Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ροκανίζοντας τὸ κλαδὶ ὅπου κάθεστε...

Ανίατες ψυχικές παθήσεις   

Ροκανίζοντας τὸ κλαδὶ ὅπου κάθεστε

Ἔχω -νομίζω- γράψει καὶ παλιότερα ὅτι οἱ πρῶτοι ποὺ θὰ ἐξουδετερωθοῦν πολιτικὰ τελείως ἢ θὰ σφαχτοῦν (*) ἀνελέητα  στὴν Ἑλλάδα μόλις ἀρχίσουν νὰ ἐπικρατοῦν ὡς ἄγραφος κοινωνικὸς νόμος οἱ ἰσλαμικοὶ ἄγραφοι νόμοι/συνήθειες καὶ οἱ γραπτοὶ ἰσλαμικοὶ νόμοι θὰ εἶναι οἱ «ἀντιεθνικιστές», οἱ «antifa», οἱ «πολυπολιτισμικοί», οἱ  παρδαλοὶ gay-pride ἀντιχριστιανοί, οἱ «μορφωμένοι κοσμοπολίτες ποὺ δὲν εἶναι φασίστες σὰν κι ἐσᾶς», οἱ «δικαιωματιστές», στὸ σύνολό τους. Ἱστορικά, ἔχω τὸ δίκαιο μὲ τὸ μέρος μου, γιατὶ τὸ ἴδιο ἔπαθαν καὶ ὅσοι μὴ-θεοκράτες (κομμουνιστές, σεκουλαριστὲς δημοκράτες-ἀντίπαλοι τοῦ Σάχη) στὴν Περσία βοήθησαν στὴν ἐπικράτηση τοῦ θεοκρατικοῦ ἰρανικοῦ καθεστῶτος:
Κατασφάχτηκαν ἀπὸ τὸ θεοκρατικὸ καθεστὼς λίγο μετὰ τὴν ἐπικράτησή του. Γιατὶ ὁ τύπος αὐτὸς ἀνθρώπου ἔχει μυαλὸ ὁρισμένων δυνατοτήτων.
Ὅταν οἱ ἕλληνες antifa, ἀντιεξουσιαστές, δικαιωματιστές, κομμουνιστὲς κ.λπ. πετύχουν τὸν σκοπό τους, θὰ γίνουν, σιγά-σιγά, ἄχρηστοι γιὰ τοὺς Μουσουλμάνους ἔποικους, ποὺ θὰ δραστηριοποιηθοῦν αὐτόνομα, χωρὶς τὴν προβιὰ τῆς ἀριστερῆς προοδευτικότητας, χωρὶς συνθήματα γιὰ «ἴσα δικαιώματα». Ἀκόμη καὶ οἱ πιθανοὶ πράκτορες μεταξὺ τῶν παραπάνω «δικαιωματιστῶν», κι αὐτοὶ θὰ εἶναι ἄχρηστοι.
Ἄν, πάντως, εἶμαι ὑπερβολικός, σπεύδω νὰ παραδεχτῶ ὅτι τὸ λάθος μου δὲν βρίσκεται στὴν πρόβλεψη ὅτι κάποια στιγμὴ οἱ ἡγέτες τῶν Μουσουλμάνων θὰ ξεφορτωθοῦν βίαια τοὺς «δικαιωματιστές» ἀλλὰ στὴν ταχύτητα μὲ τὴν ὁποία θὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτούς. Μπορεῖ -τὸ παραδέχομαι- γιὰ κάποιο διάστημα νὰ ἀφεθοῦν στὴν ἡσυχία τους οἱ ἑστίες διάλυσης (Πανεπιστήμια, συγκεκριμένες γειτονιὲς φρικιῶν ἢ λ.χ. τρανσέξουαλ ἀναρχοαυτόμων καλλιτεχνῶν κ.ο.κ.) ὡς γκέτο-Παιδικὲς Χαρὲς ἕως ὅτου μιὰ ὡραία μέρα ἀποφασιστεῖ ὅτι ἀποτελοῦν παραφωνία ἐλευθεριότητας καὶ ἀντιμετωπιστοῦν (ἀνεπίσημα ἢ μή) μὲ ἕνα πογκρόμ (*)Οὔτε πρέπει νὰ φαντάζεται κάποιος μιὰ ἑνιαία ἐπικράτηση τῶν ἰσλαμικῶν ἄγραφων νόμων π.χ. σὲ ὅλη τὴν Ἀθήνα. Ἕνα σενάριο: Ἀρχικά, κάποιες μεμονωμένες γειτονιὲς (ἀκόμη μὲ θρησκευτικὰ μεικτὸ πληθυσμό), ἤδη ὑποβαθμισμένες καὶ μὲ σημαντικὸ πληθυσμὸ μουσουλμάνων Ἀσιατῶν/Βορειοαφρικανῶν θὰ λειτουργοῦν καθημερινὰ μὲ βάση τὸν ἠθικὸ κώδικα τοῦ Ἰσλάμ. Τοῦ Κάιρου ἢ τοῦ Ἰσλαμαμπάντ. Ὄχι ἀλκοόλ, ὄχι ἀκάλυπτες ἢ ἀσυνόδευτες γυναῖκες (χριστιανὲς καὶ μουσουλμάνες), ὄχι χοιρινό, ὄχι καφετερίες καὶ λοιπὰ «κακόφημα μέρη», φυσικὰ ὄχι γκέι ζωντανοί, ὄχι κωδωνοκρουσίες, ὄχι χριστουγεννιάτικα κ.ἄ. ἔθιμα (δέντρα καὶ δημόσιοι συνοικιακοὶ στολισμοί, κάλαντα, πασχαλιάτικα ἀρνιά), ἀντίθετα θὰ ὑπάρχουν τζαμιὰ μὲ μουεζίνη κ.λπ.. Ἔπειτα, ὁ ἀριθμὸς τῶν γειτονιῶν αὐτῶν θὰ αὐξάνεται, ἀνάλογα μὲ τὸν ρυθμὸ μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ντόπιοι ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ θὰ ἀποχωροῦν ἢ θὰ δέχονται ὡς «πεπρωμένο» τὴν καθημερινότητα ὑπὸ τέτοιους ἄγραφους ἠθικοὺς κανόνες. Δὲν χρειάζεται κανένα «Ἰσλαμικὸ Κράτος» γιὰ τέτοιες πράξεις βίας ἢ καταπίεσης (βλ. Αἴγυπτο).
Τώρα, τὰ παραπάνω δὲν εἶναι ἐπιθυμία, εἶναι ἀπόπειρα πρόβλεψης μὲ βάση κάποιες σταθερές (ἱστορικὰ παραδείγματα, κοινωνικὴ δυναμική). Ἕνας λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο -πιστεύω- δὲν πρέπει νὰ διαβαστοῦν ὡς ἐπιθυμία εἶναι ὅτι ἡ ἐξολόθρευση τῶν «δικαιωματιστῶν» προϋποθέτει ἢ συνεπάγεται τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδας, ἐνδεχόμενο ποὺ δὲν ἐπιθυμῶ (σὲ ἀπόλυτη ἀντίθεση πρὸς τὴ νοοτροπία καὶ τὶς ἐπιθυμίες τῶν antifa καὶ «δικαιωματιστῶν», ποὺ ἐπιτέλους θὰ πάρουν ἐκδίκηση γιὰ τὸν Ἐμφύλιο μὲ τὸ νὰ καταστρέψουν τὴν Ἑλλάδα).
Ἄλλωστε, ταξικὰ κρίνοντας, ἂν ὑπάρχει ἕνας λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο οἱ ἀντιεξουσιαστο-πατέρες, ἀναρχοπατέρες καὶ «δικαιωματιστὲς» τάσσονται ὑπὲρ τῆς λιβανοποίησης τῆς χώρας αὐτὸς εἶναι ὅτι ὡς μεσαῖα-καὶ ἄνω βολεμένα στρώματα δὲν ὑπέστησαν (αὐτοὶ ἢ οἱ οἰκογένειές τους) ὣς τώρα καμμιὰ σοβαρὴ ἀρνητικὴ συνέπεια ἀπὸ τὴν λαθρομετανάστευση, ὅσον ἀφορᾶ λ.χ. τὸν ἀνταγωνισμὸ στὸ χῶρο ἐργασίας μὲ τοὺς φθηνότερους ξένους ἐργάτες, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς πραγματικοὺς προλετάριους. Τί νὰ καταλάβει τὸ στέλεχος-«ἐθελοντὴς» μιᾶς χρηματοδοτούμενης ΜΚΟ ἀπὸ τὸν ἀνταγωνισμὸ ἑνὸς Ἕλληνα οἰκοδόμου, κουρέα, «ζητιάνου» μὲ ἕναν ξένο οἰκοδόμο, κουρέα, «ζητιάνο»; Μόνο θεωρητικὰ μπορεῖ, καὶ γιὰ μιὰ μόνο στιγμή, ἀκίνδυνα, ναστοχαστεῖ, χωρὶς κανένα ρίγος ἐπιβίωσης. Γιατί νὰ καταλάβει τὸν ντόπιο προλετάριο ὁ μεταπτυχιακὸς/διδακτορικὸς «ἀριστερός/ἀναρχικός», ποὺ ἀτενίζει τὸν καθηγητή του μὲ τὸ στόμα ὀρθάνοιχτο μπὰς καὶ διοριστεῖ ὡς ἐρευνητικὸ προσωπικὸ σὲ κανένα προσωρινὸ ἢ μόνιμο ἐρευνητικὸ πρόγραμμα; Πῶς νὰ κινδυνέψει ἐπαγγελματικὰ ὁ κοσμοπολίτης μεταφραστὴς ἢ ὁ συγγραφέας ἀπὸ τὸν μετανάστη χαμάλη ποὺ δουλεύει στὸ βενζινάδικο; Μὲ ποιὸ τρόπο ὁ ἐξασφαλισμένος «ἀντιρατσιστὴς» ποὺ διαχειρίζεται σφραγίδες νὰ ἀντιληφθεῖ τί ἐφιάλτη συνεπάγεται ἡ «ἐλεύθερη διακίνηση ἀγαθῶν καὶ μεταναστῶν»;  Πῶς θὰ μποροῦσε ἕνας ἀρθρογράφος, ἕνας καλλιτέχνης, ἕνας διπλωματοῦχος μηχανικός, ἕνα κομματικὸ στέλεχος, ἕνας ὑψηλὰ ἀμοιβόμενος, ἕνας «νομὰς» (μὲ δική του ἀπόφαση κι ὄχι λόγω βίας) εὐρωενωσιακὸς ὑπάλληλος στὶς Βρυξέλλες, ἕνας πεφωτισμένος καθηγητὴς (**) νὰ χάσει τὴ δουλειά του -καὶ τὸν ὕπνο του- ἀπὸ τὴν παραπανίσια παρουσία ἀνειδίκευτου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ; Κι ἂν τὸν ἐνοχλοῦν στὴ γειτονιά του, ἔχει τὰ ἀπαιτούμενα χρήματα γιὰ νὰ ἀλλάξει γειτονιά. Δὲν εἶναι τὸ μεσοαστικὸ φοιτηταριάτο (ποὺ γράφει συνθήματα στὰ πανεπιστήμια αὐτοχαρακτηριζόμενο ὡς προλετάριοι) ποὺ θὰ ὑποφέρει, γιατὶ ἡ ζωή του κινεῖται μεταξὺ πάρτυ-ἐξεταστικῆς-παρακολούθησης μαθημάτων. Εἶναι, οἱ ἀναρχικοί, αριστεροί καὶ φιλελεύθεροι δικαιωματιστές, ταξικὰ ἀλληλέγγυοι μὲ τοὺς λαθρο/μετανάστες ἀκριβῶς γιατὶ οἱ τελευταῖοι δὲν ἀποτελοῦν κίνδυνο γιὰ τοὺς πρώτους (ἐργασιακό, κοινωνικό -ζοῦν, κινοῦνται σὲ ἄλλες περιοχές-, πολιτισμικό).
Θὰ πεῖ κανεὶς ὅτι ὑπάρχουν καὶ μικρομεσαῖα-ἀνώτερα στρώματα τὰ ὁποῖα δὲν συμμερίζονται τὸν δικαιωματισμὸ καὶ τὰ «ἀνοιχτὰ σύνορα». Συμπληρώνω: ἐπίσης, οἱ Μὰρξ-Ἔνγκελς ἂν καὶ ἀστοί, ἔδρασαν κατὰ τῶν ἀστῶν. Δὲν φταίω ὅμως ἐγὼ ἂν ἡ ὑλιστικὴ θεωρία ὅτι «Τὸ Εἶναι καθορίζει τὴ Συνείδηση» ἔχει μεγάλα κενά, ἁπλῶς δείχνω ὅτι μὲ τὴ βοήθειά της ἐξηγεῖται ἡ στάση τῶν περισσότερων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν ἀποδέχονται ἀπέναντι στὴ λαθρο/μετανάστευση καὶ τοὺς «πρόσφυγες».
Ἀντίθετα, λένε ὅτι ντόπιοι καὶ ξένοι καταπιέζονται ἀπὸ τοὺς καπιταλιστές. Ὡστόσο, ὅσο κι ἂν οἱ καπιταλιστὲς καταπιέζουν ντόπιους καὶ ξένους, ἡ παρουσία στὴ χώρα τῶν ξένων προλετάριων δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα ἐλεύθερης (ἔστω, τυπικά) ἐπιλογῆς τῶν ντόπιων προλετάριων ἀλλὰ βραχνὰς ποὺ ὲπιβάλλουν οἱ καπιταλιστὲς (μὲ τὴ θεωρία τῶν ἀνύπαρκτων συνόρων) ὥστε νὰ ἐξαναγκάσουν στὴν κατάργηση τῶν νόμιμων ἐργασιακῶν δικαιωμάτων τῶν ντόπιων. Γιατὶ τελικὰ ἂν κάτι εἶναι ἱστορικὰ ἀποδεδειγμένο καὶ ἀναπόφευκτο σὲ κάθε περίπτωση μαζικῆς μετανάστευσης, αὐτὸ εἶναι ἡ τάση συμπίεσης τῶν μισθῶν ἐξαιτίας τῶν μεταναστῶν κι ὄχι οἱ (ἐπιτυχεῖς) κοινοὶ ἀγῶνες ντόπιων & μεταναστῶν γιὰ ἴσα μεροκάματα σὲ μετανάστες.
 Δύο ἐπισημάνσεις:
Ἐννοεῖται ὅτι εἶναι ἄλλο πράγμα ἡ κατάκριση συγκεκριμένων ἀρνητικῶν χαρακτηριστικῶν τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐντελῶς διαφορετικὸ πράγμα ἡ συνολικὴ κατάκριση τοῦ Ἕλληνα ὡς Ἕλληνα, ἐπειδὴ εἶναι Ἕλληνας. Τὸ πρῶτο εἶναι θεμιτὸ καὶ ὑπὸ προὑποθέσεις ἐπιβοηθητικό. Τὸ δεύτερο εἶναι ρατσιστικό, καὶ ἀποδεικνύει ὅτι γιὰ τοὺς «δικαιωματιστὲς» οἱ ἀνάγκες τῆς πολεμικῆς τους (ἡ ὁποία συνίσταται στὸ μίσος κατὰ τῶν Ἑλλήνων) εἶναι ἰσχυρότερες ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τῆς λογικῆς-φιλοσοφικῆς συνέπειάς τους (ἡ ὁποία συνίσταται στὴν καταδίκη κάθε εἴδους ρατσισμοῦ πρὸς ὁποιονδήποτε).
Ἐννοεῖται -ἡ δεύτερη ἐπισήμανση- ὅτι σὲ «κράτη» ὅπως ἡ ρεπουμπλικανικὴ Ρώμη ἢ ἡ ἀμεσοδημοκρατικὴ κοινωνία τῆς Ἀθήνας, ἡ διακήρυξη θέσεων τοῦ τύπου «Ἕλληνες, πεθάνετε» δὲν θὰ προκαλοῦσε ἀντιδράσεις, ἐπίσημες ἢ κοινωνικές, τοῦ τύπου «Ἅμα δὲν σᾶς ἀρέσει, νὰ φύγετε», ἀλλὰ ἐπίσημες ἀντιδράσεις πολὺ χειρότερες, τὶς ὁποῖες δὲν υἱοθετῶ προφανῶς, ἡ πιὸ ὀδυνηρὴ ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἦταν ἡ ἐξορία.
(*) Ἀσφαλῶς τὸ τελευταῖο αὐτὸ εἶναι φρικτό, γιὰ τὰ δεδομένα τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ μας (ὅπως εἶναι φρικτὰ καὶ ὅλα τὰ παραπάνω περὶ σφαγῶν καὶ πογκρόμ…). Ὅμως, ποιὸς μπορεῖ νὰ ἐγγυηθεῖ ὅτι τὸ ροκάνισμα τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς, ἡ ὑποβοήθηση τοῦ Ἰσλὰμ (ὡς ἐναντίωση στὴν ἰσλαμοφοβία), ἡ δημιουρχία ἀταξίας καὶ ἡ κατάργηση τοῦ μονοπωλίου τῆς κρατικῆς βίας δὲν θὰ μεταστρέψουν τὶς συνειδήσεις τῶν πολιτῶν ὑπὲρ τἐτοιων φρικτῶν λύσεων;
(**) Ἐννοεῖται ὅτι ἐδῶ περιγράφουμε συμπεριφορὲς ποὺ ἀναπόφευκτα ἀναπτύσσονται ἐξαιτίας τῶν κινδύνων καὶ τῶν περιστάσεων κάθε ἐπαγγέλματος. Δὲν κατακρίνουμε γενικὰ τὴ νοοτροπία κάθε ἐπαγγέλματος.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Οι προπαγανδιστικές σκοπιμότητες και η γελοιότητα των βραβείων Όσκαρ


Ράμπλινγκ: Η ιστορία με τα Όσκαρ 
«ρατσιστική εις βάρος των λευκών»

Θέση για τις αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει οι «λευκές υποψηφιότητες» στα Όσκαρ πήρε η Σάρλοτ Ράμπλινγκ, η οποία είναι φέτος υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «45 Χρόνια».

Η 69χρονη Ράμπλιγκ είπε ότι η συζήτηση που γίνεται είναι ρατσιστική για τους λευκούς.

Μιλώντας στον γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Europe 1, η βρετανίδα ηθοποιός είπε: «Είναι ρατσιστικό για τους λευκούς. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, αλλά ίσως οι μαύροι ηθοποιοί να μην άξιζε να βρεθούν στην τελική λίστα».

Ερωτηθείσα εάν η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών θα πρέπει να εισάγει ποσοστώσεις, η Ράμπλινγκ είπε: «Γιατί να κατατάσσουμε τους ανθρώπους; Σήμερα, οι περισσότεροι είναι λιγότερο ή περισσότερο αποδεκτοί. Οι άνθρωποι πάντα θα λένε: "Αυτός είναι λιγότερο όμορφος", "Αυτός είναι πολύ μαύρος", "Αυτός είναι πολύ λευκός". Κάποιος πάντα θα λέει ότι και εσύ είσαι (αυτό ή το άλλο). Πρέπει, όμως, να εκλάβουμε από αυτό ότι θα πρέπει να είναι πολλές μειονότητες παντού;»

Όταν ο δημοσιογράφος της λέει ότι τα μέλη της αφροαμερικανικής κοινότητας που εργάζονται στη βιομηχανία του θεάματος αισθάνονται ως μειονότητα, η Ράμπλινγκ λέει: «Ουδέν σχόλιο».

Αναλυτές εκτιμούν ότι τα σχόλια της Ράμπλινγκ δεν θα την βοηθήσουν να κερδίσει το Όσκαρ. 

Αναλυτής του Screen International ανέφερε ότι η ηθοποιός δεν είχε πολλές πιθανότητες κατάκτησης του Όσκαρ, αλλά ότι οι πιθανότητες αυτές δεν διευκολύνονται από τα σχόλια που έκανε. «(Τα σχόλια αυτά) δεν θα αρέσουν στους αμερικανούς ψηφοφόρους των Όσκαρ» σημειώνει ο αναλυτής.

Η συζήτηση συνεχίστηκε σήμερα με την τοποθέτηση της δύο φορές υποψήφιας για Όσκαρ Βαϊόλα Ντέιβις. «Δεν είναι θέμα των Όσκαρ» είπε η γνωστή ηθοποιός. «Τα Όσκαρ αποτελούν σύμπτωμα ενός πολύ μεγαλύτερου θέματος που βρίσκεται στην καρδιά του συστήματος ταινιών του Χόλιγουντ» είπε η Βαϊόλα Ντέιβις.

Η ηθοποιός σημείωσε ότι θα πρέπει να γυριστούν περισσότερες ταινίες που θα περιλαμβάνουν ρόλους για αφροαμερικανούς, ασιάτες και ηθοποιούς που ανήκουν σε άλλες εθνικές μειονότητες. 

«Οι ευκαιρίες δεν είναι ισάξιες του ταλέντου (που προσφέρεται)» δήλωσε η Ντέιβις. «Πρέπει να υπάρξουν περισσότερες ευκαιρίες. Πρέπει να επενδύσει κάποιος σε αυτό» σημείωσε.

Η Ντέιβις είναι η πρώτη Αφροαμερικανή ηθοποιός που κέρδισε βραβείο Emmy για τον ρόλο της στη σειρά How to Get Away With Murder. Τότε είχε προβεί σε παρόμοιες δηλώσεις, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Το μόνο που διαχωρίζει τις έγχρωμες γυναίκες από τις άλλες είναι οι ευκαιρίες. Δεν μπορείς να κερδίσεις Emmy για ρόλους που απλά δεν υπάρχουν».

Η Ριζ Γουίδερσπουν εξέφρασε την απογοήτευσή της για το γεγονός ότι δεν αναγνωρίστηκαν ορισμένες ταινίες και δημιουργεί και είπε ότι ως μέλος της Ακαδημίας θα ήθελε να δει μεγαλύτερη διαφοροποίηση.

Από την πλευρά του, ο Σερ Μάικλ Κέιν κάλεσε τους μαύρους ηθοποιούς να είναι «υπομονετικοί».
«Υπάρχουν πολλοί μαύροι ηθοποιοί. Τελικά, δεν μπορείς να ψηφίσεις έναν ηθοποιό επειδή είναι μαύρος. Δεν μπορείς να πεις: "Θα τον ψηφίσω αν και δεν είναι πολύ καλός, επειδή είναι μαύρος"» είπε στο Radio 4 του BBC. 
«Πρέπει να δώσεις μία καλή ερμηνεία και είμαι σίγουρος ότι πολλοί το έχουν κάνει. Είδα τον Ίντρις Έλμπα (στο Beasts of No Nation). Μου φάνηκε υπέροχος» είπε, σημειώνοντας ότι πέρασαν χρόνια μέχρι ο ίδιος να κερδίσει ένα βραβείο Όσκαρ. «Θα έρθει» τόνισε.




Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Ἀντιδυτικὰ ἢ πρόσεχε τί εὔχεσαι...


Ἀντιδυτικὰ ἢ πρόσεχε τί εὔχεσαι

Μ’ ἀρέσει πολὺ τὸ ρεῦμα σκέψης ποὺ κατακρίνει τοὺς εὐρωλιγούρηδες χωρὶς νὰ ἔχει νὰ προτείνει κάτι λιγότερο οὐτοπικὸ ἀπὸ αὐτούς. Τί προτείνουν οἱ φιλοδυτικοί; Αὐτομαστίγωμα γιατὶ δὲν ἐσωτερικεύουμε τὴν ἀνωτερότητα τῶν δυτικῶν φιλοσοφικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἀξιῶν. Μαθητεία στὴ Δύση, ὅπως ὁ Κοραῆς καὶ ὁ Σ. Μάνγκο πρότειναν. Ἔρχονται μετὰ οἱ κριτικοὶ τῶν φιλοδυτικῶν καὶ σωστὰ ὑποδεικνύουν ὅτι ἡ Δύση ὑποχωρεῖ, ὅτι ἡ Ε.Ε. εἶναι Ναζὶ μὲ Πολιτικά, ὅτι ἡ πολιτισμικὴ ἡγεμονία (τῶν ἀξιῶν καὶ τοῦ τρόπου ζωῆς) τῆς Δύσης θὰ χαθεῖ κατὰ τὸν 21ο αἰ.

Αὐτὰ εἶναι τὰ εὔκολα. Ἡ κριτικὴ εἶναι τὸ πιὸ εὔκολο, γιατὶ δὲν ὑπάρχει σύστημα χωρὶς ἀντιφάσεις καὶ μαῦρες τρύπες στὴν πράξη. Τὰ δύσκολα ἀρχίζουν ὅταν οἱ ἀντιδυτικοὶ περιγράφουν τὴν διάδοχη κατάσταση ἢ τὸ ὅραμά τους. Ἐκεῖ, ἔχουμε ἕνα εὖρος ἀπόψεων: Ἀπὸ ἐκείνους ποὺ παραδέχονται ὅτι κάποια σωστὰ τῆς Δύσης ἀξίζουν κ.λπ., ὣς ἐκείνους ποὺ διαπιστώνουν ὅτι ὁ κόσμος γίνεται πολυπολικὸς ἢ μιλᾶνε γιὰ μιὰ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ στὴν ὁποία θὰ κουρνιάσει ἡ Ἑλλάδα.

Βασικά, οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴ μοναδικότητα κάθε πολιτισμικοῦ παραδείγματος. Νομίζουν ὅπως κι οἱ φιλοδυτικοὶ ὅτι ἡ Δύση εἶναι κάτι φυσικό, ὅτι π.χ. ἡ δημοκρατία καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου ἢ τὰ ἐργατικὰ δικαιώματα εἶναι αὐτονόητα σὰν φυσικὸ φαινόμενο. Νομίζουν, σὰν τοὺς φιλοδυτικούς, ὅτι ὁ «ἰὸς τῆς ἐλευθερίας» πάντα θὰ μολύνει τοὺς πάντες κι ἄρα ὅτι οἱ ἐπισημάνσεις γιὰ τὸν ἀσιατικὸ κολλεκτιβισμὸ εἶναι ὑπερβολικές. Ὅταν ὅμως ἡ Δύση πάψει νὰ εἶναι αὐταξία δὲν θὰ ὑπάρχει λόγος νὰ «κρατήσουμε τὰ σωστά» (κοινοβουλευτισμό, ἄλλες μορφὲς δημοκρατίας, δικαιώματα, ἐλευθερία λόγου) της. Τὰ δυτικὰ ἀπομεινάρια θὰ ἐνσωματωθοῦν ὅπως τὰ σπόλια ἀρχαίων κτηρίων ἐνσωματώθηκαν σὲ μεσαιωνικὰ κτήρια. Διακοσμητικά, ἀποτροπαϊκά, ἀλλὰ μὲ νέο νόημα. Σὲ κάθε περίπτωση, δὲν ἔχει ἀποδειχθεῖ γιατί τὸ σύστημα τῶν καστῶν ἢ τοῦ κινεζικοῦ κολλεκτιβισμοῦ θὰ ἀνεχτεῖ πραγματικὲς δυτικὲς ἀξίες. Καὶ στὴ Ρωμαιοκρατία ὑπῆρχε ἡ ρητορικὴ ἀλλὰ οἱ ρήτορες ἐπέλεγαν ἀνώδυνα κι ἀπολίτικα θέματα. Αὐτὰ τὰ γράφω χωρὶς κάποια ψευδαίσθηση ἢ ἔμμεση προτροπὴ «νὰ ἀγωνιστοῦμε (ποιά; ἡ Ἑλλάδα…) γιὰ τὶς δυτικὲς ἀξίες καὶ γιὰ τὴ Δύση» ὡσὰν νὰ εἶχε ἐπίδραση ἡ στάση μας στὴν ἱστορικὴ πορεία τῆς Δύσης.

Οἱ τῆς πολυπολικότητας νομίζουν ὅτι θὰ ὑπάρξει λιγότερη αὐθαιρεσία, κι ἄρα θὰ ἐπιβιώσουν καλύτερα μικρὲς χῶρες ὅπως ἡ Ἑλλάδα. Στὴν πραγματικότητα, στὴν καλύτερη περίπτωση τίποτε δὲν θὰ ἀλλάξει ἐνῶ στὴ χειρότερη οἱ κίνδυνοι θὰ αὐξηθοῦν. Γιατὶ καὶ ἐντὸς τῆς Δύσης ὑπῆρχαν διάφορες στάσεις ἔναντι τῶν Ἑλλήνων. Ὑπῆρχε μιὰ βασικὴ φιλοτουρκικὴ στάση ἀλλὰ ὄχι τόσο φιλοτουρκικὴ ὥστε νὰ προστάζει ἢ νὰ ἀποδέχεται τὴν ἄτυπη προσάρτηση-ὑποταγὴ τῆς Ἑλλάδας. Ἀντίθετα, στὸ σημερινὸ ἡμιπολυπολικὸ κόσμο (ΗΠΑ βασικὰ ἀποσυρόμενες, Γερμανία ἀναδυόμενη, Ρωσία, Ἰσλάμ), ἡ Ἑλλάδα βουλιάζει στὸ ἰσλαμικὸ ζωτικὸ χῶρο. Σὲ ἕναν πλήρως πολυπολικὸ κόσμο, ἡ ἐξαφάνισή της θὰ εἶναι τόσο πιθανὴ ὅσο ἡ ἐξαφάνιση τόσων καὶ τόσων κρατῶν παλιότερα (π.χ. Πολωνία τὸν 17ο καὶ 18ο αἰ.), ἐὰν συμφωνήσουν ἐπὶ τούτου ὅλοι ἢ οἱ περισσότεροι πόλοι.

Τραγελαφικοὶ εἶναι οἱ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς εἴτε τὴ φαντάζονται ὡς συνεργασία μὲ τὴ Ρωσία εἴτε ὡς συμπάθεια-συνεργασία μὲ τὸ Ἰσλάμ (ποὺ «μᾶς μοιάζει»). Ἡ Ρωσία (τὰ βαφτιστήρια μας, ποὺ εἶναι πολιτισμικὰ πιὸ κοντὰ σὲ μᾶς ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη πλανητικὴ δύναμη) δυστυχῶς δὲν μπορεῖ νὰ ἁπλωθεῖ πέρα ἀπὸ τὸ σεντόνι της, ὁπότε θὰ περιμένουμε κι αὐτὴ τὴν Ἄνοιξη μάταια. Θὰ τῆς κάνουν ντὰ ὅπως παλιὰ οἱ λοιποί, ἂν τολμοῦσε κάτι παραπάνω -καὶ πάντα ἡ Ρωσία ἀδυνατεῖ νὰ νικήσει ὅλη τὴ Δύση. Ἄλλωστε, ἡ Ρωσία μᾶς «πουλᾶ» συστηματικά, ὅσο κι ἂν σίγουρα ἔχει συνεισφέρει πολὺ πιὸ θετικὰ ἀπὸ τὴ Δύση στὴν ἐθνική μας ἐπιβίωση. Ἐξίσου φαντασίωση ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα μιᾶς Εὐρώπης ἀπὸ τὰ Οὐράλια ὣς τὸν Ἀτλαντικὸ καθὼς καὶ τῶν (ἀντιτουρκικῶν) Ἑνωμένων Βαλκανίων. Στὴν πρώτη περίπτωση, οἱ Δυτικοὶ εἶναι ἀντιρῶσοι ἐκ γενετῆς (παρομοίως, ἡ ἄσημη Ἑλλὰς δὲν δύναται νὰ τοὺς μεταπείσει), ἐνῶ στὴ δεύτερη οἱ χριστιανοὶ Βαλκάνιοι εἶναι ἄμυαλοι. Ὅσο γιὰ τὸ Ἰσλάμ, αὐτὸ μᾶς τρίζει τὰ δόντια του ἤδη, εἴτε ὡς (ἐμεῖς Ἀλλὰχ κι ἐσεῖς Χριστό) Τοῦρκοι («τί καλὸς ὁ Ἐρντογὰν καὶ πόσο φασίστες οἱ Κεμαλικοί», λὲν οἱ Ἐνδιαμεσοχωρίτες) εἴτε ὡς Ἄραβες-μυρμηγκιὲς (ποὺ «μᾶς μοιάζουν») νῦν προσφυγόπουλων, προσεχῶς ἐφήβων βιαστῶν-τζιχαντιστῶν, ὡς εἰσβολὴ ἑκατομμυρίων ἀτόμων ποὺ θεωροῦν φυσιολογικὴ καὶ φιλάνθρωπη τὴ Σαρία καὶ τὴ γυναικεία κατωτερότητα, μὲ ἡμι-ἰσλαμίστριες ποὺ ἤδη μᾶς θέτουν κατάμουτρα τὰ ψευτοδιλήμματα τύπου «ἢ μίνι (=εἶσαι πουτάνα) ἢ μαντίλα». Κυριολεκτικά, ἔχουμε μιὰ «Ἐπιστροφὴ στὸν Πλανήτη τῶν Πιθήκων» (ἡ παλιὰ ταινία) χάρη στὸ Ἰσλάμ. Μὲ αὐτὰ τὰ ἰσλαμικὰ ἐπεκτατικὰ ἀδέρφια μας, πιστεύουν οἱ καμμένοι -καὶ ἐνίοτε μὴ Ἀριστεροί- τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς (δὲν ἐννοῶ τὸν Κιτσίκη ἐδῶ, ἀφοῦ ἡ δική του πατέντα διευρύνεται κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ υἱοθετεῖται ἀπὸ τὸν ὁποιονδήποτε), ὅτι θὰ βροῦμε ἕνα modus vivendi κι ὅτι δὲν θὰ μᾶς ἐξισλαμίσουν.

Ὅσο λανθασμένη εἶναι ἡ φιλοδυτικὴ ἄποψη ὅτι καταρρέουμε ἐπειδὴ δὲν μάθαμε καλὰ τὸ δυτικὸ Μάθημα, τόσο εἶναι ἡ ἀντιδυτική, ὅτι «δηλώνουμε ὑποταγὴ σὲ κάτι ποὺ διαλύεται καὶ γι’ αὐτὸ θὰ χαθοῦμε». Ἡ δύναμη τῆς ἀδράνειας καὶ ἡ συνήθεια εἶναι συντηρητικὰ χαρακτηριστικὰ τῶν χωριατῶν (ποὺ εἶναι οἱ Ἕλληνες), καὶ εἶναι ἀναμενόμενα. Τὸ κόστος γιὰ τὴν ἁδράνεια θὰ εἶναι τεράστιο: π.χ. ἕνας πρωθυπουργὸς Μητσοτάκης, ποὺ θὰ ὁρκιστεῖ στὸ Εὐαγγέλιο τῆς Δύσης καὶ τοῦ παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμοῦ τοῦ ’90, ὅπως ὁ Τσίπρας ὁρκίζεται στὸν ἀντιφασισμὸ καὶ τὴν Ἐπανάσταση. Ἀλλὰ πέρα ἀπὸ αὐτό, ἂς μὴ γελιόμαστε. Εἶναι ἡ χωριατίλα, ὄχι εἰδικὰ ὁ δυτικισμός. Εἶναι τὸ μίσος γιὰ τὴ βυζαντινὴ καὶ ἀρχαία ἀντίληψη καὶ ἐξήγηση τῶν πραγμάτων, ποὺ μᾶς μετατρέπει σὲ χωριάτη.

Ἡ τυραννία μιᾶς Κίνας ἢ μιᾶς Ἰνδίας (τῶν κοινωνικῶν προτύπων τους καὶ δομῶν τους, ὅταν αὐτὰ θὰ εἶναι «αὐτονόητα» στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν πλανήτη) θὰ εἶναι πολὺ χειρότερη ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν Φονιάδων τῶν Λαῶν ἢ τῶν ἰμπεριαλιστῶν Εὐρωπαίων στὴν Ἀφρική, τόσο πολὺ χειρότερη ὅσο χειρότερο καὶ πιὸ μακροχρόνιο ἦταν τὸ ἰσλαμικὸ δουλεμπόριο ἔναντι τοῦ δυτικοῦ. Ἤδη, προγευόμαστε τὴν τυραννία τοῦ Ἰσλὰμ στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Ἂν οἱ σατανικὲς ΗΠΑ κι ὁ τρισκατάρατος δυτικὸς καπιταλισμός στήριζαν «χίτες, φασίστες, ταγματασφαλίτες» καὶ «δὲν μᾶς ἄφηναν νὰ κυβερνηθοῦμε ἀπὸ τὸ κόμμα τὸ ὁποῖο ψηφίσαμε», τότε οἱ Μὴ Δυτικοὶ αὐριανοὶ κυρίαρχοι τοῦ πλανήτη δὲν πρόκειται νὰ καταλάβουν κἂν τί θὰ πεῖ ἐκλογὲς καὶ ἰσηγορία, καὶ θὰ δεῖτε τί θὰ ἐπιβάλλουν στὴν Ἑλλάδα. Νομίζουμε ὅτι κολλεκτιβιστὲς Σατράπες καὶ Μεγάλοι Βασιλεῖς, ποὺ κατὰ τὶς χιλιετίες κυριαρχίας τους ἔσφαζαν μὲ ἕνα νεῦμα τους πολλὰ «ἑκατομμύρια» ἀλλοεθνῶν καὶ ὁμοεθνῶν ὑποτακτικῶν τους, θὰ συγκινηθοῦν ἀπὸ τὸ θέαμα τῶν ἀδύναμων Ἑλλήνων ἢ ἀπὸ τὰ μεγαλεῖα τοῦ ἑλληνορωμαϊκοῦ ἐκχριστιανισμένου πολιτισμοῦ. Ἔχουμε ὑπόψη τὰ ἀθάνατα παραδείγματα τῶν «ἀπελευθερωτῶν» Ρωμαίων καὶ Σπαρτιατῶν ἀπὸ τὴν Μακεδονικὴ καὶ Ἀθηναϊκὴ «τυραννία», ἀντίστοιχα, ὅπου οἱ χειρότεροι τύραννοι ἐμφανίστηκαν ὡς ἀπελευθερωτές. Ἀλλὰ ποῦ καιρὸς γιὰ «ρατσιστικὲς» προτιμήσεις γιὰ τὰ ἑλληνικὰ διδάγματα. Πόσο νήπιοι εἴσαστε, ἀντιδυτικοὶ ὀρθολογιστές.

Ὁπότε, πάλι στὸ θαῦμα καταλήγουμε.


Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Ποια ήταν η Μίρκα Γκίνοβα, η «ηρωίδα» των Σκοπίων;

Ο κρατικός ξενώνας σπουδαστών "Μίρκα Γκίνοβα"
στο Μοναστήρι (Βιτώλια) FYROM


Ποια ήταν η Μίρκα Γκίνοβα, 
η «ηρωίδα» των Σκοπίων;

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Το 2006 υπήρξε πρόταση από Δημ. Σύμβουλο της παράταξης τού τότε Δημάρχου Έδεσσας Σόντρα (ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ) να ονομαστεί οδός της πόλης με το όνομα της Ειρήνης Γκίνη, της γνωστής στην περιοχή (και όχι μόνον) αυτονομίστριας, η οποία θεωρείται η «εθνική ηρωίδα» των Σκοπιανών και τιμάται μέχρι σήμερα με το όνομα Μίρκα Γκίνοβα. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην σκοπιανή Βικιπαίδεια:
«Σήμερα προς τιμήν της σε όλη τη Mακεδονία* έχει δεκάδες ιδρύματα, οργανισμούς και οδούς που φέρουν το όνομά της (για παράδειγμα, το κτίριο του κρατικού ξενώνα για μαθητές του λύκειου και φοιτητές του πανεπιστήμιου στη Μπίτολα,** το Πολιτιστικό Κέντρο στο Ντεμίρ Καπίγια κ.λπ.) και στον κεντρικό δρόμο της πόλης (που έχει το όνομά της) στην Μπίτολα βρίσκεται προτομή στη μνήμη της από τον γλύπτη Ντράγκαν Ποπόφσκι-Ντάντα».

_______________
* Εννοεί το κράτος των Σκοπίων
 ** Στα ελλην. Μοναστήρι, τα βυζαντινά Βιτώλια

Η προαναφερθείσα πρόταση υπερψηφίσθηκε όχι μόνον από την παράταξη Σόντρα, αλλά και από τον εκπρόσωπο της παράταξης του ΚΚΕ όπως αναμενόταν. Τελικώς, η πρόταση απορρίφθηκε από την αρμόδια τοπική Επιτροπή ονοματοδοσίας του ΥΠ. Εσωτερικών (Επιτροπή του άρθρου 12 του Π. Δ/τος 410/95) το 2010, όπου μειοψήφησαν οι τότε Δήμαρχοι-μέλη της Επιτροπής, Σόντρας, Έδεσσας και Χρήστος Παλίκογου, δήμαρχος Εξαπλατάνου Αλμωπίας.  

Ποια ήταν όμως τελικά η Ειρήνη Γκίνη, που κατέληξε Μίρκα Γκίνοβα; 
Οι πληροφορίες είναι εντελώς συγκεχυμένες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι γεννήθηκε στο χωριό Ξανθόγεια (παλιά: Ρουσίλοβο), άγνωστο πότε ακριβώς, ίσως το 1923. Στις επίσημες βιογραφίες της, τόσο στα ελληνικά (ΚΚΕ), όσο και στα σκοπιανά πουθενά δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία.
Αντίθετα εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=Q2B9G2L6CMU υπάρχει φωτ. άρθρου από σκοπιανό περιοδικό (Makedonka) που αναγράφει: Мирка Гинова, 1916-1946.

Κατά τα αμφιβόλου εγκυρότητας στοιχεία του ΚΚΕ, τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο του χωριού της το 1931 και στην συνέχεια φοίτησε στην Οικοκυρική Σχολή Έδεσσας (1932-34) και στην συνέχεια στην Σχολή Νηπιαγωγών Καστοριάς (προφανώς τα έτη 1935-36).
Στην σκοπιανή βιογραφία της όμως αναφέρεται ότι σπούδασε δασκάλα στην Καστοριά (teacher's college in Kostur) απ’ όπου αποφοίτησε το 1939. Αντίθετα στην βιογραφία της από το ΚΚΕ αναφέρεται ότι εργάστηκε ως Νηπιαγωγός στα Δημοτικά Σχολεία του Λουτροχωρίου (1936-39), Καισαρειανών Έδεσσας (1939-41) και Λύκων (1941-42).
Χαρακτηριστικό της σκοπιανής προπαγανδιστικής αγιογράφησής της είναι και το εξής: «η φασιστική κυβέρνηση Μεταξά αρνείται να την διορίσει προβάλλοντας διάφορα εμπόδια. Η Μίρκα έχασε έναν ολόκληρο χρόνο πηγαίνοντας από Γραφείο σε Γραφείο αναζητώντας διορισμό». (The fascist regime of Metaxas would not appoint her to a position - it imposed many obstacles on her. Mirka lost an entire year going from one office to another seeking to gain an appointment). «…Τελικά διορίστηκε προσωρινά το 1940 δασκάλα σε ένα χωριό της Έδεσσας…».
Τελικά ποια είναι η πραγματική εκδοχή; Αυτή του ΚΚΕ ή των Σκοπίων;

Ανάλογη σύγχυση ως προς τις ημερομηνίες προκαλεί και η αφήγηση, πιθανότατα κατασκευασμένη, κάποιας συντρόφισσας Ουρανίας Μπουκοβίνα, που υπάρχει στο πολυτελές λεύκωμα που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2016 η Τομεακή Οργάνωση Πέλλας του ΚΚΕ με την ευκαιρία σχετικής εκδήλωσης στην Έδεσσα, όπου στην σελ. 13 αναφέρει ότι τον «Γενάρη του 1939» είδε μια κοπέλλα «περίπου 18 χρονών» να αναζητά μέρος να μείνει και όπως της διηγήθηκε η Μίρκα «σπουδάζω εδώ στο διδασκαλείο της Καστοριάς και θέλουν να με διώξουν από το οικοτροφείο του διδασκαλείου επειδή είμαι μακεδονοπούλα»!
Που βρίσκεται τελικά η αλήθεια άγνωστον…

Λεύκωμα ΚΚΕ
       
Σύμφωνα πάντα με την εκδοχή του ΚΚΕ «πριν την λήξη της σχολικής χρονιάς το 1942 εγκαταλείπει το Σχολείο των Λύκων και αφιερώνεται [….] στον αγώνα». Και παρακάτω: «Σαν μέλος της Αχτιδικής Επιτροπής Άρνισσας του ΚΚΕ, ανέλαβε την καθοδήγηση της Νεολαίας των 15 ορεινών χωριών της».
Αλλού (Βικιπαίδεια) αναφέρεται ότι εντάχθηκε αρχικά στην ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, η οποία αυτοδιαλύθηκε το 1943 με την ίδρυση της ΕΠΟΝ* στις 23-2 1943).

Εκείνο πάντως που αποσιωπείται συστηματικά από τις διάφορες αγιογραφίες που κυκλοφορούν είναι το γεγονός ότι η Ειρήνη Γκίνη υπήρξε όχι απλό μέλος (φαλαγγίτισσα) της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) του καθεστώτος Μεταξά, αλλά υψηλόβαθμο στέλεχος (φαλαγγάρχισσα) σύμφωνα με την καταγραφή του πρώην Βουλευτού Πέλλας αείμνηστου Βασ. Μουράτογλου, όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Παραλειπόμενα» (1998), επικαλούμενος και σχετική φωτογραφία.
Ο ίδιος την περιγράφει ως «πληθωρική, με ύψος πάνω από 1,80 και βάρος πάνω από 100 κιλά». Και παρακάτω: «στην διάρκεια της κατοχής γνώρισε έναν Γιουγκοσλάβο αυτονομιστή αντάρτη […] εμυήθη στο αυτονομιστικό κίνημα και αργότερα ανέλαβε την ηγεσία του ΝΟΦ** γυναικών».
_________________
* ΕΠΟΝ = Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων
**ΝΟΦ (NOF Narodno Osloboditelniot Front - Народно ослободителниот фронт) Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Η μετεξέλιξη του ΣΝΟΦ  

Σύμφωνα με την εφημερίδα του Ουράνιου Τόξου «ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ» (Ιούνιος 2010): «…Στην πρώτη συνδιάσκεψη του Народно ослободителниот фронт-НОФ (σ.σ.: «Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου), στις 20 Ιουνίου 1945, η Μίρκα εκλέχτηκε ως μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου και υπεύθυνη για ζητήματα γυναικών. Με δική της πρωτοβουλία εξαπλώθηκαν τα δίκτυα του НОФ και АФЖ (Антифашистички фронт на жените-Αντιφασιστικό μέτωπο γυναικών), στα χωριά του Воден (σ.σ.: Έδεσσας)…».

Η Γκίνοβα με άλλους 8 συνελήφθησαν το μεσημέρι στις 7 Ιουλίου 1946 στο δάσος μεταξύ των χωριών Μαργαρίτας (Πότσεπ) και Λύκων. Οι υπόλοιποι της ομάδας της την εγκατέλειψαν και διέφυγαν προς την κατεύθυνση των χωριών Σαρακηνοί-Μοναστηράκι.

Στην σκοπιανή εκδοχή της βιογραφίας της που αναφέραμε και παραπάνω* υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η Ομάδα της Γκίνοβα ήταν άοπλη και μόνον αυτή ήταν οπλισμένη (Mirka was with six of her comrades, who were all unarmed. Only she was armed). Αντάρτες στο βουνό άοπλοι! Πιθανόν βέβαια να είχαν οικολογικά ενδιαφέροντα και επιδίδονταν σε περιπάτους στην Φύση. Γιατί όχι;
Και παρακάτω: «…However, the brave Macedonian woman did not lose her courage. She lifted the scope and took aim. One gendarme fell dead. She shot again. Another one fell. She aimed well. Each one of her bullets hit flesh and planted death in the slaves of the new occupiers. But there were too few bullets and too many of them. And that is why she fell into their hands along with her comrades…».
Δηλαδή με λίγα λόγια σκότωσε 2 χωροφύλακες και τραυμάτισε κι άλλους πριν της τελειώσουν οι σφαίρες.
________________________
* From: For Sacred National Freedom: Portraits Of Fallen Freedom Fighters  2009


Μετά την σύλληψή της οδηγήθηκε στην Έδεσσα όπου ανακρίθηκε ώστε να σχηματισθεί η δικογραφία. Τα περί βασανιστηρίων είναι φαντασίες των αρρωστημένων εγκεφάλων του προπαγανδιστικού μηχανισμού του ΚΚΕ. Εξ άλλου, όπως τονίζει και ο Βασ. Μουράτογλου στο προαναφερθέν βιβλίο του: «Δεν ασκήθηκε καμμία βία στην ανάκριση, άλλωστε δεν χρειάσθηκε γιατί οι κατηγορούμενοι απεκάλυψαν τον σκοπό της παρουσίας τους στο δάσος των Λύκων. Ιδιαίτερα στην Γκίνη έγινε επίμονη σύσταση να αλλάξει την κατάθεσή της (σ.σ. απελευθέρωση της Μακεδονίας από την Ελλάδα) ώστε να αποφύγει τις συνέπειες του Γ΄ ψηφίσματος…».

Υπενθυμίζουμε ότι το Γ΄ Ψήφισμα της Βουλής τον Ιούνιο του 1946 προέβλεπε την ποινή του θανάτου για εγκλήματα εσχάτης προδοσίας που αποσκοπούσαν στην απόσπαση τμημάτων του ελληνικού εδάφους.

Η δίκη της Γκίνοβα στο Έκτακτο Στρατοδικείο της 38ης Ορεινής ταξιαρχίας με έδρα τα Γιαννιτσά ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουλίου 1946 και στις 26 Ιουλίου εκτελέσθηκε μαζί με 5 άλλους συνεργάτες της.
Στην διάρκεια της δίκης ήταν προκλητικότατη και όπως αναφέρει ο Βασ. Μουράτογλου: «…σε βαθμό που ανάγκαζε τον Βασιλικό Επίτροπο να διαμαρτυρηθεί στον Πρόεδρο…». 

Αξιοσημείωτη είναι και η εξής καταγραφή του ιδίου:  
«…Κατά την διάρκεια της δίκης κάθε πρωί και απόγευμα τους μετέφεραν απ’ τα κρατητήρια της οδ. Σβορώνου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο στο Τσαλί, όπου συνεδρίαζε το Στρατοδικείο με αυτοκίνητο της Χωροφυλακής, ημιφορτηγό ανοικτό. Εντύπωση έκανε στους περιοίκους και στους περίεργους η σβελτάδα με την οποία η Γκίνη των 100 κιλών βάζοντας την παλάμη της στο αμάξωμα, μ΄ένα πήδημα βρισκόταν πάνω στο αυτοκίνητο […] Πώς ήταν δυνατόν μια βασανισμένη κατά τον τρόπο που περιγράφει ο Αμαξόπουλος να διαθέτει τέτοια εκπληκτική σβελτάδα και ευκινησία;». Ο συγγραφέας μάλιστα επικαλείται ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ τις μαρτυρίες πολυάριθμων κατοίκων των Γιαννιτσών για το παραπάνω περιστατικό.

Αυτός λοιπόν ήταν ο βίος και η πολιτεία της διαβόητης για τους Μακεδόνες Έλληνες και ηρωίδας για τους Σκοπιανούς Ειρήνης Γκίνη ή Μίρκας Γκίνοβα, η οποία αγωνίστηκε για την υποδούλωση της Μακεδονίας στην Γιουγκοσλαβία του Τίτο και την απόσπασή της από την Ελλάδα. 
Το ΚΚΕ επιχείρησε από την πρώτη στιγμή να την "αγιοποιήσει" επιστρατεύοντας ολόκληρο τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του στοχεύοντας να εμψυχώσει τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού, αποκρύπτοντας την πραγματική της δράση με απίστευτες διαστρεβλώσεις της ιστορικής αλήθειας.

Το πλέον όμως εξωφρενικό είναι το απόσπασμα από το θεωρητικό όργανο του ΚΚΕ «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (1946) που αναφέρεται στο ήδη μνημονευθέν πολυτελές λεύκωμα που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2016 η Τομεακή Οργάνωση Πέλλας του ΚΚΕ, όπου υποστηρίζεται ξεδιάντροπα ότι: «…μια υπέροχη ηρωίδα σαν τη δασκάλα Ειρήνη Γκίνη, που πολέμησε σε όλη την εποχή της Κατοχής τους οχρανίτες του Κάλτσεφ και που συνέχισε κι έπειτα απ’ την απελευθέρωση […] να πολεμάει τους αυτονομιστές της Μακεδονίας, που τους οργανώνουν και τους υποκινούν οι Άγγλοι…»! Απίστευτα και όμως αληθινά!


Το τραγικό, αλλά και εξοργιστικό για τους Μακεδόνες Έλληνες που υπέφεραν τα πάνδεινα από τους εγκάθετους και τους φονιάδες του Τίτο και των συντρόφων, αλλά και των συνεργατών του από το ΚΚΕ είναι ότι το 1982, επί ΠΑΣΟΚ, το Δημοτικό Συμβούλιο των Γιαννιτσών έδωσε το όνομά της σε μια πλατεία της Πόλης, για να αναγκαστεί να την ανακαλέσει στην συνέχεια μετά την γενική λαϊκή κατακραυγή που ξεσήκωσε στην περιοχή η προκλητική αυτή απόφαση, καθώς υπήρξαν ακόμη Έλληνες οι οποίοι ζούσαν και είχαν υποστεί στο πετσί τους την προσπάθεια υφαρπαγής της Μακεδονίας από την Γκίνοβα και τους υπόλοιπους υπηρέτες των Σοβιετικών σχεδιασμών.

Προς τι λοιπόν αυτή η επιμονή του πρώην Δημάρχου Έδεσσας που επανήλθε πρόσφατα με νέα πρόταση να τιμηθεί η αυτονομίστρια Γκίνοβα; Προσπάθεια να συλλεχθούν ψηφαλάκια; Ξεπερασμένες ιδεοληψίες; Περίεργες φαντασιώσεις; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…

ΔΕΕ




Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Η επίθεση στο Φύλο και στην Οικογένεια


Η επίθεση στο Φύλο και στην Οικογένεια: 
Η κληρονομιά της Σχολής της Φρανκφούρτης

«Η σεξουαλική ηθική - όπως η την ορίζει κοινωνία - μου φαίνεται άξια μεγάλης περιφρόνησης. Συνηγορώ υπέρ μιας ασύγκριτα πιο ελεύθερης σεξουαλικής ζωής». 
Sigmund Freud, 1908.

«Θα υπάρξουν και άλλες μορφές εκτός του κλασικού σε εμάς γάμου...  Θα βιώσουμε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικά αποδεκτών μορφών σεξουαλικής ζωής». Volkmar Sigusch, 2015.

Ο Volkmar Sigusch (1940-) στους περισσότερους δεν είναι πολύ γνωστό όνομα, αλλά και για όσους ανησυχούν για την επίθεση ενάντια στις παραδοσιακές αντιλήψεις για τα φύλα και τη σεξουαλικότητα, θα έπρεπε να είναι. Ίσως έχετε συναντήσει τον όρο “cisgender”, μια λέξη που δημιούργησε ο Sigusch, και που κερδίζει γρήγορα έδαφος στην ‘καθημερινή’ γλώσσα. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτή την λέξη, αυτή ήρθε να αντικαταστήσει την λέξη «φυσιολογικό» ("νορμάλ") άτομο - που θεωρείται πλέον «τρανσφοβική» (!) - και ακόμη περισσότερο, τον όρο «ετεροφυλόφιλος». Κατά τα «προοδευτικά» μυαλά, “cisgender” είναι ένα άτομο «που νοιώθει πως είναι το φύλο που γεννήθηκε». Θεωρείστε δηλαδή, ‘cisgender’ εάν το πιστοποιητικό γέννησής σας λέει ότι είστε άνδρας και εσείς θεωρείτε τον εαυτό σας άντρα!

Ο στόχος εκείνων που επινοούν και «ρίχνουν» μετά στην καθημερινή ομιλία τέτοιες περίεργες και μπερδεμένες λέξεις, είναι ο στιγματισμός κάθε φυσιολογικού και υγιούς και η περαιτέρω αλλοίωση της ταυτότητας του ανθρώπου, προβάλλοντας στις επόμενες γενιές τον ισχυρισμό, και πείθοντας όλους μας τελικά, ότι δεν υπάρχει «νορμάλ», παρά μόνο διαφορετικές θέσεις μέσα σε ένα όλο και πιο πολύχρωμο φάσμα. 

Με το να υπονομεύεται η έννοια άντρας και γυναίκα, υπονομεύεται η έννοια της οικογένειας. Και όταν υπονομεύεται η έννοια της οικογένειας η οποία προσδιορίζεται από μια συγκεκριμένη ομάδα, η ομάδα αυτή ωθείται όλο και πιο κοντά στην έννοια της γενοκτονίας μέσω της (σύμφωνα με το λεξικό των Ηνωμένων Εθνών) «σκόπιμης πρόκλησης των συνθηκών ζωής που υπολογίζεται ότι θα επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της ομάδας αυτής» και μέσω της «επιβολής μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή των γεννήσεων».


























Ο πονηρός νεολογισμός “cisgender”, που με ανησυχητική συχνότητα χρησιμοποιείται από τους "σεξολόγους", βοηθά στο να υποβαθμιστεί ο γάμος μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας και η ανατροφή των παιδιών μέσα σε αυτή την ένωση, και να γίνει (ο γάμος) απλά μια "επιλογή" σε ένα ‘πλούσιο’ κατάλογο πιθανών σεξουαλικοτήτων, έμφυλων ταυτοτήτων και οικογενειακών δομών. Σε αυτόν τον θαυμαστό νέο κόσμο δεν υπάρχει τίποτα το «κανονικό» ή το «ιδανικό», αφού όλα τα «μοντέλα» παρουσιάζονται ως έγκυρα και ίσα. Πρόκειται περί της προώθησης ενός «σχετικισμού» στα φύλα, ενός σχετικισμoύ ο οποίος στην ουσία προσβάλει την ίδια την Δημιουργία! 

Η ετεροφυλοφιλία είναι «ο φυσικός κύκλος ζωής» ανθρώπων και ζώων, ενώ η ομοφυλοφιλία είναι απλώς «ένας τρόπος για μερικούς ανθρώπους με εξωτικές γεύσεις για την επίτευξη του οργασμού», όπως λέει ο F. Roger Devlin (αρθρογράφος στο ‘The Occidental Quarterly’ και στο ‘VDARE’). Κάθε επιχείρημα που προσπαθεί να εξισώσει κάθε είδους σχέση με ατελείωτες αναφορές στο θέμα της «αγάπης», ωθεί την συζήτηση μακριά από αυτή την αδιάψευστη βιολογική πραγματικότητα. 

Κατά τον ίδιο τρόπο που είδαμε το πόσο πολύ προωθήθηκε η λεγόμενη «ισότητα στον γάμο» (δηλ. «γάμο» ομοφυλόφιλων), βλέπουμε επίσης την αγωνιώδη προσπάθεια να «εξυμνηθούν» εκείνα τα άτομα που πάσχουν από την ατυχή αυταπάτη ότι μπορεί να γεννήθηκαν «σε λάθος σώμα».

Όσοι μπορούν να δουν «την όλη εικόνα» του νεοταξικού επαναπρογραμματισμού της κοινωνίας, αντιλαμβάνονται ότι με τον ίδιο τρόπο που ο "transgenderism" επιχειρείται να προβληθεί ως κάτι απόλυτα «νορμάλ» και υγιής, ο πολιτιστικός σχετικισμός, που αναπτύσσεται ταχύτητα μέσα στη Δύση, πασχίζει να δημιουργήσει μια τεχνητή ισοτιμία μεταξύ του ευρωπαϊκού πολιτισμού και γενικότερα των μεγάλων επιτευγμάτων της Λευκής φυλής και των πενιχρών επιτευγμάτων λιγότερο προηγμένων φυλών και πολιτισμών, δημιουργώντας μια τεχνητή ισοτιμία «όλων των πολιτισμών», ακόμα και των πιο βάρβαρων και διεστραμμένων. Και στις δύο περιπτώσεις, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι κάποιου είδους «ισότητα», αλλά η σταδιακή υποβάθμιση του υγιούς και ανώτερου και η αύξηση του άρρωστου και του παρανοϊκού.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι ενώ ένα βασικό δόγμα της θρησκείας του «προοδευτισμού» είναι ότι όλοι οι πολιτισμοί είναι «ίσοι» (ταυτόχρονα με την καλλιέργεια συναισθημάτων ενοχής στους γηγενείς πληθυσμούς για την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους, ώστε να επιτευχθεί η «πολυπολιτισμικότητα»), την ίδια ώρα οι ίδιοι οι κομισάριοι της «διαφορετικότητας» κάνουν μαθήματα στους κατά κύματα εισερχόμενους τριτοκοσμικούς μετανάστες, λαθρομετανάστες και «πρόσφυγες», περί των «αρχών» της Ευρώπης και της «δημοκρατίας», λέγοντάς τους ότι «δεν είναι καλό», να βιάζουν γυναίκες (!), να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια τους, να προβαίνουν σε «εγκλήματα τιμής» και άλλα που είναι βασικά στοιχεία του δικού τους πολιτισμού. 


Στην φωτογραφία αριστερά βλέπετε μια έγκυο γυναίκα που πάσχει από την αυταπάτη ότι είναι «άντρας». Αυτή είναι η «οικογένεια» του μέλλοντος, που ζητά να επιτευχθεί μέσω της «ισότητας», αν όχι της υπεροχής έναντι, της υγιούς οικογενειακής μονάδας (φωτογραφία δεξιά), που είναι το κλειδί για την ύπαρξή μας. 

Αλλά ποιος ακριβώς εισάγει αυτούς τους όρους και τις ιδέες και ως εκ τούτου μηχανεύεται την ριζική αλλαγή στις δυτικές κοινωνίες; Για την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση, θα πρέπει να επιστρέψουμε στον Volkmar Sigusch. 

Volkmar Sigusch 

Ο Sigusch, που ήταν Γερμανός, αυτο-περιγράφεται ως "σεξολόγος," γιατρός και κοινωνιολόγος. Ως ιδρυτής και συνεκδότης του “Zeitschrift für Sexualforschung” (Εφημερίδα Σεξουαλικής Έρευνας) και Διευθυντής του “Institut für Sexualwissenschaft” (Ινστιτούτο για τις Σεξουαλικές Επιστήμες) του Πανεπιστημίου Γκαίτε στη Φρανκφούρτη από το 1973 μέχρι το 2006, ο Sigusch χαρακτηρίζεται από το Der Spiegel ως "ένας από τους κύριους στοχαστές πίσω από την σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960". Ο λόγος που αυτός ο νέος που ήθελε να γίνει ιατρός, εξελίχθηκε σε φανατικό του ‘πολιτιστικού πολέμου’ είναι αρκετά εύκολο να τον φανταστεί κανείς. Μετά την φυγή του από την Ανατολική Γερμανία, ο Sigusch σπούδασε ιατρική, ψυχολογία και φιλοσοφία στη Φρανκφούρτη. Ο Sigusch σπούδασε φιλοσοφία υπό τον Μαξ Χορκχάιμερ και τον Τέοντορ Αντόρνο (κι οι δύο εβραϊκής καταγωγής), οι οποίοι είχαν τότε επιστρέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και επανίδρυσαν το περιβόητο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών της Φρανκφούρτης (Frankfurt Institute for Social Research).

Με λίγα λόγια, ο Sigusch, πρωτοπόρος στην συνεχώς εξελισσόμενη σεξουαλική επανάσταση, υπήρξε ένας προστατευόμενος της περιβόητης Σχολής της Φρανκφούρτης (Frankfurter Schule) που ιδρύθηκε από μπολσεβίκους, κατά κύριο λόγο εβραϊκής καταγωγής, στην Φρανκφούρτη, το 1920. [Για να εξυπηρετήσει το σκοπό της "αναίρεσης" της παραδοσιακής δυτικής κοινωνίας, που θεωρείτο «καταπιεστική», η Σχολή της Φρανκφούρτης ανέπτυξε ένα ισχυρό εργαλείο που ονομάζεται "Κριτική Θεωρία." Την θεωρία, του να επικρίνεις κάθε παραδοσιακό θεσμό, αρχής γενομένης από την οικογένεια. Βλέπε εκτενέστερα: εδώ κι εδώ]. 


Η Σχολή της Φρανκφούρτης

Ο καθηγητής Kevin MacDonald στο βιβλίο του “Culture of Critique” («Κουλτούρα της Κριτικής»), που ασχολείται με τον διαχρονικό ρόλο Εβραίων διανοούμενων της Δύσης στην προώθηση θεωριών και τάσεων που αποβλέπουν στον κατακερματισμό της δυτικής κοινωνίας, εξηγεί ότι η Σχολή της Φρανκφούρτης στιγμάτισε υγιείς έννοιες, όπως ο εθνικισμός και οι στενές συγγενικές σχέσεις ως ένδειξη «ψυχιατρικής διαταραχής». Εν συνεχεία, κατά τις τελευταίες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα, Εβραίοι διανοούμενοι άρχισαν να αποθεώνουν τους «απόβλητους» και τους «μη συμβατικούς» της δυτικής κοινωνίας. Έτσι, θα μπορούσαν να πετύχουν την διάσπαση της ομοιογένειας της κοινωνίας και να διεξάγουν μια μυστική εκστρατεία για την αποδοχή του «πλουραλισμού».



Όπως σημειώνει ο MacDonald, η Σχολή της Φρανκφούρτης πρόσφερε μια σημαντική συνταγή στον άρρωστο δυτικό κόσμο: «ένα ριζοσπαστικό ατομικισμό και την αποδοχή του πλουραλισμού. Οι άνθρωποι έχουν ένα εγγενές δικαίωμα να είναι διαφορετικοί από τους άλλους και να γίνουν αποδεκτοί από τους άλλους ως διαφορετικοί. Στην ουσία, με το να διαφοροποιηθείς από τους άλλους ανεβαίνεις στο υψηλότερο επίπεδο της ανθρωπότητας». Κατόπιν αυτών, μια κοινωνία που έχει υποκύψει στην ιδεολογία της Σχολής της Φρανκφούρτης, είναι επόμενο να βρίσκει ατελείωτους όρους για ατελείωτες Ταυτότητες, Φύλα, επιλογές τρόπου ζωής, κλίκες και υποκουλτούρες.

Ένα ηχηρό παράδειγμα αυτού του εφιάλτη που έχει γίνει πραγματικότητα είναι ο όρος “otherkin” (διάβασε εδώ). Σύμφωνα με το Google, otherkin είναι άνθρωποι που ταυτίζονται ως μερικώς ή πλήρως μη-ανθρώπινοι. Μερικοί λένε ότι είναι, κατά το πνεύμα, αν όχι στο σώμα, μη ανθρώπινοι. Σε μία κανονική, υγιή κοινωνία αυτή η ανοησία θα έπρεπε να θεωρηθεί ως παιδαριώδης ή παράφρων, και σίγουρα κανείς δεν θα ενέδιδε σε τέτοιες γελοιότητες. Αλλά σήμερα, στον απόηχο της νίκης της Σχολής της Φρανκφούρτης, η κοινότητα otherkin είναι άλλη μία «κοινότητα» από τις πολλές αυτής της διαλυμένης κοινωνίας.

Είναι επίσης αναμενόμενο, σε μια κοινωνία που έχει πλήρως υποκύψει στην ιδεολογία της Σχολής της Φρανκφούρτης, να βλέπουμε να αποθεώνονται ως «παραδείγματα υψηλότερου επιπέδου ανθρωπότητας», άτομα όπως ο Bruce Jenner, ο οποίος επιλέχθηκε ως «Γυναίκα της Χρονιάς» από το περιοδικό Glamour. Αυτού του είδους η «εξέλιξη» της κοινωνίας δικαίως πρέπει να θεωρείται ως ο θρίαμβος της Σχολής της Φρανκφούρτης. 

Welcome to the Twilight Zone
Η ιστορία που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας τα τελευταία χρόνια, είναι η ιστορία της μεθοδευμένης αποσύνθεσης μίας κάποτε υγιούς κοινωνίας.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Η κόλαση των παιδιών της Νορβηγίας


Είχα διαβάσει το παρακάτω άρθρο προ καιρού και θεώρησα υπερβολικά τα όσα έγραφε. Αναζήτησα έναν παλιό συνάδελφο που γνώριζα ότι είχε σύζυγο Νορβηγίδα και είχε εγκατασταθεί εκεί. Πρόσφατα, επικοινώνησε μαζί μου μαθαίνοντας από κάποιον κοινό φίλο ότι τον αναζητούσα. Πληροφορήθηκα ότι είναι πλέον στην Ελλάδα. Του έστειλα το άρθρο με την παράκληση να με ενημερώσει για τα γραφόμενα. Η απάντησή του ήταν ότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, ο ίδιος έχει πάρει διαζύγιο και μάλιστα δυσκολεύεται να επικοινωνεί με τα παιδιά του που έμειναν στην Νορβηγία. Μου είπε εάν κάποτε συναντηθούμε θα μου πει πολλά περισσότερα. Έκρινα λοιπόν ότι ήταν πλέον επιβεβλημένη η αναδημοσίευση αυτού του συγκλονιστικού άρθρου.

 ΔΕΕ


Στην Κόλαση της Νορβηγίας

Το σύγχρονο παιδομάζωμα είναι δυτικό, κρατικό και επιδοτούμενο. Γίνεται σε σκανδιναβικά κράτη και αλλού. Καταλήγει σε βίαιη διάλυση της οικογένειας και στην παιδική κακοποίηση. Τα παιδιά ανήκουν στο κράτος, το οποίο δεν ανήκει στους πολίτες του. Υπουργός παιδείας δηλώνει ότι θέλει να κάνει ομοφυλόφιλα όλα τα παιδιά. Η παιδεία προωθεί την ιδέα επιλογής φύλου, την πρώιμη σεξουαλικότητα και την αποβλάκωση. Οι αντιδρώντες διώκονται ανηλεώς, σύμφωνα με το νόμο. Καλώς ορίσατε στην "δημοκρατική" κόλαση του 21ου αιώνα.

 Ήξερα ότι οι σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται σε προχωρημένη σήψη, παρά την υποτιθέμενη δημοκρατικότητα και τον πολιτισμό τους. Στοιχεία του «πολιτισμού» αυτού έχω βρει σε αγγλόφωνα άρθρα και βιβλία που έχω μεταφράσει κατά καιρούς. Αλλά σήμερα μου έστειλαν ένα κείμενο το οποίο αρνήθηκα να δεχθώ σαν πραγματικότητα. Έχει ήδη αναρτηθεί τουλάχιστον από πέρσι στο ελληνικό διαδίκτυο και όπως είναι φυσικό είναι πρακτικά αδύνατον να βρεθεί η πρωταρχική πηγή. Μια μικρή διαδικτυακή έρευνα στα αγγλικά μου αποκάλυψε μία πληθώρα στοιχείων που με έπεισαν για την αλήθεια των καταγγελλομένων. Αλλά ακόμα και έτσι δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο πραγματικά αηδιαστικό επίπεδο.
Ακόμα και τα μισά να αληθεύουν, αξίζει να μας καταλάβουν οι φανατικοί μουσουλμάνοι, διαφορετικά η άλλη λύση είναι όχι απλά να πάμε σε άλλο ηλιακό σύστημα, αλλά σε άλλο σύμπαν…
Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί παρακάτω. Στο τέλος υπάρχουν κάποιες πηγές για να δείτε από μόνοι σας.



ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Όταν πρωτοδιάβασα τη συνέντευξη μιας Ρωσίδας μάνας [Irina Bergseth] που ζούσε στη Νορβηγία δεν πίστευα στα μάτια μου. Κάθε φράση της, κάθε λέξη της ήταν μια δυνατή γροθιά στο στομάχι! Όμως αξίζει να τη δούμε για να αντιληφθούμε πώς θέλουν κάποιοι την Ευρώπη των Εσχάτων. Όταν μάλιστα το μέλλον αυτής της «σύγχρονης κοινωνίας», καθοδηγείται προς διαμόρφωση με τον πιο ύπουλο, τον πιο βρώμικο τρόπο πάνω στις ψυχές των παιδιών και αυτός ο εφιάλτης, βρίσκεται προ των πυλών και για την δική μας Πατρίδα, νομίζω πως επιβάλλεται με κάθε τρόπο να το αποτρέψουμε. Το κείμενο από το οποίο σταχυολογούμε τα βασικά του σημεία, είναι από συνέντευξη της 9ης Μαΐου 2013 μιας μάνας που η “τύχη” την έριξε στην “προηγμένη”, πλούσια και “προοδευτική” αυτή χώρα του Βορρά. Δημοσιογράφος ήταν ο Andrew Fefelov της Ρωσικής Εφημερίδας “ΑΥΡΙΟ”.


Η Ιρίνα παντρεύτηκε το 2005 στην Μόσχα με πολίτη της Νορβηγίας, έχοντάς ήδη έναν γιο τότε 7 ετών. Εγκαταστάθηκαν στη Νορβηγία, στο χωριό Άουρσκογκ του Χιόκλαντ. Εν συνεχεία περιγράφει τη νορβηγική κοινωνία που αποδομείται ηθικά ταχύτατα, αντιγράφοντας αμερικανικές νοοτροπίες. Κατά τη ρωσίδα αυτή μητέρα παρά τον πλούτο της χώρας που οφείλεται στην εξόρυξη πετρελαίου η Νορβηγία δεν έχει αναπτύξει τις επιστήμες, παρά εκμεταλλεύτηκε την ξένη επιστημονική και τεχνολογική συνδρομή. Η Ιρίνα κατόρθωσε να διοριστεί δασκάλα σε μια γειτονική κοινότητα. Αμέσως μετά στη συνέντευξή της η Ιρίνα περιγράφει τις βασικές δομές του νορβηγικού σχολείου που το χαρακτηρίζει: “φτιαγμένο για διανοητικά καθυστερημένους”. Έτσι, σύμφωνα με τη Ρωσίδα αυτή δασκάλα, το έργο του κρατικού σχολικού προγράμματος για το δημοτικό σχολείο συμπεριλαμβάνει οι δάσκαλοι να διδάξουν στα παιδιά το αλφάβητο, έως 13 ετών να μάθουν να μετράνε και να διαβάζουν τις ετικέτες των τιμών στα καταστήματα. Το διάβασμα μεγαλόφωνα στην τάξη δεν επιτρέπεται, επειδή το παιδί αισθάνεται «ντροπή» [εδώ να δείτε προσοχή στη “διαφορετικότητα”!]. Μάλιστα ειδικός δάσκαλος βγάζει το παιδί στον διάδρομο και μόνο εκεί ακούει το παιδί να διαβάζει, έτσι ώστε να μην ντροπιάσει το «μικρό»! Ακόμη, ο δάσκαλος έχει το δικαίωμα να κάνει στα παιδιά μέσα στην ημέρα δύο ασκήσεις μαθηματικών! Αν τα παιδιά δεν μάθουν το μάθημα, τρεις ημέρες αργότερα, πάλι προσπαθεί να τους εξηγήσει την ύλη του περασμένου μαθήματος. Εργασία για το σπίτι για την εβδομάδα το πολύ 5-8 λέξεις στα αγγλικά, κατά την διακριτική ευχέρεια του παιδιού! Ουσιαστικά το διαφημιζόμενο από πολλούς εγχωρίους “παιδαγωγούς” ως κορυφαίο, είναι απλώς παράδειγμα της πλήρους υποβάθμισης της εκπαίδευσης. Άλλωστε, δεν υπάρχουν μαθήματα λογοτεχνίας, ιστορίας, φυσικής, χημείας, φυσικής επιστήμης. Υπάρχει μόνο μια μορφή “μελέτης περιβάλλοντος”, που ονομάζεται «αναθεώρηση», όπου τα παιδιά μαθαίνουν τον κόσμο σε γενικές γραμμές. Ξέρουν απλώς ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε. Όλα τα άλλα στοιχεία, σύμφωνα με την κρατούσα άποψη, είναι «κακοποίηση του παιδιού και της ψυχής του»! Μάλιστα, η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο δεν ταΐζει τα παιδιά στα σχολεία και στα νηπιαγωγεία. Μόνο τρέφουν τα παιδιά, άπαξ εβδομαδιαίως, με κάποια «αηδιαστική σούπα», που ονομάζεται «ντοματόσουπα» από έτοιμη συσκευασία!



Ο μεγαλύτερος γιος της Ιρίνας, έχοντας κάνει μαθήματα για δύο χρόνια σε ρωσικό σχολείο της Νορβηγίας ήταν σαν ένα παιδί θαύμα. Έως την 7η τάξη, δε διάβαζε τίποτα, μιας και δεν υπήρχε καμία ανάγκη για να διδαχτεί. Στους τοίχους των σχολείων, άλλωστε υπάρχουν κατατοπιστικές απίστευτες ανακοινώσεις, όπως: "Εάν οι γονείς σας επιβάλουν να κάνετε τα μαθήματα, καλέστε στο [τάδε] τηλέφωνο. Εμείς θα σας βοηθήσουμε να ελευθερωθείτε από τέτοιους γονείς"! 
Για την Ιρίνα μόνος τρόπος ασκήσεως της μνήμης του γιου της ήταν το πιάνο. Μάλιστα του έλεγε συχνά: “Μην τολμήσεις και πεις κάπου ότι έχεις μια τέτοια απαιτητική μητέρα.» Μετά από έξι χρόνια παραμονής της Ιρίνα στη Νορβηγία ήρθε η ώρα να μάθει για το περιβόητο σύστημα παιδικής πρόνοιας “Barnevernet”. Πριν γνωρίσει όμως αυτό το “σύστημα”, η Ιρίνα μετά τη γέννηση του δεύτερού της παιδιού, χώρισε από τον άνδρα της. Τότε, πήρε δάνειο, αγόρασε διαμέρισμα και είχε μια φυσιολογική ζωή, χωρίς ποτέ να απασχολήσει τις αρχές του κράτους. Τα παιδιά έμειναν μαζί της, δεδομένου ότι ο μπαμπάς στεναχωρούσε τον γιο της (από τον πρώτο γάμο), και έθεσε θέμα να μην υπάρξουν συναντήσεις με αυτόν τουλάχιστον τον γιο. Η Ιρίνα προσπάθησε τουλάχιστον ώστε ο πατέρας του παιδιού να μην μείνει μαζί του το βράδυ, διότι υπήρχε απειλή ξυλοδαρμού. Το νηπιαγωγείο κι άλλες κρατικές υπηρεσίες την πίεζαν να δίνει το παιδί στον πατέρα του. Έτσι ο μικρός γιος παρέμεινε με τον πατέρα του στην αρχή από δύο ώρες το Σάββατο ή την Κυριακή. Αλλά την τελευταία φορά, όταν έκλεισε τα τέσσερα του χρόνια, πέρασε με τον πατέρα του σχεδόν μια εβδομάδα. Στις 7/3/2011 η Ιρίνα πήγε στην αστυνομία του χωριού «Bjorlelangen», επειδή το μικρό αγόρι της είπε, ότι η θεία και ο θείος του, συγγενείς του πατέρα του, τον πόνεσαν στο στόμα και στον ποπό! Της μίλησε για πράγματα, που εκείνη δεν μπορούσε στην αρχή να τα πιστέψει. Τότε αναλογίστηκε στα σοβαρά μια νορβηγική λαϊκή παράδοση, συνδεδεμένη με το να σχετίζονται οι συγγενείς εξ αίματος στενά με παιδιά: αγόρια και κορίτσια! Αρχικά, η Ρωσίδα μητέρα δεν μπορούσε να πιστέψει σ΄ αυτή την τρέλα ή ανοησία ή κόλαση. Πάντως, πήγε στην αστυνομία και έκανε καταγγελία. Την 8η Μαρτίου κλήθηκα στην υπηρεσία της επιμέλειας των παιδιών «Barnevernet». Η ανάκριση διήρκεσε έξι ώρες. Εκεί ήταν μόνο η Ιρίνα και τα παιδιά της. 
Υποτίθεται ότι στη Νορβηγία υπάρχει ένα «υποδειγματικό» σύστημα προστασίας των παιδιών, που δημιουργήθηκε «για τα μάτια του κόσμου», ότι δήθεν αγωνίζονται και πολεμάνε την αιμομιξία. Αργότερα η Ιρίνα συνειδητοποίησε, κάτι που νωρίτερα είχαν καταγγείλει και άλλοι γονείς, ότι τα κέντρα «Barnevernet», που υπάρχουν σε κάθε χωριό[!], σκοπό έχουν να εντοπίσουν την δήθεν «ομολογία» του παιδιού περί μη «καλής» μητέρας (ή πατέρα), να απομονώσει τα παιδιά αυτά από τους γονείς τους και να τους «τιμωρήσει» (παιδιά και γονείς ταυτόχρονα)! Εκείνη την εποχή οι εφημερίδες στη χώρα έγραψαν ότι ένα κορίτσι 8 ετών, καταδικάστηκε σε καταβολή των δικαστικών εξόδων και καταβολή αποζημιώσεων στον βιαστή της για την παραμονή του στη φυλακή!

Τότε κατάλαβε και η Ιρίνα πλήρως ότι στη Νορβηγία, όλα είναι από την «ανάποδη». Ουσιαστικά αντιλήφθηκε ότι η παιδεραστία, ουσιαστικά, δεν θεωρείται έγκλημα [κάτι που συμβαίνει και σε άλλες “προηγμένες” ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ολλανδία]. Πάντως στις 8/3/2011 ήταν η πρώτη φορά που κατασχέθηκαν και τα δύο παιδιά της Ιρίνα! Η κατάσχεση γίνεται ως εξής: το παιδί δεν επιστρέφει από το νηπιαγωγείο ή το σχολείο, δηλαδή ουσιαστικά το κλέβουν από τους γονείς, εξαφανίζεται! Αυτό συμβαίνει επειδή το παιδί «το απομακρύνουν» για το … καλό του, από τους γονείς σε μυστική διεύθυνση. Οι υπεύθυνοι της είπαν αφοπλιστικά: «Καταλάβετε την κατάσταση, εσείς μιλάτε για παιδική κακοποίηση. Πρέπει να εξεταστείτε από γιατρό και κριθείτε ότι είστε υγιείς.» Έτσι η Ιρίνα έσπευσε στην κοντινή πολυκλινική [δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο]. Στο αυτοκίνητο την έβαλε η υπάλληλος της «Barnevernet», λέγοντας: “Εμείς θα σας βοηθήσουμε, θα παίξουμε με τα παιδιά σας, θα είναι στην υπηρεσία της προστασίας των παιδιών”. Όταν η Ιρίνα με τη συνοδεία της υπαλλήλου έφτασε στην κλινική, ο μεγαλύτερος της γιος [13 τότε ετών], της τηλεφώνησε και την πληροφόρησε ότι βρίσκονταν ήδη σε ανάδοχη οικογένεια σε μυστική διεύθυνση! Η Ιρίνα προσπάθησε να συγκρατήσει τα δάκρυά της, γιατί ακόμη και το κλάμα θεωρείται ψυχική ασθένεια, και σε αυτή την περίπτωση η «Barnevernet» θα εφάρμοζε καταναγκαστική ψυχιατρική!

Τελικά αποδεικνύεται ότι στη Νορβηγία υπάρχει ένα κρατικό πρόγραμμα, ποσόστωσης για την απομάκρυνση των παιδιών από τους γονείς τους. Τα όργανα «προστασίας παιδιών» ανταγωνίζονται για την υλοποίησή του. Δημοσιεύονται μάλιστα ανά τρίμηνο πίνακες και διαγράμματα με τον αριθμό των «κατασχεμένων «παιδιών ανά επιλεγμένη περιοχή! Τέτοια σχετικά έγγραφα είναι διαθέσιμα και σε περιπτώσεις απομάκρυνσης παιδιών από οικογένειες και στη Σουηδία. Μια τέτοια έκθεση αναφέρει, ότι στη Σουηδία "κατασχέθηκαν" 300.000 παιδιάΠρόκειται για μια ολόκληρη γενιά που κλάπηκε από τους βιολογικούς γονείς! 
Στη Σκανδιναβία συνεπώς οι παραδοσιακές οικογένειες βιώνουν ένα πογκρόμ! Μάλιστα, κάθε ανάδοχη οικογένεια εισπράττει 10 χιλιάδες Κορόνες [1100 ευρώ] Νορβηγίας/μήνα για κάθε ένα θετό παιδί. Ακόμη, κάθε υπάλληλος της Barnevernet λαμβάνει από τον κρατικό προϋπολογισμό ένα μεγάλο μπόνους γι’ αυτή τη “δουλειά”, δηλαδή για την καταστροφή της «οικογενειακής φωλιάς», και την κλοπή των απογόνων. Μάλιστα ο ανάδοχος γονέας μπορεί να επιλέξει το παιδί «της αρεσκείας του», όπως στα σκλαβοπάζαρα. 
Για παράδειγμα, λέει η Ιρίνα: “σας άρεσε εκείνο το γαλανομάτικο κοριτσάκι ρωσικής καταγωγής και θέλετε να το πάρετε για αναδοχή, τότε καλέσετε τη Barnevernet και να πείτε: «είμαι έτοιμος, έχω ένα μικρό δωμάτιο για το παιδί …» αναφέροντας το όνομα του παιδιού. Και θα σας το παραδώσουν αμέσως”. Συνεπώς, πρώτα βρίσκεται η ανάδοχη οικογένεια, και στη συνέχεια αποσύρεται από τους βιολογικούς γονείς «κατόπιν παραγγελίας» το παιδί! 
Μάταια κάποιοι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων μάχονται μ’ αυτό το παντοδύναμο σύστημα της Barnevernet».



 Μάλιστα, οικογένειες που υπέφεραν από το σύστημα Barnevernet στις 3 Μαΐου 2013 διοργάνωσαν διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά του βίαιου διαχωρισμού γονέων και παιδιών στη Νορβηγία. Πάντως η χώρα αυτή, όσον αφορά την κλοπή των παιδιών από τους γονείς τους, είναι μπροστά από τα υπόλοιπα κράτη, κι αυτό γιατί φαίνεται πως ο διαχωρισμός των παιδιών από τους γονείς τους αποτελεί εθνικό σχέδιο. 


Νορβηγική εφημερίδα με πηχιαίο πρωτοσέλιδο έγραφε πέρυσι: “Το ένα πέμπτο των παιδιών στη Νορβηγία έχει “διασωθεί” από τους γονείς τους”. Συνεπώς περί τα 150 χιλιάδες παιδιά, “σωσμένα”, ζουν πλέον όχι στο σπίτι με τη μητέρα τους, αλλά σε μοντέρνα άσυλα, δηλαδή φυλακές οικογενειακού τύπου. Πολλοί ανάδοχοι στη Νορβηγία δείχνουν προτίμηση σε παιδιά με αναπηρία [μήπως άραγε τα κάνουν ανάπηρα;] γιατί μπορούν να πάρουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις. Όσο μεγαλύτερο είναι το τραύμα του παιδιού, τόσο περισσότερο κέρδος για τον “ανάδοχο”! Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, από δέκα νεογέννητα μόνο τα δύο γεννιούνται από Νορβηγούς γονείς και τα οκτώ από τα δέκα είναι παιδιά των μεταναστών. 

Οι μετανάστες παρέχουν υγιή πληθυσμό στη χώρα, αφού στους μετανάστες δεν συνηθίζονται στενές σχέσεις μεταξύ συγγενών [αιμομιξίες], όπως αντίθετα συνηθίζονται στους Νορβηγούς. Αξίζει να σημειωθεί πως τα περισσότερα παιδιά που γεννήθηκαν στη Νορβηγία και έπεσαν στα νύχια του συστήματος Barnevernet είναι παιδιά ρωσικής καταγωγής. Σχεδόν όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν από ένα ή δύο Ρώσους γονείς είναι εγγεγραμμένα στις λίστες του «Barnevernet» κι αποτελούν την ομάδα «υψηλού κινδύνου» για “σωτηρια”, δηλαδή αρπαγή. Άμεσο αποτέλεσμα: Κάθε μήνα στη Νορβηγία αυτοκτονεί μια ρωσίδα γυναίκα! 

Αιτίες που μπορεί η Barnevernet να επέμβει; Πολλές και ποικίλες: αναγκάζετε το παιδί σας να πλένει τα χέρια του με το ζόρι η μαμά κουτσαίνει ή κλαίει, το παιδί σας τρώει με τα χέρια [συνέβη σε οικογένεια Ινδών μεταναστών]… ε, τότε… “είστε μια κακή μητέρα, το παιδί σας θα παρακρατηθεί!”. Το σύστημα “προστασίας” των παιδιών στη Νορβηγία βασίζεται σε “τεκμήριο ενοχής” των γονέων. Άλλη αιτία, συχνή μάλιστα, που επεμβαίνει η “προστασία παιδιών” μπορεί να είναι η φράση που συχνά λένε οι γονείς στα παιδιά τους, και στην Ελλάδα: “θα σε σκοτώσω βρε!” Τότε η Barnevernet λέει: “Θέλετε να σκοτώσετε τα παιδιά σας”! Σε ανάλογες ανακρίσεις γονέων από τους εντεταλμένους της Barnevernet, αναγκάζουν τους γονείς με τον τρόπο τους να βρίσκονται μόνιμα σε θέση να πρέπει να δικαιολογούνται συνεχώς. Κάποτε οι δύστυχοι γονείς αντιλαμβάνονται πως από κάποια στιγμή και μετά είναι αδύνατον να δικαιολογηθούν. Ας αναλογιστούμε μόνο πως η νορβηγική κρατική μηχανή, δίνει μυθικά βραβεία και μπόνους σε δικηγόρους, σε υπαλλήλους της επιτροπείας, σε δικαστές, σε ψυχολόγους, σε ψυχιάτρους, σε ανάδοχους γονείς, σε εμπειρογνώμονες. για κάθε “κατασχεθέν” γαλανομάτικο μωρό. Τότε οι πραγματικοί γονείς δεν έχουν καμία πιθανότητα να διασώσουν το παιδί τους  από το νορβηγικό «άσυλο». Στη συνέντευξή της η Ιρίνα τονίζει: Οι δικηγόροι του «Barnevernet» μεταφράζανε και χρησιμοποίησαν εναντίον μου όλο το υλικό του ρωσικού τύπου, που ανέφερε τα παιδιά μου. Είπαν στο δικαστήριο: «Είναι τρελή, προστατεύει τα παιδιά της στον τύπο!» Στη Δύση δεν υπάρχει ελευθερία του τύπου σε σχέση με τα παιδιά. Είναι αδύνατον να κάνει κανείς έκκληση προς την κοινωνία”. Άλλωστε, ισχύει ο Νόμος της ιδιωτικής ζωής (Νόμος περί προστασίας προσωπικών δεδομένων), ένας νόμος που φαίνεται πως είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της  Barnevernet.


ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ

Το υπουργείο που έχει σχέση με παιδιά στην Νορβηγία ονομάζεται “Βασιλικό Υπουργείο Παιδιών και Ισότητας κάθε μορφής σεξουαλικής διαφορετικότητας”. Οι σεξουαλικές μειονότητες στη Νορβηγία δεν είναι πλέον μειονότητες, οι κανονικοί φυσικοί (natural) άνθρωποι είναι σήμερα μειονότητα. Οι κοινωνιολόγοι έχοντας στην διάθεσή τους κάποια στοιχεία, διαπιστώνουν: το 2050 η Νορβηγία θα είναι πάνω από 70% homo-χώρα. Τι σημαίνει «homo», είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς. Άλλωστε, η Νορβηγία μα και άλλες δυτικές χώρες, νομιμοποίησε τουλάχιστον τριάντα είδη μη παραδοσιακού γάμου. Από την άποψη αυτή, η πιο «προχωρημένη» χώρα είναι η Νορβηγία, όπου «άνδρας» και «γυναίκα» είναι μάλλον έννοιες παρωχημένες. Δεν είναι τυχαίο, ότι στη Νορβηγία ένα παιδί που γεννιέται σε μια φυσιολογική οικογένεια δεν μπορεί να προστατευτεί. 
Την τελευταία δεκαετία σε όλη την Ευρώπη εισήχθησαν κάποια σεξουαλικά πρότυπα που διέπουν την εκπαίδευση των παιδιών με ένα ορισμένο τρόπο (http://yadi.sk/d/oa3PNRtG3MysZ). 
Οι κανονισμοί αυτοί είναι δεσμευτικοί προς όλα τα κράτη που υπογράφουν την σύμβαση (convention), την έγκριση της οποίας ενεργά «προωθούν τα λόμπι» σήμερα στην Ελλάδα και τη Ρωσία. Ένα ειδικό τμήμα αυτού του «πανευρωπαϊκού σεξ στάνταρτ» αναφέρει πως πρέπει το προσωπικό των νηπιαγωγείων(!) κι οι γονείς, να εξασκήσουν τα παιδιά στον «αυνανισμό» έως τεσσάρων ετών (!) και όχι αργότερα. Στο κείμενο αυτής της σύμβασης λέγεται ξεκάθαρα, ότι οι γονείς μαζί με γιατρούς και νηπιαγωγούς καλούνται να διδάξουν τα παιδάκια «έρωτα διαφορετικών ειδών». Στη σελίδα 46 του εν λόγω εγγράφου αναφέρεται, ότι ένα νεογέννητο πρέπει να συνειδητοποιήσει την ταυτότητα φύλου του (gender identification). Ο επιβεβλημένος “σεξουαλικός διαφωτισμός”  θεωρεί, ότι την ώρα της γέννησης του παιδιού σας, είναι απαραίτητο να καθοριστεί τι είναι: γκέι, λεσβία, τραβεστί ή τρανσέξουαλ (!). Αν το παιδί σας και πάλι δεν θα επιλέξει «φύλο»  (gender), θα βοηθήσει σ’ αυτή την περίπτωση η πανίσχυρη νορβηγική «Barnevernet» ή η φινλανδική «Lastensuoelu» ή γερμανική «Yugendamt» κ.ο.κ. Η Νορβηγία είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως, η οποία δημιούργησε Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών [Πανεπιστημίου Όσλο], στο οποίο μελετούν αυτοκτονίες παιδιών από 0 μέχρι 7 ετών! Αλλά πώς ένα νεογέννητο παιδί μπορεί να αυτοκτονήσει; Μα τα κακόμοιρα παιδιά μετά από τις σαδιστικές επιθέσεις καταλήξουν να πεθάνουν τότε επισήμως αποδίδεται ως αυτοκτονία!



Η Ιρίνα στη συνέχεια της συνέντευξής της διηγείται πως στις 30-5-2011 δύο ένοπλοι αστυνομικοί και δύο υπάλληλοι του «Barnevernet» της πήραν και πάλι τα παιδιά. Εκείνη κάλεσε το δικηγόρο της στο τηλέφωνο, κι εκείνος της είπε επί λέξει: “Σύμφωνα με τους νόμους της Νορβηγίας, είστε υποχρεωμένη να δώσετε τα παιδιά. Αν αντισταθείτε, τα παιδιά θα τα πάρουν έτσι κ’ αλλιώς, αλλά εσείς δεν θα τα δείτε ποτέ. Θα πρέπει να δώσετε τα παιδιά σας, και αύριο θα σας εξηγήσουν τι συμβαίνει!”. Τα παιδιά τα απομάκρυναν αμέσως, χωρίς να δείξουν κάποιο επίσημο έγγραφο στη μητέρα τους. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως οι νορβηγικές εφημερίδες έγραψαν πως ένα αγόρι, το οποίο το πήραν από τη μητέρα του ως παιδί, βιάστηκε σε όλα τα «άσυλα». Μόλις έγινε 18 ετών, αγόρασε ένα όπλο, μπήκε στο «σπίτι» και πυροβόλησε τους αναδόχους γονείς. Σε άλλη περίπτωση, ένα αγόρι από τη Νορβηγία έκλαιγε όταν το πήραν, επειδή ήθελε την μητέρα του. Οι γιατροί είπαν, ότι το να κλαίει έτσι – είναι παράνοια!! Από τα φάρμακά που του χορηγούσαν με τη βία, έγινε φυτό. Μετά τις φωνές του Τύπου, στάλθηκε πάλι στη μητέρα του αλλά σε αναπηρική καρέκλα! Δεν μπορούσε να μιλήσει, έχασε 15 κιλά και είχε πάθει δυστροφία, με μη αναστρέψιμες διαδικασίες. Μετά από ένα και μοναδικό ραντεβού της Ιρίνας με το μεγαλύτερό της γιο, έμαθε, ότι εκείνο έγραψε επιστολή στο Ρωσικό Προξενείο. «Θα πεθάνω, αλλά θα αποδράσω από τη Νορβηγία. Εγώ δεν θα ζήσω σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.” Και μόνος του, κατάφερε να οργανώσει την απόδρασή του. Στο Διαδίκτυο ήρθε σε επαφή με τον Πολωνό Krzysztof Rutkowski, ο οποίος έχει ήδη καταφέρει να σώσει μια κοπέλα πολωνικής καταγωγής από το νορβηγικό «άσυλο». Ο Πολωνός τηλεφώνησε στην Ιρίνα ότι όταν όλα ήταν προετοιμασμένα και της είπε: «Αν θα πάρω τον γιο σας χωρίς εσάς, θα θεωρηθεί ότι κλέβω το παιδί κάποιου άλλου, αλλά αν είμαι μαζί σας, τότε θα θεωρηθεί, ότι βοηθώ την οικογένεια». Η Ιρίνα δυσκολεύτηκε να αποφασίσει. Η επιλογή ήταν δίκοπο μαχαίρι: και οι τρεις να πεθάνουν στη Νορβηγία ή τουλάχιστον να σώσει τον εαυτό της και τον μεγαλύτερο γιο. Καθώς όμως η Ιρίνα πέρασε τα σύνορα της Πολωνίας, οι συνοριοφύλακες τους σταμάτησαν με το αίτημα της δήθεν «άλλης» επίσημης νορβηγικής μητέρας. Η αίτηση ανέφερε, ότι κάποια «θεία», η Ιρίνα δηλαδή, έκλεψε ένα παιδί από το έδαφος της Νορβηγίας. Στη συνέχεια η Πολωνία, έδωσε το παιδί της σε μία πολωνή θετή μητέρα. Και για να μεταφέρει η Ιρίνα το παιδί από την Πολωνία στην Ρωσία, έκανε ανταλλαγή μεταξύ της Πολωνής και της Ρωσίδας θετής μητέρας, που ήταν η γιαγιά του παιδιού και μητέρα της Ιρίνα. Απ΄ότι αντιλαμβανόμαστε στην Ευρώπη μία βιολογική μητέρα δεν μετράει. Κι αν αυτά συμβαίνουν στη Νορβηγία, που ακόμη και ιερείς, γυναίκες κι άνδρες, δηλώνουν ανοικτά για τον “αντισυμβατικό” τους προσανατολισμό, τα ίδια συμβαίνουν και σε άλλες χώρες της Εσπερίας. Για παράδειγμα μια άλλη Ρωσίδα, η Ιρίνα Σ. 18 χρόνια ζούσε στην Αγγλία. Είχε εκεί ένα φίλο με τον οποίο απέκτησε μια κόρη. Κάποια στιγμή ανακάλυψε τυχαία, ότι ο φίλος της είναι μέλος ενός “σαδομαζοχιστικού κλαμπ”!!. Το κοριτσάκι της, βλέποντας τηλεόραση που έδειχναν έναν ντόπιο δρομέα, φώναξε: “Μαμά, αυτός ο θείος ήρθε σε μένα, για να παίξουμε το γιατρό. Ω! Και η κυρία για να παίξει μαζί μου στο μπάνιο!” Η Ιρίνα Σ. Τότε πήγε σε έναν βρετανό παιδοψυχολόγο, ο οποίος της είπε “Αγαπητή μου είστε το «κατακάθισμα» της «χτεσινής ημέρας». Αυτά που μου είπατε δεν είναι διαστροφή, μα δημιουργικό σεξ για την ελίτ”!!  Η κοπέλα δεν είπε τίποτε και χωρίς τυμπανοκρουσίες, πολύ σοφά, άρχισε να μαζεύει τα πράγματα και να προετοιμάζει την αποχώρησή τους για την Ρωσία.
Συνεπώς, εάν εμείς, οι παραδοσιακοί γονείς, καθόμαστε και περιμένουμε, όπως τα φυτά τις «εξελίξεις», τότε θα χάσουμε αυτή την μάχη με τους ομοφυλόφιλους (ή το κάθε είδος gender-ιστών) για την υπεράσπιση των παιδιών μας. Οι «πειραματικές» περιοχές σήμερα είναι η Βόρεια Ευρώπη, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, αλλά και οι πρώην βρετανικές αποικίες: Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία. Όλες αυτές οι περιοχές είναι τα “hot points”  από όπου έρχονται «SOS» από ρωσίδες μητέρες στην οργάνωση “Ρωσίδες Μητέρες”. Αυτά τα σήματα λάμψεις του πολέμου που ξεκίνησε ήδη για την ιερή εικόνα της παραδοσιακής χριστιανικής οικογένειας. Ουσιαστικά στις “προηγμένες” δυτικές κοινωνίες τα τελευταία 30 χρόνια τα λόμπυ του ενδιαφέροντος για την πώληση των παιδιών και της ανακατανομής των μαζών του πληθυσμού, θέσπισαν νόμους που πρεσβεύουν ότι το παιδί δεν είναι ένα με τον γονιό. Τα παιδιά ανήκουν σε κάποια αφηρημένη κοινωνία ή το κράτος. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης περί κλοπής  παιδιών [1980], που υπέγραψαν έως το 2011 σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, τα παιδιά ανήκουν στην επικράτεια, στην οποία έζησαν τους τελευταίους τρεις μήνες!


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ 
Η φιλοσοφία αυτών των [υπ]ανθρώπων αποκαλύπτεται από το πρόγραμμα του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος Νορβηγίας, για το οποίο μόλις πρόσφατα αναφέρθηκαν τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης. Ο «κ». Lisbakken, Υπουργός Παιδείας μη διστάζοντας, και με μεγάλη δόση υπερηφάνειας, δήλωσε: “Εγώ είμαι ομοφυλόφιλος. Θέλω όλα τα παιδιά της χώρας να είναι το ίδιο όπως είμαι εγώ”. Δική του, αλλά και άλλων ομοϊδεατών του, ιδέα ήταν η προώθηση του κρατικού πειραματικού προγράμματος που υλοποιήθηκε με τα εξής μέτρα: 1.Κατασχέθηκε από τα νηπιαγωγεία όλη η γνωστή παιδική λογοτεχνία, όπως «η Σταχτοπούτα» και όλα τα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ. 2.Αντί αυτών των κλασσικών βιβλίων προσφέρονται άλλα βιβλία, «σεξιστικά» [schёnliteratyur], τύπου «βασιλιάς και βασιλιάς» ή «ομοφυλόφιλα παιδιά». Εκεί, για παράδειγμα, υπάρχει ο πρίγκιπας που ερωτεύεται τον βασιλιά ή πρίγκιπα[!], η δεσποινίς-πριγκίπισσα ονειρεύεται να παντρευτεί την βασίλισσα, κ.ο.κ.. 3.Τα παιδιά ήδη από τα Νηπιαγωγεία, πρέπει να ακούν τις ιστορίες, με την επίδειξη εικόνων από τα καινούργια βιβλία «schёnliteratyur», που θα τους διαβάζουν οι νηπιαγωγοί.



ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ – 
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΠΡΕΪΒΙΚ
 Ένα παράδειγμα, και πάλι από καταγγελία στη ρωσική Οργάνωση, δείχνει την παγκόσμια επέκταση του νεοταξικού αυτού φαινομένου. Ρώσοι τουρίστες ταξίδεψαν στη Νέα Ζηλανδία με βίζα 7 ημερών, η μητέρα, ο πατέρας και το παιδί. Κάποτε ο γονέας φώναξε στο παιδί, ενώ το παιδί έκλαιγε δυνατά. Αμέσως από μια καφετέρια ή ξενοδοχείο καλέσανε την Υπηρεσία Προστασίας παιδιού! Ήρθε ομάδα «σωτήρων» και πήραν το παιδί, «σώζοντάς το» από τους κακούς γονείς! Ρώσοι διπλωμάτες αγωνίστηκαν πάνω από ένα χρόνο, για να συναντηθεί το παιδί με τους βιολογικούς του γονείς! Ας σκεφτεί κανείς ότι ακόμη και καταδικασμένοι σε θανατική ποινή σε όλο τον κόσμο έχουν το δικαίωμα της αλληλογραφίας και της επικοινωνίας δια τηλεφώνου και εδώ μια βιολογική μητέρα δεν είναι σε θέση ούτε να μιλήσει με το παιδί της! Ακόμη, με την ευκαιρία, ο Μπρέιβικ «έσωζε» τη Νορβηγία από το Κυβερνόν Εργατικό Κόμμα «Arbeit party». Στα ΜΜΕ δηλώσαν, ότι μισεί τους μουσουλμάνους. Η πραγματική ιστορία του όμως είναι με δυο λόγια η εξής: Ο Μπρέϊβικ βιάστηκε για τέσσερα χρόνια από τη Νορβηγίδα μητέρα του. Το «Barnevernet» τον πήρε και «συνέχισε την πορεία του», ως συνηθίζεται. Η κάθε ανάδοχη οικογένεια με την σειρά τον συμπεριφέρθηκε ανάλογα! Στη συνέχεια, το αγόρι, από 9 ετών, ετοίμαζε την δράση του. Απομονωμένος, πλέον, του είπαν να σιωπά για το θέμα αυτό! Αυτή η πτυχή της υπόθεσης σταδιακά αναδύεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι Σουηδοί δημοσιογράφοι έφεραν στο φως την ιστορία.
Ανά πενταετία το «Barnevernet» κάνει έκθεση σχετικά με τους μετανάστες, των οποίων τα περισσότερα παιδιά είναι στο «Barnevernet». Σε αυτόν τον κατάλογο είναι επικεφαλής είναι το Αφγανιστάν, μετά η Ερυθραία και το Ιράκ. Από τα λευκά παιδιά η Ρωσία είναι στην πρώτη θέση και στο γενικό κατάλογο των χωρών είναι στην τέταρτη. Οι βιολογικοί γονείς λαμβάνουν από το κράτος άδεια να επισκεφθούν τα κλεμμένα παιδιά τους για δύο ώρες μία φορά το εξάμηνο! Ο μεγαλύτερος γιος της Ιρίνα, ο οποίος διέφυγε στην Ρωσία, πρακτικά είναι υποχρεωμένος να είναι στο «άσυλο» τους, ως «περιουσιακό στοιχείο» της χώρας (Norwegian bifolkning) μέχρι τα 23 του χρόνια. Ακόμη, στη Νορβηγία και μόνο, 19.000 ΜΚΟ επικεντρώθηκαν στο θέμα μετάλλαξης των παιδιών, δηλαδή της αλλαγής του γενετικού τους προφίλ (mutated) από τα «παρωχημένα» είδη άνδρας, γυναίκα σε άλλα είδη, μη παραδοσιακά. Αναγκαστικά τα παιδιά αναπτύσσονται σε ορισμένες μη παραδοσιακές κατηγορίες των genders. Μια ολόκληρη γενιά γονέων σήμερα είναι υποχρεωμένοι να ζουν με αυτή τη φρίκη. Στη σύγχρονη Ευρώπη όλα αυτά παρουσιάζονται ως «ανοχή προς τη διαφορετικότητα». Τα παιδιά υποτίθεται στη Νέα Τάξη Πραγμάτων ότι έχουν το δικαίωμα στη σεξουαλική προτίμηση από μηδέν ετών[!], δηλαδή έχουν δικαίωμα να επιλέξουν από μια «ποικιλία σεξ και φύλων». Εναντίον των γονέων και των παιδιών, λειτουργεί ένα καλά οργανωμένο εγκληματικό δίκτυο ανά τον κόσμο. Ουσιαστικά, πίσω από τη μάσκα της λεγόμενης «juvenile justice» (δικαιοσύνης ανηλίκων), η οποία παρουσιάζεται με το πρόσχημα της δήθεν «σωτηρίας των παιδιών από βίαιους ή αλκοολικούς γονείς», διενεργείται ένα παγκόσμιο πείραμα μετάλλαξης του φύλου των παιδιών. Ένα τερατώδες πείραμα που εδώ και τριάντα χρόνια εξελίσσεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε Ευρώπη, Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία και  Νέα Ζηλανδία, η πατρότητα και η μητρότητα συνθλίβονται και διαχωρίζονται με πλάνο σχέδιο. Οι αριθμοί των παιδιών που «σώζονται» με αυτό το πρόγραμμα είναι: 200.000 στη Νορβηγία, 300.000 στη Σουηδία, 250.000 στη Φινλανδία, χιλιάδες στη Γερμανία, το Ισραήλ, κ.ο.κ. Κλεμμένες γενιές, κλεμμένες ζωές!

ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ – Ο ΤΥΠΟΣ
 Τα νηπιαγωγεία και σχολεία στην Ευρώπη μπορούν να απαγορεύσουν τα παιδικά βιβλία και παραμύθια που απεικονίζουν την παραδοσιακή οικογένεια. Αυτό είναι ένα αίτημα της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Σύμφωνα με την επιτροπή, τα παραμύθια θα πρέπει να μιλάνε για τη σεξουαλική διαφορετικότητα. Μάλιστα, Νορβηγοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα παιδιά επωφελούνται βλέποντας πορνό. Οι συντάκτες της έκθεσης συνιστούν επειγόντως νομοθετικά μέτρα στον τομέα της παιδικής λογοτεχνίας. Συγκεκριμένα, προτείνουν την εισαγωγή μιας πολιτικής της «ισότητας όλων των κοινωνικών τομέων». Ένα παράδειγμα αυτής της εναλλακτικής λογοτεχνίας για τα παιδιά είναι ένα βιβλίο με τίτλο «Ο Βασιλιάς και ο Βασιλιάς» με εξώφυλλο δυο άνδρες να φιλιούνται. 


Σύμφωνα με την έκθεση, αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν για την «πραγματική σεξουαλική διαφορετικότητα της κοινωνίας». Στην πραγματικότητα, τα εν λόγω μέτρα έχουν ήδη ληφθεί σε ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα στις σκανδιναβικές από αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους ως την «εμπροσθοφυλακή της Δυτικής δημοκρατίας” [sic]. Σε νηπιαγωγεία της Νορβηγίας, μάλιστα, το 2010 εισήχθη ένα πρόγραμμα υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με επίκεντρο το «φύλο των σεξουαλικών μειονοτήτων”. Για τους «νυχτωμένους» γονείς οι οποίοι δεν είναι ενήμεροι για τις τελευταίες «τάσεις» στον τομέα της εκπαίδευσης σχετικά με το φύλο στη σύγχρονη κοινωνία, η μεγαλύτερη εφημερίδα της Νορβηγίας VG Nett, δημοσίευσε πρόσφατα μια γνώμη των ψυχολόγων και σεξο-θεραπευτών οι οποίοι είπαν ότι ήταν ευεργετικό για τα παιδιά να παρακολουθούν πορνό στο διαδίκτυο. Μετά από αυτό, θα πρέπει να μας εκπλήσσει ότι ο αριθμός των περιπτώσεων παιδοφιλίας αυξάνεται στη Νορβηγία; Οι περισσότερες από αυτές συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια! Συχνά οι εφημερίδες γράφουν για τέτοιες «οικογενειακές» περιπτώσεις.

ΕΠΙΛΟΓΙΚΑ

Ας ξυπνήσουμε, να σταματήσει η «πανούκλα» της τρίτης χιλιετίας. Ας απομονώσουμε την «ανοχή της διαστροφής», τουλάχιστον από ψυχές των αθώων παιδιών. Ας αντιληφθούμε γιατί γράφονται οι κατ΄ επίφασιν αντιρατσιστικοί νόμοι και πού αποσκοπούν!


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 
Οργάνωση: ΡΩΣΙΔΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ,  Συνέντευξη της Ιρίνα Bergseth στον Δημοσιογράφο Andrew Fefelov της Ρωσικής Εφημερίδας ΑΥΡΙΟ [9.5.13]. 

https://en.wikipedia.org/wiki/Child_Welfare_Services_(Norway), όπου διαβάζουμε πολύ «ενδιαφέρουσες» πληροφορίες για τη δομή και τα «έργα» της περιβόητης  Barnevernet.