο τις πολιτικές εξελίξεις σε τρεις βασικές χώρες, μεταξύ των οποίων η Αργεντινή και η Βενεζουέλα τεκμηριώνεται ότι, είτε επρόκειτο για μία πλάνη, είτε άλλαξε ξαφνικά η στάση της υπερδύναμης – αφού δρομολογεί ξανά την απόλυτη κυριαρχία της σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο.

Κάτι ανάλογο διαπιστώνεται βέβαια και στην Ευρώπη, αφενός μεν με την είσοδο του ΔΝΤ, αφετέρου με την επίκληση του δήθεν ρωσικού κινδύνου – αφού προηγουμένως δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες στην Ουκρανία, έτσι ώστε να υποχρεωθεί κατά κάποιον τρόπο η Ρωσία να προσαρτήσει την Κριμαία.

Στα πλαίσια αυτά οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, ο αδυσώπητος οικονομικός πόλεμος εναντίον της, η περικύκλωση της από το ΝΑΤΟ, καθώς επίσης η σύσκεψη του Μονάχου (άρθρο), φαίνεται να έχουν ένα και μοναδικό σκοπό: την ανακατάληψη της Ευρώπης, η οποία προσπαθούσε διακριτικά να ανεξαρτητοποιηθεί από τις Η.Π.Α. μέσω των ενώσεων της (ΕΕ, Ευρωζώνη), με ηγεμόνα τη Γερμανία.

Ενδεχομένως πάντως να εξυπηρετεί τον ίδιο στόχο το προσφυγικό, επειδή διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την ίδρυση του οικονομικού ΝΑΤΟ – αφού προηγουμένως επιβληθούν οι εφιαλτικές διατλαντικές συμφωνίες (ανάλυση), οι οποίες θα καταστήσουν τις κυβερνήσεις της Ευρώπης υποτελείς των μεγάλων αμερικανικών επιχειρήσεων και άρα της παγκοσμίου ελίτ. Επιστρέφοντας στη Λατινική Αμερική τα εξής:

Το γεγονός ότι, η μυστική υπηρεσία των Η.Π.Α. (NSA) παρακολουθεί σχεδόν όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αποστέλλονται από τη νότια Αμερική, όπως αποκαλύφθηκε τον Ιούλιο του 2015 από τη WikiLeaks, όπου τεκμηριώθηκε πως η NSA έχει στη διάθεση της όλα τα μηνύματα των κυβερνητικών και οικονομικών αξιωματούχων της Βραζιλίας, δεν μπορεί να είναι τυχαίο.

Πόσο μάλλον όταν, σύμφωνα με τον ιδρυτή της WikiLeaks, η NSA «συλλαμβάνει» το 98% των μηνυμάτων μεταξύ των Η.Π.Α. και του υπολοίπου πλανήτη – ενώ ο ίδιος τόνισε τη σημασία των διαδικτυακών γιγάντων, όπως η Google και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο θέμα της παρακολούθησης των κρατών, καθώς επίσης των Πολιτών τους. Όπως είπε χαρακτηριστικά,

«Οι δύο διαδικτυακές πλατφόρμες ευρίσκονται στη φυσική τους μορφή στις Η.Π.Α., οπότε κάτω από τη δικαιοδοσία τους – με μία ποινική νομοθεσία που χρησιμοποιείται για να τις εξαναγκάζει να παρέχουν τα δεδομένα των χρηστών που συλλέγουν στις μυστικές υπηρεσίες«.

Φυσικά αυτό δεν αφορά μόνο την αμερικανική ήπειρο, αλλά όλες τις άλλες που χρησιμοποιούν τις συγκεκριμένες πλατφόρμες – κάτι που επεξηγεί την πρόθεση της Γερμανίας να κατασκευάσει δικά της δίκτυα, όπως επίσης τη σκόπιμη μη χρήση των αμερικανικών από τη Ρωσία, την Κίνα και όχι μόνο..

Η Αργεντινή

Περαιτέρω, η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής κυβερνάται μετά τη χρεοκοπία της, καθώς επίσης μετά την αριστερή δυναστεία των Kirchner, από έναν καινούργιο δεξιό ηγέτη – όπου οφείλει να τονίσει κανείς ότι,η άνοδος του στην εξουσία συνοδεύθηκε από το τέλος της μακρόχρονης δικαστικής αντιπαράθεσης της Αργεντινής με τους δανειστές της (άρθρο). Οι εξελίξεις αυτές τεκμηριώνουν πως η υπερδύναμη χρησιμοποιεί τις αγορές για να τιμωρεί τις «αντιδραστικές» κυβερνήσεις – αντίθετα, για να επιβραβεύει αυτές που υποτάσσονται στην πολιτική και στους κανόνες που η ίδια απαιτεί να τηρούνται από όλους του υπολοίπους.

Η πρώτη ενέργεια του νέου προέδρου της χώρας πάντως ήταν η αποστολή μίας στρατιωτικής αντιπροσωπίας στις Η.Π.Α., με στόχο την υπογραφή μίας συμφωνίας με την υπερδύναμη – όπου οι δύο συμμετέχοντες αποδέχονταν τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ τους. Συγκεκριμένα αποφασίσθηκε η κατασκευή μίας βάσης από τον αμερικανικό στρατό στο νοτιότερο άκρο της Αργεντινής – στην επαρχιακή πρωτεύουσα Ushuaia (χάρτης)..

.

Η βάση αυτή έχει πολύ μεγάλη στρατηγική σημασία για την υπερδύναμη, επειδή από εκεί θα ελέγχει πλήρως την είσοδο από τον Ατλαντικό ωκεανό στον Ειρηνικό – στα βόρεια το κανάλι του Παναμά και στα νότια το Cape Horn. Η συγκεκριμένη διέλευση πλοίων ελεγχόταν μόνο από τα νησιά Falkland, γνωστά από την αντιπαράθεση της Αργεντινής με τη Βρετανία – οπότε κατανοεί κανείς τη σπουδαιότητα της.

Σε κάθε περίπτωση, η στρατιωτική παρουσία των Η.Π.Α. στην Αργεντινή δεν θα επιτρέψει τυχόν εξεγέρσεις των Πολιτών της εναντίον του νέου προέδρου – ο οποίος φυσικά θα διευκολύνει την πρόσβαση των αμερικανικών πολυεθνικών στη χώρα του, με αποτέλεσμα τη συνέχιση της λεηλασίας της, όπως στο παρελθόν με τη βοήθεια του ΔΝΤ (ανάλυση)..

Η Βραζιλία

Συνεχίζοντας, η δεύτερη χώρα που έχει τοποθετηθεί στο αμερικανικό στόχαστρο είναι η Βραζιλία – στην οποία, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η δεξιά αντιπολίτευση έχει ενοχοποιήσει την αριστερή κυβέρνηση για διαφθορά (άρθρο).

Έχει δρομολογηθεί ήδη η δικαστική διαδικασία «καθαίρεσης» της, μέσω της οποίας η πρόεδρος υποχρεώθηκα να εγκαταλείψει τη θέση της για 180 ημέρες – ενώ η ίδια έχει αναφερθεί σε ένα πραξικόπημα εναντίον της (ανάλυση).

Με την ανατροπή της προέδρου και του εργατικού της κόμματος, η μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής έχει περιέλθει ξανά στα χέρια των Η.Π.Α. – αφού ο αντικαταστάτης της προέδρου είναι πρώην πληροφοριοδότης των μυστικών υπηρεσιών της υπερδύναμης, σύμφωνα με αποκαλύψεις των WikiLeaks στο Twitter.

Παράλληλα έχουν έλθει στην επιφάνεια μυστικές τηλεφωνικές συνομιλίες που τεκμηριώνουν τη σκόπιμη, άδικη ενοχοποίηση της προέδρου για διαφθορά – χωρίς όμως να την έχουν μέχρι στιγμής βοηθήσει.

Η Βενεζουέλα

Η τρίτη χώρα που σχεδιάζουν να ανακαταλάβουν οι Η.Π.Α. είναι η Βενεζουέλα, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως. Ειδικότερα, αμέσως μετά το θάνατο του αριστερού προέδρου της κάτω από μυστηριώδης συνθήκες, ανήλθε στην εξουσία ένας πολύ πιο αδύναμος ηγέτης – ο οποίος κατηγορεί σήμερα την υπερδύναμη για τις συνθήκες διάλυσης που επικρατούν στην οικονομία της χώρας του.

Η Βενεζουέλα υποφέρει από έναν πολύ υψηλό πληθωρισμό (υπολογίζεται πως θα εκτοξευθεί στο 720% το 2016), από έλλειψη συναλλάγματος, από τεράστια δίδυμα ελλείμματα, καθώς επίσης από μία βαθειά ύφεση, η οποία έχει μειώσει τρομακτικά το ΑΕΠ της (ανάλυση).

Οι επιχειρήσεις δεν διαθέτουν ξένο νόμισμα για να εισάγουν προϊόντα, τα ράφια των Σούπερ Μάρκετ άδειασαν, τα νοσοκομεία έχουν μεγάλες ελλείψεις φαρμάκων και το σύστημα υγείας είναι έτοιμο να καταρρεύσει – ενώ έχει φυσικά αυξηθεί η εγκληματικότητα σε τρομακτικό βαθμό. Εκτός αυτού απειλείται από την κατάρρευση της ηλεκτροδότησης της, λόγω του ότι τα υδροηλεκτρικά της εργοστάσια έχουν έλλειψη νερού – γεγονός που εξαναγκάζει την κυβέρνηση να διακόπτει περιοδικά την παροχή ρεύματος.

Υποφέρει λοιπόν από όλα εκείνα τα δεινά που ορισμένοι ισχυρίζονται πως θα πλήξουν την Ελλάδα, εάν εγκαταλείψει την Ευρωζώνη – οπότε χαίρονται ιδιαίτερα με το να αναδεικνύουν το παράδειγμα της Βενεζουέλας, ως μία αριστερή χρεοκοπημένη χώρα προς αποφυγή. Ο πρόεδρος της βέβαια ενοχοποιεί την πτώση των τιμών του πετρελαίου για την κατάρρευση της οικονομίας – ενώ έχει ενεργοποιήσει το στρατό για να εξασφαλίσει το δίκαιο μοίρασμα των ειδών πρώτης ανάγκης στον πληθυσμό, καθώς επίσης για να μη βυθιστεί η Βενεζουέλα στο χάος και στην αναρχία.

Επί πλέον κατηγορεί την εγχώρια ελίτ, εκτός από τις Η.Π.Α., για την αποσταθεροποίηση της χώρας του – ενώ η αντιπολίτευση, η οποία κέρδισε μεν την πλειοψηφία στις εκλογές, αλλά όχι τη θέση του προέδρου, επιχειρεί να τον ανατρέψει με δημοψήφισμα, έχοντας ήδη συγκεντρώσει τις απαιτούμενες υπογραφές.

Όπως και να είναι όμως, ανεξάρτητα από ποιός φταίει, η Βενεζουέλα θα καταλήξει σύντομα στα χέρια των Η.Π.Α. – οι οποίες έτσι θα ελέγχουν ολόκληρη την ήπειρο τους, αποκαθιστώντας το δόγμα του προέδρου Μονρόε από το 1823, με το οποίο δήλωσε στους Ευρωπαίους ότι, η Αμερική ανήκει στους (βόρειο)Αμερικανούς (άρα πως δεν θα επέτρεπε να επεμβαίνουν σε αυτά που συμβαίνουν στο δυτικό ημισφαίριο).

.Μικρή ιστορική αναδρομή

Το δόγμα του προέδρου Μονρόε καθορίζει διαρκώς την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. στη Λατινική Αμερική – όπου τα νέα εθνικά κράτη στη μέση και στη νότια περιοχή της ηπείρου κατόρθωσαν τότε να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία με τη στήριξη των Η.Π.Α., όσον αφορά τις επιδρομές τιμωρίας των αποικιοκρατών τους.

Εν τούτοις, οι Η.Π.Α. είχαν κατανοήσει από την αρχή διαφορετικά τη στήριξη τους – έχοντας εν πρώτοις καταλάβει περιοχές του Μεξικού, το οποίο ανεξαρτητοποιήθηκε το 1821. Μετά θέλησαν να αγοράσουν το στρατηγικά και οικονομικά σημαντικό νησί της Κούβας από την Ισπανία, η οποία το αρνήθηκε – έως ότου μία αδιευκρίνιστη ακόμη έκρηξη σε ένα αμερικανικό πλοίο της γραμμής το 1898, στο λιμάνι της Αβάνας, τους έδωσε την αφορμή να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον της Ισπανίας.

Μετά από μία μάχη που διήρκεσε ελάχιστα, η Κούβα καταλήφθηκε και τέθηκε κάτω από τη στρατιωτική διοίκηση των Η.Π.Α. – έως ότου ανεξαρτητοποιήθηκε το 1901, δίνοντας όμως συνταγματικά το δικαίωμα στις Η.Π.Α. να επενδύουν εκεί. Μετά από ορισμένες περιπέτειες με τη Νικαράγουα, η οποία είναι ακόμη βρετανική αποικία, όσον αφορά την κατασκευή του καναλιού του Παναμά που κήρυξε το 1903 την ανεξαρτησία του από την Κολομβία, οι Η.Π.Α. κατάφεραν να εξασφαλίσουν μία λωρίδα εδάφους κατά μήκος του μελλοντικού καναλιού, με το δικαίωμα να επεμβαίνουν στρατιωτικά.

Στη δεύτερη φάση (1889-1948), οι Η.Π.Α. εξασφάλισαν τη θέση του δικαστικού διαιτητή για όλα όσα συνέβαιναν στην ήπειρο τους – έχοντας ιδρύσει το 1890 το «Οικονομικό γραφείο των αμερικανικών δημοκρατιών». Σε αυτό προστέθηκε λίγο αργότερα, το 1902, ένα εκτελεστικό συμβούλιο, στο οποίο ανήκαν όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής – με πρόεδρο τον εκάστοτε υπουργό εξωτερικών της υπερδύναμης.

Μετά το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο οι Η.Π.Α. επικεντρώθηκαν στη σύγκρουση τους με τον κομμουνισμό – όπου, για να έχουν εξασφαλισμένα τα νώτα τους, ίδρυσαν το 1948 την οργάνωση των αμερικανικών κρατών (OAS), ξεκινώντας την τρίτη ή στρατιωτική φάση της πολιτικής τους στη Λατινική Αμερική.

Περαιτέρω, μετά την επανάσταση στην Κούβα, καθώς επίσης την αποτυχημένη απόβαση τους στο νησί, την πίεζαν να εισέλθει στον OAS – ξεκινώντας το 1964 το μποϊκοτάρισμα της. Για να εμποδίσουν δε αντίστοιχες επαναστάσεις σε άλλες χώρες, καθώς επίσης για να απομονώσουν την Κούβα, σχεδίασαν μία καινούργια πολιτική για την περιοχή – με την ονομασία «Συμμαχία για την πρόοδο».

Στη συνέχεια στήριζαν τα δικτατορικά καθεστώτα πολλών κρατών, ενώ αποσταθεροποιούσαν τις κυβερνήσεις που αντιδρούσαν εναντίον τους με τις επιχειρήσεις «Κόνδορας» – έχοντας μεταξύ άλλων οργανώσει ένα πραξικόπημα εναντίον του προέδρου της Βενεζουέλας το 2002, χωρίς όμως επιτυχία.

Χωρίς να επεκταθούμε περισσότερο, έκτοτε οι αμερικανικές επεμβάσεις στις 19 χώρες της Λατινικής Αμερικής, καθώς επίσης στις 9 χώρες της Καραϊβικής είναι καλυμμένες – ενώ έχουν χρησιμοποιήσει το ΔΝΤ, καθώς επίσης τα χρηματοπιστωτικά όπλα τους με διάφορους τρόπους, πάντοτε για να επιβάλλουν την πολιτική τους.

Η Ουρουγουάη, η οποία λόγω μίας τραπεζικής κρίσης έχασε το 40% των εδαφών της, ένας μεγάλος κίνδυνος για την Ελλάδα σήμερα, αποτελεί ένα από τα πολλά παραδείγματα των αμερικανικών δυνατοτήτων εισβολής με οικονομικά όπλα (άρθρο) – κάτι που μάλλον θέλει να μιμηθεί η Γερμανία σήμερα.

.

Επιμύθιο

Κανένα γεγονός δεν μπορεί να ερμηνευθεί εύκολα, πόσο μάλλον χωρίς να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στο παρελθόν – όπως οι αλλαγές στις κυβερνήσεις της Βραζιλίας και της Αργεντινής, καθώς επίσης η χρεοκοπία της Βενεζουέλας, παρά τον τεράστιο υπόγειο πλούτο της και την οικονομική στήριξη της Κίνας.

Κάτι ανάλογο ισχύει επίσης στην Ευρώπη, αφενός μεν όσον αφορά τη Γερμανία, αφετέρου την Ουκρανία και την Ελλάδα – όπου τόσο η μία χώρα εξαιτίας της γειτνίασης της με τη Ρωσία, όσο και η άλλη λόγω της ευρύτερης γεωπολιτικής σημασίας της, αγωνίζονται για να αποφύγουν την οικονομική καταστροφή, ενώ και οι δύο δέχονται καλυμμένες γερμανικές επιθέσεις.

Ως εκ τούτου, είναι καλύτερα να αποφεύγει κανείς τις υπεραπλουστευμένες ερμηνείες και αναλύσεις, εάν θέλει να είναι αντικειμενικός – επίσης τις θεωρίες συνομωσίας, οι οποίες δεν οδηγούν ποτέ σε ασφαλή συμπεράσματα. Στα πλαίσια αυτά, η παράθεση των γεγονότων, σε συνδυασμό με τις ιστορικές εμπειρίες, είναι προτιμότερη – αφού επιτρέπει μία πιο ολοκληρωμένη αντίληψη όλων αυτών που συμβαίνουν.

Αλέξης Ζακυνθινός, Senior Analyst (Geopolitics)

Νους υγιής σε σώμα υγιές…

Τμήμα Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Νότιας Καλιφόρνιας 

(USC) στο Λος Άντζελες

Νους υγιής σε σώμα υγιές…

«Μήγαρις ἔχω ἄλλο στό νοῦ μου,

πάρεξ ἐλευθερία καί γλῶσσα;»

Διονύσιος Σολωμός

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Στον αρχαίο κόσμο υπήρχε η έκφραση, προερχόμενη από στίχους του Ρωμαίου σατιρικού ποιητή Γιουβενάλη (Decimus Iunius Iuvenalis, 55-135 μ.Χ.), Saturae (Σάτιραι), Liber IV, Satura X, 356: «orandum est ut sit mens sana in corpore sano» (πρέπει να ευχόμαστε να υπάρχει νους υγιής σε σώμα υγιές) που είναι γνωστή στην εκδοχή «νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ», καθώς και στην μετέπειτα εκδοχή «άνθρωπος ψυχήν και σώμα σύμμετρος».

Περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο μπορούμε να εντοπίσουμε δεκάδες και εκατοντάδες αναρτήσεις και σχόλια με συμβουλές για το υγιές σώμα, πώς θα χάσουμε κιλά, ποια είναι η σωστή δίαιτα, ποιες τροφές είναι υγιεινές, πώς θα αποκτήσουμε γραμμωτούς κοιλιακούς, πώς παρασκευάζουμε υγιεινά φαγητά κλπ, κλπ.

Αντίθετα, οι αναρτήσεις για το πώς θα βελτιώσουμε το πνεύμα μας σπανίζουν ή είναι ανύπαρκτες.

Το θλιβερό με όλες αυτές τις συμβουλές για την φροντίδα του σώματος που προαναφέραμε είναι ότι προέρχονται από άτομα με χαμηλό έως μέτριο μορφωτικό επίπεδο, όπως προκύπτει από τα κακογραμμένα κατά κανόνα κείμενά τους και αναρωτιέσαι για ποιον λόγο παραμελούν την βελτίωση του μυαλού τους και ασχολούνται μόνον με το σώμα τους, καλώντας μας μάλιστα να τους μιμηθούμε.

Υποθέτω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στις δυτικές, παρακμιακές κοινωνίες, έχει θεοποιηθεί το σώμα, η φροντίδα του οποίου έχει δημιουργήσει μια τεράστια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων στην οποία περιλαμβάνονται οίκοι μόδας, αρωματοποιΐες, φαρμακοβιομηχανίες, κοσμηματοποιΐες, γυμναστήρια, εξειδικευμένα εστιατόρια, διαφημιστικές εταιρείες και πολυάριθμοι άλλοι παράπλευροι κλάδοι.

Πιθανότατα κάποιοι να ρωτήσουν: Και πώς μπορούμε να βελτιώσουμε το πνεύμα; Θα μπω στον πειρασμό να δώσω κι εγώ μια συμβουλή, αλλά όχι για την φροντίδα του σώματος όπως κάνουν άλλοι.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι εκείνο που οφείλουμε να βελτιώσουμε όλοι μας, πριν από οτιδήποτε άλλο, είναι η γλώσσα που μιλάμε και γράφουμε, ως βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για την βελτίωση του μυαλού μας.

Και τι πρόβλημα υπάρχει με την γλώσσα θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι και αν πράγματι υπάρχει τι μπορεί να γίνει;

Έχει υποστηριχθεί (και υποστηρίζεται ακόμη από ορισμένους "προοδευτικούς" κύκλους γλωσσολογούντων) η θεωρία της "εργαλειακότητας" της γλώσσας, δηλ. ότι η γλώσσα δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα απλό μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Δυστυχώς, αυτή η λογική και η νοοτροπία της "ήσσονος προσπάθειας" που καλλιεργήθηκαν στην Εκπαίδευση από βολεμένους συνδικαλιστές και κομματικούς εγκάθετους, έπληξαν ανεπανόρθωτα την Παιδεία, παράγοντας στρατιές αγραμμάτων και ημιμαθών, υποβιβάζοντας συστηματικά το μορφωτικό επίπεδο των νεοελλήνων, πιθανότατα για την ευκολότερη πολιτική χειραγώγησή τους. Η υψηλού επιπέδου εκπαίδευση περιορίστηκε δραματικά και έγινε προνόμιο των γόνων των ευπορότερων ομάδων του πληθυσμού, παρά τις ευσυνείδητες προσπάθειες των εκπαιδευτικών των δημοσίων σχολείων. Οι ίδιοι κύκλοι μάλιστα ισχυρίζονται ξεδιάντροπα ότι "η αριστεία είναι στίγμα" και επομένως καταδικαστέα κοινωνικά και πολιτικά! Η άποψη αυτή διακηρύχθηκε, παρά τις εκ των υστέρων διορθώσεις, από τον ίδιο τον τ. υπουργό ...Παιδείας της "πρώτης φοράς αριστερής" Κυβέρνησης, Μπαλτά. Προφανώς, χαμηλής νοημοσύνης και αγράμματοι μουζίκοι είναι πολύ ευκολότερο να χειραγωγηθούν και να διοικηθούν.

Όπως έχει τονιστεί: 

"Η γλώσσα είναι μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού, αφού χάρη σ' αυτή ο άνθρωπος ανέπτυξε τον λόγο που αποτελεί τη βάση του πολιτισμού. 

Τα όρια του κόσμου μου είναι τα όρια της γλώσσας μου, κατά τον Wittgestein. Αυτό σημαίνει, γνωρίζω τον κόσμο όσο μου επιτρέπουν οι γλωσσικές μου ικανότητες- επικοινωνώ με τον κόσμο και τα πράγματα στον βαθμό που έχω τις γλωσσικές προϋποθέσεις. Οι δυνατότητες της διάνοιας του ανθρώπου εξαρτώνται από το επίπεδο της γλώσσας που είναι σε θέση να μεταχειρίζεται. Γιατί ο άνθρωπος του οποίου οι γλωσσικές δυνατότητες είναι περιορισμένες δεν μπορεί ούτε να εκφράσει αυτό που σκέπτεται ούτε να σκεφθεί ολοκληρωμένα. Αναγκαστικά, βρίσκεται εγκλωβισμένος μέσα σε ένα στενό και ασφυκτικό γλωσσικό πλαίσιο που δεν του δίνει τη δυνατότητα να σκεφθεί ολόπλευρα και σε βάθος. Η απαιτητική, ποιοτική και αποτελεσματική επικοινωνία είναι ζήτημα που σχετίζεται με τη γλωσσική υποδομή του καθενός. Η γλωσσική καλλιέργεια υπηρετεί και στηρίζει άμεσα και αποτελεσματικά την ανάπτυξη της σκέψης και των πνευματικών δεξιοτήτων του ανθρώπου, ενώ «η σκέψη η απογυμνωμένη σε γνώση γίνεται ουδέτερη και χρησιμοποιείται ως απλό προσόν στις ειδικές αγορές εργασίας αυξάνοντας την εμπορική αξία της προσωπικότητας»

[Χορκχάϊμερ, Μ., Αντόρνο, Τ. 1986, Διαλεκτική του διαφωτισμού (μτφρ. Ζ. Ζαρίκας), Αθήνα, Ύψιλον, σ. 226]. 

«Οι γλώσσες», επισημαίνει ο Καθηγητής Χρίστος Τσολάκης  (1995), «είναι τα μπόγια των λαών. Ψηλώνουν με το ψήλωμα και συρρικνώνονται με τη συρρίκνωση των σκέψεων και των πολιτισμών των ανθρώπων. Δεν είναι δυνατόν οι πολιτισμοί και οι σκέψεις να προάγονται και οι γλώσσες να φθίνουν. Αυτό και το αντίστροφο του αποκλείονται. Στην τεχνολογία οι λαοί, στην τεχνολογία και οι γλώσσες, στην ποίηση οι λαοί, στην ποίηση και οι γλώσσες». 

[Σημ. ΔΕΕ: Θεωρώ υποχρέωσή μου να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι ο αείμνηστος Γλωσσολόγος Χρίστος Τσολάκης (1935-2012), που με τιμούσε με την φιλία του, ήταν από τους ελάχιστους, δυστυχώς, πανεπιστημιακούς που αγωνιούσε για την πορεία των γλωσσικών πραγμάτων στην χώρα μας και κυρίως είχε το ανάστημα και το σθένος να παραδέχεται και τις δικές του ευθύνες, σε αντίθεση με κάποιους αμετανόητους.]

Είχε επίσης επισημανθεί από τον τ. Πρόεδρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής Σωτ. Γκλαβά (ο οποίος παύθηκε πριν λίγους μήνες με απόφαση αυτού του ανεκδιήγητου …υπουργού Παιδείας (!) Νίκου Φίλη) ότι: 

«…Η σωστή γλωσσική παιδεία που θα προσφέρει το σχολείο εγγυάται και τη διαφύλαξη της γλωσσικής μας ταυτότητας και κληρονομιάς. Οι γλώσσες, όπως είναι γνωστό, φθείρονται και απειλούνται. Ας μην ξεχνούμε πως 5.000 περίπου διάλεκτοι εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα λόγω της αποικιοκρατίας. Ο κίνδυνος αυτός είναι ορατός ιδιαίτερα σήμερα εξαιτίας της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας που απειλεί τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες. Εκτός αυτού, υπάρχει ακόμη ένας κίνδυνος που δημιουργείται με την κακομεταχείριση και στρέβλωση των λέξεων, γεγονός που συμβαίνει, όταν οι ποικιλώνυμες εξουσίες, μικρές ή μεγάλες, θέλουν να υπηρετήσουν ανομολόγητες σκοπιμότητες ή να προπαγανδίσουν..."

(Σ. Γκλαβάς, Εκπαίδευση και ποιότητα στο ελληνικό σχολείο: Πρακτικά διημερίδων, Αθήνα, Ίδρυμα Ευγενίδου, 20-21 Μαρτίου 2008 & Θεσσαλονίκη, Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ, 17-18 Απριλίου 2008, 33-47)

Μια άλλη σημαντική παράμετρος της συνεχούς υποβάθμισης της γλωσσικής εκπαίδευσης είναι και οι σοβαρές επιπτώσεις της αγλωσσίας, ειδικότερα στον χώρο των θετικών επιστημών, όπου η γλωσσική καλλιέργεια θεωρείται …πολυτέλεια, ακόμα και άχρηστη!

Όπως καταγγέλλει ο συγγραφέας Τάκης Θεοδωρόπουλος, ένας από τους ελάχιστους πλέον εναπομείναντες σοβαρούς και αξιόλογους διανοητές αυτής της δύσμοιρης χώρας:

«Φ​​ίλος μαθηματικός στη Μέση Εκπαίδευση μού επισήμανε τις συνέπειες της αγλωσσίας στη διδασκαλία των θετικών επιστημών. Μου είπε πως ακόμη και οι μαθητές που έχουν ευχέρεια στην εφαρμογή των απαραίτητων για τη λύση των προβλημάτων τύπων αδυνατούν να εξηγήσουν τη μέθοδο που ακολουθούν. Έχουν τις γνώσεις, έχουν την ευφυΐα, πλην όμως τους λείπει η σκέψη, επειδή τους λείπει η γλώσσα που θα μπορούσε να τη διαμορφώσει. Ο φίλος μου είναι γυμνασιάρχης σε ένα εξαιρετικό σχολείο και εμπιστεύομαι την κρίση του. Παπαγαλία, λοιπόν, τρόπον τινά και στα μαθηματικά.

Η επισήμανση έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι αναδεικνύει τους συγγενικούς δεσμούς του μεγαλύτερου καρκινώματος του εκπαιδευτικού μας συστήματος, της παπαγαλίας, με την αγλωσσία. Διότι, όταν ο μαθητής μαθαίνει από στήθους τη σελίδα 235 του κακογραμμένου βιβλίου της Ιστορίας, επειδή χρησιμοποιεί λέξεις της ελληνικής κρύβει το πραγματικό πρόβλημα. Ότι δηλαδή, με τη συνενοχή του διδάσκοντος, αποδέχεται την αδυναμία του να μεταφράσει σε δική του σκέψη, και με δικές του λέξεις, αυτό που διάβασε. Το ίδιο ισχύει και στην έκθεση ιδεών. Αν ακολουθήσει τις οδηγίες χρήσεως, αυτές που αντιστοιχούν στις εξίσου στερεότυπες ιδέες, τότε θεωρείται ότι «γράφει καλά», άρα χειρίζεται καλά τη γλώσσα του.

Ξέρω καλά πως όσοι διδάσκουν τα λεγόμενα φιλολογικά μαθήματα έχουν προ πολλού αποδεχθεί την ήττα τους. Η ανυπαρξία σχέσης με τη λεγόμενη αγορά εργασίας έχει μετατρέψει τη διδασκαλία της λογοτεχνίας και των κλασικών γραμμάτων σε αγγαρεία. Στο σημερινό λύκειο ο φιλόλογος μπορεί να απειλεί με κακό βαθμό, όμως δεν έχει την αίγλη του μαθηματικού, όποιου διδάσκει ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή ακόμη και του γυμναστή. Σε παλαιότερους καιρούς στη λεγόμενη Φιλοσοφική Σχολή –φιλολογική στην πραγματικότητα– εγγράφονταν όσοι κατά τεκμήριο αγαπούσαν το διάβασμα και τη λογοτεχνία. Με το σημερινό σύστημα, το πιθανότερο είναι να καταλήξεις να αποκρυπτογραφείς τον Πλάτωνα «από σπόντα», επειδή δεν είχες αρκετά μόρια για να γίνεις κάτι άλλο. Τη βαρεμάρα τους τη μεταφέρουν στη σχολική τάξη και το σύστημα αναπαράγεται μια χαρά: πόσες φορές δεν έχω ακούσει πανεπιστημιακούς καθηγητές να παραπονιούνται ότι οι φοιτητές τους δεν ξέρουν ούτε να μιλούν ούτε να γράφουν. Κοινώς, τους λείπει το εργαλείο της σκέψης.

Δεν πρόκειται για την αδυναμία ορθής χρήσης της ελληνικής. Το φαινόμενο λέγεται αγλωσσία…».

(Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17.01.2016)

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν, πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την ανησυχητική κατάσταση που διαμορφώθηκε από την αδιαφορία των εκάστοτε «αρμοδίων», αλλά και την συστηματική υπονόμευση της γλώσσας μας από περίεργα κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού και τους εδώ πρόθυμους συνεργάτες τους;

Το πρόβλημα της γλωσσικής καλλιέργειας εντάσσεται στο ευρύτερο και σοβαρότερο ζήτημα της εκ βάθρων αναβάθμισης της Εθνικής Παιδείας και στην προσπάθεια αυτήν απαιτείται η συνεργασία και ο συντονισμός όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου. Πρόκειται για ένα κοπιώδες και μακροπρόθεσμο έργο συλλογικής κινητοποίησης και συνειδητοποίησης, στο οποίο μεμονωμένες πρωτοβουλίες είναι αδύνατον να το φέρουν εις πέρας. Απεναντίας εκείνο που μπορούμε να πετύχουμε ατομικά, είναι η προσωπική μας βελτίωση και το διαρκές ενδιαφέρον για την επίλυση αυτού του σημαντικού προβλήματος που σχετίζεται άμεσα με την επιβίωσή μας ως Έθνους, όσο δύσκολο και αν είναι να γίνει άμεσα αντιληπτό αυτό.

Το πρόβλημα αυτής της χώρας δεν είναι οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό ή οτιδήποτε άλλο. Είναι πρόβλημα καθαρά πολιτισμικό. Η πλειονότητα των νεοελλήνων έχει μετατραπεί δυστυχώς σε έναν οχλοπολτό αγράμματων, αμόρφωτων ή (ακόμα χειρότερα) ημιμαθών ατόμων, που άγονται και φέρονται από ανίκανους και άχρηστους πολιτικάντηδες κάθε είδους, που γνωρίζουν καλά ότι όσο πιο αμόρφωτος είναι ένας λαός, τόσο πιο εύκολα χειραγωγείται, όπως επαναλαμβάνω συνεχώς.

Ξεκινώντας με την σωστή γραφή των λέξεων (ορθογραφία), με την βοήθεια ενός λεξικού, ώστε να μη κακοποιείται νοηματικά και οπτικά η γραφή μας και καταπολεμώντας την χρήση των γκρήκλις (που η διάδοσή τους ανάμεσα σε νεαρότερα άτομα οδηγεί σε άλλες, επικίνδυνες ατραπούς), είναι μια καλή αρχή. Και δυο πραγματάκια ακόμα: Να αποφεύγουμε να γράφουμε με κεφαλαία. Είναι λάθος και είναι απωθητικό. Σύμφωνα με τον κώδικα που δημιουργήθηκε στο Διαδίκτυο, τα κεφαλαία σημαίνουν «φωνάζω» και αν όλο το κείμενο είναι γραμμένο έτσι, σημαίνει ότι ουρλιάζω! Τέλος, να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα σημεία στίξεως, κόμματα, τελείες, άνω-κάτω τελεία, εισαγωγικά κλπ, καθώς και τους τόνους. Ποτέ στο ατονικό!

Το επόμενο βήμα είναι να αρχίσουμε να διαβάζουμε, αρχίζοντας με Έλληνες λογοτέχνες, κατά προτίμηση παλαιότερους, ώστε να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιό μας. Να αγαπήσουμε το καλό βιβλίο και να περιορίσουμε την αποχαύνωση μπροστά στο χαζοκούτι. Είμαι βέβαιος ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα ο καθένας και η καθεμιά θα διαπιστώσουν την πρόοδο που έκαναν.

Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθουμε.

ΔΕΕ