Η έκθεση Ν. Χάμμοντ για ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ (1944)

Ο γνωστός Ιστορικός Νίκολας Χάμμοντ στα βουνά της Ελλάδας 

την περίοδο 1943-1944 σαν μέλος της ΒΣΑ

Νίκολας Χάμμοντ: Η έκθεσή του για ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ την περίοδο Ιουνίου – Αυγούστου 1944

Ο Νίκολας Χάμμοντ υπήρξε σημαντικό μέλος της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής (ΒΣΑ) που οργάνωσε την αντίσταση στα ελληνικά βουνά. Την άνοιξη του 1943 έπεσε με αλεξίπτωτο στα βουνά της Βόρειας Ελλάδας. Υπήρξε σύνδεσμος του ΕΛΑΣ Μακεδονίας και Θεσσαλίας με τον βρετανό παράγοντα. Το καλοκαίρι του 1944 έγινε διοικητής της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής και παρασημοφορήθηκε για τη δράση του. Διαφώνησε με τον Ταξίαρχο Μπάρκερ Μπένφιλντ για τη μεταστροφή της βρετανικής πολιτικής υπέρ του ΕΛΑΣ και κατά των ΕΟΕΑ υποβάλλοντας την παραίτησή του. Οι λόγοι είχαν να κάνουν με το ότι ο Χάμμοντ είχε αντιληφθεί και επισημάνει από την πρώτη στιγμή τον πρωταρχικό στόχο του ΕΛΑΣ, που ήταν  η κατάληψη της εξουσίας.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, επέστρεψε στην ακαδημαϊκή καριέρα του διδάσκοντας κλασική φιλοσοφία, ιστορία και αρχαιολογία στα Πανεπιστήμια του Καίμπριτζ, του Μπρίστολ, του Ουισκόνσιν, των Ιωαννίνων και του Όκλαντ. Έχει γράψει πολλά βιβλία ιδίως για την ιστορία της Μακεδονίας, του Φιλίππου Β’ και του Μεγαλέξανδρου. Σχετικά με την Εθνική Αντίσταση έχει γράψει δύο βιβλία (έχουν κυκλοφορήσει και στα Ελληνικά) «Με τους αντάρτες 1943-44» και «Δυτική Μακεδονία: Αντίσταση και Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή 1943-1944», που αναφέρονται στη συμπεριφορά πρωτίστως του ΕΛΑΣ αλλά και του ΕΔΕΣ απέναντι στον συμμαχικό αγώνα. Στο παρόν άρθρο θα αναδημοσιεύσουμε την έκθεση του Χάμμοντ για τη δράση των ανταρτών το καλοκαίρι του 1944, όπως παρουσιάστηκε στο βιβλίο του «Με τους αντάρτες» σελ. 209-216:

Αναφορά σχετικά με τη Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή και την ελληνική κατάσταση, 14 Ιουνίου – 20 Αυγούστου.

Στρατιωτική κατάσταση:

1.      Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή

Η διείσδυση και μεταφορά των RSR και των OG στις περιοχές Β,1,2, και 3 συντελέστηκε με επιτυχία στη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στο αναμεταξύ συνεχίστηκαν οι επιχειρήσεις της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής στην Περιοχή 3, όπου η σιδηροδρομική συγκοινωνία διακόπηκε σχεδόν τελείως τα βράδια. Στις Περιοχές 2, Δ και Τίνγκεγουικ έγιναν σποραδικές επιχειρήσεις. Στην Περιοχή 1 έγιναν δύο γερμανικές επιδρομές (στο Βέρμιο και στη Βόρεια Πίνδο) που εμπόδισαν προσωρινά τις επιχειρήσεις. Στην Περιοχή 4 (ΕΔΕΣ), δεν έγιναν επιχειρήσεις για ένα διάστημα, λόγω της ναυτικής βάσης. Κατόπιν έγιναν πολύ επιτυχημένες επιχειρήσεις εναντίον πυροβολαρχιών (στην περιοχή Πρέβεζας), και ακολούθησαν.

Δεν έχει γίνει αρκετά συνειδητό ότι η διείσδυση και μεταφορά  RSR και OG, που κάθε φορά απαίτησε ταξίδια ενός και πλέον μηνός, δημιούργησε μεγάλο φόρτο εργασίας στο προσωπικό της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής. Αυτό το πρόβλημα οξύνθηκε με την απουσία του συντ. Κρις (Μόντυ Γουντχάουζ), του αντισυντ. Μπαρνς, του ταγματάρχη Πάουερ, του ταγματάρχη Νέβιλ και του ταγματάρχη Γουώρολ.

Έτσι, παρόλο που οι ενδιάμεσες επιχειρήσεις ήταν λιγότερο εκτεταμένες απ’ ό,τι επιθυμούσαμε, το ποσοστό τους ήταν ικανοποιητικό σε σχέση με το προσωπικό που διαθέταμε.

2.     Αντάρτες

Η ποιότητα των μονάδων του ΕΛΑΣ κυμάνθηκε ανάλογα μ’ εκείνη των τοπικών διοικητών. Έτσι, η 9^η Μεραρχία της Περιοχής 1 σχεδόν κατέρρευσε στη διάρκεια της γερμανικής επιδρομής. Η 5^η Ταξιαρχία στην Γ’ Περιοχή αντιμετώπισε μ’ επιτυχία πάνω από τρείς γερμανικές επιθέσεις, που έγιναν απ’ την Άμφισσα. Η 10^η Μεραρχία στην Περιοχή 2 έκανε επιδρομές σε στρατιωτικούς στόχους και φυλάκια. Γενικά η πολιτική του Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ ήταν να κάνει επιδρομές σε πόλεις κυρίως τον Ιούλιο με στόχο την ελληνική αντίσταση εναντίον του ΕΑΜ. Κατά τα άλλα, η τακτική του ΕΛΑΣ ήταν να κρατάει αμυντική στάση και να οπισθοχωρεί μπροστά στις γερμανικές δυνάμεις.

Οι μονάδες του ΕΔΕΣ πολέμησαν καλά στην Ήπειρο πλησιάζοντας πολύ τους Γερμανούς και κατακτώντας θέσεις πυροβολικού. Όλα αυτά έδειξαν ένα επιθετικό πνεύμα και ένα υψηλό ηθικό που έλειψαν στις περιοχές του ΕΛΑΣ.

Στα κατοικημένα κέντρα, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν στρατεύματα σε οχυρωμένα κτίρια με αμυντικό τρόπο, και άφησαν στα χέρια του ΕΛΑΣ την ελληνική αντίσταση. Οι γερμανικές επιδρομές στο Βέρμιο και στη Βόρεια Πίνδο αποδιοργάνωσαν τους αντάρτες και γλίτωσαν τα γερμανικά φυλάκια απ’ τον κίνδυνο επιθέσεων. Οι επιδρομές στο Καρπενήσι απ’ τη Λαμία και το Αγρίνιο έγιναν για να τονώσουν το ηθικό των γερμανικών στρατευμάτων. Σε καμιά από τις επιδρομές αυτές οι Γερμανοί δεν συνάντησαν σοβαρή αντίσταση. (Λ.χ. στην επιδρομή που έγινε απ’ τη Λαμία στο Καρπενήσι, ο ταγματάρχης Μάλγκαν εκτίμησε τις γερμανικές απώλειες σε 150. Στην επιδρομή απ’ το Αγρίνιο στο Καρπενήσι, ο υπολοχαγός Φίλποτ ανέφερε μόνο μια ώρα αντίστασης απ’ τους αντάρτες στη διάρκεια της προέλασης των γερμανικών δυνάμεων).

3.     Συνεργασία των ανταρτών με τη Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή

Μετά από κάποιες αρχικές δυσκολίες που συναντήσαμε από το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ, καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την απόλυτη συνεργασία των τοπικών μονάδων του ΕΛΑΣ για τη μεταφορά των RSR και των OG, που η άφιξή τους τόνωσε πολύ το ηθικό των ανταρτών. Στις αρχές Ιουνίου, μια αντάρτικη ομάδα κομμάντο με 40 άντρες άρχισε να εκπαιδεύεται για να συνεργαστεί στενά με τις ομάδες RSR και OG στην Περιοχή 3. Όταν έφτασαν οι OG τον Ιούλιο και οι RSR τον Αύγουστο, το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ τοποθέτησε 200 αντάρτες στην Περιοχή 1, 160 στην Περιοχή 2 και 120 στην Περιοχή 3 γι’ αυτό το σκοπό.

Όσο οι ενδιάμεσες επιχειρήσεις περιορίζονταν σε μικρές επιδρομές εναντίον γερμανικών φυλακίων η συνεργασία των ανταρτών ήταν καλή. Αλλά όλες οι προσπάθειες οργάνωσης συνδυασμένων επιθέσεων εναντίον σημαντικών στόχων απέτυχαν, λ.χ. το Καλογέρι στην Περιοχή 1, η γέφυρα της Κουτσούφλιανης στην Περιοχή 2, ο σταθμός της Καϊτσας στην Περιοχή 3. Οι βασικές αιτίες αποτυχίας ήταν η ανικανότητα των ανώτερων αξιωματικών του ΕΛΑΣ και η αδυναμία τους να κρατήσουν μυστική τη συνεργασία. Ανάμεσα στους πολλούς παράγοντες που επέδρασαν ήταν η έλλειψη επαφής, η έλλειψη συνδυασμένης εκπαίδευσης, η έλλειψη αναγνώρισης και πληροφόρησης. Όλα αυτά μπορεί να υπερνικηθούν, αλλά οι βασικές αιτίες αποτυχίας είναι πιθανό να παραμείνουν, εκτός αν αλλάξουν ριζικά η διοίκηση και οι μέθοδοι του ΕΛΑΣ.

Στην περιοχή του ΕΔΕΣ, η συνεργασία με τη Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή και τις ομάδες OG ήταν καλή, και σημαντικές επιχειρήσεις εναντίον πυροβολαρχιών και της Παραμυθιάς ήταν επιτυχείς, πράγμα που δεν έγινε ποτέ σε περιοχές του ΕΛΑΣ.

4.     Προοπτικές για τη φάση 3 «Κιβωτού»

(α) Περιοχή του ΕΛΑΣ. Η παραπάνω σύνοψη δείχνει ότι οι επιχειρήσεις για την φάση 3 στις περιοχές του ΕΛΑΣ δεν είναι πιθανό να υπερβούν την κλίμακα των ενδιάμεσων επιχειρήσεων, αλλά πάντως θα είναι περισσότερες. Το τωρινό σχέδιο συνεργασίας περιλαμβάνει: (1) ανταρτικές ομάδες κομμάντο (καταδρομών) που θα εκπαιδευτούν και θα πολεμήσουν με τα στρατεύματά μας και ίσως να έχουν καλά αποτελέσματα. (2) Επίλεκτες μονάδες του ΕΛΑΣ, δυνάμεως τάγματος, που παραχωρήθηκαν απ’ το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ που διατέθηκαν τον Ιανουάριο για συνεργασία στα πλαίσια της «Κιβωτού» που επιλέχθηκαν από τους Περιφερειακούς Διοικητές. (3) Άλλες ομάδες του ΕΛΑΣ, από το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ τον Ιανουάριο, οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν κυρίως σαν φρουρές λιμενικών περιοχών.

(β) Περιοχή του ΕΔΕΣ. Παρόλο που δεν υπάρχουν ομάδες RSR στην Περιοχή 4, οι αντάρτες του ΕΔΕΣ απέδειξαν ότι είναι ικανοί να επιτεθούν σε σημαντικούς στόχους, και μπορούν να ανεβάσουν το επίπεδο της φάσης 3 πάνω από εκείνο των ενδιάμεσων επιχειρήσεων.

Προτάσεις για τη βελτίωση των προοπτικών της φάσης 3 γίνονται πιο κάτω. Πρέπει να σημειώσουμε ότι, στην περίπτωση των περιοχών του ΕΛΑΣ, η συνεργασία είναι καλύτερη με μικρές μονάδες και πέφτει όσο έχει να κάνει κανείς με μεγαλύτερες μονάδες και υψηλότερους βαθμούς.

Πολιτική των ανταρτών

(α) Το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ υποστηρίζει την άποψη ότι ο ΕΛΑΣ είναι μια οργάνωση τακτικού στρατού, με κεντρική διοίκηση και αμυντική στρατηγική. Μόλις σπάσει αυτή η άμυνα, οι μεραρχίες του ΕΛΑΣ παύουν να δρουν. Αυτό φάνηκε καθαρά στη διάρκεια της επιδρομής στην Περιοχή 1. Ο αντισυνταγματάρχης Έντμοντς έστειλε πλήρη αναφορά πάνω σ’ αυτή. Στην επιδρομή του Αυγούστου στο Καρπενήσι, μια περιορισμένη αμυντική γραμμή σχηματίστηκε στην κοιλάδα της Σπερχειάδας, αλλά η μετέπειτα διείσδυση των Γερμανών στην ορεινή πλευρά της περιοχής δεν συνάντησε καμιά αντίσταση. Ο λοχαγός Φίλποτ ανέφερε ότι η 7^η Ταξιαρχία τήρησε αμυντική στάση στη δυτική πλευρά του Αχελώου, και συνεπώς δεν εμπόδισε καθόλου τη γερμανική επιδρομή που έγινε στην ανατολική πλευρά του ποταμού. Κι αυτό συνέβη παρόλο που οι αξιωματικοί και οι άντρες ήθελαν να επιτεθούν.

Ούτε η συγκεντρωτική διοίκηση, ούτε η αμυντική στρατηγική ταιριάζουν στις συνθήκες του αντάρτικου στην Ελλάδα. Η έλλειψη επικοινωνίας και η έλλειψη βαριών όπλων για την άμυνα είναι αυτονόητα επιχειρήματα εναντίον αυτής της νοοτροπίας. Αυτό αναγνωρίστηκε απ’ τη Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή και επιβεβαιώθηκε πολλές φορές με τον καιρό. Έτσι, ο ΕΛΑΣ, στις αρχές του 1943, πέτυχε καλύτερα αποτελέσματα, παρ’ όλο που είχε πιο περιορισμένες δυνάμεις, γιατί δεν είχε συγκεντρωτική διοίκηση, ούτε στήριζε τη στρατηγική του στην άμυνα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανώτερη ηγεσία του ΕΛΑΣ ξέρει καλά την κατάσταση, αλλά επιλέγει αυτή την τακτική για πολιτικούς λόγους. Στόχος της είναι να διατηρήσει τις δυνάμεις της και να διεκδικήσει τις απελευθερωμένες περιοχές. Τίμημα αυτής της πολιτικής είναι το πεσμένο ηθικό των ανταρτών του ΕΛΑΣ, κυρίως στην Περιοχή 1, και η αντίθεση του κόσμου προς τον ΕΛΑΣ. Το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ επιδιώκει, σεβόμενο τα συμμαχικά στρατεύματα και τη Συμμαχική Στρατιωτική Αποστολή, να ελέγξει τη διοίκηση στη φάση 3. Λ.χ. θέλει όλα τα σχέδια για τη φάση 3, συμπεριλαμβανομένων και των τωρινών ενδιάμεσων επιχειρήσεων, να δίνονται στο Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ πριν εκτελεστούν. Θα ήθελε επίσης να υπάρχει μία ανάλογη συγκέντρωση της εξουσίας στο Γενικό Αρχηγείο της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής. Στο ίδιο διάστημα, για λόγους γοήτρου, το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ μεταχειρίζεται καλά μερικές ανταρτικές ομάδες κομμάντο που μετέχουν στις συμμαχικές επιχειρήσεις.

(β) Πιστεύω ότι η πολιτική του Ζέρβα είναι να τηρήσει ειλικρινά τις διαταγές του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και να ρίξει όλες του τις δυνάμεις εναντίον των Γερμανών. Είναι διατεθειμένος να δεχτεί τέτοιου τύπου διαταγές απ’ τον Αντισυνταγματάρχη Μπαρνς χωρίς ερωτήσεις και υπεκφυγές. Παράλληλα, έχει ανάγκη να προστατεύσει την περιορισμένη λιμενική του περιοχή εναντίον των επιθέσεων του ΕΛΑΣ ή των Γερμανών, κι αυτό τον αναγκάζει να περιορίζει μερικά απ’ τα καλύτερα στρατεύματά του σε αμυντικό ρόλο.

Πολιτική για την παράδοση ή κατάρρευση των Γερμανών

Το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ παραδέχεται ότι τον Ιούλιο άλλαξε πολιτική κι άρχισε να κάνει προπαγάνδα στις γερμανικές μονάδες για να παραδοθούν. Τώρα, έχει μια επιτροπή «Ελεύθερης Γερμανίας» που έρχεται σ’ επαφή με την αντίστοιχη της Μόσχας και διατηρεί επαφές με γερμανικούς κύκλους των Αθηνών. Έφτασε στο σημείο να θεωρεί όλους τους αιχμαλώτους πολέμου που έπιασε ο ΕΛΑΣ σαν ιδιοκτησία του. Δεν αποκλείεται τα σχέδια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ να επαναλάβει και με τους Γερμανούς την πολιτική που είχε ασκήσει με τους Ιταλούς, να είναι προχωρημένα και να στοχεύουν στον αποκλεισμό της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής και του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής.

Ο ΕΔΕΣ συμφωνεί να διώξει απ’ τη χώρα όλους τους Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου, σύμφωνα με την επιθυμία του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Είναι πιθανό ο Ζέρβας να το κάνει αυτό και για λόγους προπαγάνδας ελπίζοντας να προλάβει τον ΕΛΑΣ στην περίπτωση μιας γερμανικής ήττας στην Ήπειρο.

Σχέσεις ΕΛΑΣ – ΕΔΕΣ

 Το επεισόδιο της 24^ης Μεραρχίας και οι επιδρομές του ΕΛΑΣ στις πόλεις έχουν αυξήσει την εχθρότητα ανάμεσα στις δύο οργανώσεις , και συνέβαλαν στην αύξηση των συνοριακών επεισοδίων. Το επεισόδιο της 24^ης Μεραρχίας αποκάλυψε ότι υπάρχει τώρα μια ισορροπία δυνάμεων, κι αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο ανάμεσα στις δύο οργανώσεις. Σκοπός του ΕΛΑΣ είναι να το εκμεταλλευτεί αυτό, μετατρέποντας τη συμφωνία της Πλάκας από μια συμφωνία ανακωχής σε μια συμφωνία που να εξασφαλίζει το στάτους κβό χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις επιχειρησιακές ανάγκες της «Κιβωτού του Νώε», όπως προέβλεπε η μυστική παράγραφος. Επειδή ο ΕΛΑΣ δεν μπορεί να ελπίζει τώρα πια ότι θα εξολοθρεύσει τον ΕΔΕΣ, θέλει να τον κρατήσει περιορισμένο σε μικρή περιοχή και να τον συκοφαντεί με την προπαγάνδα του. Απ’ την άλλη μεριά, ο ΕΔΕΣ περιμένει μια διαταγή απ’ το Γενικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής για να εξαπλωθεί προκαλώντας στην ανάγκη μια ένοπλη σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν στοιχεία στον ΕΔΕΣ που βάζουν το μίσος τους για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πριν απ’ το μίσος τους για τους Γερμανούς. Για να βοηθηθεί ο Ζέρβας να κρατήσει υπό έλεγχο αυτά τα στοιχεία, πρέπει να είναι σε θέση να τα κατευθύνει εναντίον των Γερμανών.

Η πολιτική κατάσταση

 Εφόσον το παρελθόν έδειξε ότι ο ΕΛΑΣ ελέγχεται από μια πολιτική ομάδα, δεν πρέπει κανείς να εξετάζει το στρατιωτικό πρόβλημα στην Ελλάδα ξεχωριστά απ’ τον πολιτικό περίγυρό του. Η συμμετοχή του ΕΛΑΣ στην κυβέρνηση του Καΐρου έγινε μετά από πιέσεις, και είναι πιθανό η συμμετοχή αυτή να μην είναι ειλικρινής. Για παράδειγμα, οι ισχυροί της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ-ΚΚΕ, ο Σιάντος και οι σύντροφοί του, Γαβριηλίδης, Ρούσος, Μπακιρτζής και Παρτσαλίδης, δεν πάνε στο Κάιρο. Οι αντιπρόσωποι προέρχονται απ’ την μετριοπαθή μερίδα (Σβώλος, Ασκούτσης και Τσιριμώκος), που δεν έχει σημαντική επιρροή στην ΠΕΕΑ και το ΕΑΜ-ΚΚΕ. Επιπλέον, η συμμετοχή στην κυβέρνηση του Καΐρου ήρθε μάλλον πολύ αργά για ν’ αλλάξει τα δεδομένα της ένοπλης εξουσίας στην Ελλάδα. Ούτε η χρήση της τρομοκρατίας στην «Ελεύθερη Ελλάδα», ούτε ο έλεγχος απ’ το ΕΑΜ της ηγεσίας του ΕΛΑΣ περιορίστηκαν πρόσφατα. Αντίθετα απ’ ότι φαίνεται, μάλλον αυξήθηκαν. Λ.χ. ο Καλαμπαλίκης, διοικητής της 9^ης Μεραρχίας, αντικαταστάθηκε απ’ τον Μπακιρτζή.

Πίσω απ’ την υποδομή που ελέγχει ο Σιάντος, υπάρχουν πολλά δείγματα διασπαστικών δυνάμεων. Η εχθρότητα απέναντι στον ΕΛΑΣ και τα έργα του ήταν φανερή στη Δυτική Μακεδονία μετά τη γερμανική επιδρομή. Ήταν φανερή και στην Περιοχή Γ μετά την εξολόθρευση της ΕΚΚΑ. Εκτός απ’ το μίσος που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές πράξεις, ο πόλεμος έχει κουράσει τον πληθυσμό. Έτσι, ο κόσμος επιθυμεί τη διάλυση του ΕΛΑΣ με την ίδια αδημονία με την οποία περιμένει το τέλος της γερμανικής κατοχής.

Στο εσωτερικό του ΕΛΑΣ υπήρχαν ανάλογες δυνάμεις. Πιστεύω ότι πάνω από το 60% των αντρών του ΕΛΑΣ θέλουν να τον εγκαταλείψουν, αν μπορούν να το κάνουν χωρίς κίνδυνο, και θέλουν να συνεργαστούν με τα στρατεύματά μας εναντίον των Γερμανών. Οι περισσότεροι προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ για πατριωτικούς λόγους. Πλανήθηκαν και το ξέρουν, αλλά δεν βλέπουν πως μπορούν να ξεφύγουν.

Προτεινόμενη στρατιωτική πολιτική για τη φάση 3 της «Κιβωτού»

 Πρέπει να εκμεταλλευθούμε αμέσως την έστω τυπική συμμετοχή των ΠΕΕΑ-ΕΑΜ-ΚΚΕ στην κυβέρνηση του Καΐρου, προσπαθώντας να τοποθετήσουμε τον ΕΛΑΣ και τον ΕΔΕΣ κάτω απ’ την άμεση διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής.

Κρίνοντας την κατάσταση με βάση τις εσωτερικές συνθήκες, προτείνω τις παρακάτω μεθόδους:

Α) Αντιπρόσωποι της ηγεσίας του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ πρέπει να λάβουν οδηγίες να πάνε στο Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Μέσης Ανατολής. Το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο, σε στενή συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο Μέσης Ανατολής, θα πρέπει να διευθύνει τις επιχειρήσεις της φάσης 3 απ’ τη Μέση Ανατολή.

Β) Ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ θα πρέπει να γίνουν επώνυμα μέλη των Ελληνικών εθνικών δυνάμεων. Πρέπει επίσης να έρθουν στη χώρα Έλληνες ανώτεροι αξιωματικοί και να πάνε στο Γενικό Αρχηγείο του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ, καθώς και στα αρχηγεία των Μεραρχιών και Ταξιαρχιών.

Γ) Οι αξιωματικοί της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής πρέπει να διαπιστευθούν σαν στρατιωτικοί εκπρόσωποι του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής στα αρχηγεία του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, καθώς και στα αρχηγεία των Ταξιαρχιών. Πρέπει επίσης να διατηρήσουν τη διοίκηση των μη Ελληνικών συμμαχικών στρατευμάτων σ’ όλες τις περιοχές.

Δ) Επιλεγμένες μονάδες του Ελληνικού Εθνικού Στρατού στη Μέση Ανατολή πρέπει να μπουν στη χώρα ή να πέσουν με αλεξίπτωτα στις περιοχές του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ , για να συνεργαστούν σε επιχειρήσεις με τις συμμαχικές μονάδες και τις ανταρτικές ομάδες κομμάντο, ώστε ν’ αυξήσουμε τη δύναμή μας στις περιοχές των στόχων.

Κάνω τις παραπάνω προτάσεις έχοντας καταλήξει ότι ο χρόνος δεν μας επιτρέπει καμιά σοβαρή αναδιοργάνωση των ανταρτικών δυνάμεων ή τη διείσδυση πολλών στρατιωτικών μονάδων απ’ τη Μέση Ανατολή. Το βασικό προτέρημα των μεικτών αρχηγείων θα είναι ότι θα δημιουργήσουν μια γέφυρα ανάμεσα στη Μέση Ανατολή και τους αντάρτες, και θα βοηθήσουν έτσι στη δημιουργία μεγαλύτερης νομιμοφροσύνης. Η διείσδυση έστω και μικρών ομάδων θα ανυψώσει το ηθικό των ανταρτών και θ’ αυξήσει τις πιθανότητές μας για τη φάση 3 της «Κιβωτού». Το Γενικό Αρχηγείο του ΕΛΑΣ στη νέα του μορφή θα είναι διοικητικό και όχι επιχειρησιακό.

Πιστεύω, τέλος, ότι είναι πολύ σημαντικό να μπουν στην Ελλάδα σ’ αυτή τη φάση πολεμικοί ανταποκριτές έγκυρα διαπιστευμένοι, με το κάλυμμα της πολιτικής ενοποίησης, (χωρίς την έγκριση του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ), για να διαπεράσουν το πέπλο της μυστικότητας που καλύπτει τα ελληνικά πράγματα.

http://ellhnikaxronika.com/2015/03/28/%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CF%87%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84-%CE%B7-%CE%AD%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83-%CE%BA/

Κατασκευαστές μειονοτήτων...

Κατασκευαστές μειονοτήτων...

Είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση (http://ethnologic.blogspot.gr/2015/05/13-17-2015.html) στο Συνέδριο που οργάνωσε στην Κομοτηνή η  Ομοσπονδιακή Ένωση Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN) στην Κομοτηνή στις 13-17 Μαΐου 2015 σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης, του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης & Φιλίας και του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, στο οποίο μίλησε και η εκπρόσωπος των "εθνικά μακεδόνων" της Ελλάδας. 

Τι ακριβώς όμως είναι αυτή η FUEN και τι κρύβεται από πίσω; Το άρθρο που ακολουθεί επιχειρεί να δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις στο ερώτημα αυτό.

ΔΕΕ

FUEN: Γερμανοί «σπεσιαλίστες» επί των εθνοτήτων που δραστηριοποιούνται για τον κατακερματισμό του Ιράκ εφευρίσκουν «μειονότητα» Βλάχων στην Ελλάδα

Διευθυντήριο με πολλαπλούς παίκτες 19/10/2006 

FLENSBURG -BOZEN (Μπολτσάνο) - ΒΑΓΔΑΤΗ - ΑΘΗΝΑ 

(Ίδια έκθεση) 

Γερμανοί «ειδήμονες επί των εθνοτήτων» συμμετέχουν στην προετοιμασία για την εδαφική κατάτμηση του Ιράκ σε τρία (αυτόνομα) κράτη. Η κατάτμηση προετοιμάζεται από μια «ομάδα μελέτης» του Κογκρέσου των ΗΠΑ, υπό την προεδρία του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Τζέιμς Μπέικερ. Σύμφωνα με το σχέδιο τους, το Ιράκ πρέπει να υποδιαιρεθεί σε «αυτόνομες περιφέρειες». Η «Ευρωπαϊκή Ακαδημία του Bozen» παρέχει μαθήματα «αυτονομίας» στους μελλοντικούς «managers» των ιρακινών περιφερειών. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων παραδίδονται εκπαιδευτικά σεμινάρια στα πλαίσια αυτού του προγράμματος. 

Η «ευρωπαϊκή» ακαδημία είναι ένα ερευνητικό ινστιτούτο μειονοτήτων, που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Γερμανόφωνης επαρχίας Bozen (Μπολτσάνο), στην περιφέρεια του νότιου Τιρόλ-Τρεντίνο της Ιταλίας. Η ακαδημία έχει στενούς δεσμούς με τις γνωστές οργανώσεις-βιτρίνες που προωθούν την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του Βερολίνου, οι δραστηριότητες των οποίων μπορούν να χαρακτηριστούν «εθνοτιστικές» και «ρατσιστικές». Σε διάσκεψη τύπου που θα λάβει χώρα την επόμενη εβδομάδα στο Bozen (Μπολτσάνο) οι «ειδήμονες επί των εθνοτήτων» στοχεύουν να αναλάβουν δράση και σε άλλες περιοχές διεθνούς έντασης. Η εστίαση των υπό γερμανική ηγεσία διαβουλεύσεων «περί των εθνοτικών ομάδων» εντοπίζεται στις συγκρούσεις στη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βόρεια Ισπανία (Χώρα των Βάσκων), καθώς επίσης και σε υποτιθέμενα κέντρα σύγκρουσης στην Ελλάδα. 

Την περασμένη εβδομάδα, περίπου 40 αντιπρόσωποι της διοίκησης του πολέμου της Βαγδάτης ήρθαν στο Bozen για καθοδήγηση σε ζητήματα σχετικά με την «αυτονομία». Στο πλαίσιο μαθήματος μάστερ με θέμα «Ομοσπονδιακό σύστημα στα πλουραλιστικά Κράτη», [1] επρόκειτο να λάβουν βαθιές γνώσεις σχετικά με «τη συμβίωση πληθυσμών διαφορετικών εθνοτικών ομάδων». Η εθνοτιστική έννοια του «folk group», η οποία έθεσε τις βάσεις για την εξαπάτηση εκατοντάδων χιλιάδων κατά τη διάρκεια της βασιλείας της ναζιστικής τρομοκρατίας [2], αποτελεί σήμερα τη βάση της ατζέντας των ΗΠΑ για τη διάλυση του Ιράκ σε ζώνες «εθνοτικών ομάδων» [3]. Kατά συνέπεια, οι «λαότητες (folk groups)» των Σουνιτών, των Σιιτών και των Κούρδων θα χωριστούν σε τρία περιφερειακά κράτη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο έλεγχος της εν λόγω χώρας, που είναι πλούσια σε πρώτες ύλες. Ο σχεδιασμός των ΗΠΑ αναφέρεται ρητά στην εθνοτική (αίματος) ομογενοποίηση του Ιράκ, το οποίο πρέπει να σβηστεί από το χάρτη μέσα από την καθιέρωση «συνόρων βασισμένων στην αιματολογική καταγωγή» (blood borders) [4]. 

ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ 

Τις τελευταίες εβδομάδες, οι συμμετέχοντες στα μαθήματα της έννοιας της «λαότητας-folk group» (δικηγόροι και διοικητές διαφόρων επαρχιών στο Ιράκ) φιλοξενήθηκαν από την «Ευρωπαϊκή Ακαδημία Bozen (Μπολτσάνο)», ένα από τα ερευνητικά ινστιτούτα ερευνών μειονοτήτων, που χρηματοδοτούνται με περίπου πέντε εκατομμύρια ευρώ, από την κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος του Νότιου Τιρόλου (SVP). (Ο συνολικός προϋπολογισμός είναι δέκα εκατομμύρια ευρώ). Το SVP, που θεωρείται ότι ανήκει στη δεξιά πτέρυγα του πολιτικού φάσματος, εκπροσωπεί τα συμφέροντα του Γερμανόφωνου πληθυσμού της ιταλικής επαρχίας Bozen (Μπολτσάνο). Σύμβουλος στο κατεξοχήν πεδίο ειδίκευσης της Ακαδημίας Bozen, τα «μειονοτικά δικαιώματα», είναι ο Γερμανός «ειδήμων επί των εθνοτήτων» Rainer Hofmann (Frankfurt/Main), ο οποίος απαιτεί μια «ανεξάρτητη ταυτότητα» για τις «εθνοτικές ομάδες» και τους «αιματολογικώς διακριτούς πληθυσμούς» (blood-line peoples)» [5]. Σύμφωνα με τον Hofmann η «αναγκαστική αφομοίωση» των «αιματολογικώς διακριτών πληθυσμών» του δικαιολογεί «(...) την δυναμική δημιουργία χωριστών κρατών ή αλλαγή των συνόρων»- ένα από τα σχέδια δράσης των ΗΠΑ, που πρόκειται να εφαρμοστεί τώρα στο Ιράκ. Ο ιρακινός πρεσβευτής στην Ιταλία, Mohammed Mahmoud Al Amili, συνόδευσε τα μελλοντικά διευθυντικά στελέχη του υπό διάλυση Ιρακινού κεντρικού κράτους στα μαθήματα του Ινστιτούτου Μειονοτήτων του Bozen (Μπολτσάνο).

ΕΝΤΑΣΕΙΣ 

Το Ινστιτούτο Bozen διατηρεί στενές σχέσεις με την «Ομοσπονδιακή Ένωση Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)» και άλλους μετωπικούς οργανισμούς της Γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Η FUEN [6] ιδρύθηκε από συνεργάτες των Ναζί, και - όπως το Ινστιτούτο Μειονοτήτων με τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Ακαδημία» - χρηματοδοτείται από την κρατική κυβέρνηση του Bozen. Η FUEN και η «Ευρωπαϊκή Ακαδημία» έχουν ανακοινώσει ότι μια «διεθνής διάσκεψη» θα πραγματοποιηθεί στις αρχές της επόμενης εβδομάδας με τη συμμετοχή «περίπου 100 εκπρόσωπων μειονοτήτων, από όλη την Ευρώπη». Μεταξύ των διοργανωτών του συνεδρίου είναι επίσης ο «Σύλλογος Απειλούμενων Λαών» (GfbV), από το Goettingen της Γερμανίας. Τα κύρια θέματα συζήτησης θα είναι η «Βόρεια Ιρλανδία» και η «Χώρα των Βάσκων». Σύμφωνα με την FUEN, από τη σκοπιά των «χαρακτηριζόντων κρατών» (Μεγάλη Βρετανία, Ισπανία) αυτές αποτελούν περιοχές εθνοτικών εντάσεων[7]. Η FUEN έχει τα κεντρικά της γραφεία στη Βόρεια Γερμανία στο Flensburg και απολαμβάνει σημαντική κρατική χρηματοδότηση από το Γερμανική Κυβέρνηση. 

ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ 

Ακόμη και στην Ελλάδα, η FUEN φροντίζει για τις «εθνοτικές ομάδες/folk groups» που έχει ανακαλύψει. Οι Γερμανοί εθνοτιστές-πολιτικοί επιθυμούν να φέρουν τις «Αρμάνικες-Βλάχικες [8] και "Μακεδονικές" εθνοτικές ομάδες» [9] κάτω από την Γερμανική επιρροή. Αυτές οι δήθεν «εθνοτικές ομάδες», επινοημένες από την FUEN, επιχειρείται να χαρακτηριστούν επισήμως ως μειονότητες. Οι Ελληνικές αρχές έχουν ήδη διαμαρτυρηθεί επίσημα στο παρελθόν λόγω των προσπαθειών των Γερμανών «σπεσιαλίστων» επί των εθνοτήτων να υποκινήσουν μειονοτικά ζητήματα στην Ελλάδα. [10] Η Αθήνα φοβάται μια εσκεμμένη αποσταθεροποίηση στις παραμεθόριες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, η οποία θα μπορούσε να έχει συνέπειες για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. 

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ 

Βασισμένη στα μοντέλα που δημιουργήθηκαν στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, η FUEN ισχυρίζεται, σε έναν πρόσφατα δημοσιευμένο «Καταστατικό Χάρτη», ότι στην Ευρώπη υπάρχουν πάνω από 300 μειονότητες με περίπου 100 εκατομμύρια άτομα. Αυτό θα σήμαινε ότι «περίπου ένας στους εφτά Ευρωπαίους ομολογεί ότι αυτός/αυτή ανήκει σε μια γηγενή, εθνική μειονότητα» [11]. Όσον αφορά στις επιτηδευμένες αναφορές της FUEN περί εδαφικής προσκόλλησης («αυτόχθονες»), ή περί γενεαλογικής καταγωγής («εθνοτικές ομάδες»), αυτές στοχεύουν σε μια σειρά από νομικώς αυθαίρετα μέτρα ώστε να διαλύσουν τις δομές του έθνους-κράτους, δια της προώθησης και εδραίωσης ανόμοιων μεταξύ τους εθνοτικών ταυτοτήτων. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, τα 100 εκατομμύρια μέλη των Ευρωπαϊκών «εθνοτικών ομάδων-folk groups» έχουν «το δικαίωμα στην προστασία των παραδοσιακών πατρίδων τους», ώστε ούτε να αφομοιωθούν, ούτε να «υπερ-αποξενωθούν» από το πάτριο έδαφός τους. Οι «βασικές αρχές» του ισχύοντος καταστατικού χάρτη της FUEN αυτολεξεί είναι ότι: «Eμείς, οι αυτόχθονες, οι εθνικές μειονότητες/εθνοτικές ομάδες-folk groups, επικαλoύμαστε για τον εαυτό μας το δικαίωμα ( ... ) να προστατευτούμε από την αφομοίωση». Την ίδια στιγμή, η FUEN απαιτεί «πολιτιστική αυτονομία, καθώς και τις απαραίτητες μορφές αυτο-κυβέρνησης» των κατά τόπους περιοχών που προσδιορίζει ως «εθνοτικές» πατρίδες των 300 μειονοτήτων. Οι πραγματικές κοινωνικής προέλευσης μειονότητες (οι μετανάστες) εξαιρούνται ρητά από τις απαιτήσεις για τα εν λόγω δικαιώματα. (σημείωση Vlahofonoi Blogspot: όπερ και αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς πόσα εκατομμύρια Τούρκων, Ανατολικο-ευρωπαίων και άλλων μεταναστών ζουν στην Γερμανία) 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ 

Οι πανευρωπαϊκές εθνοτικες δραστηριότητες, που σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές είναι ρατσιστικές [12] και εξυπηρετούν συγκεκαλυμμένα Γερμανικά συμφέροντα εξωτερικής πολιτικής, λαμβάνουν ολοένα και αυξανόμενη στήριξη εκ μέρους της κυβέρνησης. Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης του Καταστατικού Χάρτη της FUEN, στην πόλη Bautzen (στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας), ο χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός του κρατιδίου, Georg Milbradt καθησύχασε τους «εθνοτιστές» για μια συνεχή συγχρηματοδότηση από την κυβέρνηση του κρατιδίου του. Παρόμοια ροή κεφαλαίων παρέχεται από την κρατική κυβέρνηση του Schleswig-Holstein στη Γερμανία, από την πολιτειακή κυβέρνηση του Kaernten στην Αυστρία, από την διοίκηση της Γερμανόφωνης κοινότητας Βελγίου, καθώς και από την τοπική κυβέρνηση της Γερμανόφωνης επαρχίας Bozen στην Ιταλία, η οποία συνεργάζεται στενά με την FUEN. Έτσι, η FUEN έχει εξελιχθεί σε μια παν-Γερμανική συντονιστική επιτροπή για τα συμφέροντα της Γερμανικής εξωτερικής πολιτικής σε ο,τι έχει σχέση με τις «εθνοτικές ομάδες-folk groups». Ο Δρ. Detlev Rein, υφυπουργός στο Γερμανικό Υπουργείο Εσωτερικών, είναι πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής τους. Ο Rein είναι πρόεδρος της ένωσης προσωπικού της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων (CAHMIN) και διαδίδει τη γερμανική εθνο-πολιτική σε διεθνές επίπεδο. Σύμφωνα με την FUEN, ακόμα και η Γερμανική κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου και του κόμματος ‘Linke PDS’ συμμετέχει στην πολυ-κομματική υποστήριξη της FUEN και της πολιτικής της, του αίματος και εδάφους [ 13 ].

Παρακαλούμε διαβάστε επίσης: Hintergrundbericht: Die Föderalistische Union Europäischer Volksgruppen, "Europa der Regionen" für Jugoslawien, "Volksgruppen" für "Europa", Berlin organisiert seine "Volksgruppen", Regierungsverantwortung, Aktionseinheiten, "Begegnung der Völker", Gemeinsam, Deutsche Jäger and Schutzmacht-Klausel 

[1]Iraker studieren Südtirol-Autonomie; Südtirol online 13.10.2006

[2]Walter von Goldendach, Hans-Rüdiger Minow: Von Krieg zu Krieg. Die deutsche Außenpolitik und die ethnische Parzellierung Europas, München 1999

[3]Bush-Krieger fürchten Rache der Wähler; Focus online 17.10.2006

[4]see also A Dirty Little Secret

[5] Rainer Hofmann: Minderheitenschutz in Europa, Berlin 1995

[6]Walter von Goldendach, Hans-Rüdiger Minow: Von Krieg zu Krieg. Die deutsche Außenpolitik und die ethnische Parzellierung Europas, München 1999

[7]FUEV, August 1994

[8]Internationale Aromunen Konferenz in Rumänien; FUEV-Pressemitteilung Nr. 2006-25

[9]Lageerkundungsreise nach Griechenland; FUEV-Pressemitteilung Nr. 2006-09

[10]Walter von Goldendach, Hans-Rüdiger Minow: Von Krieg zu Krieg. Die deutsche Außenpolitik und die ethnische Parzellierung Europas, München 1999

[11]FUEV-Charta der autochthonen, nationalen Minderheiten in Europa; Bautzen 2006

[12]Pierre Hillard: Minorités et régionalismes dans l'Europe Fédérale des Régions: Enquête sur le plan allemand qui va bouleverser l'Europe, Paris 2001

[13]FUEV-Delegation in Berlin und Bautzen; FUEV-Pressemitteilung Nr. 2006-06

Mετάφραση από τα αγγλικά του Τσιαμήτρου Γιάννη

http://vlahofonoi.blogspot.gr/2014/03/fuen.html?spref=fb

Η δράση των Τσάμηδων στην Κατοχή...

Τσάμηδες, το τάγμα Νουρί Ντίνο

Απόσπασμα από το κείμενο του Αθανάσιου Γκότοβου, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, “Τσάμηδες, ετερότητα και σύγκρουση” που είναι δημοσιευμένο στο Άρδην τ. 99 που κυκλοφορεί 

[...]

Παράλληλα με τον εξοπλισμό των χωριών της Θεσπρωτίας, αρχίζει να συγκροτείται το λεγόμενο τάγμα Nuri Dino, το οποίο καλείται να δράσει κυρίως στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Γίνονται οι αναγκαίες συνεννοήσεις με τον αρμόδιο γερμανό στρατηγό, υπεύθυνο για την Αλβανία, ο οποίος στις 29.3.44 δίνει τη σχετική άδεια:

«Ο κ. Nuri Dino έχει την άδεια να συγκροτήσει ένα εθνικό αλβανικό στρατιωτικά οργανωμένο τάγμα επιστράτων εθελοντών στην περιοχή Αργυροκάστρου με σκοπό να πολεμήσει εναντίον των κομμουνιστών ανταρτών της περιοχής. Η επαφή με τους εγγύς ευρισκόμενους διοικητές των γερμανικών δυνάμεων είναι απαραίτητη, ειδικά πριν από την πραγματοποίηση σημαντικών επιχειρήσεων».

Ήδη νωρίτερα, και συγκεκριμένα στις 21.1.44, είχαν ζητηθεί τέσσερις Αλβανοί αξιωματικοί για τη στελέχωση του τάγματος: «Για το υπό συγκρότηση τάγμα “Nuri Dino” παρακαλούμε για την απόσπαση τεσσάρων αλβανών αξιωματικών (αν είναι δυνατόν ένας από αυτούς με γνώσεις στη Γερμανική ή τη Γαλλική). Προώθηση στο Αργυρόκαστρο.»

Όπως μαθαίνουμε από σχετικό έγγραφο για τη δομή του τάγματος, το τάγμα «Νουρί Ντίνο» παρουσιάζει στις 18.3.1944 την εξής εικόνα σε ό,τι αφορά τη σύνθεση, τον ρουχισμό και τον οπλισμό:

«Δύναμη του τάγματος προς το παρόν: 691 άνδρες. 300 άνδρες από την περιοχή Ηγουμενίτσα-Φιλιάτες-Παραμυθιά και 391 άνδρες από την περιοχή Αργυροκάστρου. Το τάγμα υπάγεται από επιχειρησιακής πλευράς στη Μεραρχία Steyrer και οικονομικώς στο Ι/724. Το Ι/724 έχει την ευθύνη της παραλαβής και της διανομής του συσσιτίου.

Ο εφοδιασμός με ρουχισμό, οπλισμό και πυρομαχικά ρυθμίζεται κεντρικά από το [22. ορεινό] Σώμα Στρατού στα Ιωάννινα.

Με βάση τη διαταγή του Γενικού Στρατηγείου του ΧΧΙΙ Ορεινού Σώματος Στρατού/Ic Nr. 3504/43 αναλογούν στο τάγμα: 1000 στολές, 1000 όπλα, 16 όλμοι, 16 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 100.000 σφαίρες για ατομικό όπλο, 32.000 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο. Μέχρι τώρα έχουν παραληφθεί: 800 στολές, 300 όπλα, 4 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 71.200 σφαίρες, 23.400 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο»

Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται τόσο ομαλά για τον Nuri Dino. Στο Αργυρόκαστρο υπηρετεί εκείνη την εποχή ως νομάρχης ένας ομοϊδεάτης, ο Vehip Runa, ο οποίος φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί να παρακάμπτεται από τον Nuri σε πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο. Δημιουργούνται τριβές ανάμεσά τους, οι οποίες υποχρεωτικά πρέπει να λυθούν σε ανώτερο επίπεδο. Έτσι, στις 22.5.44, ο Ντίνο απευθύνεται στον Αλβανό υπουργό εσωτερικών Djafer Deva, από τον οποίο ζητά ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων, όπως φαίνεται από χειρόγραφο σημείωμα που συντάσσει στα γαλλικά και το υπογράφει ο ίδιος. Την ίδια ακριβώς αποσαφήνιση ζητά και το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού από τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της Αλβανίας, απευθύνοντάς του μια όμοια στο περιεχόμενο επιστολή με εκείνη του Nuri:

«Ο Nuri Dino παρακαλεί τον υπουργό εσωτερικών Xhafer Deva για αποσαφήνιση της θέσης του ως ηγέτη της πολιτοφυλακής σε σχέση με το Γενικό Στρατηγείο Ιωαννίνων αφ’ ενός και απέναντι στο νομάρχη Αργυροκάστρου αφ’ ετέρου.

Το Γενικό Στρατηγείο ενδιαφέρεται επίσης για αποσαφήνιση, καθώς ο Nuri Dino φαίνεται να έχει εξουσιοδοτηθεί από τα Τίρανα να διατηρεί απ’ ευθείας επαφή, ενώ η οδηγία του νομάρχη Αργυροκάστρου είναι να υπάγεται η αλβανική πολιτοφυλακή της περιοχής σε εκείνον.

Λόγω του τελευταίου γεγονότος έχει γίνει συνεννόηση με τον νομάρχη, ώστε όλες οι εντολές της Γενικής Διοίκησης προς τον Ντίνο να διαβιβάζονται μέσω του νομάρχη».

Τελικά, και παρά τις άοκνες προσπάθειές του, ούτε νομάρχης Αργυροκάστρου θα γίνει, ούτε θα μπορέσει να αυτονομηθεί από τον αντίζηλό του Vehip Runa.

Nuri Dino: άριστος πληροφοριοδότης, διοικητής ναζιστικού τάγματος, μαυραγορίτης

Οι προστριβές, όμως, με τον Runa φαίνεται πως έχουν και μια πιο υλική βάση. Στις 13.6.44, ο υπολοχαγός Petersen, ο άνθρωπος του Lanz στο Αργυρόκαστρο και ταυτόχρονα σύνδεσμός του με την αλβανική πολιτική διοίκηση της περιοχής, αναφέρει τα εξής:

«Αναφέρω το ακόλουθο συμβάν:

Στους Αγ. Σαράντα βρισκόταν αποθηκευμένοι περίπου 3 τόνοι αραβοσίτου, αλάτι και ένα ποσό 90.000 αλβανικών φράγκων. Οι Άγ. Σαράντα ανήκουν στη νομαρχία του Αργυροκάστρου. Έτσι ο αντινομάρχης των Αγ. Σαράντα είχε υποσχεθεί τα εφόδια αυτά στον νομάρχη [Αργυροκάστρου] Runa και είχε ήδη οργανώσει την αποστολή τους. Πριν όμως προλάβουν να μεταφερθούν τα υλικά αυτά –τα οποία είναι απολύτως αναγκαία εδώ– από τους Αγ. Σαράντα στο Αργυρόκαστρο, κατασχέθηκαν και απομακρύνθηκαν από τον Nuri Dino, παρά τις αντιρρήσεις του αντινομάρχη.

Όπως είπε ο Runa, ο Nuri Dino μετέφερε τα πράγματα αυτά στα Ιωάννινα με σκοπό το εμπόριο – κυρίως με το χρηματικό ποσό που αφαίρεσε. Ο φρούραρχος των Αγ. Σαράντα έδωσε τη συγκατάθεσή του για την κίνηση αυτή του Nuri Dino – προφανώς λόγω άγνοιας της κατάστασης.

Ο νομάρχης παρακαλεί τη Γενική Διοίκηση να ενημερώσει τις γερμανικές υπηρεσίες στο Δέλβινο και τους Αγ. Σαράντα ότι οι περιοχές αυτές ανήκουν στη νομαρχία Αργυροκάστρου και ότι εντέλει αυτός που δικαιούνται να δίνει εντολές στον αντινομάρχη των Αγ. Σαράντα Τζεμίλ Λέκα και του Δελβίνου Κάνι Λέσκου είναι ο νομάρχης Runa. Ο Runa δικαιολογημένα είναι σφόδρα εξοργισμένος με την εισπήδηση του Nuri Dino στη νομαρχία του, καθώς λόγω της ακύρωσης αυτής της αποστολής σιτηρών, η επισιτιστική κατάσταση έχει γίνει τόσο κρίσιμη, ώστε η υπηρεσία εφεδρικών εφοδίων του γερμανικού στρατού παρακαλείται να αποστείλει επειγόντως στο Αργυρόκαστρο με το αυριανό δρομολόγιο έξι τόνους αραβοσίτου ή σίτου».

Από πληροφοριοδότης και οργανωτής της πολιτικο-στρατιωτικής δραστηριότητας των μουσουλμάνων Τσάμηδων στη Θεσπρωτία, ο Nuri Dino γίνεται διοικητής του ομώνυμου τάγματος στο Αργυρόκαστρο για να εμπλακεί τελικά σε υποθέσεις μαύρης αγοράς, όπως τον κατηγορεί ο ομοϊδεάτης ανταγωνιστής του, νομάρχης Αργυροκάστρου. Παρόλα αυτά οι σχέσεις του με τη γερμανική στρατιωτική διοίκηση της Ηπείρου θα παραμείνουν μέχρι το τέλος στενές.

Τον Ιούνιο του 1944, η φαντασίωση της ένωσης της Θεσπρωτίας με τη Μεγάλη Αλβανία, όπως την είχε υποσχεθεί ο Χίτλερ, βρίσκεται προς το τέλος της. Και ο Nuri Dino το γνωρίζει. Η αποστολή του τώρα είναι να υπερασπιστεί τη de facto εξουσία των μουσουλμάνων Τσάμηδων στην περιοχή αυτή κάτω από στρατιωτικά αντίξοες έως δραματικές για εκείνον συνθήκες. Η εξουσία των Τσάμηδων απειλείται ευθέως από τον ΕΔΕΣ και τις συμμαχικές δυνάμεις, οι οποίες επιδιώκουν τον πλήρη έλεγχο των θεσπρωτικών ακτών και τη δημιουργία εκτεταμένου προγεφυρώματος για εφοδιασμό της ελληνικής αντίστασης, προκειμένου να οργανωθούν οι δολιοφθορές στις αποχωρούσες γερμανικές δυνάμεις. Αυτό που καταφέρνει ο ηγέτης της μουσουλμανικής μειονότητας, παρά την πίεση που δέχονται οι δυνάμεις του, είναι να οργανώσει και να πετύχει το καλοκαίρι του 1944 την εκκένωση της περιοχής νοτίως του Καλαμά με ελάχιστες απώλειες. Οι συμμαχικές δυνάμεις και ο Ζέρβας παρέχουν συνειδητά τον αναγκαίο χρόνο για την επιχείρηση αυτή, η οποία στην πρώτη της φάση δεν ήταν αναίμακτη, καθώς ήταν αδύνατον να ελεγχθούν από πράξεις αυτοδικίας και αντεκδίκησης οι μαχητές των στρατιωτικών μονάδων του Ζέρβα στην περιοχή, και ειδικά εκείνοι που η ίδια η ζωή τους είχε σημαδευτεί επί τέσσερα χρόνια από τη κατοχική βία των ενόπλων Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας και των οποίων αγαπημένα πρόσωπα είχαν δολοφονηθεί από αυτούς. Σε σύγκριση πάντως με τα αιματηρά επεισόδια με θύματα (εθνοτικά) Γερμανούς και άλλους πρόσφυγες που καταγράφηκαν κατά την προέλαση του κόκκινου στρατού τους τελευταίους μήνες των συγκρούσεων στο ανατολικό μέτωπο, τα βίαια επεισόδια εναντίον αμάχων Μουσουλμάνων στην Παραμυθιά, το Καρβουνάρι, την Πάργα και τους Φιλιάτες, το καλοκαίρι και το Φθινόπωρο του 1944, ήταν εξαιρετικά περιορισμένα, και αυτό επειδή τελικά ο Ζέρβας μπόρεσε να επιβάλει την αναγκαία πειθαρχία για την περιφρούρηση του συγκεντρωμένου σε διάφορα ασφαλή σημεία άμαχου μουσουλμανικού πληθυσμού.

Η εκκένωση του συνόλου σχεδόν του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας –με εξαίρεση τους λίγους μουσουλμάνους μαχητές που ήταν ενταγμένοι στο αντάρτικο του ΕΔΕΣ κυρίως από το χωριό Κόντρα της Γκρόπας– ήταν, ίσως, μια από τις λίγες ρεαλιστικές αποφάσεις που πήρε ο Nuri Dino όταν δεν μπορούσε πλέον παρά να παραδεχτεί ότι το σενάριο του αλυτρωτισμού είχε ακυρωθεί οριστικά. Η τραγωδία, όμως, της υπόθεσης αυτής δεν βρίσκεται στην αυτοκαταστροφική πορεία της ηγεσίας των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, αλλά στο ότι η ηγεσία αυτή, χωρίς να συναντήσει στο εσωτερικό της μειονότητας τους φραγμούς και τις αντιστάσεις που θα περίμενε κανείς, κατάφερε και παγίδευσε το σύνολο σχεδόν των ομοεθνών της να συμμετάσχουν στην υλοποίηση της αλβανικής μεγάλης ιδέας, να υπολογίσουν σε λάθος σύμμαχο για την πραγμάτωση της ένωσης της Θεσπρωτίας με την Αλβανία και τελικά να οδηγηθούν αναγκαστικά στον ξεριζωμό, στα πλαίσια μιας εθνοκάθαρσης εξ αντανακλάσεως, παρόμοια με εκείνες που σημειώθηκαν με γερμανικούς πληθυσμούς σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης με την προέλαση του σοβιετικού στρατού. Ότι ο ξεριζωμός ήταν το πιο αναίμακτο σενάριο, αν η συμμαχία με τη Wehrmacht κατέρρεε, το γνώριζε, όπως αποδεικνύεται από τη μελέτη των γερμανικών στρατιωτικών αρχείων, η ηγεσία της μειονότητας από πολύ νωρίς. Αποφάσισε όμως να αναλάβει το ρίσκο και να παίξει με συνέπεια το χαρτί του αλυτρωτισμού, μιλώντας στα μέλη της μειονότητας μέχρι τα τελευταία για «νίκη» και για «απελευθέρωση» της Θεσπρωτίας. Η ηγετική ομάδα των μουσουλμάνων Τσάμηδων έπαιξε κυριολεκτικά με τη φωτιά και έχασε.

http://ardin-rixi.gr/archives/187287

Τουρκικό Θράσος: Να ξηλωθεί η πινακίδα ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Τουρκικό Θράσος: Να ξηλωθεί η πινακίδα ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Εύγε, στη Δημαρχίνα Καβάλας

Περιοδικό "Ζαγάλισα" Η φωνή των Πομάκων
Τεύχος 77, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2015

Και πριν στεγνώσει το μελάνι από το προηγούμενο άρθρο για το σχέδιο επιβολής τουρκογλωσσίας στη Θράκη (και σταδιακά στην Καβάλα), ένα νέο περιστατικό απύθμενου τουρκικού θράσους ήρθε να επιβεβαιώσει τα όσα γράψαμε.

Με μία πρωτοφανή ενέργειά του και υπερβαίνοντας τους κανόνες της διπλωματίας, ο νεοφερμένος πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Αλή Ριζά Ακιντζί, σε «ύποπτη» επίσκεψή του στην Καβάλα, συναντήθηκε …εθιμοτυπικά με τη δήμαρχο Καβάλας κα Τσανάκα. Όμως η επίσκεψη μόνο εθιμοτυπική δεν ήταν, διότι μεταξύ των ανούσιων τυπικοτήτων έριξε τη βόμβα: ζήτησε να απομακρυνθεί η πινακίδα που βρίσκεται στην ανατολική είσοδο της Καβάλας και γράφει ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, με αιματοβαμμένη την μισή Κύπρο, εννοώντας σαφώς την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Ο αρχι...πρόξενος αυτός, λοιπόν, είπε στη δήμαρχο ότι η πινακίδα …ενοχλεί και προκαλεί τα συναισθήματα των τούρκων τουριστών που έρχονται στην Καβάλα.

Η ΥΠΕΡΟΧΗ δήμαρχος του απάντησε ότι η ταμπέλα αυτή αναφέρεται σε ένα θλιβερό ιστορικό γεγονός και ότι οι Κύπριοι είναι αδέλφια των Ελλήνων και υποστηρίζουν πάντα κάθε δίκαιο αίτημά τους. Επίσης, του τόνισε, ότι όλοι όσοι επισκέπτονται την Καβάλα πρέπει να γίνονται κοινωνοί αυτού του ιστορικού γεγονότος και ότι ένας λαός που ξεχνάει την ιστορία του δεν έχει μέλλον.

Συμφωνούμε απολύτως με την τοποθέτηση της δημάρχου και θα προσθέσουμε μόνο ότι όταν οι Τούρκοι απομακρύνουν τις προτομές και τις αφίσες του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) από το τουρκικό τελωνείο στους Κήπους και στις Καστανιές, όταν μετονομάσουν την οδό του φασίστα Αχμέτ Σαδίκ, μπροστά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, ή μετονομάσουν τη γέφυρα Αχμέτ Σαδίκ στη Ραιδεστό/Τεκίρνταγ (…αδελφή πόλη της Καβάλας), που δικαίως προκαλούν και τα αισθήματα των Ελλήνων τουριστών στην Τουρκία, τότε ΙΣΩΣ σκεφτούμε τι θα κάνουμε με την πινακίδα της Κύπρου..

Επαινούμε τη διπλωματική και σοφή απάντηση της ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥ Καβάλας, αλλά εμείς θα απαντούσαμε στον αποθρασυμένο Τούρκο πρόξενο με το πνεύμα και τα λόγια του Γεώργιου Καραϊσκάκη

«Τούρκε πρόξενε, μας έστειλες ένα μπουγιουρντί και μας ζητάς η πινακίδα να φύγει από ‘κει. Ρωτήσαμε τον ίδιο τον π... μας και μας απάντησε να μείνει εκεί»

Αγαπητοί αναγνώστες, υπομονή για μια μεγάλη …έκπληξη στην τουρκική θρασύτητα!

Άρθρο του Κεμάλ Φαρζλή

Τεύχος 77, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2015

Κάτι τρέχει στη Ρωσσία

Ακόμα ένα αντιρωσσικό προπαγανδιστικό άρθρο από πληρωμένους Δυτικούς κονδυλοφόρους. Τους πείραξε που πάει να περάσει Νόμο για έλεγχο των δραστηριοτήτων των διαφόρων ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό. Τι θέλανε; Να τους άφηνε να οργανώνουν ασύδοτοι τα πρακτοριλίκια τους; Διαβάστε το άρθρο και τα συμπεράσματα δικά σας.

ΔΕΕ

Κάτι τρέχει στη Ρωσσία

Το μεγαλείο του αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ο Βλαντιμίρ Πούτιν ο οποίος επιχειρεί και πρόκειται - κατά τα φαινόμενα τουλάχιστον - να περάσει ένα νόμο, ο οποίος παραπέμπει σε άλλες εποχές. Μπορεί ο ίδιος να διανύει την τρίτη κατά σειρά θητεία του, ως εκλεγμένος άρχων της χώρας, ωστόσο οι πρακτικές που ακολουθούνται παραπέμπουν σε άλλες, παλαιότερες - όχι και τόσο μακρινές ιστορικά - εποχές, ενός καθεστώτος που κατέρρευσε. Ενδεχομένως όμως όχι και οο πρακτικές του. Το Penna σας παραθέτει άρθρο του Guardian για έναν νόμο που ενδέχεται να διώξει εκτός συνόρων τις «ξένες απειλές». Τώρα πώς και από ποιον ορίζονται οι ξένες απειλές, φαίνεται ότι είναι το σοβαρότερο θέμα.

«Ανεπιθύμητες δραστηριότητες» θα χαρακτηρίζεται ότι πραγματοποιούν ορισμένες ξένες Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στη Ρωσία, σύμφωνα με σχετικό νόμο που προωθείται από την Κάτω Βουλή (Κρατική Δούμα). Το νέο θεσμικό πλαίσιο οδηγεί σε περαιτέρω καταστολή κοινωνικών δομών που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κατά τη διάρκεια της τρίτης κατά σειρά θητείας του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ήδη από το 2012 η Ρωσία υιοθέτησε έναν αμφιλεγόμενο νόμο με τον οποίο χαρακτηρίζει οργανώσεις που λαμβάνουν χρηματοδότηση από το εξωτερικό ως «ξένους αντιπροσώπους». Οι επικριτές του νέου νόμου υποστηρίζουν ότι η ασάφεια των διατυπώσεων μπορεί να θίξει ακόμη και εμπορικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία.

Ο Dmitry Gudkov (ένας εκ των ελάχιστων βουλευτών που καταψήφισαν στις δύο προκαταρκτικές ψηφοφορίες το νομοσχέδιο) έγραψε στο twitter ότι την επόμενη εβδομάδα οπότε και έχει προγραμματιστεί η τελική ψηφοφορία για το νέο νόμο, είναι μόνο τυπική διαδικασία και θα έπρεπε να θεωρείται ότι έχει ήδη περάσει. 

Κάθε οργανισμός που «αποτελεί απειλή για τα συνταγματικά θεμέλια, τις αμυντικές ικανότητες ή την ασφάλεια της Ρωσίας» μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανεπιθύμητος, σύμφωνα με το κείμενο του νομοσχεδίου. Στην εισηγητική έκθεση μάλιστα γίνεται λόγος για την ανάγκη να σταματήσουν οι «καταστροφικοί οργανισμοί» να δραστηριοποιούνται στη Ρωσία όπου μπορεί να απειλήσουν «βασικές αξίες του Ρωσικού κράτους» και να υποθάλψουν «έγχρωμες επαναστάσεις» - πρόκειται για όρο που χρησιμοποιείται από Ρώσους αξιωματούχους και αναφέρεται σε εξεγέρσεις με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος. 

Αρκετές ΜΚΟ και ξένοι οργανισμοί έχουν ήδη αποσυρθεί από τη Ρωσία ιδιαίτερα μετά την διένεξη με την Ουκρανία όπου η πρώτη ακολούθησε πολιτικές απομόνωσης. 

Την ταμπέλα του «ανεπιθύμητου» θα βάζει το υπουργείο εξωτερικών και ο εισαγγελέας, όχι όμως τα δικαστήρια με αποτέλεσμα κάθε ομάδα, οργανισμός, οργάνωση κτλ να μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανεπιθύμητος και φυσικά όχι μόνο όσοι δραστηριοποιούνται εντός ρωσικών συνόρων. 

Όσοι υπάγονται σε «ανεπιθύμητους οργανισμούς» θα έρχονται αντιμέτωποι με ποινές φυλάκισης έως και έξι ετών, ή ακόμη και απαγόρευση εισόδου στην χώρα. 

Παράλληλα ο νομοθέτης παρέχει τη δυνατότητα παγώματος τραπεζικών λογαριασμών, στέρηση της δυνατότητας έναρξη οποιασδήποτε δραστηριότητας στην Ρωσία ενώ όσοι συνεργάζονται με «ανεπιθύμητους» οργανισμούς θα είναι υπόλογοι στην κυβέρνηση. 

Ο Gudkov προειδοποιεί ότι ο νόμος συμπεριλαμβάνει και επιχειρήσεις. «Οι εισαγγελείς θα μπορούν να βάλουν λουκέτο σε οποιαδήποτε επιχείρηση όπως πχ η Apple ή τα McDonalds, γιατί η ασάφεια της διατύπωσης παρέχει αυτή τη δυνατότητα» τόνισε σε ραδιοφωνικές δηλώσεις. 

«Μπορεί να επηρεάσει τα πάντα, είναι ένας νόμος ιδιαίτερα επικίνδυνος και σίγουρα δεν χρειαζόταν. Δεδομένα θα πλήξει το κλίμα επενδύσεων που έχει αναπτυχθεί στη χώρα» συμπλήρωσε με έντονη ανησυχία.

Πηγή:www.reporter.gr