Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι…
(Κωστής Παλαμάς)

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Πλησιάζει ο πόλεμος...


Πλησιάζει ο πόλεμος...

Paul Craig Roberts* (ΗΠΑ)    
(μτφ. Κριστιάν)

Η εξαιρετική προπαγάνδα που ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τα Υπουργεία Προπαγάνδας τους (δηλαδή τα «Δυτικά μέσα ενημέρωσης») κατά της Ρωσίας έχει ως στόχο να οδηγήσει τον κόσμο σε έναν πόλεμο που κανείς δεν μπορεί να κερδίσει.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να βγούνε από αυτήν την απερισκεψία επειδή η Ευρώπη θα είναι η πρώτη που θα εξαφανιστεί σε καπνό, λόγω των αμερικανικών πυραύλων που φιλοξενεί και που υποτίθεται εγγυώνται την «ασφάλεια» της. 

Ένα διεφθαρμένο Δικαστήριο στην Ολλανδία, αν και παράνομο να αποφασίσει για αυτό το θέμα, καταδίκασε τη Ρωσία να καταβάλει πρόστιμο ύψους 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το όφελος των μετόχων της Yukos, μια διεφθαρμένη οντότητα που λεηλατούσε τη Ρωσία και φοροδιαφυγούσε. 

Όπως επισημαίνεται από τον Tyler Durden στο μπλογκ Zero Hedge, η αντίδραση της Ρωσίας ενώπιον αυτής της απόφασης είναι αποκαλυπτική: «Πλησιάζει ένας πόλεμος στην Ευρώπη. Πιστεύετε ότι αυτή η απόφαση έχει καμία σημασία;», απάντησε ένας σύμβουλος του Πούτιν.

Η Δύση συνωμοτεί εναντίον της Ρωσίας, επειδή οι ​​Δυτικοί είναι τελείως διεφθαρμένοι.

Ο πλούτος της ελίτ δεν βασίζεται μόνο στη λεηλασία των ασθενέστερων χωρών, των οποίων οι ηγέτες μπορούν να αγοραστούν (διαβάστε τις Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Δολοφόνου του John Perkins για να μάθετε πώς λειτουργεί αυτή η λεηλασία), αλλά και στη λεηλασία των ίδιων των πολιτών τους. 

Οι αμερικανικές ελίτ έγιναν αυθεντίες στην λεηλασία των ίδιων των πολιτών τους και κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της αμερικανικής μεσαίας τάξης στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα. 

Αντίθετα, η Ρωσία αναδύθηκε από την τυραννία και μια κυβέρνηση που είχε χτιστεί πάνω σε ψέματα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία καταδύουν σε μια τυραννία που προστατεύεται από ψέματα. 

Οι Δυτικές ελίτ επιθυμούν να λεηλατήσουν τη Ρωσία, ένα ζουμερό τζάκποτ, αλλά να που βγήκε ο Πούτιν στο δρόμο τους. Η λύση είναι να απαλλαγούν από αυτόν, όπως ξεφόρτωσαν τον Προέδρο Γιανούκοβιτς στην Ουκρανία.

Οι αρπακτικές ελίτ και οι ηγεμονικοί νεοκόν έχουν τον ίδιο στόχο: να καταστεί η Ρωσία ένα υποτελές κράτος. 

Ένας στόχος που ενώνει τους χρηματοπιστωτικούς και πολιτικούς ιμπεριαλιστές. 

Έχω τονίσει στους αναγνώστες τη προπαγάνδα που χρησιμοποιείται για να δαιμονοποιήσουν τον Πούτιν και τη Ρωσία. 

Ωστόσο, έμεινα έκπληκτος με τα καταπληκτικά και αισχρά ψέματα της βρετανικής εφημερίδας «The Economist» (26 Ιουλίου 2014). 

Το εξώφυλλο δείχνει το πρόσωπο του Πούτιν σε ιστό αράχνης, με τον τίτλο –θα έχετε μαντέψει- «Ένας Ιστός από ψέματα».


Θα έπρεπε να διαβάσετε αυτό το κείμενο, προκειμένου να μετρήσετε το επίπεδο της αηδιαστικής προπαγάνδας στη Δύση και το προφανή ελιγμό που στοχεύει να οδηγήσουν σε πόλεμο κατά της Ρωσίας. 

Δεν υπάρχει απολύτως καμία απόδειξη που να στηρίζει τις άγριες ​​κατηγορίες της Economist όπως και την έκκλησή της για τον τερματισμό του δυτικού «κατευνασμού» προς τη Ρωσία, καθώς και για αποφασιστική δράση κατά του Πούτιν.

Το είδος των απερίσκεπτων ψεμάτων και η προφανή προπαγάνδα που αναμεταδίδονται από τη "The Economist" δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να οδηγήσουν τον κόσμο σε πόλεμο.

Οι δυτικές ελίτ και κυβερνήσεις δεν είναι απλώς διεφθαρμένες, είναι και φρενοβλαβείς. 

Όπως το έγραψα στο παρελθόν, μην περιμένετε να ζήσετε για πολύ καιρό. 

Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας σύμβουλος του Πούτιν και Ρώσοι δημοσιογράφοι μιλάνε ανοιχτά για τα σχέδια των ΗΠΑ για ένα προληπτικό χτύπημα κατά της Ρωσίας : http://financearmageddon.blogspot.co.uk/2014/07/official-warning-u-s-to-hit-russia-with.html

Πηγή:  www.paulcraigroberts.org





*Paul Craig Roberts (born April 3, 1939) is an American economist and a columnist for Creators Syndicate. He served as an Assistant Secretary of the Treasury in the Reagan Administration and was noted as a co-founder of Reaganomics.[1] He is a former editor and columnist for the Wall Street Journal, Business Week, and Scripps Howard News Service. He has testified before congressional committees on 30 occasions on issues of economic policy. Jointly published with the Strategic Culture Foundation. http://www.strategic-culture.org/news/2014/06/02/what-obama-told-us-at-west-point.html 


Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Η συντριβή των Βουλγάρων στην μάχη του Κλειδίου (Μάχη της Μπελασίτσα) 1014 μ.Χ.


1000 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ 
ΤΟΥ ΚΛΕΙΔΙΟΥ (1014)
Σαράντου Ι. Καργάκου
Ἱστορικοῦ

Φέτος συμπληρώνονται 1000 χρόνια ἀπὸ τὴ μάχη τοῦ Κλειδίου (29-7-1014), ἀλλ’ ὑποπτεύομαι ὅτι τὸ γέγονος αὐτὸ θὰ περάσει ἀπαρατήρητο ἀπὸ τὴν πολιτεία, λόγῳ τῆς «Μεττερνιχείου» καὶ δαιμονίου, ὄντως, πολιτικῆς ποὺ ἀκολουθεῖ ἔναντι τῶν γειτόνων μας: να μὴ δυσαρεστήσουμε τοὺς Βούλγαρους καὶ τοὺς Σκοπιανοὺς ἐν ὀνόματι τῆς καλῆς γειτονίας!
Καὶ ὅμως ἡ μάχη τοῦ Κλειδίου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ κορυφαῖα στρατιωτικὰ γεγονότα τῆς ἱστορίας τῆς Αὐτοκρατοριας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ ἀπὸ τοὺς Δυτικούς, καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν Ἱερώνυμο Βόλφ, τὸ 1562, ὀνομάσθηκε κακῶς Βυζαντινή.
Τὸν ὅρο Αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως οἱ Βολλανδιστές, Ἰησουίτες μοναχοί, ποὺ ἐκδίδουν τὰ «Acta Sanctorum», ἔχουν κατακυρώσει ὑπὲρ τῶν Φραγκων ποὺ βασίλευσαν στὴν Βασιλεύουσα μετὰ τὴν πρώτη ἅλωση (1204-1261). Τὶς ἐνστάσεις μας ὡς πρὸς αὐτὸ διατυπώνουμε στὸ βιβλίο μας «Ἡ Αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως-Ἀπὸ τὴν Ἁγία Σοφία τοῦ Κωνσταντίνου στὴν Ἁγία Σοφία τοῦ Ἰουστινιανοῦ» (ἐκδ. Ἰ. Σιδέρης, Ἀθῆνα 2012).
Ἐπανερχόμενοι στὴν περιώνυμη αὐτὴ μάχη, πρέπει νὰ τονίσουμε ὅτι ἦταν ἕνα γεγονός ποὺ εἶχε τεράστιες πολιτικὲς προεκτάσεις σὲ ὅλο τὸ χῶρο τῆς Βαλκανικῆς καί ποὺ ὁ ἀπόηχός του φθάνει ὥς τὶς ἡμέρες μας, ἀφοῦ οἱ Σκοπιανοὶ καὶ οἱ φιλοσκοπιανοὶ ἱστορικοὶ θεωροῦν τὴ σύγκρουση τοῦ Σαμουὴλ καὶ τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Κων/πόλεως ὄχι σὰν σύγκρουση τῆς ἑλληνόφωνης καὶ ἑλληνόμορφης κατ’ οὐσίαν καὶ παιδείαν αὐτοκρατορίας μὲ τὸ ἀρτισύστατο κράτος τῆς Βουλγαρίας ἀλλὰ σὰν ἕναν πόλεμο ἐνάντιον τῶν … Μακεδόνων! Ποὺ ἦσαν πρόγονοι αὐτῶν…! Καὶ ἀσφαλῶς ἦσαν πρόγονοι ὄχι, ὅμως, σὰν Μακεδόνες ἀλλ’ ὡς Σλάβοι καὶ πιὸ εἰδικὰ Βούλγαροι. Μὲ ἄλλα λόγια οἱ Σκοπιανοι θεωροῦν τὸν Σαμουὴλ σὰν «Μακεδόνα», ποὺ ἕνωσε, ὅπως οἱ «προπάτορές» τους Φίλιππος καὶ Ἀλέξανδρος ὑπὸ τὴν ἐξουσία του ὅλα τὰ μέρη τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἑλλάδος μέχρι τὸν Ἰσθμὸ καί, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμά τους, ἄρχισε πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἀνατολῆς!
Αὐτὸ μᾶς ὑποχρεώνει νὰ κάνουμε μία ἀναγωγὴ στὰ περὶ τῆς καταγωγῆς τοῦ Σαμουήλ. Οἱ ἐγκυρότεροι Ἕλληνες καὶ ξένοι ἱστορικοὶ ἀμφισβητοῦν καὶ τὴν βουλγαρικότητα τοῦ Σαμουήλ! Δὲν δέχονται πὼς ἦταν ἀπόγονος τοῦ Ἀσπαροὺχ (πρώτου Βούλγαρου ἡγεμόνα), οὔτε πὼς ἡ μάνα του ἦταν κόρη τοῦ φοβεροῦ βασιλιᾶ τῶν Βουλγάρων, τοῦ Συμεών. Ἡ ἐπικρατέστερη ἄποψη ἦταν πὼς ὁ Σαμουὴλ ἦταν ἀρμενικῆς καταγωγῆς, ἄποψη ποὺ πρωτοδιατύπωσε ὁ Ἀρμένιος ἱστορικὸς Στέφανος τοῦ Τωρόν, ποὺ ἦταν σύγχρονος τῶν γεγόνοτων. Τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι οἱ τέσσερις ἀδερφοί, οἱ λεγόμενοι Κομητόπουλοι, ποὺ ἀναστάτωσαν τὴν Βαλκανικὴ καὶ ἀπείλησαν τὴν Αὐτοκρατορία, ἦσαν παιδιὰ τοῦ «κόμη» Νικολάου καὶ τῆς Ῥιψίμης. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας εἶναι δηλωτικὸ ἀρμενικῆς καταγωγῆς. Ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ πατέρα τους ὀνομάστηκαν Κομητόπουλοι. Ἀπὸ τὰ τέσσερα ἀδέλφια, ποὺ εἶχαν στασιαστικὲς τάσεις, τὰ τρία σκοτώθηκαν: ὁ Δαβὶδ σκοτώθηκε στὴν τοποθεσία Καλὴ Δρῦς τῆς Δυτ. Μακεδονίας, ὁ Μωυσῆς σκοτώθηκε ἀπὸ στρατιῶτες τοῦ αὐτοκρατορικοῦ στρατηγοῦ Λέοντα Μελισσηνοῦ, ἐνῶ ὁ Ἀαρών, ποὺ μετὰ ἀπὸ κάποιες ταλαντεύσεις, μεταπήδησε στὸ στρατόπεδο τῶν αὐτοκρατορικῶν, δολοφονήθηκε ἀπὸ μέλη τῆς οἰκογένειάς του. Ἀπέμεινε μόνος ὁ ἰκανώτερος καὶ πλέον ἐπίφοβος γιὰ τὴν Αὐτοκρατορία, ὁ τρομερὸς Σαμουήλ.
Ὁ Σαμουὴλ ἦταν ὁ νεώτερος γυιὸς τοῦ κόμητος (διοικητὴ) τῆς Δυτ. Μακεδονίας Νικολάου. Ἐπωφελούμενος ἀπὸ τὶς συγκρούσεις τοῦ αὐτοκράτορα Ἰωάννη Τσιμισκῆ (969-976) ἐναντίον τῶν Ῥώσων, κυρίως ὅμως ἀπὸ τὴν ἐμπλοκὴ τοῦ νέου αὐτοκράτορα Βασιλείου Β΄ (976-1025) σὲ πόλεμο ἐναντίον τῶν ἰσχυρῶν στρατηγῶν Βάρδα Σκληροῦ καὶ Βάρδα Φωκᾶ, ποὺ ἐκπροσωποῦσαν τὴν ἰσχυρὴ τάξη τῶν «Δυνατῶν» (μεγαλογαιοκτημόνων), ξεσήκωσε τὸν βουλγαρικὸ πληθυσμὸ καὶ ὀργάνωσε ἰσχυρὸ στρατό. Στὸν στρατὸ τοῦ Σαμουὴλ προσεχώρησαν ὁ εὐνοῦχος γυιὸς τοῦ Βούλγαρου βασιλιᾶ Πέτρου, ὀνομαζόμενος Βόρις μὲ τὸν ἀδελφό του Ῥωμανό, ποὺ διέφυγαν ἀπὸ τὴν Κων/πολη. Κέντρο τοῦ Σαμουὴλ ἦταν ἡ περιοχὴ Πρεσπῶν καὶ Ἀχρίδας. Σιγὰ-σιγὰ ἡ ἐξουσία τοῦ Σαμουὴλ ἀπλώθηκε μέχρι τοῦ Ἰσθμοῦ. Κατὰ τὶς ἐπιδρομὲς κατελήφθη καὶ ἡ Λάρισα· ὁ πληθυσμός της μεταφέρθηκε στὸν Βορρᾶ, ἐνῶ τὰ λείψανα τοῦ πολιούχου ἁγίου τῆς πόλης, τοῦ Ἀχιλλίου, μεταφέρθηκαν στὴ νησῖδα τῆς Πρέσπας, ὅπου σῴζονται ἐρείπια τῆς ὀμώνυμης Βασιλικῆς (ναὸς ῥυθμοῦ Βασιλικῆς).



Ὁ Βασίλειος Β΄, ἀφοῦ τελείωσε ἐπιτυχῶς τὸν πόλεμο κατὰ τῶν στασιαστῶν στρατηγῶν, ἀνέλαβε προσωπικὰ τὸν πόλεμο κατὰ τοῦ Σαμουὴλ ποὺ εἶχε αὐτοανακηρυχθεῖ «τσάρος τῶν Βουλγάρων» (Τὸ πῶς οἱ Βούλγαροι βαφτίζονται «Μακεδόνες ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Σκοπιανοὺς πολιτικοὺς καὶ ἱστορικοὺς εἶναι κάτι ποὺ ἀνήκει ὄχι στὸν χῶρο τῆς ἱστορίας ἀλλὰ τῆς πολιτικῆς ἀλχημείας). Κάθε χρόνο ὁ Βασίλειος διενεργοῦσε αὐτοπροσώπως ἐκστρατεῖες ἐναντίον τοῦ Σαμουὴλ μὲ ἀντικειμενικὸ σκοπὸ νὰ περιορίσει τὸν χῶρο δράσης του, ὁ ὁποῖος χῶρος σταδιακὰ περιορίστηκε στὶς δύσβατες περιοχὲς τῆς ΒΔ Μακεδονίας. Ἀπὸ τὸ 1009 ὁ ἀγώνας γίνεται συνεχῶς σφοδρότερος. Ὁ Σαμουὴλ ὑποχώρει συνεχῶς καί, ἀδυνατώντας νὰ πολεμήσει σὲ ἀνοικτὸ πεδίο, ὀχυρώνει διάφορα στενά, γιὰ νὰ ἐμποδίσει τὴ διάβαση τῶν στρατευμάτων τοῦ Βασιλείου. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἦταν καὶ τὸ Στενὸ τοῦ Κλειδίου, μεταξὺ Σερρῶν καὶ Μελενίκου. Στο σημεῖο αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ δοθεῖ ἡ μάχη ποὺ ἔκρινε τὸν πολυετῆ πόλεμο ἀνάμεσα στὴν Αὐτοκρατορία τῆς Κων/πόλεως καὶ τοὺς Βουλγάρους.
Στὴν κλεισωρεία αὐτὴ καιροφυλακτοῦσε ὁ Σαμουὴλ γιὰ νὰ παγιδεύσει τὸν αὐτοκρατορικὸ στρατό. Ἀλλ’ ὁ στρατηγὸς Νικηφόρος Ξιφίας, ἀντὶ νὰ μπεῖ στό στενό, πέρασε πάνω ἀπὸ τὸ βουνό, ὑπερκέρασε τὶς βουλγαρικὲς δυνάμεις καὶ βρέθηκε στὰ νῶτα τους. Οἱ Βούλγαροι, ὅπως ἦταν φυσικό, αἰφνιδιάστηκαν ἀπὸ τὸν ἐλιγμὸ καὶ τὴν ἀριστοτεχνικὴ τακτικὴ τῆς ἐμμέσου προσπελάσεως. Ὁ ἱστοριογράφος Κεδρηνὸς ὀνομάζει τὸ βουνὸ Βαλάθιστα. Ἡ μάχη διεξήχθη ὡς ἑξῆς: ὁ Βασίλειος κτύπησε τοὺς Βούλγαρους κατὰ μέτωπον καὶ ὁ Νικηφόρος Ξιφίας ἀπὸ τὰ νῶτα. Στὴ μάχη σκοτώθηκε καὶ ὁ στρατηγὸς Νικηφόρος Βοτανειάτης, παπποὺς τοῦ μετέπειτα αὐτοκράτορα. Ὅταν ὁ Βασίλειος ἄρχισε νὰ εἰσχωρεῖ στὸ στενό, οἱ Βούλγαροι κυριεύθηκαν ἀπὸ πανικό. Ἡ μάχη μεταβλήθηκε σὲ σφαγή. Οἱ αἰχμάλωτοι ἦσαν χιλιάδες. Κατὰ τὸν Κεδρηνό, ὁ Βασίλειος, ἐφαρμόζοντας παλαιὰ σκληρὴ πολεμικὴ τιμωρία, τύφλωσε 15.000, ἀφήνοντας ἀνὰ 100 τυφλοὺς ἕναν μονόφθαλμο γιὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσει στὴν Βουλγαρία.
Ὁ Παπαρρηγόπουλος, ἐρμηνεύοντας τὴν πράξη τοῦ Βασιλείου, λέγει πὼς ἀνάλογα ἔπραξαν σὲ νεωτέρους χρόνους οἱ Ἄγγλοι κατὰ τῶν καθολικῶν Ἰρλανδῶν, μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι οἱ Ἀγγλοι πρῶτα ἐδίκαζαν καὶ μετὰ ἐκτελοῦσαν, ἐνῶ γιὰ τὴν τιμωρία ποὺ ἐπέβαλε ὁ Βασίλειος γράφει πὼς ἐπρόκειτο «περὶ πράξεως γενομένης ἐν τῇ ἀκμῇ πολέμου μακροῦ, ἐναγωνίου, καταστρεπτικοῦ, ὑπὸ τὸ κράτος πάθους ἀκαριαίου καὶ ἀκατασχέτου, ὑπὸ τοῦ ὁποίου καταλαμβάνονται πολλάκις οἱ στρατηγοί» (Κων/νος Παπαρηγόπουλος: «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», ἐκδ. Ἐλευθερουδάκη, τ. Δ΄, σ. 194). Ὁ Γάλλος ἱστορικὸς I. Brehier («Vie et mort de Byzance», σ. 230) ἀποδίδει τὸ γέγονος στὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ Βασιλείου, ὁ ὁποῖος ἑξαγριωνόταν καὶ γινόταν ἐκδικητικός, ὅταν ἀντιμετώπιζε ἀντιπάλους ὠμοὺς καὶ ἀπίστους. Προσωπικὰ -χωρὶς να ἐπιδοκιμάζουμε τὴν πράξη-πιστεύουμε ὅτι πρόκειται γιὰ μία ἐνέργεια σύγχρονου πολιτικοῦ ρεαλισμοῦ. Ὁ Βασίλειος ἐφάρμοζε κάπως πιὸ πρωτόγονα-γιατὶ δὲν εἶχε τὰ σύγχρονα μέσα-αὐτό ποὺ ἐφαρμόζεται καὶ στὰ νεοτέρα χρόνια, ὡς τὶς ἡμέρες μας.
Ἄλλωστε, καὶ γιὰ τὰ σημερινὰ δεδομένα ἡ ἠθικὴ τῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ ἀποτελεσματικότητα. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τότε ὑπῆρξε ἀκαριαῖο. Ὁ Σαμουήλ, ποὺ διασώθηκε στὴν Πρίλαπο (Πέρλεπε), μόλις ἀντίκρυσε τὸ οἰκτρὸ θέαμα, πέθανε μετὰ λίγο ἀπὸ τὴ θλίψη του. Ὁ Βασίλειος, μετὰ τὴ νίκη του καὶ τὴν πλήρη ὑποταγὴ τῆς Βουλγαρίας, ὀνομάστηκε Βουλγαροκτόνος. Ἂν πολεμοῦσε, νικοῦσε καὶ τιμωροῦσε ἀπηνῶς Μακεδόνες, ὅπως διατείνονται οἱ Σκοπιανοί, θὰ ὀνομαζό-ταν…Μακεδονοκτόνος! Ἀλλὰ Μακεδὼν ὀνομάζεται αὐτός, ὡς προερχόμενος ἀπὸ τὴ λεγομένη Μακεδονικὴ δυναστεία.
Ἡ νικηφόρα πορεία τοῦ Βασιλείου συνεχίστηκε. Κατέλαβε τὸ Μελένικο, τὴν Πρίλαπον, τὸ Στυπεῖον (σημ. Ἱστίπ), τὰ Μογλενὰ (ἀρχαία Ἀλμωπία) καὶ προχώρησε ὡς τὴν Ἀχρίδα, ὅπου βρίσκονταν τὰ ἀνάκτορα τοῦ Σαμουήλ. Παρὰ τὴν ἀντίσταση ποὺ συνάντησε στὰ διάφορα φρούρια, φέρθηκε στὸ μετέπειτα διάστημα μεγαλόψυχα πρὸς τοὺς Βούλγαρους αἰχμαλώτους καὶ πρὸς τὸν λαό. Τὴν ἴδια μεγαλοψυχία ἔδειξε πρὸς τοὺς συγγενεῖς τοῦ Σαμουήλ.
Ἡ ἀντίσταση τῶν Βουλγάρων κράτησε ὡς τὸ 1018. Μετὰ τὴν πλήρη ὑποταγή, ὁ Βασίλειος χώρισε τὴ Βουλγαρία σὲ δύο «θέματα» (διοικήσεις): τὸ Παρίστριο θέμα καὶ τὸ θέμα Βουλγαρίας, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσαν τμήματα τῆς Αὐτοκρατορίας. Καταργήθηκε ἐπίσης τὸ βουλγαρικὸ πατριαρχεῖο καὶ οἱ ἐπισκοπές του ὑπαχθήκανε στὴ νέα αὐτοκέφαλη Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος. Ἐπειδή, ὅμως, στὸ θέμα Βουλγαρίας καὶ στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος ὑπαχθήκανε ἑλληνικὲς περιοχὲς καὶ μητροπόλεις (μητρόπολη Λαρίσης), αὐτὸ ἔδωσε σὲ νεωτέρους χρόνους λαβὴ στοὺς Βούλγαρους ἐθνικιστὲς γιὰ διεκδικήσεις εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Μετὰ τὸν στρατιωτικὸ του θρίαμβο, ὁ Βασίλειος πραγματοποίησε περιοδεία ἀνὰ τὴν Αὐτοκρατορία. Τότε ἐπισκέφθηκε καὶ τὴν Ἀθήνα καὶ προσευχήθηκε στὸν Παρθενῶνα, ποὺ εἶχε γίνει χριστιανικὸς ναὸς (Παναγία ἡ Ἀθηνιώτισσα). Ἡ συμβολικὴ αὐτὴ ἐνέργεια, τὴν ὁποία ὕμνησε μὲ λαμπροὺς στίχους ὁ Παλαμᾶς στὴ «Φλογέρα τοῦ Βασιλιᾶ», δείχνει πὼς ὁ Βασίλειος εἶχε συνείδηση «ῥίζας». Μὲ τὸ προσκύνημά του στὸν Παρθενῶνα ἔδενε μέσα του τὴν ἀρχαιότητα καὶ τὸν Χριστιανισμό. Καὶ στὸν πόλεμο, ποὺ μόλις τελείωσε, ἔδωσε ἕναν χαρακτῆρα οἰονεῖ ἐθνικό.
Ἡ μάχη τοῦ Κλειδίου καὶ ἡ συντριβὴ τοῦ Σαμουὴλ ἀπήλλαξε τὴν Αὐτοκρατορία ἀπὸ ἕναν ἐπίφοβο ἐχθρὸ γιὰ διάστημα δύο αἰώνων. Στὸ διάστημα αὐτὸ ἡ Βασιλεύουσα ἀντιμετώπισε πλῆθος ἐπιδρομῶν. Ἂν σὲ αὐτοὺς προσετίθεντο καὶ οἱ Βούλγαροι, τότε ἡ κατάρρευσή της θὰ εἶχε ἐπέλθει πολὺ ἐνωρίτερα.

Προδημοσίευση, περιοδικό ΄΄Ἑρῶ΄΄, τεῦχος ΑΠΡ. ΙΟΥΝ. 2014

http://maccunion.wordpress.com/


Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ)


Το εξώφυλλο του ενημερωτικού φυλλαδίου 
που κυκλοφόρησε η ΠΟΠΣΜ

Σκοποί της Ομοσπονδίας Μακεδόνων είναι:

α) η γνωριμία, η συνεργασία, και η αλληλοϋποστήριξη των μελών της.

β) ο σεβασμός στην Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοσή μας που τιμούμε με εκατοντάδες εκδηλώσεις και πανηγύρια σε κάθε γωνιά  της Μακεδονίας.

γ) η ανάδειξη της τοπικής Ιστορίας των Μακεδόνων και της συμβολής τους σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες των Ελλήνων.

δ) η διαφύλαξη της γνήσιας πολιτιστικής Παράδοσης των Μακεδόνων, από αλλοιώσεις, ξένες προσθήκες και σφετερισμό.

ε) η απομυθοποίηση των Εντόπικων, δηλαδή των σλαβοφανών τοπικών γλωσσικών εκφράσεων ορισμένων Μακεδόνων Ελλήνων, ώστε να μη συγχέονται με τα Σκοπιανά και τα Βουλγάρικα.

στ) η καταγραφή των γνήσιων Μακεδονικών χορών και τραγουδιών και ο πλήρης διαχωρισμός τους από κάθε είδους ξενόφερτες προσμείξεις και επιρροές

ζ) η προβολή της ομοιότητας των πολιτιστικών χαρακτηριστικών των Μακεδόνων με τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων άλλων γεωγραφικών περιοχών.

η) η υπεράσπιση του ονόματός μας, ως Μακεδόνων, από ανιστόρητη προσθήκη  οιουδήποτε επιθετικού προσδιορισμού ή απροκάλυπτο σφετερισμό.

θ) η συνεργασία με τις ομοειδείς οργανώσεις των Ελλήνων άλλων γεωγραφικών περιοχών, εντός και εκτός Ελλάδος, αλλά και των ομογενειακών οργανώσεων σε όλον τον κόσμο,  για να  αναδείξουμε τις αρχές και τις αξίες του Οικουμενικού Ελληνισμού.

http://omospondiamakedonon.blogspot.gr/2014/07/blog-post_22.html


Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Ουκρανία: Μια χώρα υπό διάλυση...


Υπό διάλυση η Ουκρανία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πολλοί αναλυτές διαπιστώνουν ότι το αγεφύρωτο πολιτισμικό χάσμα, το αμοιβαίο βαθύ μίσος και η εκατέρωθεν καχυποψία μεταξύ της φιλοδυτικής και της ρωσόψυχης Ουκρανίας οδηγούν στη διάλυση και στο τέλος της χώρας, με τη σημερινή της μορφή. Ο διχασμός είναι προφανής σε όλα τα επίπεδα, στο Στρατό, στα Σώματα Ασφαλείας, στο Κοινοβούλιο, στην Εκτελεστική Εξουσία, στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στην Κουλτούρα, στη Θρησκεία. Στο Στρατό, στα Σώματα Ασφαλείας και στις Μυστικές Υπηρεσίες υπάρχουν αξιωματικοί και άνδρες τόσο από τη Δυτική όσο και την Ανατολική Ουκρανία, που είναι αδύνατο να συνεργασθούν και ο ένας υποβλέπει και υποπτεύεται τον άλλον. Ο Sergio Romano, δημοσιογράφος της έγκυρης ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera, στις 9 παρελθόντος Απριλίου, έγραψε την περίπτωση η Ουκρανία να αποκτήσει το καθεστώς του Βελγίου, όπου δύο διαφορετικές εθνικές και πολιτιστικές οντότητες (Βαλόνοι και Φλαμανδοί) το 1830 κατέστησαν ομόσπονδο κράτος, με απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Το πείραμα στο Βέλγιο έχει εν μέρει επιτύχει, αλλά πάντοτε υπάρχουν φυγόκεντρες τάσεις και βεβαίως δεν υπάρχει ο από αιώνων αβυσσαλέος διχασμός της Ουκρανίας. (Σημ. Δες προηγούμενο άρθρο μου «Η διχασμένη Ουκρανία»).

Τα όσα τραγικά συμβαίνουν στην Ουκρανία δεν οφείλονται μόνο στον γεωστρατηγικό ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, δεν είναι δηλαδή η περίπτωση για τη Ρωσία των παρακαυκασίων χωρών Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, ή, παλαιότερα, για τις ΗΠΑ, της Κούβας. Οι Ρώσοι της Ουκρανίας, μετά την εξέγερση των δυτικόφιλων στην πλατεία Μεϊντάν και το πραξικόπημα σε βάρος του ρωσόψυχου νομίμου Προέδρου της Β. Γιανουκόβιτς, αισθάνονται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο η εθνική τους ταυτότητα από την επιθετικότητα της Δύσης και των Ουκρανών οπαδών της.
Η απομάκρυνση του νομίμου και με δημοκρατικές διαδικασίες εκλεγεμένου Προέδρου Γιανουκόβιτς αποτελεί πραξικόπημα. Αν το ίδιο συνέβαινε σε χώρα μη φιλική στη Δύση θα είχε ξεσηκωθεί το Σύμπαν, πιθανόν θα είχε επέμβει το ΝΑΤΟ και ουδείς θα αναγνώριζε το νέο καθεστώς. Αντίθετα τον χωρίς καμία νομιμοποίηση πρωθυπουργό της Ουκρανίας Αρσένι Γιατσένιουκ όλοι τον αναγνωρίζουν, τον δέχονται και τον βοηθάνε… 
Έως και ο Πάπας τον δέχθηκε, που βεβαίως στηρίζει με κάθε τρόπο το επιβληθέν παράνομο καθεστώς.
Η αντίδραση της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας εντάθηκε με την ένταξη σ’ αυτήν της Κριμαίας, μετά από Δημοψήφισμα, στο οποίο το 96% των κατοίκων της τάχθηκε υπέρ της εντάξεως της στη Ρωσία. Στην Κριμαία κατοικούν Ρώσοι, σε ποσοστό 96%, πολύ μεγαλύτερο από αυτό των Κοσοβάρων στο Κοσσυφοπέδιο. Όταν οι Σέρβοι, με τα χίλια δίκια τους, αφού το Κοσσυφοπέδιο είναι η μήτρα του Έθνους τους, όπως το Κίεβο για τους Ρώσους, ζήτησαν να μην αναγνωριστεί το Δημοψήφισμα που διενήργησαν οι Μουσουλμάνοι Κοσοβάροι για την ανεξαρτησία της περιοχής τους, η Δύση απάντησε ότι έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και αμέσως το αναγνώρισε… 
Όταν το ίδιο ακριβώς έκαμαν οι Ρώσοι της Κριμαίας δεν το αναγνώρισε και μίλησε για παράνομη ενέργεια… 
Πολύ σωστά το επισήμανε σε άρθρο του ο ειδικός σε θέματα γεωστρατηγικής Ολιβιέ Ζαλέκ στον «Le Monde Diplomatique» του Απριλίου 2014.
Στο Ουκρανικό πρόβλημα αναμίχθηκαν οι ΗΠΑ και ουδείς έντιμος και λογικός άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί το γιατί, πέραν της στρατηγικής τους να περιορίσουν την επιρροή της Ρωσίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια έστω και ισχνή, δικαιολογία, πως θέλει να προωθήσει τη συνεργασία με την Ουκρανία και κάποτε να την εντάξει στους κόλπους της, όπως έχει ήδη κάνει με τις άλλες πρώην κομμουνιστικές χώρες. Ο Μίκαελ Χάλτζελ, του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς διερωτάται σχετικά: «Γιατί οι Αμερικανοί θάπρεπε να ανησυχούν για την ασφάλεια της Ευρώπης περισσότερο από τους ίδιους τους Ευρωπαίους;». Ο ρόλος του πλανητικού χωροφύλακα, του ενεργούντος ανάλογα με τα συμφέροντα του και όχι με το Δίκαιο δεν ταιριάζει στη Δημοκρατία των ΗΠΑ.
Οι επιθέσεις που δέχεται η Ρωσία για το Ουκρανικό είναι οι περισσότερες κάτω από τη μέση. Λόγου χάρη είναι προϊόν προπαγάνδας η ταύτιση της Ρωσίας με τη Σοβιετική Ένωση και του Πούτιν με τον Στάλιν, ή τον Μιλόσεβιτς… 
Στους διάφορους λιβέλους που γράφονται σε βάρος της Ρωσίας αποσιωπάται το γεγονός ότι ο Πούτιν προστατεύει όχι μόνο τα συμφέροντα της Ρωσίας, αλλά και την ύπαρξη των συμπατριωτών του που ζούνε στην Ουκρανία. Επίσης δεν αναφέρεται ότι επί Στάλιν δεν υπέφεραν μόνο οι Ουκρανοί, αλλά όλη η ΕΣΣΔ και κυρίως οι Ρώσοι. Εκατομμύρια Ρώσων οδηγήθηκαν στα ψυχιατρεία, στα γκουλάγκ, στα βασανιστήρια και στον θάνατο και χιλιάδες είναι οι Μάρτυρες που θυσιάστηκαν για την Πίστη τους στην Ορθοδοξία. Είναι επίσης προϊόν προπαγάνδας η ταύτιση των κομμουνιστών διανοουμένων (Αραγκόν, Σαρτρ, Ζιντ, Ρίτσου) που είχαν γοητευθεί από τον Στάλιν με τους σημερινούς ακέραιους και ελεύθερους στο φρόνημα πνευματικούς ανθρώπους, που καταγγέλλουν τις ακρότητες των φασιστών του Κιέβου, τις αυθαιρεσίες του εκεί σημερινού παράνομου καθεστώτος και τις επιδιώξεις του σε βάρος του ρωσικού πληθυσμού της Ουκρανίας. Ο Πούτιν ούτε άγιος είναι ούτε ο πιο έντιμος των ανθρώπων, όπως εξάλλου οι περισσότεροι που κατέχουν εξουσία, σε Ανατολή και Δύση. Αλλά αυτή τη στιγμή εξετάζεται η πολιτική του στο θέμα της Ουκρανίας και όχι στα εσωτερικά της χώρας του.
Η ΕΕ ορθώς δεν θέλει να εισέλθει σε ένα νέο ψυχρό πόλεμο με τη Ρωσία, γιατί και ωφελιμιστικά να το δει εκείνη θα χάσει. Οι περισσότερες χώρες – μέλη της εξαρτώνται ενεργειακά από τη Ρωσία. Ορθώς λοιπόν η Γερμανία και οι άλλες χώρες της ΕΕ επιδιώκουν να υπάρξει μια ειρηνική λύση, η οποία να ικανοποιεί όλους, έστω κι αν αυτό σήμερα φαίνεται και είναι ανέφικτο. Ο Ζαλέκ στο άρθρο του, που αναφέραμε προηγουμένως, σημειώνει πως τρεις είναι οι προτεραιότητες για τους Ουκρανούς, αν θέλουν να μην διαλυθεί το κράτος τους: Πρώτη η ανεύρεση γεωπολιτικής ισορροπίας μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, θέμα που όπως έχουμε γράψει έχει βάθος αιώνων. Δεύτερη η πολιτισμική και γλωσσική ισότητα μεταξύ των πολιτών της Ανατολικής και της Δυτικής Ουκρανίας. Και τρίτη η καταπολέμηση της διαφθοράς της μετακομμουνιστικής επιχειρηματικής και κρατικής ελίτ. Όμως φαίνεται πως κάποιοι θερμοκέφαλοι στις ΗΠΑ επιθυμούν τον Ψυχρό Πόλεμο, με τη βεβαιότητα ότι έτσι η χώρα τους θα ενισχύσει την πλανητική κυριαρχία της…

Γιατί τόσο μίσος σε βάρος των Ρώσων και των Ορθοδόξων;
Από ένα μεγάλο μέρος της δυτικής ιντελιγκέντσιας εκφράζεται ένας ιεροεξεταστικός φανατισμός κι ένα μίσος σε βάρος των Ρώσων και γενικά των Ορθοδόξων Χριστιανών. Λες και πρέπει να εξοντωθούν όπως οι Ινδιάνοι στην Αμερική για να ησυχάσουν και να μην υπάρχει για τους ανθρώπους εναλλακτική πρόταση ζωής, έξω από τη μετανεωτερική δυτική. Ο Μάρτιν Κετλ έγραψε στην αγγλική εφημερίδα «Γκάρντιαν» ότι διαβάζοντας τα κείμενα του Αμερικανού διπλωμάτη Τζορτζ Κέναν, που διαμόρφωσε την αμερικανική εξωτερική πολιτική και στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου, καταλήγει ότι «οι παραλληλισμοί ανάμεσα στη Ρωσία του Πούτιν και τη Ρωσία του Στάλιν είναι ξεκάθαροι. Ανάμεσα σε άλλους ο ρωσικός εθνικισμός, η αναξιοπιστία, η θεμελιώδης απουσία κοινών αξιών με τη Δύση, η σημασία του πυρηνικού αδιεξόδου…». Φυσικά για τον εθνικισμό και την αναξιοπιστία των ΗΠΑ ουδέν αναφέρεται.
Εκφραστής του αντι-ορθοδόξου φανατισμού είναι ο γνωστός Αμερικανός καθηγητής Σάμιουελ Χάντιγκτον (1927-2008). Στο βιβλίο του «Η σύγκρουση των Πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης», που προκάλεσε πολλές συζητήσεις, γράφει ότι «η Ευρώπη τελειώνει εκεί που τελειώνει η δυτική Χριστιανοσύνη και εκεί που αρχίζει το Ισλάμ και η Ορθοδοξία». (Σημ.!!!)… 
Και συνεχίζει: «Ο πρώτος στόχος που πρέπει να θέσει η Δυτική Ευρώπη είναι <να απορροφηθούν ξανά οι λαοί της Κεντρικής Ευρώπης στη δική μας πολιτιστική και οικονομική κοινότητα, εκεί δηλαδή που ανήκουν: να συσφίγξουμε τους δεσμούς μεταξύ Λονδίνου, Παρισιού, Ρώμης, Μονάχου, και Λειψίας, Βαρσοβίας, Πράγας και Βουδαπέστης>….
Ο Πρόεδρος της Λιθουανίας είχε πει ότι οι Λιθουανοί είχαν να διαλέξουν μεταξύ <δύο πολιτισμών> και επέλεξαν τον λατινικό κόσμο, προσηλυτίστηκαν στον ρωμαιοκαθολικισμό και επέλεξαν μια μορφή κρατικής οργάνωσης, που στηρίζεται στο νόμο. Με παρόμοιο τρόπο οι Πολωνοί λένε ότι ανήκουν στη Δύση από τον 10ο αιώνα, όταν επέλεξαν το δυτικό Χριστιανισμό έναντι του Βυζαντίου…»
«…Η Ελλάδα δεν αποτελεί μέρος του δυτικού πολιτισμού, αλλά υπήρξε η πατρίδα του κλασσικού πολιτισμού, ο οποίος υπήρξε, με τη σειρά του, σημαντική πηγή του δυτικού πολιτισμού. Στην αντιπαράθεσή τους με την Τουρκία οι Έλληνες θεωρούν τους εαυτούς τους ιστορικά υπερασπιστές του Χριστιανισμού…
Παρόλα αυτά η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση ως ορθόδοξος ξένος στους δυτικούς οργανισμούς. Δεν υπήρξε ποτέ ένα εύκολο μέλος ούτε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ούτε και για το ΝΑΤΟ και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις αρχές και στα ήθη και των δύο… 
Η συμπεριφορά της Ελλάδος ως προεδρεύουσας του Συμβουλίου της ΕΕ το 1994 εξόργισε τα άλλα μέλη και οι αξιωματούχοι της Δυτικής Ευρώπης χαρακτήρισαν λάθος το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος….».
Για την Ουκρανία ο Χάντινγκτον βλέπει ως πιθανή εκδοχή να διασπαστεί σε δυο ξεχωριστές οντότητες κατά μήκος της πολιτισμικής συνοριακής γραμμής και η ανατολική πλευρά να συγχωνευθεί με τη Ρωσία. Επίσης αναφέρει την περίπτωση της Κριμαίας, όπου το 1992 η εκεί Βουλή ανακήρυξε την ανεξαρτησία της περιοχής, αλλά μετά από πιέσεις ανακάλεσε την απόφασή της. Ο Χάντινγκτον από τότε (Σημ. Σε πρώτη έκδοση στα αγγλικά το βιβλίο του εκδόθηκε το 1996) πρόβλεψε πως μια δυτικά προσανατολισμένη Ουκρανία θα μπορούσε να είναι βιώσιμη «μόνο αν είχε ισχυρή και αποτελεσματική δυτική υποστήριξη. Και μια τέτοια υποστήριξη είναι, με τη σειρά της, πιθανό να υπάρξει μόνο αν οι σχέσεις μεταξύ Δύσης και Ρωσίας υποχωρήσουν σημαντικά και καταλήξουν να μοιάζουν με αυτές που υπήρχαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου». Είναι σαφές ότι οι γεωστρατηγικοί αναλυτές, όπως ο Χάντιγκτον, από τότε πρόβλεπαν και, ουσιαστικά, πρότειναν τις σημερινές εξελίξεις και την επαναφορά του Ψυχρού Πολέμου…
Ο Ντοστογιέφσκι στο Ημερολόγιο του περιγράφει αυτό το μίσος των Δυτικών έναντι της ισχυρής Ρωσίας και της Ορθοδοξίας. Να θυμηθούμε ότι η Δύση δεν θέλησε ποτέ και μια ισχυρή Ελλάδα… 
Στα 1876 έγραψε: «Η Ευρώπη ποτέ δεν μας έδειξε εμπιστοσύνη. Δεν μπορεί να μας δει παρά μόνο με εχθρότητα». Και πάρα κάτω σημειώνει τη γοητεία που ασκεί σε ορισμένους Ρώσους η ηδονιστική ζωή της Δύσης, που παρουσιάζεται ως «σύγχρονη» και «απελευθερωμένη». Γράφει ο μέγας Ρώσος συγγραφέας:«Ορισμένοι από τους Ρώσους άλλαξαν θρησκεία και πέρασαν στον Καθολικισμό….Οι συντηρητικοί στην Ευρώπη είναι ριζικά αρνητικοί απέναντι στη Ρωσία. Αποτελούν τους καταστροφείς, τους εχθρούς της Ρωσίας! Η έχθρα τους προς τη Ρωσία και την Ορθοδοξία σημαίνει γι’ αυτούς τον αληθινό Ευρωπαίο, το αυθεντικό παιδί του πολιτισμού…».-

Ο Θρησκευτικός χωρισμός των Σλαύων
Δώδεκα είναι οι Ευρωπαϊκές χώρες που κατοικούνται κυρίως από Σλαύους, που παλαιότερα ήσαν όλοι Ορθόδοξοι. Στο διάβα των αιώνων ορισμένοι αποσπάσθηκαν από την Ορθοδοξία και ασπάσθηκαν τον Καθολικισμό, τον Προτεσταντισμό ή το Ισλάμ. Ο Χάντιγκτον υποστηρίζει πως η Ευρώπη έχει αφομοιώσει όσους ασπάστηκαν τον Πάπα και αυτοί είναι πλέον μέρος της Δύσης, σε αντίθεση με τους Ορθοδόξους που τους κατατάσσει μαζί με το Ισλάμ…Στις σλαυικές χώρες της Ευρώπης και με βάση τα όσα αναφέρει ο οίκος Ντε Αγκοστίνι οι κάτοικοι θρησκευτικά κατανέμονται ως ακολούθως:
Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη υπήρξε βίαιος εξισλαμισμός και εκκαθολικισμός των Ορθοδόξων. Σήμερα στη, λόγω θρησκευτικών διαφορών, θνησιγενή αυτή χώρα το 43% είναι Μουσουλμάνοι, το 39% Ορθόδοξοι, και το 18% Ρωμαιοκαθολικοί.
Στη Βουλγαρία το 88,2% είναι Ορθόδοξοι και το 11,8% Μουσουλμάνοι, -τουρκογενείς, αθίγγανοι και πομάκοι.
Στην Κροατία, υπό την επήρεια των Ρωμαιοκαθολικών ηγεμόνων που την υπέταξαν, οι κάτοικοι αλλαξοπίστησαν και μετέτρεψαν το αλφάβητο τους από κυριλλικό σε λατινικό. Έτσι, κατά τον Χάντιγκτον, «εκσυγχρονίστηκαν». Σήμερα το 88,4% είναι Ρωμαιοκαθολικοί, το 5,6% Ορθόδοξοι, το 2,3% Μουσουλμάνοι και το 0,6% Προτεστάντες.
Στη Λευκορωσία οι περισσότεροι Σλαύοι κάτοικοί της αντέστησαν στους κατά καιρούς Ρωμαιοκαθολικούς ηγεμόνες που τους υπέταξαν. Σήμερα το 82% είναι Ορθόδοξοι και το 18% Ρωμαιοκαθολικοί. Τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία τους έχουν θορυβήσει. Φοβούνται μήπως έρθει η σειρά τους….
Στην Ουκρανία το 85% είναι Ορθόδοξοι, διεσπασμένοι σε τρία κομμάτια, το 8,2% Ρωμαιοκαθολικοί, κανονικοί και Ουνίτες, και το 3,6% Προτεστάντες.
Στην Πολωνία οι Σλαύοι της χώρας ήσαν οι πρώτοι που προσχώρησαν στον Πάπα και στον εκδυτικισμό. Σήμερα το 90,7% είναι Ρωμαιοκαθολικοί και το 1,4% Ορθόδοξοι, κυρίως Λευκορώσοι.
Στη Ρωσία το 85% είναι Ορθόδοξοι, το 8,4% Προτεστάντες – η προσηλυτιστική προπαγάνδα τους κάνει θραύση στην μετακομμουνιστική εποχή – και το 7% Μουσουλμάνοι – Τάταροι, Τσετσένοι και άλλοι.
Στη Σερβία και στο Μαυροβούνιο – μία ακόμη περίπτωση που ο τοπικιστικός φανατισμός δρα διχαστικά στον ίδιο λαό – οι Ορθόδοξοι δεν ακολούθησαν τους Κροάτες και τους Σλοβένους αδελφούς τους και δεν υπέκυψαν στον Πάπα. Ακολουθούν την κυριλλική γραφή, δηλαδή μιλάνε με τους Κροάτες και τους Σλοβένους την ίδια γλώσσα (Σημ. ΔΕΕ: Λάθος! Οι σλοβένοι έχουν δικιά τους γλώσσα, διαφορετική από την Σερβοκροατική), αλλά την γράφουν διαφορετικά…Το 75,2% είναι Ορθόδοξοι, το 19% Μουσουλμάνοι (Σημ. Περιλαμβάνονται οι Κοσοβάροι) και το 5,8% Ρωμαιοκαθολικοί.
Στα Σκόπια το 72% του πληθυσμού είναι Ορθόδοξοι, το 28,3% Μουσουλμάνοι – κυρίως Αλβανοί -, και το 1% Ρωμαιοκαθολικοί.
Στη Σλοβακία οι Σλαύοι κάτοικοι της χώρας έχουν υποστεί σοβαρότατες επιδράσεις από τους κατακτητές της χώρας τους. Αποτέλεσμα σήμερα το 60,4% να είναι Ρωμαιοκαθολικοί, το 6,3% Προτεστάντες, το 1% Ορθόδοξοι και το 30% δηλώνουν άθεοι.
Στη Σλοβενία οι Σλαύοι κάτοικοί της υπέστησαν όσα και οι γείτονες τους Κροάτες. Το 82,9% είναι Ρωμαιοκαθολικοί, το 2% Ορθόδοξοι και το 10% δηλώνουν άθεοι.
Στην Τσεχία ισχύουν τα ίδια με αυτά της Σλοβακίας. Σήμερα οι κάτοικοί της, σε ποσοστό 55% (!!!) δηλώνουν άθεοι, το 39,2% Ρωμαιοκαθολικοί, το 3,7% Προτεστάντες και το 0,5% Ορθόδοξοι. -



Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Το απαράδεκτο ελλαδικό "κράτος"

Αρχαιολογικός χώρος Νεμέας

ΚΛΕΙΣΤΟ

       Η σημερινή ημέρα 4 Ιουλίου 2014 σηματοδοτεί τη λήξη των συμβάσεων προσωρινών εργαζομένων του Δήμου Νεμέας, οι οποίοι είχαν διατεθεί για να παραμείνουν ανοικτά στο κοινό ο αρχαιολογικός χώρος, το Μουσείο και το Στάδιο της Αρχαίας Νεμέας.
       Από αύριο θα υπάρχουν τρεις μόνο μόνιμοι ημερήσιοι φύλακες και δύο ακόμα άτομα, τα οποία προσλήφθηκαν πρόσφατα με τετράμηνες συμβάσεις και δεν επιτρέπεται να απασχολούνται τα Σαββατοκύριακα.
      Υπό αυτές τις συνθήκες, το Στάδιο κλείνει από αύριο και για άγνωστο διάστημα. Την Τρίτη, χάρη στις καλές υπηρεσίες του Προέδρου του ΟΦΕΛΤΗ κ. Βασίλη Φουρλή, θα μας επισκεφθεί ο νέος Υπουργός Πολιτισμού κ. Κωνσταντίνος Τασούλας, ο οποίος έχει υποσχεθεί να προσπαθήσει να βρει μια μόνιμη λύση στο φλέγον πρόβλημα του προσωπικού του αρχαιολογικού πάρκου της Νεμέας.
      Όποιος επιθυμεί να εκφράσει την υποστήριξή του στη Νεμέα και στα  Νέμεα – και ειδικά οι δωρητές των οποίων οι χορηγίες κατέστησαν δυνατή την υλοποίηση του προγράμματος της Νεμέας – ας απευθύνει την έκκλησή του στη διεύθυνση minoff@culture.gr.


Μουσείο Νεμέας

CLOSED
             
Today, July 4, 2014, marks the end of the contracts of the temporary employees of the City of Nemea who were loaned to maintain the archaeological site, museum, and stadium of Ancient Nemea open to the public.
                Tomorrow there will remain three permanent daytime guards, and two people recently hired on four-month contracts.  The latter are not allowed to work on weekends. 
                Therefore, the stadium will be closed tomorrow and for the indefinite future.  On Tuesday, thanks to the good offices of Vassilis Fourlis, President of Opheltes, we will have a visit from the new Minister of Culture, Konstantinos Tasoulas, who has promised to try to find a permanent solution for the staffing problem here.

                Anyone who would like to express support for Nemea – and especially donors whose gifts have made Nemea possible – could write to minoff@culture.gr


Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Ο ...χασισοβολώνας της Ευρώπης


Το Λαζαράτι είναι ένα χωριό της Αλβανίας, πολύ κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, όπου όλοι ασχολούνται με την καλλιέργεια χασίς, η αξία της παραγωγής του οποίου ξεπερνά και το ΑΕΠ της χώρας! Πρόσφατα, στις 16/17 Ιουνίου 2014 με μια μεγάλη επιχείρηση περίπου 500 άντρες της αλβανικής αστυνομίας, μεταξύ των οποίων και ειδικές δυνάμεις, προσπάθησαν να μπουν στο χωριό Λαζαράτι, χωρίς αρχικά να τα καταφέρουν, μια και οι κάτοικοι του ορεινού αυτού χωριού -αριθμεί γύρω στις 5.000 ψυχές- που εξασφαλίζουν το εισόδημά τους από τα ναρκωτικά, «υποδέχτηκαν» τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας με καταιγιστικά πυρά αυτόματων όπλων καλάσνικοφ, όλμους και μπαζούκας! Αφορμή για τα γεγονότα υπήρξε η επισήμανση εκ μέρους της Ε.Ε. για την απαράδεκτη κατάσταση της περιοχής και εν αναμονή της απόφασης του Συμβουλίου των ΥΠΕΞ της Ευρωπαϊκής Ενωσης τις επόμενες μέρες, για το εάν θα χορηγηθεί στην Αλβανία ή όχι καθεστώς χώρας υποψήφιας προς ένταξη, η κυβέρνηση των Τιράνων έστειλε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις για να εισβάλουν στο χωριό, και να ξεριζώσουν τις φυτείες ινδικής κάνναβης από τις οποίες παράγονται και διακινούνται προς την Ευρώπη μεγάλες ποσότητες χασίς.
Ένα πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό αφιέρωμα για την όλη υπόθεση δημοσίευσε η εφημερίδα "Καθημερινή" στις 29-6-2014 το οποίο κρίναμε ότι αξίζει να μελετηθεί από όσο το δυνατόν περισσότερους, ώστε να πληροφορηθούν για το τι συμβαίνει στην γείτονα χώρα.
Πριν την ανάγνωση συνιστούμε να παρακολουθήσετε το ενημερωτικό βίντεο ως εισαγωγή από εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=NPpqzOeItuA#t=30
ΔΕΕ

Μέσα στον χασισοβολώνα 
της Ευρώπης

Ρεπορτάζ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Φωτογραφίες: ENRI CANAJ
Η 65χρονη Σέλι ξεφυσά πάνω από τις άδειες πήλινες γλάστρες της. Δεν έχει πλέον φυτά για να φροντίσει. Όσα δεν πρόλαβε να καταστρέψει η ίδια, τα ξερίζωσαν άνδρες της αστυνομίας ζωσμένοι με αλεξίσφαιρα γιλέκα και οπλισμένοι με καλάσνικοφ. Χτύπησαν την πόρτα της πριν από μερικές μέρες και η μικρόσωμη γυναίκα τους άνοιξε όπως υποδέχτηκε κι εμάς: τα μαλλιά της πιασμένα σε φιλέ και στα χέρια της δύο δαχτυλίδια, ένα χρυσό και ένα ασημένιο. Μόνο που τότε είχε στις γλάστρες της και 30 δενδρύλλια κάνναβης.


«Πόσο να καλλιεργούσα εγώ; Ήμουν μόνη στο σπίτι. Καλλιεργούσα λίγο γιατί χρειαζόταν και πολύ νερό», μας λέει στην αυλή της, σαν να απολογείται... για τη μικρή της παραγωγή. «Οπως και οι άλλοι, είχαμε κι εμείς αυτές τις γλάστρες. Ερχονταν εδώ οι έμποροι και αγόραζαν από το σπίτι και το μετέφεραν σε διάφορα μέρη. Ιταλία, Ελλάδα... Δεν ξέραμε πού το πήγαιναν», προσθέτει. Το χωριό της, το Λαζαράτι, ήταν μέχρι την επέμβαση της αλβανικής αστυνομίας ο χασισοβολώνας της Ευρώπης.
Λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, σφηνωμένο σε μια βουνοπλαγιά, το Λαζαράτι των 5.000 κατοίκων ατενίζει την κοιλάδα της Δρόπολης. Από τις αρχές του 2000, όταν άρχισε να φουντώνει εδώ η μονοκαλλιέργεια της κάνναβης, στο χωριό δεν πατούσε πόδι αστυνομικού. Πριν από δύο εβδομάδες, όμως, άνδρες της ειδικής δύναμης RENEA μαζί με εκατοντάδες ακόμη ενστόλους εισέβαλαν στο Λαζαράτι με τεθωρακισμένα οχήματα και μάσκες στα πρόσωπα. Κύκλωσαν το χωριό και κυνήγησαν στις γύρω βουνοκορφές τους παραγωγούς κάνναβης.


Μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών και 14 συλλήψεις κατέσχεσαν και κατέστρεψαν περίπου 10 τόνους και 604 κιλά χασίς και 1.300 ρίζες κάνναβης, ενώ εντόπισαν και τέσσερα εργαστήρια παρασκευής ναρκωτικών. Οι ντόπιοι τα καλλιεργούσαν στις αυλές, στις ταράτσες των σπιτιών τους και σε αναβαθμίδες. Παλαιότερες αεροφωτογραφίες δείχνουν ένα χωριό πνιγμένο στο πράσινο. Το πράσινο της κάνναβης.
Η παραγωγή ήταν τόσο μεγάλη, που όταν φτάσαμε στο Λαζαράτι, στον επίλογο των αστυνομικών επιχειρήσεων, σε κάθε σοκάκι φυτά, γλάστρες και ρίζες στιβάζονταν σε σωρούς μέχρι να καούν. Μικρές εστίες φωτιάς σε δρόμους -μία από αυτές δίπλα σε μια ασημένια Jaguar- βάρυναν τον αέρα με τη βαριά οσμή του χασίς. Κάθε τόσο ακούγονταν και κρότοι που εύκολα «παρεξηγούνταν» για πυροβολισμοί. Ηταν όμως πυρομαχικά που καταστρέφονταν από την αστυνομία.
Με την άφιξή μας στο Λαζαράτι ένστολοι μας σταμάτησαν σε τρία σημεία ελέγχου.

Στην είσοδο του χωριού δεν είχε απομακρυνθεί ακόμη ο σκελετός τηλεοπτικού βαν που πυρπόλησαν οι κάτοικοι τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων. Η αστυνομική παρουσία ήταν πλέον τόσο έντονη που στα καφενεία της κεντρικής πλατείας οι λιγοστοί θαμώνες που φορούσαν πολιτικά ρούχα δεν ήταν χωριανοί, αλλά εισαγγελείς, απεσταλμένοι από τα Τίρανα. Σε αυτό το μικρό χωριό είχαν συγκεντρωθεί όλα τα αξιώματα της δημόσιας τάξης. Από άοπλους τροχονόμους μέχρι ειδικές ομάδες εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών.

'Ενας από αυτούς μας έδειξε τα λάφυρα των τελευταίων ημερών: δύο κούτες με περισσότερες από δέκα χειροβομβίδες και δίπλα τους, σε μια λευκή σακούλα πειστηρίων, κατασχεμένα καλάσνικοφ και καραμπίνες. Οι αστυνομικοί είχαν ελέγξει πάνω από 130 σπίτια. Απ’ όπου περνούσαν σημάδευαν την είσοδο με ένα μεγάλο «Χ».

Το παρασκήνιο της αστυνομικής επιχείρησης
«Το Λαζαράτι ήταν όμηρος εγκληματικής οργάνωσης», λέει στην «Κ» ο δημοσιογράφος Τελνίς Σκούτσι. «Εδώ δεν μπορούσαν να πατήσουν δημοσιογράφοι και ένας από αυτούς ήμουν κι εγώ».

Βραχύσωμος αλλά νευρώδης, ο Σκούτσι ερευνά εδώ και χρόνια το μείζον θέμα διακίνησης ναρκωτικών στην Αλβανία και έχει δεχτεί δεκάδες απειλές για τη ζωή του. Στις 19 Απριλίου ένα ρεπορτάζ του μονοπώλησε την επικαιρότητα στην Αλβανία. Ο Σκούτσι αποκάλυψε ότι μόλις οκτώ χιλιόμετρα από το Αργυρόκαστρο, μικρά μονοκινητήρια αεροπλάνα τύπου Piper προσγειώνονταν σ’ ένα φαρδύ και έρημο δρόμο μήκους 1.300 μέτρων. Εκεί φόρτωναν τα ναρκωτικά. «Εχω μιλήσει με βοσκό με κρυφή κάμερα και μου το είπε», λέει ο Σκούτσι.


Την ημέρα δημοσίευσης του ρεπορτάζ του, δέχτηκε ένα απειλητικό μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο. «Πολύ ελεύθερο χέρι έχεις. Θα στο κοκκινίσουμε εμείς», του έγραψαν. Λίγες ώρες αργότερα βρήκε έξω από το σπίτι του στο Αργυρόκαστρο ένα κομμένο κεφάλι γίδας. Μυστικοί αστυνομικοί τον συμβούλευσαν να μη βγει από το σπίτι του. Τις επόμενες τρεις ημέρες έμεινε μέσα.
Tο ρεπορτάζ του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Rilindja Demokratike (Δημοκρατική Αναγέννηση) η οποία πρόσκειται στην αντιπολίτευση. Τρεις εβδομάδες αργότερα εντοπίστηκε από την αστυνομία στη Ντιβιάκα ένα αεροσκάφος τύπου Piper, παρόμοιο με αυτό που είχε περιγράψει ο Σκούτσι, που «κόλλησε» ενώ προσγειωνόταν σε μια παραλία. Δίπλα περίμενε ένα φορτηγό για να φορτώσει 466 κιλά χασίς.

Μέχρι και την περασμένη εβδομάδα, ύστερα από άπειρες «εμφανίσεις» σε αλβανικά δελτία ειδήσεων, το αεροπλάνο με το όνομα «LANCE II» παρέμενε στο ίδιο σημείο, καρφωμένο στην ψιλή άμμο της Ντιβιάκα, τρεις ώρες δρόμο μακριά από το Λαζαράτι. Το φυλούσε ένας αστυνομικός και νεόνυμφα ζευγάρια έφταναν εκεί για να βγουν πλάι του αναμνηστικές φωτογραφίες. Οι ανακρίσεις των υπαλλήλων της πολιτικής αεροπορίας για το σχέδιο πτήσης του αεροσκάφους δεν έχουν ολοκληρωθεί.













Η αντιπολίτευση εκμεταλλεύτηκε την πτώση του αεροσκάφους ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση του σοσιαλιστή Εντι Ράμα για το ανεξέλεγκτο εμπόριο ναρκωτικών. Μέχρι και διαδηλωτές του Δημοκρατικού Κόμματος βγήκαν στους δρόμους των Τιράνων κατηγορώντας τον Ράμα για υπόθαλψη των διακινητών. Οι πολιτικές πιέσεις συνέπεσαν με την αναμονή της Αλβανίας για τη χορήγηση καθεστώτος υποψήφιας προς ένταξη χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που δόθηκε τελικά πριν από μερικές ημέρες. Παρόλα αυτά η πιο πρόσφατη έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφερε ότι η Αλβανία παρέμενε μέσα στο 2013 βασική πηγή μαριχουάνας για την ευρωπαϊκή αγορά. Ειδικά την τελευταία τριετία, η παραγωγή χασίς ήταν σε ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα. Πέρυσι οι συλληφθέντες για διακίνηση ναρκωτικών στην ενδοχώρα και στα σύνορα της Αλβανίας ήταν 803, ενώ το 2012 έφτασαν τους 729. Η μεταφορά του χασίς στην Ευρώπη -και στην Ελλάδα- γινόταν με σκάφη, αεροπλάνα, ακόμη και με μουλάρια που είχαν «εκπαιδευτεί» να ακολουθούν συγκεκριμένη διαδρομή χωρίς οδηγό ή αναβάτες. Παρά την αυξανόμενη παραγωγή οι αλβανικές Αρχές δεν είχαν μπει ξανά μέσα στο Λαζαράτι. Πριν από χρόνια είχαν κυκλώσει το χωριό χωρίς να πλήξουν ουσιαστικά την παραγωγή του.
Tα καλάσνικοφ, οι χειροβομβίδες και η καλλιέργεια της κάνναβης
«Αυτές οι σφαίρες είχαν κρατήσει 15 χρόνια μακριά το κράτος από το Λαζαράτι», λέει ο δημοσιογράφος Σκούτσι κρατώντας δύο κάλυκες από καλάσνικοφ μέσα σε μια χασισοφυτεία του Λαζαράτι. Θυμάται ότι το 1998 η αστυνομία αποπειράθηκε να μπει και πάλι στο χωριό.

Είχε κλαπεί τότε ένα φορτηγό με καφέ και οι Αρχές εκτιμούσαν ότι είχε κατευθυνθεί εκεί. Οταν όμως προσέγγισαν τα πρώτα σπίτια, οι κάτοικοι τους υποδέχτηκαν με όπλα στα χέρια. «Από τότε το Λαζαράτι θεωρήθηκε σκληροπυρηνικό», λέει στην «Κ» ο Σκούτσι.
«Δεν είμαστε τόσο κακοί όσο ακούγεται στις τηλεοράσεις. Δεν είμαστε εξωγήινοι. Είμαστε φιλόξενοι, καλόκαρδοι, γενναιόδωροι», μας λέει η Μπαϊράμε Ράμπι όταν τη συναντάμε στο σπίτι της. Στα κάγκελα έχει κρεμάσει ένα λούτρινο ζωάκι όπως κάθε συγχωριανός της για να απορροφά το κακό μάτι. Στο Λαζαράτι αυτές τις μέρες απέμειναν σχεδόν αποκλειστικά γυναίκες όπως η Ράμπι, ηλικιωμένοι και παιδιά. Αυτούς δεν τους συλλαμβάνει η αστυνομία. Οι άντρες το έσκασαν.
Ο γιος της Ράμπι ήταν στη λίστα των καταζητουμένων όταν 800 αστυνομικοί έσπασαν το άβατο πριν από δύο εβδομάδες. «Ακούγαμε πυροβολισμούς και είπαν στην τηλεόραση ότι συμμετείχαν 26 άτομα από το χωριό. Το όνομα του γιου μου ήταν πέμπτο στη λίστα», λέει. Ισχυρίζεται ότι ο γιος της κοιμόταν στο δωμάτιό του και δεν πυροβολούσε αστυνομικούς στα βουνά. Και επιμένει ότι στο Λαζαράτι δεν γινόταν κάτι παράνομο. «Οργανωμένο έγκλημα; Εδώ δεν υπάρχει καθόλου. Εδώ οι άνθρωποι απλά δουλεύουν», λέει. «Το κράτος έπρεπε να επέμβει, έκανε το καθήκον του. Αλλά όχι και να είναι καταζητούμενο όλο το χωριό».
Μαζί της συμφωνεί και ο 60χρονος Ντιβίντ Μπότσι, παλιός μετανάστης στην Ελλάδα και ένας από τους λιγοστούς άντρες που έμειναν πίσω στο Λαζαράτι μετά την έφοδο της αστυνομίας. Λέει ότι δεν καλλιεργούσε κάνναβη στο σπίτι του και δεν είχε να φοβηθεί κάτι. «Εμείς έχουμε υποστεί πολλά δεινά επί κομμουνισμού, μας είχαν πολεμήσει πολύ», αναφέρει, προσπαθώντας να εξηγήσει την αγριάδα των ντόπιων. «Στον κομμουνισμό, στις φυλακές, κάθε οικογένεια είχε και έναν άνθρωπο μέσα. Και όταν έβγαινε ένας έμπαινε κάποιος άλλος». Εκείνα τα χρόνια οι περισσότεροι κάτοικοι δούλευαν σε αγροτικούς συνεταιρισμούς, στα πέντε χιλιόμετρα μακριά, αμειβόμενοι με 80 λεκ -λιγότερο από ένα ευρώ- την ημέρα. «Δεν είχαμε και νερό τότε. Οταν γυρνούσαμε σπίτι δεν είχαμε μια σταγόνα να πλύνουμε τα μάτια μας», λέει ο Μπότσι.
Πριν από μια δεκαπενταετία οι φτωχοί κάτοικοι του Λαζαράτι στράφηκαν στην καλλιέργεια της κάνναβης. «Οχι μόνο στο χωριό. Επεκτάθηκαν και πιο πέρα. Σε μέρη που ήταν έρημοι και τα έκαναν Λας Βέγκας», λέει ο Σκούτσι.
Και όχι όλες οι οικογένειες. Κυρίως οι χριστιανικές και οι μπεκτασήδες, οι μουσουλμάνοι που δεν εφαρμόζουν πιστά τις παραδόσεις του Ισλάμ, φύτεψαν δικά τους δενδρύλλια. Οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι του χωριού απείχαν από τη μονοκαλλιέργεια. Σταδιακά, όσο μεγάλωναν οι φυτείες, έφταναν εδώ εργατικά χέρια από γειτονικές πόλεις και χωριά. Από το Φιέρι και τη Λούσνια μέχρι την Κορυτσά.
Η σεζόν ξεκινούσε τον Μάρτιο και κρατούσε μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου. Η κορύφωσή της, όμως, ήταν από τα τέλη Αυγούστου έως τα τέλη Νοεμβρίου. Περίπου 3.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι εργάζονταν εδώ. Ανάμεσά τους ήταν και η αδερφή της συζύγου του Σκούτσι. Το μεροκάματό της ήταν 30-40 ευρώ και όπως λέει ο Αλβανός δημοσιογράφος, με ένα χρόνο δουλειάς κατάφερε να ξεχρεώσει τραπεζικό δάνειό της. Το εργατικό δυναμικό έμενε στα ξενοδοχεία του Αργυροκάστρου ενισχύοντας την τοπική οικονομία και τα μίνι καζίνο με τις φιμέ τζαμαρίες που φύτρωσαν στην πόλη.
Εδώ κατέφθαναν και αρκετοί Ρομά που κοιμόντουσαν συνήθως στον χώρο της καλλιέργειας, ξαπλώνοντας στη γη. Στη δουλειά έμπαιναν κυρίως γυναίκες. «Είναι μια εργασία που θέλει υπομονή και σαν νοικοκυρές τις προτιμούσαν», λέει ο Σκούτσι. Επειδή η γη δεν είναι στο Λαζαράτι τόσο εύφορη, οι ντόπιοι έσκαβαν μεγάλες γούβες στο χώμα, τις γέμιζαν με λίπασμα και μεταφύτευαν εκεί την κάνναβη που είχε ήδη αναπτυχθεί σε κάποια γλάστρα. «Είχαν καλή και ποιοτική παραγωγή γιατί όλοι οι κάτοικοι ήταν αφοσιωμένοι σε αυτό που έκαναν. Η διαφορά με άλλα μέρη είναι ότι εδώ οι κάτοικοι βρίσκονταν δίπλα στην καλλιέργεια. Την πότιζαν και τη φρόντιζαν κάθε μέρα», εξηγεί ο Σκούτσι. Ο ίδιος εκτιμά ότι τα έσοδα του χωριού ξεπερνούσαν τα τέσσερα δις ευρώ ανά σεζόν. Οι κάτοικοι που ρωτήσαμε όμως απέφυγαν να απαντήσουν σε τι τιμές πωλούσαν την κάνναβη.

«Αυτός που το αγόραζε από εμένα ήταν το πρώτο χέρι και το έπαιρνε φθηνά. Μετά πήγαινε από τον έναν στον άλλον», λέει στην «Κ» η 65χρονη Σέλι. Οι μεταφορείς εξασφάλιζαν και το μεγαλύτερο κέρδος σε σχέση με τους παραγωγούς. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους τελευταίους να χτίσουν στο Λαζαράτι επιβλητικά σπίτια, περιφραγμένα με ψηλούς τοίχους που εμποδίζουν τα αδιάκριτα βλέμματα...

Οι απειλές για τους Ελληνες ομογενείς στα γειτονικά χωριά και το μέλλον της περιοχής χωρίς χασίς.

Στη γειτονική Δερβιτσάνη, όπου κατοικούν Ελληνες της ομογένειας, ο 29χρονος Ρ.Γ. ελπίζει ότι η επέμβαση της αστυνομίας και η καταστροφή των φυτειών στο Λαζαράτι δεν θα είναι κάτι παροδικό. Ακόμη όμως φοβάται πιθανά αντίποινα αν δημοσιοποιήσει το όνομά του. «Εύχομαι να το κρατήσουμε, να μην είναι για τα μάτια της Ευρώπης», λέει. «Τα σπίτια μας πάνω είναι γεμάτα σφαίρες από τους πυροβολισμούς. Είχαμε μεγάλο πρόβλημα. Ακόμα έχω τρυπούλες στο σπίτι»,προσθέτει και μας δείχνει μια οπή στην ταράτσα του. Από εκεί, στο βάθος, φαίνεται το Λαζαράτι και οι καπνοί από τις φωτιές των αστυνομικών που καίνε το χασίς. Για τον πατέρα του Ρ.Γ. οι τελευταίες εξελίξεις στο Λαζαράτι θα δώσουν ανάσα στη Δερβιτσάνη. Εκτιμά ότι θα αποτρέψουν τους κατοίκους του Λαζαράτι να αγοράσουν οικόπεδα στη γη των ομογενών. «Το χασίσι το βάζουν για πολλούς λόγους. Να σηκωθούν οικονομικά, να αγοράσουν τα οικόπεδα. Αμα έχει κανείς χρήματα πατάει τον κόσμο και αυτό γινόταν εδώ», λέει.
Στο Λαζαράτι πάλι οι ντόπιοι ζητούν τώρα βοήθεια από το κράτος. Το ίδιο κράτος στο οποίο αρκετοί συγχωριανοί τους γύριζαν την πλάτη ή απειλούσαν εκπροσώπους του με τα όπλα. «Θέλουμε από την κυβέρνηση να μας βάλει στη δουλειά. Να μας συνδέσει με τις πεδιάδες και να μας χτίσει δύο γέφυρες», λέει ο 60χρονος Μπότσι. «Εφόσον έχουν γραφεία εργασίας ας ανοίξουν και εδώ ένα να βρουν δουλειά οι νέοι», προσθέτει η Ράμπι που έχει δύο γιους. Ο ένας σπούδασε Βιοχημεία και ο άλλος Νομική.
Τα παιδιά της Σέλι επέστρεψαν από την Ελλάδα όπου είχαν μεταναστεύσει πριν από χρόνια. «Η μετανάστευση τελείωσε και η Ελλάδα δεν έχει τώρα να δώσει στον εαυτό της», λέει. Εκτιμά και αυτή ότι η παραγωγή ναρκωτικών έχει τελειώσει για το Λαζαράτι. Οτι το χωριό έκλεισε τον κύκλο του αφού πρώτα «ο καθένας έκανε του κεφαλιού του». «Τώρα τι θα κάνουν οι άνθρωποι, ένας Θεός ξέρει», λέει. «Θέλουμε να είμαστε όσο γίνεται πιο ειλικρινείς με την κυβέρνηση. Ο άνθρωπος φτιάχνει τον εαυτό του όπως θέλει. Θα μάθουμε κι εμείς να τρώμε τώρα λιγότερο και να καθόμαστε ήσυχοι στα σπίτια μας».